အခန်း ၁၄ - အမည်ပေးခြင်းနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု

အမဲလိုက်အဖွဲ့အသစ်သည် သူတို့၏ ပထမဆုံးသော ခရီးစဉ်မှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည် ။ သူတို့သည် ကျီးကန်းအရှင်များကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ကျီးကန်းဥအချို့ကိုတော့ ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့ကြသည် ။

ပြာလဲ့လဲ့အရောင်ပေါ်တွင် အမည်းစက်များပါရှိသော ဥပေါင်းငါးလုံးကို ရွာ၏နောက်ဘက်ရှိ သစ်ပင်ကြီးပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်ကြသည် ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝမ်ယွမ် ၏ ဗီဇပြောင်းကျီးကန်းနှစ်ကောင်မှာ ထိုနေရာတွင် အသိုက်ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် ။

ကျီးကန်းများ၏ ဥဝပ်ကာလမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ၁၆ ရက်မှ ၁၈ ရက်အထိ ကြာမြင့်တတ်သော်လည်း ၊ ဤဥများမှာ မည်မျှကြာအောင် ဝပ်ပြီးသားဖြစ်သည်ကို ဝမ်ယွမ် မသိရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို အကောင်ပေါက်သည့်အထိ ဆက်လက်ဝပ်ပေးရန် ကျီးကန်းနှစ်ကောင်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည် ၊ မကြာမီမှာပင် အကောင်ပေါက်လာကြပေလိမ့်မည် ။

သူ၏ဖခင်နှင့် စကားများပြီးကတည်းက ကိုမိုရော့စ် သည် ရွာ၏နောက်ဘက်တွင် အိမ်အသစ်တစ်လုံးဆောက်ကာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ခဲ့သည် ၊ သူသည် ရွာ၏ သေးငယ်သော ဝေယျာဝစ္စများနှင့် အလုပ်အကိုင်များကို စီမံခန့်ခွဲနေရသည် ။ ရွာသူကြီးမှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သလို ၊ နောက်တက်မည့် ရွာသူကြီးဟု အများက သတ်မှတ်ထားသော ဂျေကော့ဗ် မှာလည်း သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ရွာတွင် စကားအရာရောက်ဆုံးသူမှာ ကိုမိုရော့စ် သာ ဖြစ်တော့သည် ။ အရာရာမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေပြီး လူတိုင်းမှာလည်း ကိုယ့်ဘဝနှင့်ကိုယ် ရှင်သန်နေကြရသော်လည်း ၊ နေဂါရီ ၏ အရှိန်အဝါက ရွာကို လွှမ်းမိုးထားပြီဖြစ်ရာ သူတို့ အရင်က လုပ်နေကျ အပြုအမူအချို့က ကြီးမြတ်သော နေဂါရီ ကို ဒေါသထွက်စေမလားဆိုသည်ကို မည်သူမျှ သေချာမသိကြတော့ချေ ။

ဥပမာအားဖြင့် အရင်တုန်းကဆိုလျှင် သူတို့မွေးမြူထားသော သိုးတစ်ကောင် ရောဂါရပြီး သေဆုံးသွားပါက ရွာသားများသည် စားကောင်းသည့်အသားကို စားကြပြီး ကျန်သည့်အပိုင်းကို မြေဩဇာကောင်းစေရန် ရွာအနီးတစ်ဝိုက်တွင် မြှုပ်နှံလေ့ရှိကြသည် ။ သို့သော် ယခုအခါ ရွာသည် နေဂါရီ ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် ခွင့်ပြုချက်မရဘဲ ထိုသို့ ပေါ့ပေါ့ဆဆ မလုပ်ရဲကြတော့ချေ ။

ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို လာရောက်မေးမြန်းသူများကို ကိုမိုရော့စ် က မောင်းထုတ်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ယွမ် သည် ရွာနောက်ဖက်ရှိ သစ်ပင်ကြီးဆီသို့ လွင့်ပျံသွားကာ ကျီးကန်းဥများကို လေ့လာစောင့်ကြည့်လိုက်သည် ။

ဒီကျီးကန်းအသစ်လေးတွေက [ဖန်တီးရှင် ပိုးမွှား] တွေနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်ပါ့မလားဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ် ။ ဝမ်ယွမ် ထိုသို့ တွေးတောမိသည် ၊ ဤဘက်တီးရီးယားများမှာ အကြိမ်ကြိမ် ဗီဇပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် လိုက်လံမှတ်သားရန်ပင် ခက်ခဲနေပြီ ဖြစ်သည် ။

