လန်ခဲ့စစ်တုရင် အစွန်းတစ်ဖက်

အခန်း (၂၇) - တိုက်ပွဲကြီး

ကျိယွမ်သည် ရင်ပြင်တစ်ဖက်ရှိ ဝိညာဉ်တမန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သင့်၊ မချဉ်းကပ်သင့်ကို အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေဆဲပင်။ သူ၏ ယခင်လုပ်ဆောင်ချက်အရ သူကစားခဲ့သော ဇာတ်ကောင်မှာ နတ်ဘုရား၊ ဗုဒ္ဓ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော်လည်း ရင်ပြင်ထဲရှိ ယင်တမန်မှာလည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိယွမ်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အစောပိုင်းက သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော အခြေအနေမှာ ပို၍အရေးကြီးသဖြင့် ထိုသာမန်လူသားကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ကျူအန်းဆောင်၏ နေထိုင်သူအသစ်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလိုပင်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ညနက်သန်းခေါင်ယံတွင် ဤကဲ့သို့သောအိမ်၌ ဤလူသည် အိမ်မကြီး၏ တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ ရင်ပြင်ကို ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ ဒီအစောပိုင်း နွေဦးရာသီမှာ သူက လေညင်းခံနေတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား?

'သူက အာရုံခံနိုင်စွမ်း ထူးကဲတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေမလား?'

ယင်တမန်တို့သည် ဤကဲ့သို့သောလူမျိုးများနှင့် မဆုံဖူးသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ သူက ထိုလူမျိုးမဟုတ်လျှင်တောင်မှ ညဉ့်သုံးချက်တီးအချိန်၌ ကျူအန်းဆောင်အတွင်းရှိ ယင်စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် သာမန်လူတစ်ယောက်အဖို့ အိပ်ပျော်ရန်ခက်ခဲပြီး အိပ်မက်ဆိုးများ ခဏခဏ မက်နေသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် လောလောဆယ်တွင် အကွာအဝေးတစ်ခု၌သာ နေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူက မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုချင်တယ်ဆိုလျှင်လည်း နေ့ဘက်ရောက်မှ အမွှေးတိုင်သွားထွန်း၍ ရသည်ပင်။

ထို့ကြောင့် ကျိယွမ်သည် အိမ်ရှေ့ဝရန်တာအောက်သို့ တတ်နိုင်သမျှ သဘာဝကျကျ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူသည် ညကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ အမှန်တစ်ဝက်၊ အလိမ်တစ်ဝက်ဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကြည်လင်တဲ့ ကြယ်စင်စုံ ကောင်းကင်ကြီးပါလား... ငါ ဒီလိုမမြင်ရတာ ကြာပြီ..."

သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သောအရာမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။ နျူခွေတောင်ပေါ်တွင် ရှိစဉ်က သူ သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်များသည် သူ မြင်နိုင်သော အရာများထဲတွင် ပါဝင်နေကြောင်း သတိပြုမိသွားသည်။

တိမ်တိုက်များ ဖုံးကွယ်နေခြင်းလည်းမရှိ၊ မြူခိုးညစ်ညမ်းမှုလည်း မရှိပေ။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ကြယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး နဂါးငွေ့တန်းကြီးမှာ လင်းလက်တောက်ပနေသည်။ အလွန်လှပလှပေသည်!

ယခုအခါ ယင်တမန်တစ်ဦး ဤနေရာတွင် ရှိနေကြောင်း သိရသည့်အပြင် အစောပိုင်းက ဓားသိုင်းလက်ချောင်းဟန်မှ ရရှိထားသော သတ္တိများကြောင့် ကျိယွမ်သည် အိမ်ဘေးရှိ ထိုင်ခုံပုလေးပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် ရင်ပြင်ကို ကြည့်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ သက်ပြင်းချနေလိုက်သည်။ သူသည် အိပ်မပျော်သော သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ပြုမူနေသည်။

မှန်ပါသည်၊ ကျိယွမ်၏ အာရုံအများစုမှာ ရင်ပြင်ထဲမှ လှုပ်ရှားမှုများပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။ ဤကာလအတွင်း သူသည် စစ်တုရင်ရုပ်များကို ပုံဖော်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းနေသေးသဖြင့် သူ၏စိတ်ဓာတ်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေဆဲပင်။ သို့သော်လည်း ထိုခံစားချက်မှာ ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းက ကျိယွမ်ကို ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်ထိုင်နေရန် ယုံကြည်မှု ပိုရှိစေသည်။

