အခန်း ၉ - ရောက်ရှိခြင်း

ဤကမ္ဘာ၏ ရှေးဦးလူသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကမ္ဘာကျော်ခရီးသည်တစ်ဦးအဖြစ် အထက်စီးမှ ခံစားရခြင်းနှင့် ထိုလူသားများသည် သူ၏ မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမျှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိခြင်းတို့ကြောင့် ဝမ်ယွမ် သည် ဤလူသားများကို အနည်းငယ် ပေါ့ဆစွာ အထင်သေးခဲ့မိသည် ။

ငါဟာ မူလက လူသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့တယ် ။ ငါ့ရဲ့ ထူးကဲတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဖယ်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ ကျန်တဲ့ အရာအားလုံးဟာ လူသားတစ်ယောက်လိုပဲ ၊ ထူးချွန်တဲ့ လူသားတစ်ယောက်တောင် မဟုတ်ဘူး ။ ဒီလို စရိုက်မျိုးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် တခြားသူတွေကို ကျော်လွန်ပြီး အရာရာကို ခြယ်လှယ်နိုင်တဲ့သူ ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ ။

ဝမ်ယွမ် သည် အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော မြေပြင်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူစဉ်က ရရှိခဲ့သော ခံစားချက်များနှင့် မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည် ။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်ဟာ မသေဆုံးခင်မှာ သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ ရန်ငြိုးနဲ့ မုန်းတီးမှုတွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဒီလို အပျက်သဘောဆောင်တဲ့ ခံစားချက်တွေက ဝမ်ယွမ် ရဲ့ အသိစိတ်ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ် ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအစား သူတို့မှာ အပြုသဘောဆောင်တဲ့ ခံစားချက်တွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင်ကော ။ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စရိုက်ကို ပြောင်းလဲဖို့နဲ့ တိုးတက်ဖို့အတွက် ဒီခံစားချက်တွေကို ငါ အသုံးပြုနိုင်မလား ။

ဒက်စ် မှာ ဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့ ။ ဝမ်ယွမ် သည် ဒက်စ် ၏ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည် ။

သူ မသေဆုံးခင်မှာ သူ ခံစားခဲ့ရတဲ့ ခံစားချက်တွေထဲမှာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ဖြစ်ချင်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်မယ်ဆိုတဲ့ ပြတ်သားမှုတွေ ပါဝင်နေတယ် ။ အကယ်၍ ငါ ဒီခံစားချက်တွေကို စုပ်ယူလိုက်ရင် ငါ့ကိုယ်ငါ တွန့်ဆုတ်မှု နည်းသွားအောင်နဲ့ ပိုပြီး ပြတ်သားလာအောင် လုပ်နိုင်မလား ။

ဤအပြောင်းအလဲများက သူ့ကို သူ မဟုတ်တော့အောင် လုပ်ပစ်မလား ဆိုသည့် အချက်ကိုမူ ဝမ်ယွမ် ဂရုမစိုက်ပေ ။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လက်ရှိကိုယ်သည် ဝမ်ယွမ် ဟု ခေါ်ခဲ့သော လူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မျှသာ ဖြစ်သည် ။ လူသားများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲတိုးတက်ကြမည်သာ ဖြစ်သည် ၊ အကယ်၍ သင်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က သင်၏ ကိုယ်ပိုင်ပုံစံကို ပြန်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကိုသာ မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည် ။ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးခြင်းမှာ ဝမ်ယွမ် အလိုရှိသော အရာပင် ဖြစ်သည် ၊ သို့သော် ၎င်းမှာ ပိုမို မြန်ဆန်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည် ။ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှု ဖြစ်နေသရွေ့တော့ စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိဘူး ။

ကိုမိုရော့စ် သည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ရပ်နေရင်း အလောင်းများကို ထိုးဆိတ်နေသော ကျီးကန်းနှစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည် ။ သူသည် သူတို့ကို နှောင့်ယှက်ရန် သို့မဟုတ် အမြန်လုပ်ရန် တိုက်တွန်းရန် မဝံ့ရဲပေ ၊ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လုံးဝ ပြိုလဲနေပြီ ဖြစ်သည် ။ ကျီးကန်းများသည် သူ၏ ရဲဘော်များ၏ အလောင်းများကို စော်ကားဖျက်ဆီးနေသည့်တိုင် သူသည် ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး ဘာမျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ ။

အစောပိုင်းက ဒက်စ် သည် သေဆုံးပြီးနောက် ပါးစပ်ဟလာသည့် အချိန်တွင် ကိုမိုရော့စ် သည် နေဂါရီ တည်ရှိခြင်းကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ၊ ယခုအခါ သူသည် ရောဂါဆိုးဒဏ်ကို ခံစားနေရသဖြင့် သူ သေရမှာကို မလိုလားလျှင် နေဂါရီ အပေါ် အကြွင်းမဲ့ သစ္စာခံရန်သာ ရှိတော့သည် ။

