အခန်း (၁) - အရာအားလုံး၏အစပြုခြင်း

တောရိုင်းမြေရိုင်းထဲတွင် ရပ်နေရင်း ဆောင်းဦးပေါက်၏ အေးစက်လှသော လေပြင်းများကပင် ဝမ်ယွမ် ၏ စိတ်ကြည်နူးမှုကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် အခြားကမ္ဘာများသို့ ကူးပြောင်းနိုင်သော စနစ် ကို ရရှိထားသဖြင့် အကန့်အသတ်မရှိသော ကမ္ဘာများဆီသို့ ခရီးနှင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ သူသာ ဇာတ်လိုက်မဟုတ်လျှင် မည်သူက ဇာတ်လိုက် ဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။ နောင်တွင် သူပိုင်ဆိုင်ရမည့် လှပသော ဘဝသစ်ကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူသည် အလွန်ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေမိသည်။

"ဒါက တခြားကမ္ဘာတစ်ခုလား"

ဝမ်ယွမ် သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုရင်း အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ရာ၊ ဤကမ္ဘာသစ်၏ လေထုမှာလည်း သူနေသားကျခဲ့သော လေထုကဲ့သို့ပင် လတ်ဆတ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထို့နောက် သူက စနစ်ကို မေးလိုက်၏။

"ဒါက ဘယ်လိုကမ္ဘာမျိုးလဲဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလား။ ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာက လူသားတွေနဲ့ တကယ်ပဲ ဆက်သွယ်လို့ရမှာလား။ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးမှာ အင်္ဂလိပ်စာက အသုံးအများဆုံး ဘာသာစကားလို့တော့ ငါ့ကို လာမပြောနဲ့နော်"

[အိမ်ရှင်အနေနဲ့ ဆက်သွယ်ရေးပြဿနာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားစရာမလိုပါ။ စနစ်တွင် 'စစ်မှန်သောစကားလုံး' စွမ်းရည် ပါရှိပါသည်။ ဤသည်မှာ မည်သည့်အသိဉာဏ်ရှိ သက်ရှိမဆို နားလည်နိုင်သော ဘာသာစကားဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာများတွင် အသုံးပြုသည့် အဓိကဘာသာစကားတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်]

စက်ရုပ်ဆန်သော အေးစက်လှသည့် အသံတစ်ခုက တုံ့ပြန်လာသည်။

[ဤကမ္ဘာသည် ရှေးဦးကျသော စုန်းကုဆရာများနှင့် အသက်စွမ်းအား လေ့ကျင့်မှုများ ထွန်းကားသည့် စွမ်းအားနိမ့်ပါးသော ကမ္ဘာအမျိုးအစား ဖြစ်ပါသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် လူဖြူအများစု နေထိုင်ကြပြီး အိမ်ရှင်၏ ကမ္ဘာရှိ ဥရောပအလယ်ခေတ်နှင့် ဆင်တူပါသည်]

[မှန်ပါသည်၊ အိမ်ရှင်အနေဖြင့် ဤအရာများကို သိရှိရန် မလိုအပ်တော့ပါ။ ဤအသိပညာများသည် အိမ်ရှင်အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပါ]

တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ထိုအေးစက်သော အသံထဲတွင် လှောင်ပြောင်သည့် လေသံအနည်းငယ် ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"ဟင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဝမ်ယွမ် သည် ကမ္ဘာသစ်ကို လေ့လာခြင်း၌သာ အာရုံရောက်နေသဖြင့် အနားသို့ ကပ်လာသော အန္တရာယ်ကို သတိမထားမိဘဲ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။

[အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကမ္ဘာတွင် 'ကံဆိုးခြင်း' ဂုဏ်သတ္တိ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်]

စနစ်၏ အေးစက်သော အသံက ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

[အခြားသော ကမ္ဘာအများစုတွင် မမြင်နိုင်သော်လည်း လက်တွေ့ကျသည့် 'ကံတရား' ဟုခေါ်သော အယူအဆတစ်ခု အမြဲရှိနေတတ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ 'ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါ' ပင် ဖြစ်သည်]

[သို့သော် ဤကမ္ဘာတွင် ထို 'ကံတရား' ကို နှိပ်ကွပ်ထားနိုင်သည့် ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိ ရှိနေသဖြင့် ဤနေရာတွင် ၎င်းမှာ အသုံးမဝင်ပေ။ ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါ ရှိနေလျှင်ပင် အလွန်နည်းပါးသော အခွင့်အရေးမှာ အခွင့်အရေးမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ဆိုင်မှုမှာလည်း တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်နေပါလိမ့်မည်။ ၎င်းကို မလွဲမသွေဖြစ်လာမည့် အရာတစ်ခုအဖြစ် အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲ၍မရနိုင်ပါ]

