အခန်း ၅၃ - နေဂါရီ (၅)

"ငါ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားက နှစ်ပေါင်းရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီရင်တောင် မပြောင်းလဲတော့ဘဲ ခိုင်မာနေပြီ ဆိုပေမဲ့လည်း၊ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားဟာ အရာခပ်သိမ်းကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်သူ ဖြစ်လာဖို့ လုံလောက်သေးတယ်လို့ ငါ လုံးဝ မယုံကြည်ဘူး။ ဘယ်လောက်ပဲ မြှူဆွယ်ခံရပါစေ ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ယုံကြည်ချက်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ အဲ့ဒီ စရိုက်ဟာ ငါ တကယ်ကို လိုအပ်နေတဲ့ အရာပဲ"

နေဂါရီက စမစ်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခု အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားတွေကို လျှော့ချပြီး လူသားတစ်ယောက် ရရှိနိုင်တဲ့ အကန့်အသတ်အထိပဲ ငါ ကန့်သတ်ထားမယ်။ ငါ့ရဲ့ အဝေးထိန်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတွေကိုလည်း အသုံးမပြုဘူး။ အကယ်၍ ခင်ဗျား ငါ့ကို တကယ် အနိုင်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ ခင်ဗျားကို လွှတ်ပေးမယ်၊ ခင်ဗျားတို့ ဘုရင်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့တောင် ငါ စဉ်းစားပေးနိုင်တယ်"

"ခင်ဗျားရဲ့ လိမ်ညာမှုတွေကို ရပ်လိုက်စမ်း!" စမစ်သည် အဝေးတွင် ရပ်နေသည်မှာ သိသာသော်လည်း သူ၏ အသံမှာ နေဂါရီ၏ နားဘေးနားလေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါဆို ခင်ဗျားက အခုထိ သင်ခန်းစာ မရသေးဘူးပေါ့?" နေဂါရီ၏ ညာဘက်လက်မှာ ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သတ္တုစား ပိုးမွှားများသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် စုစည်းသွားပြီး မမြင်ရသော လက်နက်တစ်ခုကို တားဆီးရန် ဖြူဖျော့သော ဓားသွားတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နေဂါရီသည် သူ၏ ခေါင်းကို ရုတ်တရက် တိမ်းစောင်းလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာတွင် ဒဏ်ရာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းအောက်ရှိ အနက်ရောင် ပိုးမွှားများ တွန့်လိမ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး အဖြူရောင် မြူခိုးအချို့ လေထဲသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ သို့သော် သဘာဝအတိုင်းပင် ထိုဒဏ်ရာမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"လေထဲမှာ ဝဲနေတဲ့ အရာတွေကြောင့် ခင်ဗျား ငါ့ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ မဟုတ်လား?" စမစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အဲ့ဒါတွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာပဲ။ ဒါကြောင့် ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျောက်ထားရင်တောင် လေထဲမှာ သူတို့ ရှိနေတဲ့ အနေအထားကနေ ငါ ဘယ်မှာလဲဆိုတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကိုပါ ခင်ဗျား သိနိုင်တာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ဒီလှည့်ကွက်လေးကို ငါ သိသွားပြီ နေဂါရီ!" စမစ်သည် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်လည် ပြသလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မရေမတွက်နိုင်သော အခြား စမစ်များ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"[အလင်းဂိုဏ်း]၊ အလင်းရောင် အသွင်တူရိပ်များ!" အလင်း၏ စည်းချက်ကို အသုံးချကာ သူသည် နေရာတိုင်းတွင် သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်များကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအလင်းရောင်မှာ ထိခိုက်မှု မပေးနိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဤပုံရိပ်ယောင်များသည် လူသားပုံသဏ္ဍာန် ရှိသော်လည်း ကြည့်ရှုသူ၏ အာရုံထဲတွင် နေမင်းငယ်လေးများကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး အလင်း၏ စည်းချက်သည် ပုံရိပ်ယောင်များ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ပိုးမွှားအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းစေသည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ဘယ်သူက အစစ်လဲဆိုတာ ခင်ဗျား ခွဲခြားနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး" စမစ် ၁၀ ယောက်က နေရာအသီးသီးတွင် ရပ်နေပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာလည်း တစ်စုံတစ်ရာ ပြုပြင်ထားပုံရသဖြင့် မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို လုံးဝ မသိနိုင်တော့ပေ။

"တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ စမစ်" နေဂါရီက ချီးကျူးလိုက်သည်။ "ကဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ပိုထုတ်သုံးလာအောင် ငါ ဖိအားပေးပြီး ခင်ဗျားရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပိုပြီး အရသာရှိအောင် လုပ်ကြည့်ရအောင်"