ထို့ပြင် သူ၏ ရဲဘော်များ၏ အလောင်းများကို တိရစ္ဆာန်များက သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ဝါးမြိုနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသော အရှက်ရမှုကြောင့် ကိုမိုရော့စ် သည် များစွာ တုန်လှုပ်နေသည် ။ သူ၏ စိတ်ခံစားချက် ပိုမို ကောင်းမွန်လာစေရန်အတွက် သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြေများ ပေးနေမိသည် ။

ငါဟာ သူရဲဘောကြောင်တာ မဟုတ်ဘူး ၊ လူသားတွေဟာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဘယ်လိုမှ မအောင်နိုင်ဘူး ၊ အဲဒီလို လုပ်တာဟာ ရွာကို ဘေးဒုက္ခ ရောက်အောင် လုပ်တာပဲ ။ ဟုတ်တယ် ၊ အဲဒါ မှန်တယ် ၊ ငါဟာ ရွာအတွက် လုပ်နေတာပဲ ၊ ငါဟာ မှန်ကန်တဲ့အရာကို လုပ်နေတာ ။ ဒက်စ် က စေတမန်တွေကို ခုခံခဲ့တာဟာ မှားယွင်းတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ ၊ သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေ ထိုးဆိတ်ခံရတာဟာ သူတို့ရဲ့ အပြစ်အတွက် ပေးဆပ်နေကြတာပဲ ။ ကိုမိုရော့စ် သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တဖြည်းဖြည်း နားချလိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားရသော စိတ်များကို နှိမ်နင်းလိုက်သည် ။

အလောင်းများထံမှ ကျန်ရှိသော အဖြူရောင်မြူခိုးများကို စုပ်ယူနေစဉ် ဝမ်ယွမ် သည် ကိုမိုရော့စ် ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲလာသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသဖြင့် ထိုလူငယ်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြတ်သန်းမှုများကို ယေဘုယျအားဖြင့် သိရှိနိုင်သည် ။ ဝမ်ယွမ် သည် ၎င်းအတွက် သူ့ကို စိတ်ထဲမှ များစွာ ချီးကျူးမိသည် ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူငယ်က ထိုသို့ ပိုမို တွေးတောလေလေ သူသည် နေဂါရီ ဘက်တော်သားအဖြစ် ပိုမို ခိုင်မြဲလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် ။ သူသည် နေဂါရီ ၏ အနိုင်မခံနိုင်သော စွမ်းအားများအကြောင်းကို ပျံ့နှံ့စေလိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး နေဂါရီ ၏ စစ်မှန်သော သစ္စာရှိ ယုံကြည်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည် ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ပါက သူသည် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော သူရဲဘောကြောင်သူ ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် ။

၎င်းမှာ အမှန်တရား ဖြစ်နေလျှင်ပင် မည်သူက ဤကဲ့သို့သော အရာကို စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် ဝန်ခံလိုမည်နည်း ။ အနည်းဆုံးတော့ ကိုမိုရော့စ် မလုပ်နိုင်ချေ ၊ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဝမ်ယွမ် ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ လုံးဝ ကျရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။

ကျီးကန်းများက ဒက်စ် ၏ လည်ချောင်းကို ကိုက်ဖြတ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ယွမ် သည် အစောပိုင်းက အသက်ဘေးကြုံနေစဉ်အတွင်း သူ၏ လျင်မြန်သော စဉ်းစားဉာဏ်ကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိသည် ။ သူသည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ဒက်စ် ၏ အသံအိုးကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ပြီး သူ စုပ်ယူခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်များအရ စကားပြောသည့် ခံစားချက်ကို တုပခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ၊ ထို့ကြောင့်ပင် အစပိုင်းတွင် အသံမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေခြင်း ဖြစ်သည် ။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းမှာ ဝမ်ယွမ် အနေဖြင့် သေခါနီး အခြေအနေကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစား ရုန်းထွက်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည် ။ အကယ်၍ သူသာ အေးမြသော စွမ်းအားများကို လုံလောက်စွာ မစုပ်ယူခဲ့ဘဲ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ ပိုမို အားမကောင်းလာခဲ့လျှင် ဤကဲ့သို့သော အရာကို လုပ်ဆောင်ရန်မှာ သူ့အတွက် များစွာ ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သည် ။

