အခန်း ၂၁ - ၁၀ နှစ်အကြာ

"နိုအာ... ပြဿနာရှာတဲ့သူ ရောက်နေတယ်!"

ကျစ်ဆံမြီးကျစ်ထားသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ကလေးသံစွက်နေသည့် အော်ဟစ်သံမှာ အောက်ထပ်ဆီမှ ပျံ့လွင့်လာခဲ့၏။

ဒုတိယထပ် ပြတင်းပေါက်နားတွင် စာဖတ်နေသော နိုအာ သည် သူ၏စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း နိုအာ သည် အလွန်သန်စွမ်းလှ၏။ သူ၏ သပ်ရပ်သော အမူအရာနှင့် စေ့စပ်သေချာသော စရိုက်လက္ခဏာတို့ကြောင့်ပင် ကော်ချီလူငယ်အဖွဲ့အစည်း၏ သဘာဝခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

စာအုပ်ကို ဘေးတွင် ချထားခဲ့ပြီးနောက် နိုအာ သည် ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်၏။ သပ်ရပ်စွာ ဖီးထားသော သူ၏ အမည်းရောင်ဆံပင်များမှာ အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်နှင့် လုံးဝမတူဘဲ ခန့်ညားလှပေသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ... ဘယ်သူကများ ဒီမှာ ပြဿနာလာရှာရဲတာလဲ"

နိုအာ သည် သူ၏မျက်လုံးများကို မှေးကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာမှာ လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်က ရွာငယ်လေး မဟုတ်တော့ချေ။

လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ်ခန့်က ကြီးမြတ်သော နေဂါရီ သည် ကန့် မျိုးနွယ်စုကို အပြီးအပိုင် မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့၍ တန်ခိုးပြာဋိဟာကို ပြသခဲ့ပြီးနောက်၊ မူလက ရွာငယ်လေးကို ရေးစထရိုမီယာ ဟု ခေါ်တွင်လာကြသည်။ ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်မှာ 'ကြီးမြတ်မှုက စောင့်ကြည့်သောနေရာ' ဟု ဖြစ်၏။ ဤနေရာရှိ 'ကြီးမြတ်မှု' ဆိုသည်မှာ လူသားတို့ထက် များစွာသာလွန်သော မိစ္ဆာများ၊ ဝိညာဉ်များ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားများကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။နောက်ပိုင်းတွင် ဤရွာမှာ နဂိုကတည်းက အမည်မရှိသဖြင့် ရေးစထရိုမီယာ ဟူသော အမည်ကို ကော်ချီလူမျိုးများက လက်ခံသုံးစွဲခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက်တွင် ကန့် လူမျိုးများသည် ကလဲ့စားချေရန်အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ကျူးကျော်လာခဲ့သော်လည်း၊ နေဂါရီ ၏ ဘုန်းတန်ခိုးအောက်တွင် ကန့် မျိုးနွယ်စုမှာ နောက်တစ်ဖန် မောင်းထုတ်ခြင်း ခံခဲ့ရပြန်သည်။ထိုအချိန်မှစ၍ ရေးစထရိုမီယာ သည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့၏။နေရာအနှံ့အပြားရှိ ကော်ချီလူမျိုးများမှာ ခိုလှုံခွင့်ရရန် ဤနေရာသို့ စုရုံးလာကြသည်။ အကြောင်းမှာ နေဂါရီ သည် ကော်ချီလူမျိုးတို့၏ ဒဏ္ဍာရီထဲမှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့် သူသည် ကောင်းသောနတ်ဘုရား သို့မဟုတ် ဆိုးသွမ်းသောနတ်ဘုရား ဖြစ်နေပါစေ၊ ကော်ချီလူမျိုးတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုမှာ အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။

