အခန်း (၈)  သေမင်းတမန် ကစားပွဲ စတင်ခြင်းနှင့် ပထမဆုံး ကံထူးရှင်များ

အချိန်ကာလသည် မြစ်ရေတစ်စင်းပမာ တရွေ့ရွေ့ စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားကမ္ဘာ၏ ကန့်သတ်ချက်များ သက်ရောက်လာခဲ့သည်မှာ ယခုဆိုလျှင် သုံးရက်မြောက်သော နေ့သို့ပင် တိုင်ခဲ့ချေပြီ။ ဒိုလော့ကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ လူသားတို့သည်လည်း ကနဦးက ရရှိခဲ့သော တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများကြားမှ တဖြည်းဖြည်းချင်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

မြို့ပြကြီးများ၏ လမ်းဆုံလမ်းခွများ သေရည်ဆိုင်များအတွင်း၌ ဆူညံပွက်လောရိုက်ကာ ဝါကြွားသံများ ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ "အကယ်၍များ ငါသာ အရွေးချယ်ခံရရင်တော့... အဲဒီ ဟွမ်ဖေး ဆိုတဲ့ကောင်ကို စစ်မှန်တဲ့ တိုက်ပွဲဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်းကြီး ပညာပြပေးလိုက်မယ်" ဟု အမူးသမားအချို့က ရင်ဘတ်ကို တဖြောင်းဖြောင်းပုတ်ကာ ကြွေးကြော်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း... ကံကြမ္မာ၏ ရက်စက်လှသော ဥပဒေသသည် ထိုသူတို့ ထင်သကဲ့သို့ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။

မွန်းတည့်ချိန် နေရောင်ခြည်က ကမ္ဘာမြေထက်သို့ အရှိန်အဝါ အပြင်းထန်ဆုံး စူးစိုက်ထိုးချနေသည့် အချိန်ဝယ်...။

ကောင်းကင်ယံ အဆုံးမဲ့ ဟာလာပြင်ကြီးထဲမှ အမှောင်ထုညို့မှိုင်းနေသော နက်မှောင်လှသည့် အလင်းတန်း ခုနစ်ကြောင်းသည် တစ်ဟုန်ထိုး ထိုးဆင်းလာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းတန်းများသည် အထပ်ထပ်သော အမိုးအကာများ သစ်ပင်သစ်ကိုင်းများနှင့် လောက၏ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းကာ လူသား ခုနစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ကွက်တိ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ထိုခဏချင်းမှာပင် အေးစက်စက်နှင့် တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုအသံဆန်းကြီးသည် လောကရှိ သက်ရှိဝေနေယျအားလုံး၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ ထပ်မံ၍ ဟည်းကူးဝင်ရောက်လာခဲ့ပြန်သည်။

"ပထမဆုံးအသုတ် ကစားသမား ခုနစ်ဦးကို ရွေးချယ်ပြီးပြီ။"

"ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်အောင် ရုန်းကန်နိုင်ရင် မိမိတို့ကမ္ဘာကို ပြန်ခွင့်ရမယ်။"

"ဒီအတောအတွင်းမှာ ပလ္လင်ထက်က အရှင်သခင်ကို အချိန်မရွေး စိန်ခေါ်ခွင့်ရှိတယ်။"

"စိန်ခေါ်မှု အောင်မြင်ရင် ထိုနေရာကို ဆက်ခံပြီး အရာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရမယ်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်တော့... ဝိညာဉ်ပါ ချုပ်ငြိမ်းပြီး လောကမြေမှ အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်သွားရလိမ့်မယ်။"

"ဒီကမ္ဘာဦးတိုက်ပွဲကို လောကတစ်ခုလုံး သိစေဖို့ အချိန်နဲ့တပြေးညီ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြသသွားမယ်။"

"ကစားပွဲ  စတင်စေ။"

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ သွေးအေးလှသော မြင်ကွင်းကျယ်ကြီး ဝေဝေဆာဆာ ထင်ဟပ်ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

ပထမဆုံး ရွေးချယ်ခံရသူ  ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ သာမန်ဒကန်တစ်ဦး။

မက်သရူး အသက် ၄၃ နှစ်။ ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြို့တော်ခွဲ ဝိညာဉ်နန်းတော်ငယ်၏ သာမန်အမှုထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်၏။ အဆင့် ၆၂ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်ကား - သံကျောကုန်းဝံပုလွေ။