ဒါဟာ ဆက်သွယ်ဖို့အတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်တာပဲ ။ ဝမ်ယွမ် က တွေးတောလိုက်သည် ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ထဲကို တိုက်ရိုက် စကားပြောတာဟာ ရောဂါပိုး ကူးစက်ခံထားရပြီး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်မှာ အဖြူရောင်မြူခိုး မရှိသလောက် ဖြစ်နေတဲ့ သူတွေအတွက်ပဲ သင့်တော်တယ် ၊ ဒါကြောင့် တခြား ဆက်သွယ်ရေး နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတာဟာ ကောင်းတဲ့အရာပဲ ။

ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ အတော်လေး ပြန်ပြည့်လာပြီ ။ ဝမ်ယွမ် သည် ကျန်ရှိသော အဖြူရောင်မြူခိုးများကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူပြီးနောက် ကျီးကန်းများကို ထိုးဆိတ်ခြင်း ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ကိုမိုရော့စ် ကို သူတို့၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်စေလိုက်သည် ။

ကိုမိုရော့စ် သည် ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ဤနေဂါရီ ၏ နောက်လိုက်များကို သူ၏ ရွာသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားရမည့် အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည် ။

ငါဟာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို သယ်ဆောင်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... မဟုတ်ဘူး ။ ငါ သယ်ဆောင်သွားတာဟာ ဂုဏ်အသရေပဲ ၊ နေဂါရီ ရဲ့ ကျေးဇူးတော် ဂုဏ်အသရေပဲ ။

နေဂါရီ ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုနဲ့ဆိုရင် ရွာဟာ သေချာပေါက် ပိုပြီး ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ် ။ ငါတို့ဟာ ကန့် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး ၊ ပြီးတော့ ဘယ်လို အမဲလိုက်အဖွဲ့မျိုးကိုမှ ဖွဲ့စည်းနေစရာ မလိုတော့ဘူး ၊ ဒါဟာ ရွာရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက်ပဲ ။

ဝမ်ယွမ် သည် သူ၏ နောက်မှ မလှမ်းမကမ်းတွင် လိုက်ပါလာပြီး ကိုမိုရော့စ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရောဂါပိုးများ၏ အခြေအနေကို ဂရုတစိုက် အာရုံခံနေသည် ။ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပိုမို ပြည့်စုံလာသဖြင့် ဘက်တီးရီးယားများအပေါ် သူ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာ များစွာ အားကောင်းလာသည် ၊ ကိုမိုရော့စ် မှာ အသုံးဝင်နေသေးသဖြင့် သူသည် စောစောစီးစီး မသေဆုံးနိုင်ချေ ။ ၎င်းကို သေချာစေရန်အတွက် ဝမ်ယွမ် သည် ထိုလူငယ်၏ အတွင်းရှိ ဘက်တီးရီးယားများ ကြီးထွားမှုကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် သူ ရုတ်တရက် သေဆုံးမသွားစေရန် လုပ်ဆောင်ထားသည် ။

မြှားတစ်စင်းသည် ပစ်မှတ်ကို အတိအကျ ထိမှန်သွားသည် ၊ ၎င်းမှာ သူတို့ ကရော့ ဝက် ဟု ခေါ်သော ဝက်ဝံနှင့် တူသည့် သတ္တဝါ ဖြစ်သည် ။ ကရော့ ဝက် သည် အနည်းငယ် ယိမ်းထိုးသွားပြီးနောက် လဲကျ သေဆုံးသွားခဲ့သည် ၊ ကိုမိုရော့စ် သည် ထိုအနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာသော အမူအရာ ရှိနေသည် ။

ကြီးမြတ်တဲ့ နေဂါရီ ရဲ့ စေတမန်တွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် မူလက ခက်ခဲတဲ့ ကရော့ ဝက် ကိုတောင် အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီပဲ ၊ ၎င်းမှာ နေဂါရီ ၏ စေတမန်များကို ရွာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အရာဖြစ်ကြောင်း ကိုမိုရော့စ် ၏ အတွေးများကို ပိုမို ခိုင်မာစေသည် ။

နတ်ဘုရားရဲ့ စေတမန် မင်းကြီးတို့ခင်ဗျာ ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မိနစ်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ပေးကြပါ ။ ကိုမိုရော့စ် သည် ကျီးကန်းများကို ရိုသေစွာ ပြောလိုက်ပြီး ကရော့ ဝက် ၏ နောက်ခြေထောက် တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်ကာ အသားများကို နုပ်နုပ်စဉ်းပြီး ကျီးကန်းများကို ပူဇော်လိုက်သည် ။