နောက်နေတာလား? ငါ လက်ညှိုးနဲ့ တစ်ချက်ထိုးလိုက်တာတင် အဲဒီအကောင် ထွက်ပြေးသွားတာလေ၊ ပြီးတော့ တမန်တော်ပြောတာလည်း ကြားလိုက်တယ် မဟုတ်လား၊ အဲဒီအကောင်ရဲ့ အသက်ဓာတ်က တော်တော်လေး ပျက်စီးသွားပြီဆိုတာ။ ပြီးတော့ ယင်တမန်ကလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ၊ နည်းနည်းလောက် သတ္တိရှိပြလိုက်တာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။

၁၅ မိနစ်ခန့် စောင့်ပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် ထူးခြားသောအရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထူးဆန်းသောအနံ့တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပြင်းထန်လာသည်။ ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင် ကျိယွမ်၏ အဘိုးက စာကြည့်ခန်းတွင် သုံးလေ့ရှိသော စန္ဒကူးနံ့နှင့် တူသည်။

ထို့နောက် ကျိယွမ်သည် ၎င်းမှာ ဘုရားကျောင်းမှ စန္ဒကူးနံ့ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူ၏နှလုံးခုန်သံမှာ ထပ်မံမြန်ဆန်လာသည်။ အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရောက်လာပုံရသည်။ နင်အန်းခရိုင်ရဲ့ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးကိုယ်တိုင်လား?

စန္ဒကူးနံ့မှာ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ကျိယွမ်သည်လည်း ခါးကို ဆန့်၍ ထိုင်လိုက်သည်။ အခြားသရဲများနှင့်မတူဘဲ သူသည် စည်းချက်ကျကျ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးခြားသော ခြေသံများကို ကြားနေရပြီး သူသိသလောက်ဆိုလျှင် လူတစ်ယောက်ထက်မက ရှိနေသည်။

ဝူး... ဝူး... ဝူး...

လေအေးတစ်ချက်မှာ ရင်ပြင်အတွင်း၌ ဝဲနေသော စန္ဒကူးနံ့ကို သယ်ဆောင်လာသလိုပင်။ ပုံရိပ်များသည် ကျူအန်းဆောင်၏ တံခါးမကြီးကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြတ်ကျော်ကာ ရင်ပြင်ထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်အချို့အပြင်၊ ကျိယွမ်သည် သာမန်မဟုတ်သော ပုံရိပ်လေးခုကိုပါ မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် အရောင်အမျိုးမျိုးရှိသော ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရာရှိများကဲ့သို့ပင်။

"ဂလု..."

ကျိယွမ်သည် တိတ်တဆိတ် တံတွေးမြိုချလိုက်မိသည်။ ဤတိုက်ပွဲက အတော်လေး ကြီးမားပုံရသည်။

"စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ တရားသူကြီး ဝူဖန် ၊ ဆုတော်ပေး သခင်ကြီး ကျန်းရှန်း၊ ပြစ်ဒဏ်ပေး သခင်ကြီး ဖာအယ် နဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး သခင်ကြီး ကျိုချာ တို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်!"

ရင်ပြင်ထဲရှိ ယင်တမန်များသည် အရပ်အမောင်း မြင့်မားပြီး ခန့်ညားလှသော ပုံရိပ်လေးခုကို အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

ဤလေးဦးမှာ နင်အန်းခရိုင်၏ မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီးများ မဟုတ်ကြသော်လည်း ပြည်သူများ၏ အမွှေးတိုင်ပူဇော်မှုနှင့် ကိုးကွယ်မှုကို ရရှိထားသူများမှာ သေချာပါသည်။ အနည်းဆုံးတော့ မြို့စောင့်နတ်မင်း ဗိမာန်တွင် သူတို့၏ ရုပ်တုများ ရှိရပေမည်။ သူတို့သည် သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်များ မဟုတ်ကြပေ၊ မဟုတ်ပါက သူတို့နှင့်အတူ စန္ဒကူးနံ့များ ပါလာမည် မဟုတ်ပေ။

ကျိယွမ်သည် မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး၏ လက်အောက်ရှိ ရာထူးအဆင့်အတန်းအားလုံးကို မသိသော်လည်း ယင်တမန်များ ခေါ်ဆိုသော ဘွဲ့အမည်များမှတစ်ဆင့် အချို့ကို ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ရောက်ရှိလာသူများသည် ရင်ပြင်ထဲတွင် ထိုင်နေသော ကျိယွမ်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ကြဘဲ သူတို့၏ အာရုံအားလုံးကို ရေတွင်းဆီသို့သာ ပို့ထားကြသည်။

"သေချာပါတယ်၊ ဒီနေရာက အသက်ရှူကျပ်စရာ ကောင်းတဲ့ အငွေ့အသက်တွေက ရုတ်တရက် လျော့နည်းသွားပြီ။ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါသိချင်မိတယ်"

"မြို့စောင့်နတ်မင်းကြီး ပြောတာ ငါကြားလိုက်တယ်၊ ဒီညမှာ ဒီမကောင်းဆိုးဝါးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဟိန်းဟောက်နေခဲ့တယ်တဲ့။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားတယ်လို့ ငါသံသယရှိတယ်!"