၁၀ နှစ်အတွင်းမှာပင် ရေးစထရိုမီယာ သည် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသတွင် အကြီးဆုံးသော ကုန်သွယ်ရေးစခန်း ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော လူတန်းစားများ ရောနှောနေထိုင်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။ ကော်ချီလူမျိုးများကို အလယ်ဗဟိုတွင် ထားရှိကာ သူတို့သည် နေဂါရီ ကို ကိုးကွယ်ကြပြီး ရေးစထရိုမီယာ ၏ အမိန့်အာဏာကို ထိန်းသိမ်းရန် ကျီးကန်းလူသားများ အဖွဲ့အစည်းကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။ အခြားသော သူများမှာမူ နိုင်ငံနှစ်ခုမှ လာကြသော ကုန်သည်များ ဖြစ်ကြ၏။ လက်ရှိတွင် ရိုရပ်စ် နှင့် အင်တာကမ် ဘုရင်နိုင်ငံနှစ်ခုကြား ဆက်ဆံရေး တင်းမာနေသဖြင့် တရားဝင် ကုန်သွယ်မှုကို ပိတ်ပင်ထားသော်လည်း၊ အမြတ်အစွန်းများရှေ့တွင် ထိုပိတ်ပင်မှုမှာ ဟာသတစ်ခုထက် မပိုချေ။လူအများအပြားမှာ ခိုးယူကုန်သွယ်မှုများကို ပြုလုပ်နေကြပြီး ကြီးထွားလာသော ရေးစထရိုမီယာ ထက် ကောင်းသောနေရာ မရှိတော့ပေ။

မှောင်ခိုကုန်သည် အမြောက်အမြားသည် ရေးစထရိုမီယာ သို့ ကြီးမားသော ကြွယ်ဝမှုများကို ယူဆောင်လာကြပြီး၊ ကြွယ်ဝမှုက လူများကို ပိုမို ဆွဲဆောင်လာခဲ့သည်။ထိုလူများထဲတွင် ကုန်ပစ္စည်း ကာကွယ်ရေးမှ မြေအောက် လုပ်ငန်းများအထိ လုပ်ဆောင်ပေးမည့် ကြေးစားစစ်သားများလည်း ပါဝင်၏။

ကြေးစားစစ်သားများအပြင် ခိတ်နှိုက်များ၊ လူသတ်သမားများနှင့် ပြည့်တန်ဆာများလည်း ကြွယ်ဝမှုရှိရာ ရေးစထရိုမီယာ သို့ တဖြည်းဖြည်း စုရုံးလာကြသည်။ထို့ပြင် ကြွယ်ဝမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သူများ၊ စစ်ပြေးများနှင့် ထောက်လှမ်းရေးသမားများလည်း ရောက်ရှိလာကြ၏။

ပထဝီဝင်အနေအထားအရ ရေးစထရိုမီယာ သည် အင်တာကမ် ဘုရင်နိုင်ငံ၏ ပိုင်နက်အတွင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤနေရာမှာ အဖိုးတန်သယံဇာတ မရှိသော မြေရိုင်းဖြစ်ခြင်းနှင့် ကော်ချီရွာသားများသာ သီးခြားနေထိုင်ကြခြင်းကြောင့် အင်တာကမ် အစိုးရက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ အုပ်ချုပ်သူများ စေလွှတ်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် သူတို့ အုပ်ချုပ်ချင်လျှင်ပင် လက်ရှိ အင်တာကမ် အစိုးရမှာ ထိုသို့လုပ်ရန် အင်အားမရှိတော့ပေ။ ဤနိုင်ငံမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ပြည်တွင်းစစ်ကြောင့် အလွန်အင်အားချည့်နဲ့နေပြီး ၎င်းမှာ ရိုရပ်စ် နှင့် အင်တာကမ် ဘုရင်နိုင်ငံကြား ဆက်ဆံရေး တင်းမာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။

ရိုရပ်စ် ဘုရင်နိုင်ငံမှ မှူးမတ်များသည် စစ်ပွဲအတွက် လူစုဆောင်းနေကြပြီး မကြာမီ နိုင်ငံနှစ်ခုကြား စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု မလွဲမသွေ ဖြစ်ပွားတော့မည်ဟူသော ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့နေ၏။

ထို့ကြောင့် ရေးစထရိုမီယာ တစ်ခုလုံးမှာလည်း ဂယက်ထလာခဲ့သည်။ အင်တာကမ် ဘုရင်နိုင်ငံက အမည်ခံ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာရန်သာမက၊ ရိုရပ်စ် ဘုရင်နိုင်ငံ၏ ကျူးကျော်မှုကို ကာကွယ်ရန် ခံတပ်တစ်ခုအဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုကြ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရိုရပ်စ် ဘုရင်နိုင်ငံကလည်း ရေးစထရိုမီယာ ကို ၎င်းတို့၏ လက်အောက်သို့ သွတ်သွင်းလိုလာသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လာပါက အင်တာကမ် ဘုရင်နိုင်ငံအတွက် ရိုရပ်စ် စစ်တပ်ကို ခုခံရန် အဖိုးတန်သော သဘာဝ အတားအဆီးတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားမည် ဖြစ်၏။

