အခန်း ၅၄ - နေဂါရီ (၆)

"ငါတို့ နောက်ကျသွားပြီလား?" အက်ကွဲကွဲနှင့် ချောင်းဆိုးသံတစ်ဝက် ပါဝင်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စမစ်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။

ခရစ်၏ ၁၀ ဦးပါအဖွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ခရစ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရိုးများနှင့် အလောင်းများကို ကြည့်ရှုရင်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်ကို နေဂါရီထံသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ နေဂါရီကို မတွေ့ရမီက ခရစ် အာရုံခံနိုင်ခဲ့သမျှမှာ အလွန်ပင် နိမိတ်မကောင်းသော စည်းချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် နေဂါရီကို တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်ရချိန်တွင်မူ ခရစ်သည် နိဂုံးတစ်ခုကိုသာ ဆွဲထုတ်နိုင်တော့သည် - ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးသည် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် မရှိသင့်ပေ။

"မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေဟာ ဒီကမ္ဘာမှာ မတည်ရှိသင့်တဲ့ အမှားအယွင်းတွေပဲ၊ သူတို့ဟာ လူသားတွေရဲ့ မွေးရာပါ ရန်သူတွေပဲ။ ဒါကြောင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေကို နှိမ်နင်းရမယ်" ဩဂတ်စတင်၏ အကြည့်မှာ တင်းမာသွားသည်။ သူသည် ယခင်ကလည်း မိစ္ဆာဝိညာဉ် နှိမ်နင်းရေးတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်တစ်ခုသည် မည်မျှ အန္တရာယ်ကြီးကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိထားသည်။

ကြီးထွားလာသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်တစ်ခုချင်းစီမှာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခု၊ ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူတို့ တည်ရှိနေနိုင်ရန်အတွက် အခြားသူများစွာ၏ အသက်ပေါင်းများစွာကို လိုအပ်သည်။ အင်တာကမ်မြို့တော်၏ 'မြူခိုးမိစ္ဆာ'၊ မြို့တစ်မြို့လုံးကို သုတ်သင်ခဲ့ဖူးသော 'အစိမ်းရောင် ကပ်ရောဂါ' နှင့် အရှေ့ဘက် ဆိပ်ကမ်းမြို့ရှိ 'သမုဒ္ဒရာ ဘေးဒုက္ခ' တို့ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဩဂတ်စတင်နှင့် 'ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် အသင်းတော်' ၏ အထက်လူကြီးများကို စိုးရိမ်စေသည့် အချက်မှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များသည် ယခုနောက်ပိုင်းတွင် ပိုမို မကြာခဏ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူတို့ကို 'ကျေးဇူးတော် ကျမ်းစာ' ထဲတွင် ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့် ဘေးဒုက္ခများ ရောက်ရှိလာနိုင်ခြေကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားလာစေသည်။ အထူးသဖြင့် နေဂါရီကဲ့သို့ အသိဉာဏ်ရှိသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်မျိုး ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

အသင်းတော်၏ မှတ်တမ်းများအရ ကော်ချီလူမျိုးများသည် တစ်ချိန်က အင်အားအကြီးဆုံး လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်ခဲ့ပြီး တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို 'ထရိုင်လန်စီယာ အင်ပါယာကြီး' အဖြစ် စည်းလုံး အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ကျော်က ထိုအင်အားကြီးမားသော အင်ပါယာကြီး ပျက်စီးသွားရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ထရိုင်လန်စီယာအတွင်း၌ အသိဉာဏ်ရှိသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုမိစ္ဆာဝိညာဉ်သည် လူတို့၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး အင်ပါယာအတွင်း အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှုများကို လှုံ့ဆော်ခဲ့ကာ ဤကျယ်ပြန့်သော အင်ပါယာကြီးကို တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။

"မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေဟာ ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်မှုရဲ့ ရင်းမြစ်တွေပဲ၊ သူတို့ဟာ အမှားအယွင်းတွေရဲ့ ရလဒ်တွေပဲ၊ သူတို့ ပေါ်ထွက်လာခြင်းဟာ ပိုမိုကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးတွေကို ဖြစ်စေတယ်။ ဒါကြောင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်တွေကို သန့်စင်ပစ်ရမယ်!" ၎င်းမှာ 'ကျေးဇူးတော် အသင်းတော်' ၏ ဘုံမူဝါဒပင် ဖြစ်သည်။

'ဒါဆို အဓိကဟင်းလျာတွေက ပါဝင်ဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား?' နေဂါရီ၏ အကြည့်မှာ ထိုလူများကို ဝှေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့ကို အစားအစာတစ်ခုကဲ့သို့ ကြည့်နေသော ထိုအကြည့်ကြောင့် လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲအထိ ချမ်းစိမ့်သွားကြသည်။ 'ဒါဆိုလည်း အားလုံး တစ်ပြိုင်တည်း လာခဲ့ကြစမ်းပါ၊ လူအရေအတွက် ကွာခြားတာကို ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး၊ နောက်ဆုံး ရလဒ်ကတော့ အတူတူပဲ ဖြစ်မှာပဲ'

'ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားတို့ အများစုမှာ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ယူရမယ့် အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိနေကြတာပဲ'

နေဂါရီက ဤသို့ပြောရင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ဂျေဆန် တော့ဒ်ကို တည့်တည့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "မင်းက ဂျေဆန်ဆိုတဲ့ တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်၊ မင်းက ကာဒစ် မောရက်ဂ်ကို ရှာဖို့ ရေရာကို ရောက်လာတာ မဟုတ်လား?"

နေဂါရီ၏ စကားကြောင့် ဂျေဆန်၏ ခံစားချက်များ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူ၏ အရာအားလုံးကို လုယူသွားခဲ့သည့် ထိုနေ့က သူ၏ မိသားစုအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများကို သူ ဘယ်တော့မှ မေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ့ကို ဆက်လက် ရှင်သန်စေခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော စိတ်ဆန္ဒမှာ ထိုအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ တရားခံကို ရှာဖွေပြီး လက်စားချေရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို အဲ့ဒီကောင်က တကယ်ပဲ ဒီမှာ ရှိနေတာပေါ့" ဂျေဆန်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မိသားစုကို သတ်ခဲ့သော ပင်လယ်ဓားပြအဖွဲ့ လူစုကွဲသွားပြီးနောက် ၇ နှစ်အတွင်း သူ ပထမဆုံး ရရှိသည့် ခိုင်မာသော သဲလွန်စ ဖြစ်သည်။

'သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။ ကာဒစ် မောရက်ဂ် ငါ့ဆီကို ရောက်လာပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းတွေကိုလည်း ခေါ်ခဲ့သေးတယ်' နေဂါရီက အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ 'မင်းရဲ့ ရန်သူတွေ အားလုံးဟာ အခု ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိနေကြတာ!'

'မင်း လက်စားချေချင်ရင်တော့ မင်းမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို သုံးပြီး ငါ့ကို အနိုင်ယူလိုက်စမ်း' နေဂါရီက မြှူဆွယ်သော လေသံဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

ထို့နောက် နေဂါရီသည် ၎င်းတို့ထဲမှ သံမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "ကိုမိုရော့စ် မသေခင်မှာ သူက နိုအာကို ခင်ဗျားကို တောင်းပန်ဖို့ ပြောခဲ့သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နိုအာက ငါ့ကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာကြောင့် အဲ့ဒါကို ပြောဖို့ အချိန်မရခဲ့ဘူး။ သူတို့ရဲ့ သခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါကပဲ ခင်ဗျားကို အဲ့ဒီစကား လက်ဆင့်ကမ်းပေးလိုက်မယ်"

သူ ဤသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် မြှားနှင့် လေးကို ကိုင်ထားသော သံမျက်နှာဖုံးစွပ်သူ၏ လက်များမှာ မတည်မငြိမ် တုန်ရီလာတော့သည်။ သူသည် ဖခင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဖခင်တစ်ဦးကို အရှိဆုံး ဒေါသထွက်စေသည့် အရာမှာ မိမိ၏ သားသမီးများ၏ ဘဝ ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမူ သားနှစ်ယောက်လုံး ပျက်စီးခဲ့ရသည်။

