အခန်း ၆၂ - ခုနစ်နှစ်ကြာ စစ်ပွဲ

နောက်ဆုံးတွင် ရိုယာ့စ်နိုင်ငံနှင့် အင်တာကမ်နိုင်ငံတို့အကြား စစ်ပွဲကြီးသည် မလွဲမသွေ စတင်ဖြစ်ပွားလာခဲ့လေတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရိုယာ့စ်နိုင်ငံသည် စစ်ပွဲဆင်နွှဲရန် အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ကာ အယ်လ်ဒရစ်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရိုယာ့စ်နိုင်ငံ၏ စစ်တပ်အင်အား တစ်ခုလုံးသည် အရင်က မကြုံစဖူးသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အင်တာကမ်နိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်းရေးကိစ္စရပ်များသည် လုံးဝ ကမောက်ကမဖြစ်နေခဲ့ပြီး ရိုယာ့စ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာချိန်တွင် တူညီသော စစ်မျက်နှာစာ၌ ရပ်တည်ရန်ပင် မစွမ်းသာတော့ပေ။

ပြည်တွင်းရှိ မှူးမတ်များသည် သူတို့၏ ဇိမ်ခံမှုများတွင် နစ်မွန်းနေရန်သာ ဂရုစိုက်ကြပြီး ကျေးဇူးတော် ဘုရားကျောင်းကမူ ယုံကြည်မှုဖြန့်ဝေခြင်းတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည်လော သို့မဟုတ် စစ်ရေးအင်အားတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည်လော ဟူသည့်အကြား ရုန်းကန်နေရကာ အလုပ်များနေခဲ့သည်။ ပထမမြောက် ဆက်သ်သည်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ တိုးတက်အောင် မလုပ်ချင်ဘဲ သူ၏ ထီးနန်းကိုသာ ဖက်တွယ်ထားခဲ့သည်။ သူတို့အချင်းချင်းအကြား ထိုမျှလောက် သဘောထားကွဲလွဲမှုများ ရှိနေသဖြင့် ရိုယာ့စ်နိုင်ငံ၏ ချီတက်လာမှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အကူအညီမဲ့နေသလို ခံစားရခြင်းမှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ကာကွယ်ရေးမျဉ်းများသည် အဆက်မပြတ် ဖောက်ထွင်းခံရပြီး ပို၍ပို၍ ကျူးကျော်ခံလာရသည်နှင့်အမျှ အင်တာကမ်နိုင်ငံ၏ နယ်မြေမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင်လာခဲ့သည်။ နယ်မြေဆုံးရှုံးသွားသော မှူးမတ်များသည် သဘာဝကျကျပင် အင်တာကမ်မြို့တော်ဆီသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ရွှေ့ပြောင်းလာကြရာ နိုင်ငံအတွင်း ပို၍ပင် သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အင်တာကမ်၏ မြို့တော်ကို အင်ဂ်မာလိုဟု ခေါ်တွင်ပြီး လက်ရှိတွင် အင်ဂ်မာလို၏ ဆင်ခြေဖုံးရှိ ခြံတစ်ခြံ၌ နာလာသည် သံချပ်ကာဝတ်စုံ အပြည့်အစုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူမ၏လက်ထဲတွင် သူရဲကောင်းဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရပ်နေသည်။ သူမ၏ တောက်ပသော ရွှေဝါရောင် ဆံပင်များကို ဦးခေါင်းနောက်ဘက်တွင် ရိုးရှင်းစွာ စည်းနှောင်ထားရာ သူမအား သူရဲကောင်းဆန်သော အသွင်အပြင်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တူညီသော သံချပ်ကာနှင့် သူရဲကောင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ရစ်ဗာစ် ရှိနေသည်။ ရစ်ဗာစ် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်သည့် ကျေးဇူးတော်ကိုမျှ အသုံးမပြုနိုင်တော့ဘဲ သူရဲကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် ဆက်လက် မရပ်တည်နိုင်တော့သည့်နောက်တွင် အများအားဖြင့် လျစ်လျူရှုခံထားရသော သူ၏ ဓားရေးစွမ်းရည်များက တစ်ဖန် ပြန်လည်တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ရစ်ဗာစ်၏ လက်ထဲရှိ သူရဲကောင်းဓားသည် မည်သည့်ရန်သူကိုမဆို ထက်ပိုင်းပိုင်းပစ်နိုင်သည့်အလား အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားပုံရသည်။