ကိုမိုရော့စ် သည် မီးဖိုကာ အသားအချို့ကို ကင်စားလိုက်သည် ၊ ထို့နောက် သူ၏ အကျပ်ကို ဂရုတစိုက် မလိုက်သည့်အခါ သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် အမည်းစက် အနည်းငယ် ပေါ်ပေါက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည် ။ ကံကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့မှာ ပထမဆုံး ပေါ်လာကတည်းက ပျံ့နှံ့ခြင်း မရှိသေးပေ ။

ကော်ချီ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ရွာဟာ ရှေ့နားမှာ ရှိရမယ် ။ ဝမ်ယွမ် သည် ကရော့ ဝက် ထံမှ အဖြူရောင်မြူခိုးများကို စုပ်ယူနေသည် ။ သူသည် နေ့ခင်းဘက်တွင် အလွယ်တကူ မလှုပ်ရှားနိုင်သည့် အချက်ကို ထုတ်မပြလိုသဖြင့် ဝမ်ယွမ် ၏ အစီအစဉ်မှာ ယခုအချိန်အထိ ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူ၏ အဖြူရောင်မြူခိုးများမှာလည်း အတော်လေး ကုန်ဆုံးနေသည် ။ သို့သော် ၎င်းမှာ ပြဿနာ အကြီးအကျယ် မဟုတ်တော့ချေ ။ သူတို့သည် ရွာနှင့် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ယွမ် သည် ကိုမိုရော့စ် ၏ အကူအညီဖြင့် နေဂါရီ ၏ ကြီးမြတ်မှုကို ရွာတစ်ခုလုံးသို့ အခက်အခဲမရှိ ပျံ့နှံ့သွားစေရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု အမျိုးမျိုးကို ရေးဆွဲနေသည် ။

နေဂါရီ ဟူသော အမည်သည် ကော်ချီ မျိုးနွယ်စု၏ ယဉ်ကျေးမှုတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲမြဲနေသဖြင့် သူတို့သည် သူတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝထဲသို့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပါဝင်လာခြင်းကို ဂရုမစိုက်ကြသော်လည်း ၊ လူတိုင်းက သူ့အတွက် ကျီးကန်းများ မွေးမြူပေးရန်နှင့် အခါအားလျော်စွာ လူတစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်ကို ပူဇော်ရန်အတွက် နားချရန်မှာ မလုံလောက်သေးပေ ။

ဆိုလိုတာကတော့ ပဋိပက္ခတစ်ခုဟာ ရှောင်လွှဲလို့ မရနိုင်ဘူး ၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ပဋိပက္ခကို ငါ့အတွက် အကျိုးရှိအောင် ငါ အသုံးချနိုင်တယ် ။ ဝမ်ယွမ် သည် မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်သော အမူအရာ ရှိနေသေးသည့် ကိုမိုရော့စ် ကို ကြည့်လိုက်သည် ။ ဤအချိန်အတောအတွင်း ဝမ်ယွမ် သည် လူငယ်၏ ယုံကြည်မှုကို ပိုမို နားချနိုင်ရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ခိုင်မာစေရန်အတွက် မယုံကြည်နိုင်စရာ အံ့ဖွယ်များကို အကြိမ်ကြိမ် ပြသခဲ့သည် ။ ကြည့်ရသည်မှာ အခြေအနေမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပုံရသော်လည်း ၎င်းမှာ 'တော်ရုံ' အဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည် ။

ဒီကောင်လေးရဲ့ သူရဲဘောကြောင်ပြီး အားနည်းတဲ့ သဘာဝကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် ငါဟာ နောက်ထပ် လက်နက်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုလိမ့်မယ် ။ ဝမ်ယွမ် သည် ကရော့ ဝက် ၏ အဖြူရောင်မြူခိုးများကို စုပ်ယူပြီးပြီ ဖြစ်သည် ။ မျှော်လင့်မထားသော အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ရန်အတွက် သူ့တွင် အစီအစဉ် အသစ်တစ်ခု လိုအပ်နေသေးသည် ။

ကိုက်ဖြတ်သတ္တဝါ တစ်ကောင်သည် ကရော့ ဝက် ၏ အလောင်းနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖိတ်စင်နေသော သွေးများကို လျက်နေသည် ။ ဝမ်ယွမ် သည် ထိုသတ္တဝါ၏ ရှေ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုသတ္တဝါကို မယူလိုက်သည် ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရရှိသွားခဲ့သည် ။

နောက်ဆုံးတွင် ကိုမိုရော့စ် သည် ရွာ၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည် ၊ ကျီးကန်းနှစ်ကောင်မှာ အနားရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်၏ သစ်ကိုင်းပေါ်တွင် နားနေကြပြီး သူတို့၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများသည် ရွာထဲရှိ လူများ၏ ပုံရိပ်များကို ထင်ဟပ်နေပေသည် ။