နေဂါရီသည် စမစ်များရှိရာသို့ လမ်းလျှောက်သွားရင်း သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ကတိအတိုင်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လူသားတို့၏ အကန့်အသတ်အထိ အမှန်တကယ် လျှော့ချထားသည်။ သူသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရင်မဆိုင်နိုင်လောက်အောင် မြန်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

စမစ် ၁၀ ယောက်လုံး တစ်ပြိုင်နက် ချဉ်းကပ်လာသည်။ ဤပုံရိပ်ယောင်များသည် အလွန်ပင် စစ်မှန်လှသဖြင့် နေဂါရီပင် မည်သူက အစစ်ဖြစ်သည်ကို မပြောနိုင်တော့ပေ။ အစစ်အမှန် စမစ်သည် ၎င်းတို့ထဲတွင် ပါဝင်နေသဖြင့် အမှားတစ်ခု ပြုလုပ်မိရုံနှင့် သူ အတိုက်ခံရနိုင်သည်။

ပထမဆုံး စမစ်က နေဂါရီထံ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်ရာ နေဂါရီက သူ၏ လက်မောင်းဓားကို မြှောက်၍ ကာကွယ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုစမစ်မှာ နေဂါရီကို ဖြတ်ကျော်သွားသဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်မှန်း သိသာသွားသည်။

နေဂါရီ လက်မြှောက်လိုက်ချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ အခြား စမစ်များအားလုံးက သူတို့၏ ဓားများကို မြှောက်ကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ တစ်ခုကို ကာကွယ်ခြင်းမှာ အခြားတစ်ခုကို မကာကွယ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူက အစစ်မဟုတ်သည့်သူကို မှားယွင်းရွေးချယ်မိပါက အစစ်အမှန် စမစ်က ခုခံမှုမရှိသော နေဂါရီကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နေဂါရီ၏ ဘယ်ဘက်လက်ချောင်း ၅ ချောင်းလုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီး အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စမစ်တစ်ဦးချင်းစီ၏ ဦးခေါင်းထံသို့ တိကျစွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအရည်များ အားလုံးမှာ ဘာမှမရှိသလို ဖြတ်ကျော်သွားသဖြင့် ဤစမစ်များ အားလုံးမှာ ပုံရိပ်ယောင်များ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်။

"တကယ့်ကို ဂရုစိုက်တာပဲ" နေဂါရီက သက်ပြင်းချသလိုမျိုး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ပုံရိပ်ယောင်များကို မြင်ကတည်းက အစစ်ကို ရှာဖွေမည့် ဤနည်းလမ်းကို တွေးတောထားပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခုနက ပုံရိပ်ယောင်များထဲတွင် အစစ်အမှန် စမစ်သာ ပါဝင်ခဲ့ပါက နေဂါရီသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ အပြတ်အသတ် တိုက်ခိုက်ပြီး သူ၏ အသက်ကို နှုတ်ယူလိုက်မည် ဖြစ်သည်။

စမစ်က သူ့ကို ပြန်မဖြေပေ။ သူ၏ ပုံရိပ်ယောင် ၁၀ ခုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ရောနှောသွားပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထပ်တူကျသွားကာ လမ်းကြောင်းများကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းဖြင့် အစစ်နှင့် အတုကို ဝေဝါးသွားစေကာ ၂ ယောက်တစ်တွဲဖြင့် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ဘယ်သူက အစစ်လဲဆိုတာ အတည်မပြုနိုင်ခင်မှာ သူသည် စမစ် ၁၀ ယောက်လုံးနှင့် တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်နေရသကဲ့သို့ သဘောထားရမည် ဖြစ်သည်။ နေဂါရီ၏ ဘယ်ဘက် လက်ကောက်ဝတ်မှလည်း ဓားတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် သူသည် လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် ကာကွယ်နိုင်သွားသည်။ သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသော မည်သည့် စမစ်မဆို ဘာမှမလုပ်နိုင်ခင်မှာပင် အခုတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်ယောင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ နေဂါရီမှာ ခုခံကာကွယ်ရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်နေရပုံ ပေါ်သည်။

သူ၏ ဓားက အခြား စမစ်တစ်ဦးကို ခုတ်လိုက်သည်။ ဓားမှာ မည်သည့် အဟန့်အတားမျှမရှိဘဲ ဖြတ်သွားသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် နေဂါရီသည် အခြားပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကို တိုက်ခိုက်ရန် လက်ကို ပြန်ဆွဲလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုပုံရိပ်ယောင်မှာ သူ၏ ဓားဖြင့် နေဂါရီကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာစွာ ဂရုစိုက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုဓားပေါ်တွင် ထပ်နေသော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိမ့်မည်။