ဝူဖန်ဟု ခေါ်ဆိုသော ပုံရိပ်မှာ အိမ်ရှေ့ရှိ ကျိယွမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သဖြင့် ကျိယွမ်မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဒီလူက ကျူအန်းဆောင်ကို ပြောင်းလာတဲ့ လူသားအသစ်လား? ထူးခြားတာရှိလား?"

အစောပိုင်းက ရင်ပြင်တွင် စောင့်နေသော ယင်တမန်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။

"သခင်ကြီးဝူဖန်၊ ဒီလူက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ရန်လိုတဲ့ စွမ်းအင်တွေကြောင့် အိပ်မပျော်ဖြစ်နေတဲ့ သာမန်လူသားတစ်ယောက်ပါပဲ။ ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိပါဘူး"

"အင်း!"

သူတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် အဝတ်အစားများအရ ရာထူးကြီးသော မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ အရာရှိလေးဦးသည် ခဏတာ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ယင်တမန်အချို့မှာ ရင်ပြင်အတွင်းအပြင်သို့ လှည့်လည်စစ်ဆေးကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေကြသည်။

မကြာမီပင် ဝိညာဉ်တမန်အချို့ အစီရင်ခံရန် ရောက်လာကြသည်။

"သခင်ကြီးတို့ကို အစီရင်ခံပါတယ်၊ ထျန်းနျူရပ်ကွက်အနီးမှာ ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိပါဘူး!"

မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ အရာရှိအချို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။

"ဒီနင်အန်းခရိုင်မှာ ငါတို့ကို ကူညီပေးခဲ့တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ယောက် ဖြတ်သွားခဲ့တာများလား?"

"အများကြီး မစဉ်းစားပါနဲ့ဦး။ အရင်ဆုံး ဒီသားရဲကို နှိမ်နင်းပြီးမှ အသေးစိတ် ပြန်စုံစမ်းကြတာပေါ့!"

"အချိန်က ငါတို့ကို စောင့်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့အရာတွေ ပြောင်းလဲသွားမှာ ငါစိုးရိမ်တယ်!"

"မှန်တယ်!"

တရားသူကြီးဝူသည် သူ၏ဝတ်ရုံစကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏လက်ထဲတွင် အနက်ရောင်တရားသူကြီးစုတ်တံ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏မျက်လုံးများက ရင်ပြင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဌာနအသီးသီးက အရာရှိတွေ ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်း အစီရင် ကို ပြင်ဆင်ကြ! ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ခြင်း တမန်တော်တွေက ငါ့အမိန့်ကို စောင့်ကြ၊ မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်တဲ့ သံကြိုးတွေကို ပြင်ထားကြ!"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ!"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ!"

...

မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ အရာရှိလေးဦးသည် ရင်ပြင်၏ ထောင့်လေးထောင့်သို့ ရွှေ့လိုက်ကြသည်။ တစ်ဦးက လက်စွပ်ကို အောက်ချလျက် ရပ်နေပြီး၊ အခြားတစ်ဦးက စုတ်တံကို ထုတ်ယူကာ၊ တစ်ဦးက စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ထားပြီး နောက်ဆုံးတစ်ဦးကမူ သံကြာပွတ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

'လာပြီ၊ လာပြီ! သူတို့ စတော့မယ်! ဒါပေမဲ့ ရေတွင်းထဲမှာ ဘာရှိလို့ ဒီလောက်တောင် အင်အားအလုံးအရင်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ? ပြီးတော့ သူတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ဒီပွဲကြည့်ပရိသတ် သာမန်လူသားကို ထွက်သွားဖို့ မတိုက်တွန်းကြဘူးလား?'

ကျိယွမ်သည် စိုးရိမ်စိတ်တစ်ဝက်၊ မျှော်လင့်ချက်တစ်ဝက်ဖြစ်နေပြီး ဘာဖြစ်လာမည်ကို မသိပေ။

အနက်ရောင် အမိန့်ပေးအလံများ ကိုင်ဆောင်ထားသော ယင်တမန်အချို့မှာ မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက်တွင်မှ သူ၏ရှေ့ရှိ ရင်ပြင်မှာ မှင်ရည်အလွှာပါးပါးလေးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို ကျိယွမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ခြင်း အစီရင်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရပြီး သူထိုင်နေသော ဝရန်တာအစွန်းအထိ ရောက်ရှိလာသည်။

ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်း အစီရင်အတွင်း၌ တရားသူကြီးဝူသည် ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကို ကြည့်ကာ ရေတွင်းဘက်သို့ လှည့်၍ အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"မင်း အသက်အောင့်ထားတုန်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒဏ်ရာရထားလို့ ပုန်းနေတာလား? မင်း ဒီည သေရတော့မယ်! ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်ခြင်း တမန်တော်တွေ၊ စကြစို့!"

တရားသူကြီးဝူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ရေတွင်းကို ဝိုင်းရံထားသော တုတ်ရှည်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အနက်ရောင်ဝတ် ယင်တမန် ကိုးဦးသည် သူတို့၏ခါးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိလိုက်ကြရာ သူတို့၏ ခါးပတ်များမှ မှိန်ပျပျအလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမည်းရောင် သံကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သွား!"

ဝိညာဉ်ချည်နှောင်ခြင်း တမန်တော်ကိုးဦးမှာ တစ်ပြိုင်နက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သံကြိုးများကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ရေတွင်းဝဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကာ ရေတွင်းပတ်လည်ရှိ မြေကြီးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

ဝူး... ဝူး... ဝူး... ဝူး...

ချက်ချင်းပင် နိမိတ်မကောင်းသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ရင်ပြင်ထဲရှိ ဆီးသီးပင်အိုကြီး၏ အကိုင်းအခက်များနှင့် အရွက်များမှာ တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်လာသည်။ အစီရင်၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော်လည်း ကျိယွမ်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ အအေးဓာတ်ကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏အရေပြားပေါ်ရှိ ကြက်သီးများမှာ ပဲစေ့လေးများခန့်အထိ ကြီးမားနေတော့သည်!

"အာ့... အားးး... အူးးး..."

"ဟွန်း၊ မင်း အော်ပဲ အော်နိုင်တာပါ။ အားလုံးပဲ၊ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်တဲ့သူတွေကို အပေါ်ကို ဆွဲတင်ဖို့ ကူညီပေးကြ!"

သူပြောလိုက်သည်နှင့် မြို့စောင့်နတ်မင်း၏ အရာရှိလေးဦးမှာ ရဲဝံ့စွာ ပါဝင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မှော်လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော ဘယ်ဘက်လက်များကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ကြရာ ရင်ပြင်အတွင်း ယင်စွမ်းအင်များ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သူများကို ဝိုင်းရံသွားသည်။

ခဏချင်းတွင် ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သံကြိုးများမှာ တောက်ပလာတော့သည်!

"ကြွစမ်း!"

"အာ့... အားးးးးးးးးးးးးးးးးး"

ထူထပ်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော ဆံပင်လိပ်ကြီးမှာ ရေတွင်းထဲမှ ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရင်ပြင်ထဲတွင် ရမ်းခါနေသည်။ ရေတွက်၍မရသော ဆံပင်များမှာ ယင်တမန်ကိုးဦးကို ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းပတ်ရိုက်ခတ်လိုက်သဖြင့် သူတို့မှာ နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်လိုက်ကြရသည်။ ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သံကြိုးများ၏ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများမှာ အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ခုတ်စမ်း!"

အမိန့်ကို စောင့်နေသော ယင်တမန်များသည် သူတို့၏ဓားများကို ထုတ်ယူကာ ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်သူများကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော ဆံပင်များကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကြသည်။

"အူးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး"

သရဲ၏ စူးရှလှသော အူသံမှာ ပို၍ပို၍ ကျယ်လောင်လာပြီး၊ ညစ်ပတ်နေသော ဆံပင်ပုံကြီးမှာ ဝိညာဉ်ချုပ်နှောင်သံကြိုးများဖြင့် ရေတွင်းထဲမှ ဆွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရကာ ဝေဟင်တွင် တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ကျိယွမ်၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး သွားများမှာလည်း တဆတ်ဆတ် တုန်နေသည်။ ဒါက ခုနက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အကောင်ပဲလား?

ဝိညာဉ်ချည်နှောင်သံကြိုးထဲတွင် ပိတ်မိနေသော သရဲ၏ အသားနှင့် သွေးများမှာ တလူးလူးတလိမ့်လိမ့် ဖြစ်နေသလိုပင်။ သူ၏ သွေးဆုတ်နေသော မျက်လုံးများနှင့် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာမှာလည်း အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲနေပြီး သူ၏ ယင်စွမ်းအင်များမှာလည်း အဆက်မပြတ် စိမ့်ထွက်နေသည်။

အမြင်အာရုံနှင့် ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေသော ပြင်းထန်လှသည့် ကြောက်ရွံ့မှုမှာ အသက်ရှူရကျပ်စေသည်။ ၎င်းမှာ ထိတ်လန့်စရာ ရုပ်ရှင်များမှ မြင်ကွင်းများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

"ယုတ်မာတဲ့အကောင်! ဒီည မင်း သေရမယ်!"

တရားသူကြီးဝူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ တရားသူကြီးစုတ်တံကို ရှေ့သို့ ညွှန်လိုက်ရာ အခြား မြို့စောင့်နတ်မင်း အရာရှိသုံးဦးလည်း လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!