စနစ်သည် သူ၏အေးစက်သော အသံဖြင့် ဆက်လက်ပြောဆိုနေသော်လည်း ၎င်း၏ စကားလုံးများထဲမှ ဖုံးကွယ်၍မရသော မလိုမုန်းထားမှုနှင့် ယုတ်မာမှုများမှာ စတင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီတော့ ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါ ဆိုတာ တကယ်ရှိတာပေါ့? ဟားဟား... ဒါဆိုရင် ဒီကမ္ဘာရဲ့ ဇာတ်လိုက်ကတော့ တကယ့်ကို ကံဆိုးတဲ့ကောင်ပဲ"

ဝမ်ယွမ် က ရယ်မောလိုက်သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် ခေါင်းထဲတွင် မူးဝေသွားကာ သူ၏နှာခေါင်းမှ တစ်စုံတစ်ခု စီးကျလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ယွမ် သည် သတိလက်လွတ်ဖြင့် နှာခေါင်းကို သုတ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏လက်တွင် သွေးနီရောင်များ စွန်းထင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လန့်ဖျပ်သွားသည်။ သို့သော် နှာခေါင်းသွေးယိုခြင်းမှာ လုံးဝ ရပ်တန့်မသွားသဖြင့် သူက စနစ်ကို ဒေါသတကြီး မေးလိုက်တော့သည်။

"စနစ်... တခြားကမ္ဘာကို ခရီးသွားတဲ့အခါ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား!"

[စနစ်၏ ကူးပြောင်းခြင်းနည်းပညာမှာ အလွန်တည်ငြိမ်လှသဖြင့် လူသားများကို မည်သို့မျှ ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ပါ]

"ဒါဆို ဘာလို့ ငါ့နှာခေါင်းက သွေးထွက်နေတာလဲ"

ဝမ်ယွမ် က နှာခေါင်းကို ညှစ်ထားရင်း ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏လက်ဖမိုးပေါ်၌ အနီစက်များ ပေါ်လာပြီး သိသိသာသာ ကြီးထွားလာကာ အရေပြားအနှံ့ ပြန့်နှံ့သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

[သင်တို့ လူသားစကားဖြင့် ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ 'ခရီးပန်းခြင်း' သာ ဖြစ်ပါသည်]

စနစ်က လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး -

[အိမ်ရှင်၏ ကမ္ဘာရှိ လူများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် မိမိတို့မြို့နှင့် အနည်းငယ်ဝေးသော နေရာသို့ သွားရုံနှင့်ပင် ဖျားနာတတ်ကြသည်မဟုတ်ပါလော။ ယခုမှာ အခြားကမ္ဘာသို့ ခရီးသွားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ပြောနေဖို့တောင်မလိုတော့ဘူး]

[ပုံမှန်အားဖြင့် ခရီးပန်းခြင်းမှာ ဗိုက်နာခြင်း သို့မဟုတ် အော့အန်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမှာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကမ္ဘာမြေ၏ အာရှဒေသတွင် ရှင်သန်နိုင်ရန်သာ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကမ္ဘာသစ်ရှိ ပြင်ပဘက်တီးရီးယားများကို တိုက်ထုတ်နိုင်ရန် အိမ်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် လိုအပ်သော ကိုယ်ခံအားစနစ် မရှိပေ။ အိမ်ရှင်၏ ကိုယ်ခံအားစနစ်မှာ ဤကမ္ဘာတွင် အသုံးမဝင်သလောက် ဖြစ်နေပါသည်]

[ထို့ပြင် အိမ်ရှင်နှင့်အတူ ပါလာသော အမျိုးမျိုးသော ဘက်တီးရီးယားများနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်များသည်လည်း ဤပတ်ဝန်းကျင်အသစ်တွင် လွယ်ကူစွာ ဗီဇပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်မှာ နွေဦးရာသီဖြစ်ပြီး အပူချိန်မှာ သင့်တော်နေကာ ခရီးသွားလာသူများပြားလျှင် အိမ်ရှင်သည် ဤကမ္ဘာသို့ ကြီးမားသော ကပ်ရောဂါဆိုးတစ်ခုကို ယူဆောင်လာပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်]

"ဝေါ့..."

ဝမ်ယွမ် သည် ထိုင်ချလိုက်ကာ ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ အရာအားလုံးကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ အန်ပြီးသည်နှင့် ဝမ်ယွမ် သည် တရစပ် ချောင်းဆိုးလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်မှာလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

"ငါ အိမ်ပြန်ချင်တယ်... ငါ့ကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးပါ... ငါ ဆရာဝန်နဲ့ ပြဖို့လိုတယ်!"

ဝမ်ယွမ် က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

[သင့်ဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်စေရမည်!]