နေဂါရီသည် ထိုသူ၏ ဒေါသကို ဂရုမစိုက်ပေ၊ သို့မဟုတ် ထိုသူ ပို၍ ဒေါသထွက်လေ နေဂါရီ ပို၍ ဝမ်းသာလေ ဖြစ်နိုင်သည်။ အချို့သော အခြေအနေများတွင် ဒေါသသည်လည်း စွမ်းအားတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

'ကျေးဇူးတော် အသင်းတော်က ဘူကီတဲလ်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မစားခဲ့ရတာ တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ ကျန်တဲ့သူတွေလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ အရသာရှိလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်'။ စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် သူသည် အသင်းတော်မှ ဘုန်းကြီးများနှင့် စစ်သည်များ အားလုံးကို ဒေါသထွက်အောင် လှုံ့ဆော်နိုင်ခဲ့သည်။

"ပြီးတော့ ခင်ဗျား၊ ခရစ်" နေဂါရီသည် နောက်ဆုံးတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ စွန့်စားခန်းသွားသူထံသို့ သူ၏ အကြည့်ကို ပို့လိုက်သည်။ "အကယ်၍ ခင်ဗျားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို လူသိမခံချင်ဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို စွန့်ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်စမ်း"

"ငါ့ကို ယုံလိုက်ပါ၊ သတင်းတွေက ရေရာကနေ တိုက်ကြီးရဲ့ တခြားအပိုင်းတွေကို အလွယ်တကူနဲ့ အမြန်ဆုံး ရောက်သွားနိုင်တယ်။ အကယ်၍ ခင်ဗျား ရှုံးသွားရင် အဲ့ဒီလူနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အခုအချိန်အထိ ကြိုးစားအားထုတ်မှု အားလုံးဟာ အလဟဿ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

နေဂါရီ၏ စကားကြောင့် ခရစ်၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွားသည်။ နေဂါရီက သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သို့ သိရှိသွားသနည်းဟု သူ မမေးတော့ပေ။ ၎င်းမှာ မလိုအပ်တော့ပေ။ ယခု သူ လုပ်ရမည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ နေဂါရီကို အောင်နိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

"စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေနဲ့တော့၊ တိုက်ကြမယ်" ဂျေဆန်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် နေဂါရီကို လေးဖြင့် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

ခရစ်၊ 'ကျေးဇူးတော် စစ်သည်' မိုင်ယာဆန်နှင့် အခြား စစ်သည်တစ်ဦးတို့သည် နေဂါရီထံသို့ တစ်ပြိုင်နက် ပြေးဝင်သွားကြသည်။ စစ်သည်နှစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အကာအကွယ်ပေးရန် 'အကာအကွယ်ပေးခြင်း ကျေးဇူးတော်' ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ဓားများတွင် 'တရားမျှတခြင်း ကျေးဇူးတော်' ကို ထည့်သွင်းကာ ဤမိစ္ဆာကို သတ်ဖြတ်ရန် ကျိန်ဆိုလိုက်ကြသည်။

ဂျေဆန်၊ သံမျက်နှာဖုံးစွပ်သူနှင့် ကိုယ်ပိုင် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ပါဝင်လာသော အခြားတစ်ဦးတို့မှာ နေဂါရီ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အနှောင့်အယှက်ပေးရန် မြှားများဖြင့် ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်ကြသည်။

ဩဂတ်စတင်နှင့် သူ၏ တပည့် လူးဝမ် ဒွန်နာတို့မှာ နေဂါရီ၏ လှည့်ကွက်များကို စောင့်ကြည့်ရန် 'နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း ကျေးဇူးတော်' ကို အသုံးပြုကြပြီး လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော ပိုးမွှားအချို့ကို ဖယ်ရှားရန် 'ကယ်တင်ခြင်း ကျေးဇူးတော်' ကို တစ်ခါတစ်ရံ အသုံးပြုကြသည်။