ဝမ်ယွမ် သူ၏ကမ္ဘာမှ သယ်ဆောင်လာသော မူလဘက်တီးရီးယားမှာ သူ့ကမ္ဘာမှ ငှက်များထံမှ ဆင်းသက်လာသော ပိုးမွှားတစ်မျိုး ဖြစ်ဟန်တူသည် ။ ကာကွယ်ဆေး ထိုးနှံထားသော လူများအတွက်မူ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော ဘေးဥပဒ်ကို မဖြစ်စေနိုင်ပေ ။

သို့သော် သူ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ဘက်တီးရီးယားမှာ ချက်ချင်း ဗီဇပြောင်းလဲသွားပြီး ဝမ်ယွမ် ကို သေဆုံးစေခဲ့သည် ၊ ထို့နောက် ကျီးကန်းများနှင့် အံ့ဩစရာကောင်းသော အပြန်အလှန် အကျိုးပြုသည့် ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ကောင်းမွန်သောဘက်သို့ ဗီဇပြောင်းလဲစေခဲ့သည် ။

ကျီးကန်းများကို ကူးစက်စေခဲ့သော မူလဘက်တီးရီးယားကို [ဖန်တီးရှင် ပိုးမွှား] ဟု အမည်ပေးထားသည် ။ [ဖန်တီးရှင် ပိုးမွှား] ၏ ကျီးကန်းများအပေါ် အဓိက သက်ရောက်မှုမှာ ဗီဇပြောင်းလဲစေခြင်းနှင့် ငါနှင့် ခိုင်မာသော စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှုကို တည်ဆောက်ပေးခြင်းတို့ ဖြစ်သည် ။ သို့သော် အကယ်၍ ၎င်းမှာ အခြားသက်ရှိများကို ကူးစက်ပါက သေဆုံးစေသည့် အကြောင်းအရင်း ဖြစ်လာပေလိမ့်မည် ။

ဝမ်ယွမ် သည် အခြားအရာအချို့ကိုလည်း ဆက်လက်၍ အမည်ပေးလိုက်သည် ၊ ဥပမာအားဖြင့် သေဆုံးသွားသော သက်ရှိများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အဖြူရောင်မြူခိုးများကို 'သက်စောင့်အဆီအနှစ်' ဟု အမည်ပေးပြီး ၊ ကျီးကန်းများနှင့် လူသားများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးမြသည့် စွမ်းအားများကို 'ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်' ဟု အမည်ပေးလိုက်သည် ။ [ဖန်တီးရှင် ပိုးမွှား] မှ ဗီဇပြောင်းလဲလာသော အခြားဘက်တီးရီးယားများကိုလည်း ကိုယ်ပိုင်အမည်များ ပေးထားသော်လည်း အများစုကိုတော့ နမူနာပုံစံများအဖြစ် နံပါတ်များဖြင့်သာ မှတ်သားထားသည် ။

ဗီဇပြောင်းလဲသွားသော ဤဘက်တီးရီးယား အများအပြားမှာ ကော်ချီ ရွာသားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရရှိခြင်း ဖြစ်သည် ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွာတွင် စည်းကမ်းအသစ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည် ။ ဖျားနာသူ မည်သူမဆို ရွာ၏နောက်ဘက်သို့ သွားရောက်ကာ နေဂါရီ စေတမန်များ၏ ကောင်းချီးကို ခံယူရမည် ဖြစ်သည် ။

လူတစ်ယောက် ဖျားနာနေသည်ကို အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် သူတို့ကို ရွာနောက်ဖက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး နေဂါရီ ၏ ကောင်းချီးကို ပေးအပ်သည် ၊ ၎င်းမှာ အမှန်စင်စစ် [ဖန်တီးရှင် ပိုးမွှား] ကို ကူးစက်စေခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။ ဝမ်ယွမ် သည် ထိုလူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဘက်တီးရီးယားများ မည်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်ကို စောင့်ကြည့်လေ့လာသည် ။

သာမန်နှာစေးချောင်းဆိုးကဲ့သို့သော အခြေခံပိုးမွှားများသည် [ဖန်တီးရှင် ပိုးမွှား] ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံရပြီး ဗီဇပြောင်းလဲမှု အသစ်များကို စတင်စေသည် ။ ဝမ်ယွမ် သည် ထိုဗီဇပြောင်းပိုးမွှားများက လူများအပေါ် မည်သို့သက်ရောက်သည်ကို စောင့်ကြည့်သည် ၊ ထို့နောက် ပိုးသယ်ဆောင်သူမှာ ရောဂါကြောင့် မသေဆုံးမီတွင် တန်ဖိုးရှိသော ဗီဇပြောင်းဘက်တီးရီးယားများကို ပြန်လည်စုဆောင်းသည် ။