ထိုနှစ်နိုင်ငံအကြားတွင် ရေးစထရိုမီယာ ကို အုပ်ချုပ်သူများသည် အင်တာကမ် ဘုရင်နိုင်ငံဘက်သို့ ပို၍ ယိုင်နဲ့နေကြသည်။

ပထမအချက်မှာ ရိုရပ်စ် ဘုရင်နိုင်ငံသည် အင်တာကမ် ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ လူမျိုးရေး ခွဲခြားမှု ပြင်းထန်သော နိုင်ငံဖြစ်သည်။ နိုင်ငံ၏ မှူးမတ်အားလုံးမှာ ရိုရပ်စ် လူမျိုးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အခြားသော လူသားမျိုးနွယ်များကို ဒုတိယတန်းစား နိုင်ငံသားများ၊ အချို့ကို တတိယတန်းစား သို့မဟုတ် ကျွန်များအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထား၏။

ဒုတိယအချက်မှာ လက်ရှိ ရိုရပ်စ် သည် အလွန်အင်အားကြီးမားလွန်းနေသဖြင့် အကယ်၍ သူတို့ဘက်သို့ ပူးပေါင်းလိုက်လျှင် နောက်ဆုံး၌ ရိုရပ်စ် ၏ အပြီးအပိုင် ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်**သည်။

ရေးစထရိုမီယာ ၏ ရှုပ်ထွေးသော်လည်း ထူးဆန်းစွာ စနစ်ကျနေသော လမ်းမများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရင်း နိုအာ ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကော်ချီလူငယ် အမြောက်အမြား တဖြည်းဖြည်း စုရုံးလာကြ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှောင်ခိုကုန်သည်များသည် ဤလူငယ်အုပ်စုကို မြင်သောအခါ သိသိသာသာ သတိထားလိုက်ကြသည်။ ဒေသတွင်း အမိန့်အာဏာကို ထိန်းသိမ်းရန် ကော်ချီလူမျိုးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကျီးကန်းလူသားများ ကဲ့သို့ပင်၊ ကလေးငယ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဤကော်ချီလူငယ်အဖွဲ့အစည်းမှာလည်း ထိုက်သင့်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိကြပေသည်။

အစပိုင်းတွင် ဤအဖွဲ့အစည်းမှာ ကစားနေကြသော လူမမယ်ကလေးများဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ဖွဲ့စည်းပြီး မကြာမီမှာပင် ရေးစထရိုမီယာ အတွင်းရှိ ခိတ်နှိုက် အမြောက်အမြားကို စုစည်းကာ မှောင်ခိုလောက၏ ဥပဒေပြုသူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြ၏။

ဤကော်ချီလူငယ်များ၊ အထူးသဖြင့် နေဂါရီ ပေါ်လာပြီးနောက် မွေးဖွားလာကြသော ကလေးများသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အခြားသော ရွယ်တူများထက် များစွာ သာလွန်နေကြသည်။အမှန်စင်စစ် သူတို့သည် လူကြီးများနှင့်ပင် တန်းတူနီးပါး ရှိနေကြပြီ ဖြစ်၏။

"ဒီနေ့မှ ရေးစထရိုမီယာ ကို ရောက်လာတဲ့ ကြေးစားစစ်သား တစ်ယောက်ပဲ။ လာ့စ် က သူ့ကို ခိတ်နှိုက်လိုက်တာ မိသွားပြီး နောက်ကနေ အခြေစိုက်စခန်းအထိ လိုက်လာတာ" ဟု မိန်းကလေးက နိုအာ ကို ရှင်းပြသည်။သူမ၏ စကားထဲမှ 'ကြေးစားစစ်သား' ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းနှင့်မျှ မပူးပေါင်းရသေးသော တစ်ကိုယ်တော် ကြေးစားကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်၏။