စမစ်မှာမူ သူ၏ ပုံရိပ်ကို ထပ်မံ ဖျောက်ကွယ်ထားပြီး အပြတ်အသတ် တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ရေရာမှ ပါဝင်လာသော အခြား မျက်နှာဖုံးစွပ် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများမှာမူ ယခုအချိန်တွင် အပျင်းထူနေကြသည်။ ဤလူများသည် ရေရာအပြင်ဘက်ရှိ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ စေလွှတ်လိုက်သူများ ဖြစ်ပြီး အကျိုးအမြတ် အများဆုံး ရရှိရန်အတွက် ဤတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက်မူ နေဂါရီနှင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ပွဲ ပို၍ ပြင်းထန်လေ သူတို့အတွက် ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကိုသာ အဓိက ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အင်အားစုများ၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသဖြင့် နေဂါရီသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ဓားသွားများကို အဆက်မပြတ် လွှဲယမ်းနေရသည်။ ကျေးဇူးတော် စစ်သည်များ၏ ဓားများသည် 'တရားမျှတခြင်း ကျေးဇူးတော်' ဖြင့် အားဖြည့်ထားသဖြင့် မပျက်စီးဘဲ ရှိနေသည်။ ခရစ်မှာမူ သူတို့ထက် ပို၍ တည်ငြိမ်ပြီး အခြေအနေကို အဓိက စောင့်ကြည့်ရင်း တစ်ခါတစ်ရံမှသာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်သည်။

'အကယ်၍ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆန္ဒမရှိရင် မင်းတို့ အရင် သေသွားလို့ ရတယ်' နေဂါရီ၏ အကြည့်မှာ နောက်ဘက်တွင် အပျင်းထူနေသော မျက်နှာဖုံးစွပ် တိုက်ခိုက်ရေးသမား နှစ်ဦးထံသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် အခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို ရှေ့သို့ လွှဲလိုက်ရာ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ဓားနှစ်စင်းမှာ ပြုတ်ထွက်သွားပြီး ထိုနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ အရှင်သခင်က ငါ့ကို တရားမျှတခြင်း ကျေးဇူးတော်ကို ပေးထားတယ်၊ ငါ မှောင်မိုက်မှုကို ဖြတ်တောက်မယ်!" ကျေးဇူးတော် စစ်သည်မှာ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ သူ၏ အားဖြည့်ထားသော ဓားဖြင့် နေဂါရီ၏ လည်ပင်းကို တည့်တည့် ခုတ်လိုက်သည်။ 'တရားမျှတခြင်း ကျေးဇူးတော်' ၏ အာနိသင်ကြောင့် ဓားသည် ထောပတ်ကို ဓားပူဖြင့် လှီးသကဲ့သို့ နေဂါရီ၏ လည်ပင်းကို အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်သွားပြီး ဦးခေါင်းမှာ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

သို့သော် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ခံစားချက်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ နေဂါရီ၏ လည်ပင်းမှ ဖြတ်ထားသော နေရာမှာ အတွင်းဘက်တွင် လုံးဝ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်။ ပြတ်ကျသွားသော ဦးခေါင်းမှာလည်း ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အရောင်စုံ အရည်များကို နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားစေသည်။

နေဂါရီ၏ ခေါင်းမပါသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူ့အလိုလို ကွဲအက်သွားပြီး အတွင်းဘက်မှ အဖြူရောင် အရည်များ ဖုံးလွှမ်းနေကာ ပို၍ သေးငယ်ပြီး ပို၍ နုပျိုပုံရသော နေဂါရီတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် လက်ဖြင့် အပေါ်သို့ ပင့်ခုတ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များရှိ လက်သည်းများမှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသဖြင့် စစ်သည်၏ 'အကာအကွယ်ပေးခြင်း ကျေးဇူးတော်' ကို အောက်ဘက်မှ ချက်ချင်း ဖောက်ထွက်သွားပြီး စစ်သည်၏ လည်ပင်းထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားကာ သူ၏ ဦးခေါင်းကို လည်ပင်းမှ ဆွဲဖြုတ်လိုက်တော့သည်။