ရောဂါမှာ ပိုးမွှားများနှင့် မပတ်သက်လျှင်ပင် သူတို့၏ကိုယ်ထဲသို့ [ဖန်တီးရှင် ပိုးမွှား] ကို ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး ၊ မတူညီသော လူသားများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဘက်တီးရီးယားများ မည်သို့ပြောင်းလဲသည်ကို နေဂါရီ လေ့လာနိုင်ရန် လူသားဓာတ်ခွဲခန်းများအဖြစ် အသုံးချလိုက်သည် ။ ကံကောင်းသည်မှာ ဝမ်ယွမ် သည် ယခုအခါ ဤပိုးမွှားများ၏ ကြီးထွားနှုန်းကို များစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ ၊ ကူးစက်ခံရသူများ မသေဆုံးအောင် သို့မဟုတ် ဤဘက်တီးရီးယားများကို လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည် ။

မှတ်သားစရာကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခုမှာ ရွာသားတစ်ဦးသည် ကင်ဆာနှင့်တူသော ရောဂါတစ်ခုကို ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည် ။ ဝမ်ယွမ် မှာ ဆေးကျောင်းသားတစ်ယောက် မဟုတ်သဖြင့် ထိုအရာများကို သေချာမလေ့လာခဲ့ဖူးသော်လည်း ၊ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော ထိုရွာသား၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အကျိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားနေသည်ကို သတိပြုမိသည် ။

ဝမ်ယွမ် ၏ ဘက်တီးရီးယားများမှာ သူ၏ကိုယ်ထဲသို့ ရောက်သွားသောအခါ ထိုအကျိတ်၏ တည်ရှိမှုကြောင့် လျင်မြန်စွာ ဗီဇပြောင်းလဲသွားကြသည် ။ ဗီဇပြောင်းဘက်တီးရီးယားများသည် ဝမ်ယွမ် ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လျင်မြန်စွာ လွတ်ထွက်သွားပြီး မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် တိုးပွားလာကာ ထိုရွာသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမည်းစက်များစွာ ဖြစ်ပေါ်လာစေသည် ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအမည်းစက်များသည် လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး သူ့ကို လူမည်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည် ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျီးကန်းမွှေးများ ပေါက်လာသည်ကို သိသိသာသာ မြင်တွေ့နေရသည် ၊ သို့သော် ထိုအမွှေးများ အပြည့်အဝ မထွက်လာမီမှာပင် ထိုလူ သေဆုံးသွားခဲ့သည် ။

ဤဗီဇပြောင်းဘက်တီးရီးယားကို ဝမ်ယွမ် က ထိန်းသိမ်းထားပြီး ပုံမှန် အာဟာရကျွေးကာ ၎င်း၏ ရှင်သန်မှုကို ထိန်းထားသည် ၊ ထိုပိုးကို သူက [ကျီးနက်] ဟု အမည်ပေးလိုက်သည် ။

ထိုရွာသားမှာ ဗီဇပြောင်းလဲနေစဉ်အတွင်း သာမန်လူသားများ မလုပ်နိုင်သော စွမ်းအားများကို ပြသခဲ့သည် ။ သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော လူတစ်ဦးသည် ဗီဇပြောင်းလဲပြီးနောက် ၅ မီတာ ၊ ၆ မီတာ ခန့်ကို အလွယ်တကူ ခုန်ကူးနိုင်ပြီး အိမ်တိုင်တစ်တိုင်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည် ။ ဝမ်ယွမ် သည် ဤ [ကျီးနက်] ဘက်တီးရီးယားတွင် များစွာသော မျိုးပွားနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း ၊ ပိုမို ကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ရန် လိုအပ်နေသေးသည် ။

[ကျီးနက်] အပြင် ဝမ်ယွမ် ထိန်းသိမ်းထားထိုက်သော နောက်ထပ် ဘက်တီးရီးယား အမျိုးအစား တစ်ခု ရှိသေးသည် ။ ၎င်းမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ သူ၏ပိုးများ ကူးစက်ခံရသည်မှာ အကြာဆုံးဖြစ်သော ကိုမိုရော့စ် ထံမှ ရရှိခြင်း ဖြစ်သည် ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ [ဖန်တီးရှင် ပိုးမွှား] များသည် ကိုမိုရော့စ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အချိန်အကြာကြီး အဖိနှိပ်ခံထားရသောကြောင့် ထူးဆန်းသောနည်းဖြင့် ဗီဇပြောင်းလဲသွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ငုပ်လျှိုးသွားခြင်း ဖြစ်သည် ။ သို့သော် ဝမ်ယွမ် က ထိုပိုးများကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်နှင့် ကိုမိုရော့စ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း မတူညီသော ဒြပ်ပစ္စည်း နှစ်မျိုးကို ထွက်ပေါ်လာစေသည် ။ ပထမတစ်မျိုးက ကိုမိုရော့စ် ကို အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စေပြီး ၊ နောက်တစ်မျိုးကတော့ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် ။