ရစ်ဗာစ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် နာလာသည် လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားခြင်းမရှိဘဲ ရစ်ဗာစ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် လေးလံသော သူရဲကောင်းဓားကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ သူမ၏ အသက်ရှူပုံစံမှာ ထူးဆန်းစွာ စည်းချက်ကျနေပြီး သူမအား အထူးအချိုးကျ ညီညွတ်နေပုံ ပေါက်စေသည်။

သူတို့၏ လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲအတွင်း နာလာသည် အတော်လေး သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ သူမ၏ နဂါးသွေးများ ဆက်လက် နိုးကြားလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ သေးငယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးရှိနေလင့်ကစား သူမ၏ ခွန်အားသက်သက်ကိုပင် ဘီလူးသရဲဆန်လှသည်ဟု ရစ်ဗာစ်က ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤမိန်းကလေးငယ်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နဂါးတစ်ကောင်ကို ဖုံးကွယ်ထားပုံရပြီး လူသားတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းပကားကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"သူ ဒီလောက် အများကြီး စားနိုင်တာ မဆန်းပါဘူး" အစားစားချိန်များတွင် နာလာ မည်သို့ရှိခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်အမှတ်ရမိကာ ရစ်ဗာစ်က လည်ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး နောက်သို့ဆုတ်ကာ သူ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်ခံလိုက်သည်။

နာလာ၏ နဂါးသွေးသည် သူမအား အံ့မခန်းစွမ်းရည်များကိုလည်း ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ သူမ၏ အသက်ရှူခြင်း အတတ်ပညာနှင့် နဂါးသွေးတို့ ပေါင်းစပ်သွားမှုက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးပေးကာ စွမ်းအားကို အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အတွေ့အကြုံ နည်းပါးသည်မှလွဲ၍ နာလာသည် ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

သဘာဝကျကျပင် တကယ့်တိုက်ပွဲများတွင် အတွေ့အကြုံများစွာ မရှိသော်လည်း နာလာကို လျှော့တွက်၍မရပေ။ သူမသယ်ဆောင်ထားသော ကော့ချီ သွေးကြောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ ဤမိန်းကလေးငယ်သည် လူတိုင်း မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ဖြူစင်ရိုးသားသူ ဖြစ်နေလင့်ကစား သူမ၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ၎င်းတို့သက်သက်ဖြင့်ပင် များစွာသော အရာများကို ပြီးမြောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ပေသည်။

ထမင်းစားပွဲပေါ်တွင် နာလာသည် သူမ၏မိခင် အစ္စဘယ်လာ သင်ကြားပေးခဲ့သော စားပွဲတင် ကျင့်ဝတ်များကို အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိအောင် လိုက်နာခဲ့သည်။ သူမ၏ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှသော အမြန်နှုန်းသာ မရှိခဲ့လျှင်ပေါ့။ သူမလက်ထဲရှိ ခက်ရင်းနှင့် ဓားတို့မှာ စားပွဲပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေစဉ် မှုန်ဝါးဝါး ပုံရိပ်များအဖြစ်သာ မြင်တွေ့ရပြီး အစားအစာ အတုံးများကို သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ မရပ်မနား အလျင်အမြန် သွတ်သွင်းနေခဲ့သည်။ ထမင်းတစ်နပ်စာအတွင်း သူမ စားသုံးနိုင်သော အစားအစာ ပမာဏသည် ဤနေရာရှိ ကျန်နှစ်ဦး ပေါင်းစားသည့်ပမာဏထက် သုံးဆခန့် ပိုများသည်။

"ဟင်" အစားစားပြီးနောက် နာလာသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ခြံပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အခိုက်အတန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