သူသည် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အောက်ခြေအဆင့်တွင် နှစ်ပေါင်း ၂၃ နှစ်တိုင်တိုင် သစ္စာရှိရှိ လုပ်ကိုင်လာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ပါရမီထူးချွန်၍မဟုတ်ဘဲ အထက်လူကြီး စကားကို မြေဝယ်မကျ နားထောင်ခြင်း အမြဲတမ်း သတိဝီရိယကြီးစွာဖြင့် သူတစ်ပါးကိစ္စတွင် ဝင်မစွက်ဖက်ခြင်းတို့ကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့ ဒကန်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် သူသည် ရုံးခန်းအတွင်း၌ စာရွက်စာတမ်းများကို စစ်ဆေးနေစဉ်မှာပင် ရှေ့မှောက်သို့ နက်မှောင်လှသော အလင်းတန်း ကျရောက်လာခဲ့သည်။

အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လက်ဝါးခန့်ပမာဏရှိသော အနက်ရောင် သေတ္တာငယ်လေးတစ်လုံးသည် လေထုထဲ၌ ငြိမ်သက်စွာ ဝဲပျံနေ၏။ သေတ္တာအဖုံးထက်တွင်မူ အစွယ်တဖွေးဖွေးနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျားဖြူဦးခေါင်းတံဆိပ်တစ်ခု ရိုက်နှိပ်ထားသည်။

မက်သရူး တစ်ကိုယ်လုံး ဆွံ့အသွားရသည်။ ထို့နောက် စိတ်ထဲသို့ စကားသံတစ်ခု တိုးဝင်လာပြန်၏

"သင် ရွေးချယ်ခံရပြီ။ ၂၄ နာရီအတွင်း ကာမန်ရိုက်ဒါတို့ရဲ့ စစ်မြေပြင်ထဲသို့ မပျက်မကွက် ဝင်ရောက်ရမယ်။ သတ်မှတ်ချိန်အတွင်း မဝင်ရောက်ပါက... ချက်ချင်း သေပွဲဝင်ရလိမ့်မယ်။"

မက်သရူး၏ လက်ချောင်းများ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်လာခဲ့သည်  "မဖြစ်နိုင်တာ... ငါ မသွားချင်ဘူး..."

သူသည် ရုံးခန်းတံခါးကို ဝုန်းကနဲ ဖွင့်ကာ ပုပ်ရဟန်းမင်းနန်းတော်ကြီးရှိရာဘက်သို့ အသည်းအသန် ပြေးထွက်ခဲ့သည်။ သို့သော် သုံးလှမ်းမျှသာ ပြေးရသေး၏... ခြေလှမ်းတို့ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားရတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ယံရှိ မြင်ကွင်းကြီးထဲတွင် မိမိ၏ မျက်နှာ မိမိ၏ အမည်နာမ မိမိ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းအားလုံးကို တစ်လောကလုံး မြင်အောင် ပြသထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဒိုလော့ကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ လူသားအားလုံးသည် သူ ဦးတည်ချက်မရှိ ကြက်ပျံသလို ပြေးလွှားနေသည်ကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုနေကြသည်။ မက်သရူး၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးဆုတ်ဖြူလျော်သွားပြီး ကမ္ဘာပျက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့တည်း။

ဒုတိယမြောက် ရွေးချယ်ခံရသူ  ကောင်းကင်အင်ပါယာ၏ နယ်စပ်စစ်သည်တော်ကြီး။

ဟူယန်ကျန့် အသက် ၃၇ နှစ်။ ကောင်းကင်အင်ပါယာ မြောက်ဘက်စစ်မျက်နှာ ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့၏ ဒုတိယတပ်မှူးကြီး ဖြစ်၏။ အဆင့် ၆၈ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် ဝိညာဉ်ကား - သွေးကတ္တရာစစ်မြင်း။

သူသည် နယ်စပ်စစ်မြေပြင်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း ၁၅ နှစ်တိုင်တိုင် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေပွဲဝင်ခဲ့ရသော ကန္တာရဓားပြများ သူပုန်များနှင့် ကြယ်တာယာအင်ပါယာ၏ သူလျှိုပေါင်း နှစ်ရာကျော် ရှိခဲ့ချေပြီ။ မြောက်ဘက်နယ်စပ်တစ်ခုလုံးတွင် သူ့ကို "လူရူးဟူယန်" ဟု မသိသူ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် မြို့ရိုးပေါ်၌ ကင်းလှည့်နေစဉ်မှာပင် ထိုနက်မှောင်လှသော အလင်းတန်း၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ သူသည် လေထုထဲ၌ ဝဲပျံနေသော ကာမန်ရိုက်ဒါ ကတ်သေတ္တာလေးကို ကြည့်ကာ ကောင်းကင်ယံထက်မှ မိမိ၏ ပုံရိပ်ကြီးကို မော့ကြည့်ရင်း သွေးဆာနေသောအပြုံးဖြင့် ဖြဲခြောက်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..." သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုကတ်သေတ္တာကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း  "ငါ စစ်မြေပြင်မှာ တိုက်ခိုက်လာတာ ၁၅ နှစ်ရှိပြီ လက်ရုံးရည်ပြစရာ နေရာအသစ် ရှာနေတာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ။ အဲဒီ ဟွမ်ဖေး ဆိုတဲ့ကောင်က လူပေါင်း သုံးထောင်ကျော် သတ်ခဲ့တာ ဟုတ်စ... ကောင်းပြီလေ ငါ ကိုယ်တိုင် အထဲဝင်ပြီး သူ့ကို ပညာသွားပြရတာပေါ့။"

