အခန်း ၅၂ - နေဂါရီ (၄)

'ဒီမီးတောက်တွေက အစပိုင်းမှာ သွေးကိုပဲ လောင်ကျွမ်းစေတာ ဖြစ်ပေမဲ့ ရွှေရောင်စစ်သည်ကြီးတွေဆီကို ကူးစက်သွားပြီးနောက်မှာတော့ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲသွားတယ်'

နေဂါရီသည် အခြေအနေကို ဆန်းစစ်နေသည်။ တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ယူနိုင်သည့် အခြေအနေ မဟုတ်ပါက ရန်သူ၏ စွမ်းရည်များနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။

'ဒါဆို စမ်းသပ်ကြည့်ရအောင်' နေဂါရီသည် သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ရိုယပ်စ် စစ်သည်တစ်ဦးကို လက်သီးတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

ယက်ဒလေသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အတော်များများကို [ကျီးကန်းနက်] ပိုးမွှားများနှင့် အစားထိုးခြင်းဖြင့် လူသားထက် သာလွန်သော ခွန်အားကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း နေဂါရီ၏ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ လုံးဝ ပိုးမွှားများဖြင့်သာ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နေဂါရီ၏ အတုလုပ်ထားသော ကြွက်သားများဖြင့် ထုတ်ဖော်နိုင်သည့် ခွန်အားနှင့် အရှိန်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသဖြင့် ရိုယပ်စ် စစ်သည်မှာ သူ၏ လက်သီးက ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်၍ ကျောဘက်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိလိုက်ပေ။

ရိုယပ်စ် စစ်သည်၏ အမူအရာမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ စိတ်ကြွဆေးနှင့် ရွှေရောင်ဆေးရည်တို့၏ အာနိသင်ကြောင့် သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အတုအယောင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ ယုံကြည်ချက်အတွက် သေခြင်းတရားကို မကြောက်တော့ပေ။ ထိုလူသည် သူ၏ ကျန်ရှိသော ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြု၍ နေဂါရီ၏ လက်မောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အတူတူ သေဆုံးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"မင်း ဒီနေရာမှာတင် ကျဆုံးရလိမ့်မယ်! နောက်ဆုံးနတ်ဘုရားရဲ့ မီးတောက်တွေက မင်းကို ပြာဖြစ်သွားအောင် လောင်ကျွမ်းပစ်လိမ့်မယ်!" သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေသော်လည်း ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ လတ်ဆတ်သော သွေးများ မဟုတ်ဘဲ သွေးရောင်မီးတောက်များသာ ဖြစ်သည်။

'ဒါဆို ဒီမီးကို နောက်ဆုံးနတ်ဘုရားရဲ့ မီးတောက်လို့ ခေါ်တာပေါ့' နေဂါရီသည် လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်နေသော သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို တုန်လှုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျာယာခတ်ခြင်း မရှိဘဲ စူးစမ်းလိုစိတ် သက်သက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

မီးတောက်များက သူ၏ ပုခုံးသို့ ရောက်ခါနီးအချိန်တွင် နေဂါရီ၏ လက်မောင်းမှာ သန့်ရှင်းသော အနာဖုံးတစ်ခု ပေါ်လာစေရန် သူ့ဘာသာသူ ပြတ်တောက်သွားသည်။ ထိုနေရာမှ ချွဲကျိကျိ အရည်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော အနက်ရောင် ကြွက်သားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်မောင်းကဲ့သို့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုလက်မောင်းမှာ ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး လူကြီးတစ်ယောက်၏ အရွယ်အစားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် အဖြူရောင် အကျိအချွဲများ စိမ့်ထွက်လာပြီး အရေပြား အလွှာအသစ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

'ဒီမီးတောက်က ဘယ်လောက်အထိ မြန်မြန်နဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လောင်ကျွမ်းနိုင်လဲဆိုတာ ငါ အကြမ်းဖျင်း သိသွားပြီ'

နေဂါရီသည် သူ၏ အသစ်ထွက်လာသော လက်မောင်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုထဲမှ တစ်စုံတစ်ခု စုစည်းလာပုံရသည်။ သူ၏ ဖြူဖျော့ပြီး ရှည်လျားလာသော လက်သည်းများကို ပြသရင်း နေဂါရီက ကြေညာလိုက်သည်။ "ဒါကြောင့် မင်းတို့ အခု သေလို့ရပြီ!"