"အဲဒီတော့ သူက ပြန်ပြီးလျော်ကြေး တောင်းနေတာလား ဒါမှမဟုတ် သူ ဘာလိုချင်လို့လဲ" နိုအာ မှာ မအံ့သြပေ။ခိတ်နှိုက်တစ်ယောက်မှာ တစ်ချိန်မဟုတ် တစ်ချိန် အမှားလုပ်မိတတ်ပြီး ရေးစထရိုမီယာ သို့ ရောက်လာသူများထဲတွင် အမြဲတမ်း သန်မာသူများ ပါဝင်တတ်သည်။အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက သန်မာလျှင် သို့မဟုတ် နောက်ခံရှိလျှင် ခိတ်နှိုက်များသည် တောင်းပန်ပြီး ငွေကို ပြန်ပေးလေ့ရှိ၏။ သူတို့မှာ ကော်ချီလူမျိုးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် တစ်ဖက်လူကလည်း ထိုတောင်းပန်မှုကို လက်ခံကာ နောက်ထပ် ပြဿနာမရှာဘဲ ထွက်ခွာသွားလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူတွင် နောက်ခံလည်းမရှိ၊ အရည်အချင်းလည်း မရှိပါက သူတို့၏ ကံကြမ္မာကိုသာ အပြစ်တင်ရပေမည်။ သူတို့အနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် မသိဘဲ ဆက်လက် ပြဿနာရှာနေပါက ထိုနေ့အတွက် ကျီးကန်းများ၏ အစာအဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။ ကျီးကန်းအုပ်ကြီးမှာ စားစရာ ပိုရသည်ကို ဘယ်သောအခါမှ မငြင်းပယ်ကြပေ။

"အဲဒါ မဟုတ်ဘူး... သူက ငါတို့ရဲ့ ရဲဘော်တချို့ကို ဖမ်းထားပြီး ငါတို့ရဲ့ အကူအညီကို ရဖို့ မျှော်လင့်နေတာ။ သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လာရှာတာတဲ့" မိန်းကလေးက ဇဝေဇဝါဖြစ်ဟန်ဖြင့် "သူက အဲဒီ အရူးမလေးရဲ့ အိမ်ကို ရှာနေပုံရတယ်" ဟု ပြောလိုက်၏။

နိုအာ ၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုမိန်းကလေး ပြောနေသော 'အရူးမလေး' ဆိုသည်မှာ နာလာ ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် နိုအာ ၏ အမိန့်ကို နာခံရန် ငြင်းဆန်သော ကော်ချီလူငယ် အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်၏။အကယ်၍ သူမက နာခံမည်ဆိုလျှင်ပင် နိုအာ က သူမကို လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။အကြောင်းမှာ သူမသည် အပြစ်သား၏ သမီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ငါတို့ရဲ့ ကြေးစားစစ်သားနဲ့ အရင်သွားတွေ့ကြတာပေါ့" နိုအာ သည် ခိတ်နှိုက် အခြေစိုက်စခန်းသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

...

ရေးစထရိုမီယာ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ သစ်ပင်ကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း ဝမ်ယွမ် သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။*အမည်းရောင် ပုံရိပ်အမြောက်အမြားသည် သစ်ပင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေကြပြီး၊ ကျီးကန်း ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီကာ တစ်ပြိုင်နက် ပျံတက်သွားကြပြီး ကျီးကန်းအုပ်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"နာလာ နဲ့ အစ္စဘဲလား ကို လာရှာတဲ့သူလား" နိုအာ သည် ဝမ်ယွမ် ၏ 'လက်ထောက်' တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့်၊ ဝမ်ယွမ် သည် သူသိသမျှ အရာအားလုံးကို သဘာဝအတိုင်း သိရှိလိုက်၏။

"အင်တာကမ် တော်ဝင်မိသားစုဝင် မဟုတ်ဘဲ ကြေးစားစစ်သား တစ်ယောက်လား" ဝမ်ယွမ် မှာ ၎င်းကို အနည်းငယ် ထူးဆန်းသည်ဟု ယူဆမိသည်။သူ၏ နာလာ အပေါ် သုတေသနပြုမှုမှာ ယခုအခါ အရေးကြီးသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ ဝမ်ယွမ် အနေဖြင့် မည်သူ့ကိုမျှ နာလာ ကို ခေါ်ဆောင်သွားခွင့် ပြုမည်မဟုတ်ပေ။အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် မဟုတ်သေးချေ။

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း အစ္စဘဲလား သည် ရေးစထရိုမီယာ မှ ထွက်ခွာရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဝမ်ယွမ် က အမြဲတမ်း တားဆီးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"နိုအာ ကို အဲဒီလူအကြောင်း ပိုပြီး စုံစမ်းခိုင်းရမယ်" ဟု ဝမ်ယွမ် က တိတ်ဆိတ်စွာ တွေးလိုက်တော့သည်။