ထိုလူမှာ လူးဝန် ဒေါန်နာ၊ သို့မဟုတ် လက်ရှိ လူသိများသော အမည်ဖြစ်သည့် ကာဒီနယ် ဒေါန်နာပင် ဖြစ်သည်။ ရီယာမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကတည်းက လူးဝန်သည် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မကြာမီကမှ ကာဒီနယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည် အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမိုရင့်ကျက်နေပုံရသည်။ သူ ဝင်လာသည်နှင့် အစ္စဘယ်လာကို အရိုအသေပေး နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး နာလာကို အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူနှင့်အတူ ကိစ္စတစ်ခု ဆွေးနွေးရန် ရစ်ဗာစ်အား အပြင်သို့ ထွက်လာရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"အင်တာကမ်က အခြေအနေတွေဟာ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလာခဲ့ပြီ" သူတို့နှစ်ဦးတည်း ရှိနေချိန်တွင် လူးဝန်က ရစ်ဗာစ်အား ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောပြလိုက်သည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့ ၇ နှစ်အတွင်းမှာ အင်တာကမ်ဟာ သူ့ရဲ့ နယ်မြေထက်ဝက်ကျော်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး အခုဆိုရင် ရိုယာ့စ်ရဲ့ စစ်သည်တွေက ကိုလံမီယာကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့ထားကြပြီ။ ကိုလံမီယာကိုသာ သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရရင် ရိုယာ့စ်ရဲ့ စစ်တပ်ဟာ ရှေ့ကို တည့်တည့်ချီတက်လာပြီး အင်ဂ်မာလို မြို့တော်မှာ ရိုယာ့စ်ရဲ့ အလံကို စိုက်ထူနိုင်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒါဆို မင်း တိတိကျကျ ဘာပြောချင်တာလဲ" ရစ်ဗာစ်က ဂရုမစိုက်သော မျက်နှာအမူအရာကို ပြသလိုက်သော်လည်း လူးဝန် ပြောချင်နေသည့်အရာကို သူ အပြည့်အဝ နားလည်နေခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း စစ်ရေးအခြေအနေ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ အင်တာကမ်၏ ပြည်တွင်းနိုင်ငံရေး အခြေအနေသည်လည်း အစဉ်မပြတ် ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ပထမမြောက် ဆက်သ် ကာကွယ်လိုသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူ၏ ထီးနန်းသာဖြစ်သည်။ ရိုယာ့စ်နိုင်ငံက သူတို့၏ စစ်ပွဲကို ရပ်တန့်ပေးမည်ဆိုပါက သူသည် သိမ်းပိုက်ခံထားရသော နယ်မြေများကို ပေးအပ်ရန် အလွန်ပင် ဆန္ဒရှိနေပြီး ရိုယာ့စ်နိုင်ငံထံ အပစ်အခတ်ရပ်စဲရန် တောင်းဆိုရန်အတွက် သံတမန်များကိုပင် စေလွှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ သံတမန်များသည် အယ်လ်ဒရစ်နှင့် တွေ့ဆုံခွင့် မရမီမှာပင် ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ ပထမမြောက် ဆက်သ် ဆက်တိုက် စေလွှတ်ခဲ့သော သံတမန် သုံးဦးစလုံးမှာ တူညီသော ကံကြမ္မာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

သူတို့သည် ဤစစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မဆင်နွှဲချင်သည်ဖြစ်စေ မဖြစ်မနေ တိုက်ခိုက်ရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ သူတို့ လုံးဝ အနိုင်မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုခု မဖြစ်ပေါ်လာပါက အင်တာကမ်နိုင်ငံသည် ကျဆုံးသွားပြီဟုပင် ဆိုနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

"နယ်မြေတွေ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ မှူးမတ်တွေက သဘာဝကျကျပဲ အလွယ်တကူ လက်မြှောက်အရှုံးပေးပြီး သေဖို့ ဆန္ဒမရှိကြဘူး။ သူတို့ တိုက်ပွဲတွေမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြပေမဲ့ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တပ်တွေနဲ့အတူ လွတ်မြောက်အောင် ပြေးနိုင်ခဲ့ကြသေးတယ်။ ဒါက အတော်လေး ကြီးမားတဲ့ အင်အားစုတစ်ခုပဲ" လူးဝန်က သူ့ကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီအင်အားစုက အရမ်း ကမောက်ကမဖြစ်ပြီး စည်းကမ်းမရှိဘူး၊ သူတို့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် လိုအပ်နေတယ်"

"ကျေးဇူးတော် ဘုရားကျောင်းရဲ့ အခြေအနေကလည်း အရမ်း ရှုပ်ထွေးနေပြီး အဲဒီနေရာကို ယူဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ ဒါကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေက နိမိတ်ဖတ်ချက်ထဲမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ သူတော်စင်မလေး နာလာပဲ... အခုက သူမရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမယ့် အချိန်ရောက်နေပြီ" လူးဝန်က အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက အင်တာကမ် နိုင်ငံအတွက် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ"