စနစ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

စွမ်းအားတစ်ခုက ဝမ်ယွမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားစေပြီး၊ သူ၏ အားအင်ချည့်နဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးနားရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးဆီသို့ လှည့်ပေးလိုက်သည်။ ကျောက်တုံး၏ တစ်ဖက်တွင် 'အိမ်' ဟု ထွင်းထုထားပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် 'ဆရာဝန်' ဟု ရေးသားထားသည်။

[အိမ်ရှင်တွင် အခြားတောင်းဆိုချက် ရှိပါသေးသလား]

စနစ်၏ အေးစက်၍ ယုတ်မာသော အသံမှာ ဝမ်ယွမ် ၏ နားထဲတွင် ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်း... ကောင်စုတ်၊ ငါက အိမ်ကို တကယ်ပြန်ချင်တာလို့ ပြောနေတာ!"

ဝမ်ယွမ် က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

[တောင်းပန်ပါသည်၊ အိမ်ရှင်သည် 'စစ်မှန်သောစကားလုံး' ကို အသုံးမပြုခြင်းနှင့် အိမ်ရှင်၏ ဘာသာစကားတွင် အသံတူ စကားလုံးများလွန်းခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ် နားလည်သည့်အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ပါသည်]

စနစ်က တောင်းပန်နေသော်လည်း သူ၏အသံတွင် နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိချေ။

"ငါ့ကို ကယ်ပါ... ငါ့ရောဂါကို ကုပေးပါ!!"

ဝမ်ယွမ် သည် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

[သင့်ဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်စေရမည်]

စနစ်က ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ယွမ် သည် ရုတ်တရက် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး စနစ်က ဆက်ပြောသည်။

[ကျွန်ုပ် သင်၏ရောဂါကို စစ်ဆေးပြီးပါပြီ]

"ငါ့ကို စကားလုံးတွေနဲ့ လာမကစားနဲ့! မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို သေအောင် တွန်းပို့နေတာလဲ!? ငါက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လူပေါင်း ၇ ဘီလီယံကျော် ရှိတဲ့ထဲက ဘာလို့ ငါ ဖြစ်ရတာလဲ!"

ဝမ်ယွမ် သည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ စနစ်က သူ့ကို သေအောင် တမင်တကာ လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ယခုအခါ အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

[တန်ဖိုးချင်းလဲလှယ်မှု မျှတစေရန်အတွက် ကျွန်ုပ် အိမ်ရှင်ကို ရှင်းပြပါမည်]

စနစ်က တစ်စုံတစ်ခုကို ခေတ္တစစ်ဆေးပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

[အိမ်ရှင်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သာမန်လူတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်နေသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင် အိမ်ရှင်၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခု ပါရှိနေပါသည်]

[၎င်းမှာ အိမ်ရှင်၏ ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါ ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤစနစ်သာ ပေါ်မလာခဲ့လျှင် အိမ်ရှင်သည် မကြာမီမှာပင် သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ခရီးစဉ်ကို စတင်ရတော့မည် ဖြစ်ပါသည်]

[ထိုဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါကို လုယူရန်အတွက် အောက်ပါ အဆင့် ၃ ဆင့်ကို လုပ်ဆောင်ရပါမည်။ ပထမဦးစွာ ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါကို နှိပ်ကွပ်ထားသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေရမည် ဖြစ်ပြီး ဤကမ္ဘာသည် ထိုအချက်နှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီပါသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ တန်ဖိုးချင်းလဲလှယ်မှု မျှတရပါမည်။ အိမ်ရှင်ကို ကမ္ဘာကူးပြောင်းပေးခြင်း၊ အိမ်ရှင်၏ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းနှင့် မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးခြင်းတို့မှာ ထိုလဲလှယ်မှုကို မျှတစေရန် လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် စနစ်တွင် ဤစည်းကမ်းချက်များကို ကြိုတင်သိရှိထားသဖြင့် မျှတမှု ရှိနေခဲ့ပါသည်။ တတိယအချက်မှာ အိမ်ရှင် သေဆုံးသွားရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသေဆုံးမှုသည် စနစ်နှင့် တိုက်ရိုက် မသက်ဆိုင်ရပါ]

[ဤအဆင့် ၃ ဆင့် ပြီးမြောက်သွားပါက အိမ်ရှင်၏ ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါသည် ဤစနစ်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်]

"ဒါကြောင့် မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာပေါ့..."