ဘေးမှ လက်ထောက်တပ်မှူးက ပူပန်စွာဖြင့်  "တပ်မှူးကြီး... မသွားပါနဲ့..." ဟု တားဆီးသော်လည်း  "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း" ဟု ဟူယန်ကျန့်က ပြတ်ပြတ်သားသား ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် ထိုကတ်သေတ္တာကို ရင်ဘတ်အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ရင်း  "ငါ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ရင် မင်းတို့ကို သေရည်ကောင်းကောင်း တိုက်မယ်။ အကယ်၍ ငါ သေသွားခဲ့ရင်တော့..." သူက လက်ထောက်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ  "ငါ့အတွက် အမျှဝေဖို့ပဲ မမေ့နဲ့တော့" ဟု မှာတမ်းခြွေလိုက်လေသည်။

တတိယမြောက် ရွေးချယ်ခံရသူ  ကြယ်တာယာအင်ပါယာမှ နန်းတွင်းသူဌေးသားလေး။

ရှီးမန်ရန် အသက် ၂၂ နှစ်။ ကြယ်တာယာအင်ပါယာ အန်ပေ့နယ်စားမင်းကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသော သားရတနာ ဖြစ်၏။ အဆင့် ၄၄ ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး ဝိညာဉ်ကား - ငွေလမင်းလင်းယုန်။

သူကား စည်းစိမ်ချမ်းသာများကြားတွင် ပိုးမွေးသလို မွေးလာခဲ့ရသည့် နန်းတွင်းသူဌေးသား သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းအားလုံးမှာလည်း အဖိုးတန်ရတနာ ဆေးဝါးများဖြင့်သာ ပင့်တင်ထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် စစ်မှန်သော တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံဟူ၍ လုံးဝမရှိချေ။ သူ အနှစ်သက်ဆုံးအလုပ်မှာ အပေါင်းအပါတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြို့တော်ရှိ ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းအတွင်း၌ ဆင်းရဲသား ဝိညာဉ်သခင်များကို အနိုင်ကျင့် နှိပ်စက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ထိုနက်မှောင်လှသောအလင်းတန်း ကျရောက်လာချိန်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်တိုက်ပွဲကွင်းအတွင်း၌ သေချာပေါက် အနိုင်ရမည့် ပွဲတစ်ပွဲကို အနိုင်ယူပြီးစ အချိန် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ကတ်သေတ္တာလေးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများ ချက်ချင်းပင် ခဲအေးသွားရတော့သည်။

"မဖြစ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး..." သူ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မိမိ၏ မျက်နှာကို တစ်လောကလုံး တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ သူ အမြဲတမ်း နှိပ်စက်ခဲ့သော ဆင်းရဲသားများ သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် နိုင်ငံရေးအရ ရန်ဘက်ဖြစ်နေကြသူများ ပြီးတော့... သူ အလွန်အမင်း သဘောကျရသော မိန်းကလေး... အားလုံးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှီးမန်ရန် တစ်ယောက် ခြေထောက်များ မခိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားရသည်  "ဖေဖေ... ဖေဖေ... သားကို ကယ်ပါဦး..."

ကောင်းကင်ယံထက်မှ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမြင်ကွင်းကြီးတွင်မူ သွေးအေးလှသော စာလုံးကြီး လေးလုံး ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်ထွက်နေခဲ့လေသည်  အဆင့် ၄၄  ဝိညာဉ်ဘိုးဘေး။

စတုတ္ထမြောက် ရွေးချယ်ခံရသူ  ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်တံခါးမှ အိမ်တော်ထိန်းကြီး။

နင်ရုယွီ အသက် ၅၁ နှစ်။ ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်း အပြင်ဘက်တံခါး၏ အမှုထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်၏။ အဆင့် ၅၆ အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်သခင်မ ဝိညာဉ်ကား - လေးပါးရတနာမျှော်စင်။