ဝမ်ယွမ် သည် မည်သည့် ဒြပ်ပစ္စည်းကို ထုတ်လွှတ်မည် ဆိုသည်ကို လုံးဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည် ၊ အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်ယွမ် ၏ နှောင့်ယှက်မှု မရှိဘဲ ကိုမိုရော့စ် သည် သူ၏ကိုယ်တွင်းရှိ ပိုးမွှားများကြောင့် သေဆုံးသွားတော့မည် မဟုတ်ချေ ။

ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော ဤဘက်တီးရီးယား အမျိုးအစားကို ဝမ်ယွမ် က [အုပ်ချုပ်သူ] ဟု အမည်ပေးလိုက်သည် ။ ၎င်း၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်မှာ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးသည် ဤပိုးများ ကူးစက်ခံရပါက ဝမ်ယွမ် ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ မည်သည့်အခါမျှ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ ။ သို့သော် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ လက်ရှိ ကိုမိုရော့စ် သည် ဗီဇပြောင်းကျီးကန်းများနှင့် ဆင်တူနေပြီး ၊ ဝမ်ယွမ် ထံသို့ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ် ဖြစ်သော အေးမြသည့် စွမ်းအားများကို ပေးအပ်နိုင်စွမ်း ရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည် ။

ကျီးကန်းများနှင့် မတူသည်မှာ ကိုမိုရော့စ် ပေးအပ်သော ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်မှာ သေဆုံးသွားသူများထံမှ စုပ်ယူရရှိသော ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်နှင့် ဆင်တူသည် ၊ ၎င်းတွင် စိတ်ခံစားချက်များနှင့် မှတ်ဉာဏ် အပိုင်းအစများ ပါဝင်နေသည် ။

ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ ယခင်ဘဝက လူတွေ ကိုးကွယ်ကြတဲ့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဆင်တူနေသလိုပဲ ။ ဝိညာဉ်အဆီအနှစ် ဆိုတာ အမှန်တကယ်တော့ 'ယုံကြည်မှု' များ ဖြစ်နေမလား ။ ဝမ်ယွမ် ထိုသို့ တွေးမိပြီး ကိုမိုရော့စ် ပေးအပ်သော ဝိညာဉ်အဆီအနှစ်ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည် ။

ဝမ်ယွမ် သည် ပုံပြင်များထဲမှကဲ့သို့ အကိုးကွယ်ခံ နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဖြစ်ချင်ပေ ။ ထိုနတ်ဘုရားများသည် လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၊ အမှန်စင်စစ်တွင်မူ သူတို့ကို ကိုးကွယ်သူများ၏ စုပေါင်းစိတ်ဆန္ဒ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ပြန်လည် ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည် ၊ ၎င်းမှာ ဝမ်ယွမ် လက်မခံနိုင်သော အရာဖြစ်သည် ။ သူသည် သူ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ် ပြောင်းလဲခြင်းကို လက်ခံနိုင်သော်လည်း ၊ ဤကဲ့သို့ တပါးသူကြောင့် ပြောင်းလဲသွားရခြင်းကိုတော့ လက်မခံနိုင်ပေ ။

သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အရာရာကို အမှန်တကယ် ကြိုးကိုင်နိုင်သူ ဖြစ်ရန်သာ ဖြစ်သည် ၊ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ရန် မဟုတ်ချေ ။ အမှန်စင်စစ်တွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားများ ရှိနေလျှင်ပင် ဝမ်ယွမ် သည် တစ်နေ့တွင် သူတို့ကိုပါ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ချင်သူ ဖြစ်သည် ။

ဒီ [အုပ်ချုပ်သူ] ပိုးမွှားတွေကတော့ အတော်လေး အသုံးဝင်တာပဲ ၊ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းတာက သူတို့ရဲ့ ကူးစက်နိုင်စွမ်းနဲ့ ပျံ့နှံ့နိုင်စွမ်းက အတော်လေး အားနည်းသွားတယ် ။ ငါ သူတို့ကို အများကြီး ပျံ့နှံ့အောင် လုပ်လို့မရဘူး ၊ ဒါကြောင့် လောလောဆယ်တော့ ကိုမိုရော့စ် တစ်ယောက်တည်းပဲ ဒီပိုးကို သယ်ဆောင်ထားနိုင်သေးတယ် ။ ဝမ်ယွမ် က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ၊ မတူညီသော ခန္ဓာကိုယ်များအတွင်း [ဖန်တီးရှင် ပိုးမွှား] များ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ဆက်လက်၍ စမ်းသပ်နေသည် ။

ကိုမိုရော့စ် ရဲ့ မိခင်ကလည်း မကြာခင် ကလေးမွေးတော့မယ် မဟုတ်လား ။ ဝမ်ယွမ် က ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်ပေသည် ။