ဝမ်ယွမ် က မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ရေရွတ်ရင်း တရစပ် ပြန်လည် ချောင်းဆိုးလာသည်။ သူသည် ပြန်လည် ထိုင်ချင်သော်လည်း သူ၏ ခြေလက်များမှာ ထုံကျဉ်ကာ အားအင်မရှိတော့သဖြင့် ပြန်လည် လဲကျသွားရုံသာ ရှိတော့သည်။

[ထိုသို့မဟုတ်ပါ၊ စနစ်သည် အိမ်ရှင်ကို မသတ်ခဲ့ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စနစ်က သတ်လျှင် ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါကို သိမ်းဆည်းနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှင်သည် ဤကမ္ဘာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် သေဆုံးရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စနစ်အနေဖြင့် အိမ်ရှင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြင့် ကူညီရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါသည်]

စနစ်က ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

[စနစ်၏ စစ်ဆေးချက်အရ အိမ်ရှင်တွင် အသက်ရှင်ရန် ၁ မိနစ်သာ လိုပါတော့သည်။ အကယ်၍ နောက်ဆုံးမှာကြားလိုသည့် စကားရှိလျှင် ပြောနိုင်ပါသည်]

စနစ်သည် အေးစက်လှသော အသံဖြင့် ဝမ်ယွမ် ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိုးနှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"..."

စနစ်၏ လှောင်ပြောင်မှုများကြောင့် ဝမ်ယွမ် သည် ဘာစကားမျှ ပြောနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ အမှန်တကယ်တွင် သူပြောချင်သည့် စကားများစွာ ရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးစကားများ ထားရစ်ခဲ့ခြင်းထက် ဆက်လက် အသက်ရှင်လိုသည့် ဆန္ဒသာ ရှိနေသည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ဘာကိုမျှ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ထိုင်ရန်ပင် အင်အား မရှိတော့ချေ။

ပြန်တွေးကြည့်လျှင် သူသည် အစကတည်းက အမှားများစွာ လုပ်ခဲ့မိသည်။ အရင်းအမြစ် မသိရသော ဤစနစ်ကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်မိခြင်းမှ စတင်ကာ၊ မည်သည့် အကျိုးဆက်ကိုမျှ မစဉ်းစားဘဲ အမည်မသိ ကမ္ဘာတစ်ခုသို့ လိုက်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ယခုကဲ့သို့ သေဆုံးရခြင်းမှာ သူ၏ အမှားသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံများမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာပြီးနောက် ဝမ်ယွမ် ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပုံရိပ်အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ထိုပုံရိပ်များထဲတွင် သူသည် ထူးခြားသော စွမ်းအားများကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ လူမိုက်များကို နှိမ်နင်းကာ အင်အားကြီးမားသော အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျောင်းမှ နာမည်ကြီး မိန်းကလေးများ၊ ညီအစ်မ အမြွှာများ၊ ရှက်တတ်သော စာကြည့်တိုက်မှူးလေး၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ဆရာမလေးနှင့် ချမ်းသာသော မိသားစုမှ အမျိုးသမီးငယ်လေးတို့မှာ သူ၏အနားသို့ စုရုံးလာကြသည်။ သို့သော် ထိုပုံရိပ်များအားလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် စောင့်ကြိုနေသည်မှာ အေးစက်လှသော သေခြင်းတရားသာ ဖြစ်သည်။

[သေဆုံးကြောင်း အတည်ပြုပြီးပါပြီ]

ဝမ်ယွမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တောက်ပနေသော ပုံဆောင်ခဲတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး စနစ်၏ မှတ်တမ်းကို စတင်ရေးသားတော့သည်။

[အိမ်ရှင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ သူ၏ ဝိညာဉ်နှောင်ကြိုးများ ပြတ်တောက်သွားကြောင်း အတည်ပြုပါသည်။ တန်ဖိုးချင်းလဲလှယ်မှုအရ ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါကို သိမ်းဆည်းခြင်း စတင်ပါမည်]

[ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါ သိမ်းဆည်းခြင်း ပြီးမြောက်ပါပြီ။ သိမ်းဆည်းမှုအမှတ် YD2335 အဖြစ် မှတ်ပုံတင်ပါမည်။ အမျိုးအစား - မြို့ပြထူးခြားစွမ်းအား။

အရည်အသွေး - အလယ်အလတ်။

ပြီးမြောက်မှု - ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း]

[အိမ်ရှင်တွင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် စတင်ဖွဲ့စည်းနေသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် ဇာတ်လိုက်အရှိန်အဝါ ညစ်ညမ်းမှုကို ရှောင်ရှားရန် ကမ္ဘာကူးပြောင်းခြင်းကို စတင်ပါမည်]

မှတ်ပုံတင်ခြင်း ပြီးဆုံးသည်နှင့် ထိုပုံဆောင်ခဲမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးခွင်းကာ ဤကမ္ဘာမှ ပျောက်ကွ

ယ်သွားခဲ့ပြီး၊ အခြားကမ္ဘာမှ ခရီးသွားတစ်ဦး၏ ရုပ်အလောင်းနှင့် ၎င်းမှတစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း ဖွဲ့စည်းလာသော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။