"နာလာက ကလေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်" ရစ်ဗာစ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူက ဘယ်လောက်တောင် ဖိအားတွေ ရင်ဆိုင်ရမလဲဆိုတာ မင်း ကောင်းကောင်းသိပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ဒီတိုင်းပြည် ကျဆုံးသွားမယ့်အချိန်ကိုပဲ ငါတို့ ထိုင်စောင့်နေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူမကို ယုံကြည်မလားဆိုတာပဲ ရှိတယ်" လူးဝန်က ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ သူ ဤမျှလောက် အချိန်တိုအတွင်း ကာဒီနယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သဘာဝကျကျပင် အကယ်၍ ရိုယာ့စ်က အင်တာကမ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်သွားပါက အယ်လ်ဒရစ်၏ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လူသိများသော စရိုက်လက္ခဏာအရ ကျေးဇူးတော် ဘုရားကျောင်းသည်လည်း သမိုင်းထဲတွင်သာ ကျန်ရစ်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထိုကဲ့သို့သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျေးဇူးတော် ဘုရားကျောင်း၏ ရိုးရာဓလေ့များကို သဘာဝကျကျပင် ချိုးဖျက်ကာ စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူများကို အထက်သို့ တက်လှမ်းခွင့် ပြုခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ထပ်စဉ်းစားပါရစေဦး" ရစ်ဗာစ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ရစ်ဗာစ်.. မမေ့ပါနဲ့၊ တချို့လူတွေက မွေးကတည်းကိုက ထူးကဲသာလွန်ပြီးသားပါ" လူးဝန်က လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဧည့်ခန်းကို ဖြတ်လျှောက်သွားချိန်တွင် လူးဝန်သည် ထိုနေရာ၌ ထိုင်နေသော တည်ငြိမ်သည့် မိန်းကလေးငယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အပြစ်ကင်းစင်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်းမှ ရွှေရောင်လင်းလက်မှုတစ်ခုဖြင့်သာ ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

...

အဝေးတစ်နေရာရှိ ရီစထရိုမီယာတွင် စစ်ပွဲကြောင့် ဤနေရာသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မစည်ကားတော့သော်လည်း အစားထိုးအနေဖြင့် ပိုမို အင်အားကြီးမားလာခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းသည် စစ်ပွဲ၏ ကမောက်ကမဖြစ်မှုများအတွင်း အနည်းငယ်သော ငြိမ်းချမ်းသည့် နေရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။

"အဘွားအို ဆီးလ်.. မင်းပြောခဲ့တဲ့ နိမိတ်ဖတ်ချက်က စတင်တော့မယ်ထင်တယ်" အမှောင်နန်းတော်အတွင်း ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော နေဂါရီက မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် သူ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားလျက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ မည်သူ့ကိုမဆို သတိလစ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ဖိအားများကို အစဉ်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေရင်း သူက ဆက်ပြောသည်။ "ဒီကမ္ဘာမှာ နိမိတ်ဖတ်ချက်တွေ တကယ် ရှိနေလို့လား"

"အရှင်နေဂါရီ... ဒီအဘွားအိုကို ယုံကြည်ပေးပါ" အဘွားအို ဆီးလ်သည် ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် တောင်ဝှေးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ရုပ်ဆိုးဆိုး အဘွားအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နေဂါရီ၏ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် သူမသည် သတိလစ်မသွားဘဲ သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံဖြင့် တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ခစ်ခစ်ခစ်... နာလာက သေချာပေါက် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ သူတော်စင်မလေး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီလိုဖြစ်မှသာ ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးပန်းတိုင်ကို ရောက်နိုင်မှာမို့လို့ပဲ"

"နာလာက အရမ်း အားနည်းနေသေးတယ်၊ ပြီးတော့ အယ်လ်ဒရစ်ကလည်း အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့တောင်မှ သူက အဲဒီ 'အရာ' ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသရွေ့ သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်" နေဂါရီက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းပြောသလိုပဲ ဖြစ်လာဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ နာလာအတွက် အယ်လ်ဒရစ်ကို ဒီလောက်အချိန်အကြာကြီး ဆွဲထားရတာ အချိန်ဖြုန်းရာ မရောက်ဘူးလို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်"

"ကျွန်မကို ယုံကြည်ပါ အရှင်နေဂါရီ၊ အရှင်က ရှုံးနိမ့်မှုမရှိပါဘူး၊ နောက်ဆုံး အနိုင်ရရှိသူက အရှင်ကလွဲပြီး တခြားဘယ်သူမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး အရှင်သခင်" အဘွားအို ဆီးလ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။