နေဂါရီ၏ စကားသံများ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရိုယပ်စ် စစ်သည်တစ်ဦး၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဖြူဖျော့သော လက်သည်းတစ်ခုမှာ ကြွက်သားများ ထုထည်ကြီးမားပြီး မီးလောင်နေသော ထိုစစ်သည်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူသည် မည်သည့် ခွန်အားမျှ အသုံးပြုရန် မလိုပုံရသော်လည်း သူတို့ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

နေဂါရီ၏ ဖြည်းညှင်းစွာ အရည်ပျော်နေသော လက်သည်းများသည် သူ၏ လက်ချောင်းများမှ သူ့ဘာသာသူ ပြုတ်ထွက်သွားကြသည်။ ခုနက မီးတောက်များက သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို လောင်ကျွမ်းနေစဉ်အတွင်း နေဂါရီသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အမျိုးမျိုးသော ပိုးမွှားများကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် သူ၏ အရိုးများကို ဖွဲ့စည်းထားသော သတ္တုစား ပိုးမွှားများသည် ဤကဲ့သို့သော မီးတောက်များကို အကောင်းဆုံး ခုခံနိုင်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူက ထပ်မံ စမ်းသပ်မှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် နေဂါရီသည် ဤမီးတောက်ကို ပိုမို ခံနိုင်ရည်ရှိသော အခြားသော ဒြပ်စင်တစ်ခုကို ပိုးမွှားများဖြင့် ပေါင်းစပ်ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းမှာ မလိုအပ်တော့ပေ။ ဆေးရည်နှစ်မျိုးလုံးကို သုံးပြီးနောက် ဤလူများ၏ ယုံကြည်ချက်နှင့် ယုံကြည်မှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ အချိန်ဖြုန်းနေရန် မလိုတော့ပေ။

'ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် အချို့နဲ့ဆိုရင် ဒီလူတွေက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ အမြည်းတစ်ခု ဖြစ်မှာပဲ'

နေဂါရီသည် နောက်လှည့်၍ စမစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ပထမဆုံး အဓိက ဟင်းလျာကြီးဖြစ်တဲ့ မစ္စတာ စမစ်၊ ခင်ဗျားရော အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား?"

"မင်းက မိစ္ဆာဝိညာဉ် တစ်ခုအနေနဲ့ တစ်ချိန်တုန်းက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မှာပဲ!" စမစ်သည် နေဂါရီကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်သည်။ နေဂါရီသည် အလွန်အင်အားကြီးမည်ကို သူ သိထားသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အားကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူ တာဝန်ယူထားသည့် 'နောက်ဆုံးနတ်ဘုရား' အဖွဲ့မှာ လုံးဝ ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု၊ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်များ သို့မဟုတ် တိုက်ပွဲဝင် အာရုံများအရ နေဂါရီကို ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အကောင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

အခြားသူများကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်အတွက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။ ထို့ကြောင့် နေဂါရီသည် ဤကဏ္ဍတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် မေ့လျော့နေမည် မဟုတ်ပေ။ ရေရာတွင် မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိသော ကြေးစားစစ်သားများစွာ ရှိပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ ထူးချွန်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အချိန်ကာလ အသီးသီးတွင် ရေရာ၏ အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ် (နေဂါရီ) ကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရမည်ကို သင်ကြားပေးရန် အလုပ်ကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့သည် ဒဏ္ဍာရီလာ စွန့်စားခန်းသွားသူ ခရစ်ကဲ့သို့သော အဆင့်မျိုး မဟုတ်သလို စမစ်ကဲ့သို့ စနစ်တကျ သင်တန်းဆင်းထားသူများလည်း မဟုတ်ကြပေ။ သို့သော် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် အန္တရာယ်ရှိသော အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်နေကြသော လေလွင့် ကြေးစားစစ်သားများ အနေဖြင့် ၎င်းတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် ကျွမ်းကျင်မှုများ ရှိကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဆရာပေါင်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာထံမှ 'သင်ကြားမှု' ကို ရယူရင်း နေဂါရီသည် သူတို့၏ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများ၊ သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုများနှင့် သူတို့၏ တိုက်ပွဲဝင် အာရုံများကိုပင် စုပ်ယူခဲ့သည်။

သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများ မပါလျှင်ပင် သူ့ကို လူသားများထဲမှ အသန်မာဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သို့သော် သူ၏ ဗိုင်းရပ်စ် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အမျိုးမျိုးသော ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်များကြောင့် သူသည် လူသားဟုခေါ်သော မျိုးစိတ်၏ အကန့်အသတ်များကို များစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လူသားများထက် ကဏ္ဍတိုင်းတွင် အပြတ်အသတ် အသာစီး ရရှိထားသဖြင့် ဤဆေးသုံးထားသော ရိုယပ်စ် စစ်သည်များကို သူက အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ မဆန်းပေ။

'အဲ့ဒီလို ဖြစ်ခဲ့ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ? ငါ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ ကိုက်ညီရဲ့လားဆိုတာကို ငါက စိုးရိမ်နေရမှာလား? ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ အတွင်းစိတ်က ကိုယ်ကျင့်တရားတွေကြောင့် အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားနေရမှာလား?' နေဂါရီက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ လိုက်စားနေတဲ့ အရာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် အဲ့ဒါတွေက အရေးမပါတဲ့၊ မလိုအပ်တဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေပဲ"

