လန်ခဲ့စစ်တုရင် အစွန်းတစ်ဖက်

အခန်း (၂၈) - အလွန်ရင်ခုန်စရာကောင်းလှပေသည်

ပြင်းထန်လှသော ယင်စွမ်းအင်များကြောင့် ကျိယွမ်သည် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ရှေ့တွင် အမြဲတမ်း နေရာယူထားသော ယင်တမန် အနည်းဆုံး နှစ်ဦးရှိနေကြောင်းကိုလည်း သူသတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် သာမန်လူသားတစ်ဦး ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုတမန်များက ယင်စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှု အတော်များများကို သူ့ကိုယ်စား တမင်တကာ ကာကွယ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရင်ပြင်ထဲ၌ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး၏ လက်အောက်ခံ အရာရှိကြီးလေးဦးမှာ သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ပြသနေကြပြီး၊ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ခြင်း သံကြိုးကို ထိန်းချုပ်နေသော ဝိညာဉ်တမန် ကိုးဦးမှလွဲ၍ ကျန်ယင်တမန် အများစုမှာ အရန်သင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ကျိယွမ် အမြင်တွင်မူ ၎င်းကို တိုက်ပွဲဟု ခေါ်ဆိုနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုသရဲမှာ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သံကြိုးဖြင့် ဝေဟင်တွင် အချုပ်ခံထားရပြီး သူတို့၏ ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံနေရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တရားသူကြီး၏ စုတ်တံက သရဲကို ရိုက်ပုတ်လိုက်တိုင်း သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်အချို့ လျော့ပါးသွားလေ့ရှိသည်။

ကျိယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် သူ၏မျက်စိအမြင်အာရုံနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယများနှင့် ထင်မြင်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် ပထမဆုံး မဟုတ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ အလိုလိုသိစိတ်မှာ ပို၍ ခိုင်မာလာခဲ့သည်။ သူသည် မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များနှင့် သရဲသရဲများကို မြင်နိုင်ရုံသာမက၊ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သော မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်လှိုင်းများကိုပါ မြင်တွေ့နိုင်နေသည်။

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိသွားပုံရသော ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်သံကြိုးဖြင့် အချုပ်ခံထားရသည့် သရဲမှာ ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လာတော့သည်။

"အာ့... အားးးးးးးးး"

သူ၏ အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ဖြူဖျော့သော လက်မောင်းပေါင်းများစွာမှာ အပြင်သို့ ထိုးထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယင်တမန်များကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆွဲတော့သည်။

မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ လက်အောက်ခံ အရာရှိများသည် သူတို့၏ မှော်လက်နက်များကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ကြရာ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် သဘာဝမဟုတ်သော ယင်စွမ်းအင်များ ထပ်မံပြည့်နှက်သွားပြန်သည်။ သူတို့သည် ယင်တမန်အများစုကို သရဲ၏ လက်သည်းများရန်မှ ချက်ချင်း ကာကွယ်ပေးလိုက်သော်လည်း ဝိညာဉ်ချည်နှောင်တမန် သုံးဦးအပါအဝင် ခြောက်ဦး သို့မဟုတ် ခုနစ်ဦးခန့်မှာ ဖမ်းဆွဲခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ချွတ်... ချွတ်..."

ဝိညာဉ်တမန်တစ်ဦးသည် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ လွတ်မြောက်စေရန် သရဲ၏ လက်သည်းများကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ဓားမှာ ရွှေနှင့်သံ ထိခတ်မိသကဲ့သို့ အသံများသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟူးးးး... အူးးးးး..."

"အားးးးးးးး!!!"

"အားးးးးး!!!"

သရဲ၏ ဖမ်းဆွဲခြင်းခံလိုက်ရသော ယင်တမန် ခုနစ်ဦးမှာ ၎င်း၏ ဖြူဖျော့သော လက်မောင်းများကြားတွင် တိုက်ရိုက် အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် အချေဖျက်ခံလိုက်ရပြီး၊ အနက်ရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လက်သည်းများအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်သံကြိုး သုံးချောင်းမှာလည်း ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီး သရဲ၏ ရုန်းကန်မှုအတွင်း ကြီးမားသော ကြာပွတ်သုံးချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!"

ယင်တမန် အမြောက်အမြားမှာ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သံကြိုးများဖြင့် တိုက်ရိုက် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ခဏတာ မိန်းမောသွားကြပြီး ဝေဟင်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ!!!"