စမစ်က သူ အနိုင်ရတော့မည်ဟု ယုံကြည်လိုက်သည့် အချိန်တွင် နေဂါရီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ရွေ့လျားသွားပြီး ပုံရိပ်ယောင်များ အားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းဖြင့် ဓားကို ကာလိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ရှေ့သို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံး အချိန်လေးတွင် စမစ်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိလိုက်ပြီး သူ၏ စည်းချက်ကို ချက်ချင်း ပြုပြင်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရှိန်ကို ပြောင်းလဲကာ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်ပြီး ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ကာ သူ၏ တင်ပါးဘေးဘက်ကို ဖိထားလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် လက်ချောင်း တစ်ဆစ်ခန့် နက်သော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူ၏ ဓားသွားပေါ်ရှိ သွေးများကို ကြည့်ပြီး နေဂါရီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ အကယ်၍ စမစ်သာ အနည်းငယ်မျှ နှေးကွေးခဲ့ပါက သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ ဓားသည် တင်ပါးကို မဟုတ်ဘဲ သူ၏ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

စမစ်သည် သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ အဖြူရောင် အရိုးများကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားဖြင့် အရိုးတစ်ခုကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အတွင်းဘက်တွင် အနက်ရောင် အသားစ တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေက တကယ့်ကို စစ်မှန်ပုံ ပေါ်ပေမဲ့ အတုကတော့ အတုပါပဲ။ အဲ့ဒီထဲမှာ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းကပဲ တကယ့် အလေးချိန် ရှိတာ" နေဂါရီက ပြုံးပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် ငါက အရိုးတွေထဲမှာ ပိုးမွှား အမြောက်အမြားကို စုစည်းထားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ခင်ဗျားရဲ့ အလင်းစည်းချက်က သူတို့ကို ချက်ချင်း မသတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ခင်ဗျား အရိုးတွေကို နင်းလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ ပိုးမွှားတွေက လှုပ်ရှားသွားပြီး ခင်ဗျား ဘယ်မှာလဲဆိုတာကို ဖော်ပြပေးခဲ့တာပဲ"

သဘာဝအားဖြင့် နေဂါရီက စမစ်ကို မရှင်းပြခဲ့သည့် အခြားအရာတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ စမစ်၏ [အလင်းဂိုဏ်း] အတတ်မှာ သူ၏ အာရုံခံနယ်ပယ်ကို လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။ အလင်းရောင် အပြောင်းအလဲလေးတစ်ခုက အာရုံခံနယ်ပယ်ကို မလှည့်စားနိုင်ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ အစကတည်းက စမစ်သည် နေဂါရီကို အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရန်သူက အနည်းငယ်မျှ ပိုပြီး ကြိုးစားလိုက်ရုံနှင့် အနိုင်ရနိုင်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်သွားအောင် တမင်တကာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် ရန်သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို ပိုမို ထုတ်သုံးလာအောင် လှုံ့ဆော်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အမှန်စင်စစ်တွင်မူ နေဂါရီသည် တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေ တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး နှစ်ဖက်စလုံး၏ ဝှက်ဖဲများကို သူ၏ လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

နေဂါရီ၌ ဤကဲ့သို့သော အပြတ်အသတ် အသာစီး ရနေသည့် အခြေအနေ ရှိနေသောကြောင့်သာ သူသည် ရန်သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို တမင်တကာ လှုံ့ဆော်ခြင်းနှင့် သူ၏ အစွမ်းများကို လျှော့ချခြင်းများကို ပြုလုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် [ဇာတ်လိုက် အရှိန်အဝါ] ဆိုသည်မှာ မရှိပေ။ ဤကမ္ဘာ၏ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှု ဂုဏ်သတ္တိများ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် လူတစ်ယောက် အားကိုးနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ စစ်မှန်သော စွမ်းအားနှင့် ဉာဏ်ပညာသာ ဖြစ်သည်။

"ကဲ စမစ်၊ ဆက်လုပ်ပါဦး၊ ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို ပိုပြီး ထုတ်သုံးစမ်းပါ။ ငါ တကယ်ကို မျှော်လင့်နေပါတယ်" နေဂါရီက ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျား ဒီမှာတင် အရှုံးပေးပြီး ငါ့ဆီမှာ အညံ့ခံလိုက်မလား"

စမစ်သည် အသက်ကို ဆက်လက် ရှူရှိုက်ရင်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စည်းချက်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်လိုက်သည်။ နေဂါရီကို မော့ကြည့်ပြီးနောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ထပ်မံ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးရှုံး မခံနိုင်သဖြင့် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

နေဂါရီကို ပိုမို ဝမ်းသာအားရ ပြုံးစေခဲ့သည်မှာ ဤကဲ့သို့သော ပြတ်သားမှုနှင့် ဇွဲလုံ့လပင် ဖြစ်သည်။