"ငါက အရာအားလုံးနဲ့ လူတိုင်းကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ချင်တာ၊ အဲ့ဒီ ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံချင်ဘူး။ ငါ လိုက်နာဖို့ လိုအပ်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အတွေးတွေပဲ"

ရိုယပ်စ် စစ်သည်များ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို စုပ်ယူပြီး သူ လိုအပ်သည်များကို သိရှိပြီးနောက် နေဂါရီသည် စမစ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သာမန်လူတစ်ယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ အမှားအမှန် သိစိတ်ဆိုတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအောက်မှာ အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်ခံထားရတာ။ ဒါဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ နေထိုင်ခြင်းကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ လူလုပ် 'ဘုံကိုယ်ကျင့်တရား' ရဲ့ ရလဒ်တစ်ခုထက် မပိုပါဘူး။ ဘုံကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ မကိုက်ညီတဲ့ တစ်ခုခုကို လုပ်မိတိုင်း လူတစ်ယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့ အမှားအမှန် သိစိတ်ရဲ့ ဖိအားကို ခံစားရပြီး တွန့်ဆုတ်သွားတတ်တယ်"

"ခင်ဗျားလည်း အတူတူပါပဲ၊ စမစ်" နေဂါရီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မှူးမတ်တွေရဲ့ ဘုံအကျိုးစီးပွားနဲ့ အယ်လ်ဒရစ်ချ်အပေါ် ခင်ဗျားရဲ့ သစ္စာရှိမှုကြားမှာ ခင်ဗျား တွန့်ဆုတ်နေတာ။ ရိုယပ်စ်နိုင်ငံ တစ်ခုလုံးအတွက် အကျိုးဆောင်ပေးနိုင်တဲ့ အယ်လ်ဒရစ်ချ်ကို ထောက်ခံရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့တဲ့ မှူးမတ်တွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ထောက်ခံရမလားဆိုတာ ခင်ဗျား မသိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ စမစ်၊ ခင်ဗျားကို တွန့်ဆုတ်နေစေတဲ့ အရာတွေဟာ အသုံးမဝင်တဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေပဲ" နေဂါရီသည် စမစ်ထံသို့ သူ၏ လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "စမ်းကြည့်လိုက်ပါ စမစ်၊ အဲ့ဒီ ကိုယ်ကျင့်တရား တံခါးတွေကို တွန်းဖွင့်လိုက်၊ အဲ့ဒီ အသုံးမဝင်တဲ့ အရာတွေကို စွန့်ပစ်ပြီး ငါ့ဆီမှာ အညံ့ခံလိုက်စမ်းပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ထာဝရ ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိသွားတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်"

စမစ်သည် တုန်ရီနေသည်။ သူသည် စိတ်ဝင်စားသွားမိသည်ကို မဝန်ခံဘဲ မနေနိုင်ပေ။ သူသည် ယိမ်းယိုင်နေသည်။ သူ၏ ယုံကြည်ချက်နှင့် ယုံကြည်မှုများသည် နေဂါရီ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို လောလောဆယ်တွင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

၎င်းမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် သူတို့ဘာသာ တည်ဆောက်ထားသော ကြီးမားသည့် ထောင်ခန်းတစ်ခုအတွင်း ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး နည်းမျိုးစုံသော သံကြိုးများနှင့် ကန့်သတ်ချက်များဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်။ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဤသံကြိုးများကို တွန်းဖယ်၍ ထွက်ပြေးချင်စိတ်၊ သူတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားများမှ ကင်းလွတ်ခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ရယူချင်စိတ်များ ရှိနေသည်မှာလည်း အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုပျော်ရွှင်မှုက သူ့ကို မြှူဆွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

စမစ် လန်ချာသည် သူ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်ယူနီဖောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ လန်ချာ မိသားစု တံဆိပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားသော အကြည့်တစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။ "နေဂါရီ၊ မင်း 'အသုံးမဝင်ဘူး' လို့ ခေါ်တဲ့ အရာတွေက ငါ့ကို အမြဲတမ်း ဖိနှိပ်နေပြီး ဒုက္ခပေးနေတာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေကပဲ စမစ် လန်ချာဆိုတဲ့ လူသားကို ဖန်တီးပေးခဲ့တာပဲ! ငါက မင်းလို မိစ္ဆာတစ်ကောင် မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ကို [ငါ] ဖြစ်စေတဲ့ အရာတွေကို ငါ လုံးဝ စွန့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ခင်ဗျား တကယ့်ကို မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုကို လုပ်လိုက်တာပဲ စမစ်" နေဂါရီက သူ့ကို ချီးကျူးလိုက်သည်။ "ဒီညရဲ့ ပထမဆုံး ဟင်းလျာ ဖြစ်လာဖို့ ခင်ဗျားရဲ့ အခု လက်ရှိ ပုံစံကပဲ အရည်အချင်း ပြည့်မီတာ"