အရာရှိကြီး လေးဦးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ရှေ့သို့ တစ်ပြိုင်နက် ခုန်ထွက်လိုက်ကြသည်။ စန္ဒကူးနံ့များ ကိန်းဝပ်နေသော ယင်စွမ်းအင် လေးခုမှာ ရင်ပြင်ငယ်လေး၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် အတူတကွ ဝဲလှည့်သွားကြပြီး ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ယှက်နွယ်သွားသည်။

"သွားစမ်း!!!"

ပိုက်ကွန်ကြီးမှာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး လွတ်မြောက်ရန် အလွန်နီးစပ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ် သရဲကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ဝူးးးး... ဝူးးးးး...

ရင်ပြင်ထဲမှ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများမှာ ယင်စွမ်းအင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ အမှန်တကယ် လေမုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ဆီးသီးပင်၏ အကိုင်းအခက်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ရမ်းခါနေပြီး၊ ကြွေကျနေသော အရွက်များနှင့် အခြားအရာဝတ္ထုများမှာလည်း အစီရင်၏ ကန့်သတ်ချက်မရှိဘဲ ရင်ပြင်ထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ ပျံဝဲနေကြသည်။ ကျိယွမ်မှာမူ ဖုန်မှုန့်များနှင့် အရွက်များကို ကာကွယ်ရန် သူ၏မျက်နှာရှေ့တွင် လက်များကို ကြောက်လန့်တကြား ကာထားရုံမှလွဲ၍ ဘာမျှ မတတ်နိုင်ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိယွမ်သည် တုန်လှုပ်သွားရုံသာမက ထိတ်လန့်မှုပါ ဖြစ်နေရသည်။

'တောက်... ဒါက ငါခုနက ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ အကောင်လား? တော်သေးတာပေါ့၊ ဒီအကောင်က သူ့အစာကို ကစားရတာ ဝါသနာပါလို့! အစကတည်းကသာ အခုလိုမျိုးဆိုရင် ငါ အိပ်ရာကတောင် မထရသေးခင် အသတ်ခံလိုက်ရမှာ အသေအချာပဲ!'

တရားသူကြီးဝူသည် သူ၏လက်ထဲမှ စုတ်တံကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို ဆွဲထုတ်ကြစမ်း!!!"

အခြား မြို့စောင့်နတ်မင်း အရာရှိသုံးဦးသည်လည်း သူတို့၏ မှော်လက်နက်များကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ ယင်တမန်များသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ ပိုက်ကွန်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အထူးသဖြင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သံကြိုးများကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ တိုက်ခိုက်မှု ထိမှန်တိုင်း သရဲမှာ တုန်ယင်သွားလေ့ရှိသည်။

"ဝူးးးးးးးးးးးး"

အော်ဟစ်သံမှာ ကျိယွမ်၏ နားစည်ကို ဖောက်ထွက်လုမတတ်ပင်၊ ပိုက်ကွန်ကြီးအတွင်းရှိ သရဲမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ဖောင်းပွလာသည်။ သခင်ကြီးဝူသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် သူ၏စုတ်တံကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ၊ စုတ်တံ၏ အမွေးအဖျားများကို အပ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ချွန်ထက်စေပြီး ပိုက်ကွန်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ အားကုန် ထိုးချလိုက်သည်။

"ဖျက်ဆီးပစ်စမ်း!"

"ဘုန်း!!"

ယင်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အားလုံးမှာ ဝူဖန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဝူဖန်မှာ ယင်စွမ်းအင်များကြောင့် လွင့်စင်သွားပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် သရဲကို ထိန်းချုပ်ထားသော ပိုက်ကွန်ကြီးတွင် ဟာကွက်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး!!!"

"တားကြစမ်း!!!"

အခြား မြို့စောင့်နတ်မင်း အရာရှိသုံးဦးသည် သူတို့၏ အင်အားများကို ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်လိုက်ကြသော်လည်း၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ တရားသူကြီး မရှိတော့သဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဟာကွက်ကို မဖုံးအုပ်နိုင်ကြဘဲ သရဲမှာ လွတ်မြောက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျူအန်းဆောင်၏ အစီရင် တည်ဆောက်ပုံအရ ဤနိမိတ်မကောင်းသော သတ္တဝါမှာ နင်အန်းခရိုင်တစ်ခုလုံးကို ဒုက္ခပေးရန် လွတ်မြောက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်း အစီရင်အတွင်းရှိ ငရဲအင်အားစုများမှာမူ သူတို့ ထိခိုက်ခံစားရမည်ကို သေချာပေါက် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

အခြေအနေမှာ မည်မျှအထိ စိုးရိမ်ရသည်ကို ကျိယွမ် မသိသော်လည်း၊ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနှင့်ပင် ၎င်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များနေသည်ကို မသိလျှင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် မျက်စိကန်းနေသူ ဖြစ်ရပေမည်။

ဤအချိန်တွင် ရင်ပြင်ထဲ၌ ထိုင်နေခြင်းမှာ အနည်းငယ် အန္တရာယ်ရှိပုံရသည်...

ကြောက်ရွံ့စိတ်ကြောင့် ကျိယွမ်သည် ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မသိစိတ်မှ ထရပ်လိုက်သော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ထားသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

ကျိယွမ် ထိုင်ခုံမှ ထလိုက်သည်နှင့် ရင်ပြင်ထဲတွင် သရဲ၏ ပြင်းထန်လှသော ရုန်းကန်မှုများမှာ ရုတ်တရက် ငြိမ်ကျသွားပြီး၊ သူသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ပိုက်ကွန်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

"ဒါ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ! မတွန့်ဆုတ်ကြနဲ့!"

ထိုဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ တရားသူကြီးသည် သူ၏နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သရဲတစ်ကောင်မျှနှင့် မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ အရာရှိများနှင့် ယင်တမန်များကို အရှက်ရစေမည် မဟုတ်ပေ။ မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ လက်အောက်ခံ အရာရှိကြီးလေးဦး၏ နောက်ကွယ်မှ လေထုမှာ အရိပ်များနှင့် အမွှေးတိုင်နံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။ သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ ကြီးမားလာသယောင်ရှိပြီး သူတို့၏ အရာရှိဝတ်ရုံများမှာလည်း ဖောင်းပွလာသည်။

ကြီးမားသော ပိုက်ကွန်ကြီးမှာ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်လာပြီး ဖျစ်ညှစ်လိုက်သည်။ အရာရှိကြီး လေးဦးသည် သူတို့၏လက်များကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ကြရာ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သံကြိုး လေးချောင်းမှာ ရှေ့သို့ ပျံထွက်သွားသည်။ ထိုသံကြိုးများကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်မြွေ လေးကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသယောင်ရှိပြီး၊ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်ကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တင်းကျပ်စွာ ပတ်ယှက်သွားကြသည်။

ခုနက ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အတွေ့အကြုံပြီးနောက်၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ် သရဲမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားလျှင်တောင်မှ ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုမရှိဘဲ အလွယ်တကူ နှိမ်နင်း၍ မရနိုင်ကြောင်း သူတို့ နားလည်သွားကြသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် သူတို့၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အကုန်အစင် ထုတ်သုံးလိုက်ကြတော့သည်!

"လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး၊ သင်၏ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းကို လူ့လောကသို့ မျှဝေပါ၊ ဤမကောင်းဆိုးဝါးကို နှင်ထုတ်၍ ဝိညာဉ်ကို ချည်နှောင်ပါ၊ မြေပြင်၏ ရှစ်မျက်နှာလုံးကို လင်းထိန်စေပါ!"

မြို့စောင့်နတ်မင်း ဗိမာန်ရှိရာ အရပ်မှ အမွှေးတိုင်မီးခိုးများကဲ့သို့ စွမ်းအားများသည် ကျူအန်းဆောင်၏ ရင်ပြင်ထဲသို့ ပျံဝင်လာပြီး အရာရှိကြီး၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ နင်အန်းခရိုင်မှာ အုပ်ချုပ်ခံလူဦးရေ တစ်သောင်းထက် မပိုပေမဲ့၊ မင်းလို ယုတ်မာတဲ့ သတ္တဝါကို ရှုပ်ထွေးမှုတွေနဲ့ သေဆုံးမှုတွေ ဖြစ်အောင် ငါခွင့်မပြုနိုင်ဘူး!!!"

တရားသူကြီး၏ စုတ်တံ၊ ဝိညာဉ်ကြာပွတ်၊ ဥပဒေစာအုပ်နှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် အသက်ရှည်ခြင်း ဝတ်ရုံတို့သည် ဤအကောင်းဆုံး အချိန်တွင် သရဲကို တိုက်ခိုက်ရန် သူတို့၏ အစွမ်းရှိသမျှကို အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။

"ဘုန်း..."

ကျူအန်းဆောင်၏ ရင်ပြင်ထဲတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံကြီး မြည်ဟည်းသွားတော့သည်။

. . .

ကျိယွမ်မှာ ခဏတာမျှ အသက်အောင့်ထားခဲ့မိသည်။ အမှန်စင်စစ် သူသာ အချိန်မှတ်နာရီ ရှိခဲ့လျှင် သူသည် မည်မျှကြာအောင် အသက်အောင့်ထားနိုင်ခဲ့သည်ကို သိရပါက သေချာပေါက် အံ့သြသွားပေလိမ့်မည်။

ရင်ပြင်ထဲမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး သရဲမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမှသာလျှင် ကျိယွမ်သည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

'တော်သေးတာပေါ့၊ တရားမျှတတဲ့ဘက်က နိုင်သွားတယ်! '

ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားသော ကျိယွမ်သည် အိမ်ရှေ့မှ ထိုင်ခုံပုလေးပေါ်တွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ အမောပြေသွားသည်နှင့် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ရင်ပြင်ထဲရှိ အစီရင်စွမ်းအင်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်... မြို့စောင့်နတ်မင်း လက်အောက်ရှိ ဌာနလေးခုမှ အရာရှိကြီးများ အားလုံးမှာ ရင်ပြင်ထဲတွင် သူ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ရပ်နေကြသည်။

ကျိယွမ်၏ လည်ချောင်းမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း တံတွေးမြိုချရန်ပင် မဝံ့ပေ။ သူတို့က သူ့ကို သတ်မှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်?

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ တရားသူကြီးက ဦးဆောင်ကာ၊ အခြား အရာရှိကြီး သုံးဦးနှင့် ဝိညာဉ်တမန် အသီးသီးတို့မှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရှေ့သို့ လှမ်းလာကြသည်။ သူတို့သည် လက်နှစ်ဖက်ကို စုံမိုး၍ အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

"ကျွန်တော်တို့ မျက်စိကန်းခဲ့လို့ ဒီသခင်ကြီးရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မသိခဲ့တာပါ!"

"ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

လူတိုင်းက တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်ကြသည်။

အစောပိုင်းက သူတို့သည် ခရိုင်နယ်နိမိတ်ကို ဖြတ်ကျော်လာသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဦးက ဆင်းလာပြီး မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သွားတာလားဟု တွေးတောခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထိုကျွမ်းကျင်သူမှာ တစ်ချိန်လုံး ရင်ပြင်ထဲတွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အမှန်တကယ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်ပင် စစ်မှန်သော ဆရာကြီးများမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မရှိသူများဖြစ်ပြီး၊ ထုတ်ဖော်ပြသသူများမှာ စစ်မှန်သော ဆရာကြီးများ မဟုတ်ကြပေ!

စတုတ္ထဌာန၏ အရာရှိကြီးမှာ အများကြီး မပြောခဲ့ပေ။ ရင်ပြင်ထဲရှိ ဤလူ၏ အပြုအမူများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် အနှောင့်အယှက် မခံချင်မှန်း သိသာလှသည်၊ ထို့ကြောင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ လက်အောက်ခံ ယင်တမန် အသီးသီးကို ဦးဆောင်ကာ ကျူအန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူသည် မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးထံ အရင်ဆုံး အစီရင်ခံပြီးမှ နောက်ထပ် ဆုံးဖြတ်ချက် ချရပေမည်။

ကျိယွမ်မှာလည်း သူတို့ကို ဘာပြောရမှန်း မသိပေ။ မြို့စောင့်နတ်မင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများကို သူ အမှန်တကယ် များများစားစား မသိပေ။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘာဆက်လုပ်ရမည်ကို မသိသဖြင့် ဘာမှ မပြောဘဲသာ နေလိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤအခြေအနေတွင် သူသည် ဆရာကြီးတစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်လိုစိတ် မရှိသော်လည်း၊ သရဲကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့သူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်သဖြင့် သူတို့၏ ကျေးဇူးတင်စကားများကို သဘာဝအတိုင်းပင် လက်ခံသင့်ပေသည်။

ရင်ပြင်ငယ်လေးမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လေညင်းလေးသာ ကျန်ရှိတော့သောအခါ၊ ကျိယွမ်မှာ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ခွေကျသွားပြီး သေနေသော ခွေးတစ်ကောင်လို ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေတော့သည်၊ တစ်ညလုံး အကြိမ်ကြိမ် ထိတ်လန့်ခဲ့ရသော သူ၏ ရင်ဘက်ကိုလည်း ပြန်ပွတ်နေမိသည်။

သူသည် ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး မောပန်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ရင်ပြင်ထဲရှိ ရေတွင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ခံစားချက်ကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် သူ ပို၍ စိတ်အေးသွားရသည်။

'ဒီလိုမျိုးတွေ ခဏခဏ ဖြစ်နေရင်တော့ ငါ တစ်နေ့ နှလုံးရပ်ပြီး သေမှာပဲ!'

မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီးနောက်တွင်မှ ကျိယွမ်မှာ စဉ်းစားရန် အင်အား ရှိလာတော့သည်။