သူမသည် စစ်မှန်သော ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင် ဝိညာဉ်ကို အပြည့်အဝ ဆက်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ လေးဆင့်သာ ရှိသည့် အားနည်းသော ဝိညာဉ်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ခုနစ်ပါးရတနာမျှော်စင်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ သူမသည် အဓိက နေရာသို့ မည်သည့်အခါမျှ တက်လှမ်းနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်း ဘေးထွက်အလုပ်များကိုသာ လုပ်ကိုင်ရမည်ဖြစ်ကာ သူတစ်ပါးအောက်၌သာ နှိမ့်ချနေထိုင်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်ဘုရင် အဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသည် သူမအတွက် လမ်းဆုံးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာမူ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ရှိချေသည်။

သို့သော် သူမသည် မည်သည့်အခါမျှ မညည်းတွားခဲ့ချေ။ သူမသည် ဂိုဏ်းတော်၏ အပြင်ဘက်တံခါးတွင် နှစ်ပေါင်း ၃၀ တိုင်တိုင် တာဝန်ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး အငယ်တန်းတပည့်လေးများအားလုံးကို မိမိ၏ သားသမီးအရင်းများပမာ စောင့်ရှောက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အပြင်ဘက်တံခါးမှ တပည့်လေးများကို ရိက္ခာများ ဝေငှပေးနေစဉ်မှာပင် နက်မှောင်လှသော အလင်းတန်း ကျရောက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် မိမိ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ကတ်သေတ္တာလေးကို ကြည့်ကာ ကောင်းကင်ယံထက်မှ မိမိ၏ ရုပ်ပုံလွှာကို မော့ကြည့်ရင်း တွန့်ရှုံ့နေသော မျက်နှာထက်၌ ခါးသီးလှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်  "အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်သခင်မ တဲ့လား..."

သူမက အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်သခင်မတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ခွင့်ရှိသည့် ထိုရက်စက်လှသော စစ်မြေပြင်ထဲတွင် အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်သခင်မတစ်ဦးအဖို့ သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရရန် သေချာသလောက်ပင် ရှိချေသည်။

သူမသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေကြသော အပြင်ဘက်တံခါးမှ တပည့်ငယ်လေးများကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်ရင်း  "ကိစ္စမရှိပါဘူး ကလေးတို့ရဲ့... မကြောက်ကြနဲ့ဦး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ သူမသည် ကတ်သေတ္တာလေးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း  "ငါ အထဲကို ဝင်ပြီး သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ အကယ်၍ ကံကောင်းလို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ရင် ကလေးတို့အတွက် ကောင်းတဲ့အရာတွေ ယူလာပေးရတာပေါ့... ငါ့ရဲ့ အားနည်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်ကို ပြည့်စုံအောင် လုပ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။

မည်သူမျှ မရယ်မောနိုင်ကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်သခင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုစစ်မြေပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ သုညရာခိုင်နှုန်းနီးပါးသာ ရှိကြောင်း အားလုံး သိထားကြသောကြောင့် ဖြစ်တော့သည်။

ပဉ္စမမြောက် ရွေးချယ်ခံရသူ  လျှပ်စီးနဂါးပြာဂိုဏ်း၏ ဘေးထွက်သွေးမျိုးဆက်။

ယွီချန် အသက် ၂၉ နှစ်။ လျှပ်စီးနဂါးပြာဂိုဏ်း၏ အစွန်အဖျား သွေးမျိုးဆက်ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်၏။ အဆင့် ၅၁ ဝိညာဉ်ဘုရင် ဝိညာဉ်ကား - လျှပ်စီးနဂါးပြာ (မပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်)။

သူ၏ ဝိညာဉ်သည် စစ်မှန်သော လျှပ်စီးနဂါးပြာ ဝိညာဉ်ကို အပြည့်အဝ မဆက်ခံနိုင်ခဲ့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ နဂါးအသွင် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ၎င်းက လျှပ်စီးနဂါးပြာဂိုဏ်းအတွင်း၌ သူသည် မည်သည့်အခါမျှ အရေးပါသောနေရာသို့ ရောက်ရှိမည်မဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်း အောက်ခြေအဆင့် အလုပ်ကြမ်းများကိုသာ လုပ်ကိုင်ရမည်ဖြစ်ကာ အများ၏ နှိမ်ချဆက်ဆံခြင်းကို ခံရမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

သို့သော် သူသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို မည်သည့်အခါမျှ အရှုံးမပေးခဲ့ချေ။ သူသည် အခြားသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြိုးစားခဲ့သည်။ နေ့တိုင်း အရုဏ်မတက်မီကတည်းက ထ၍ ကျင့်ကြံတတ်ပြီး လူတိုင်း အိပ်ပျော်နေချိန်တွင်လည်း မရပ်မနား လေ့ကျင့်နေခဲ့သူ ဖြစ်၏။ အသက် ၂၉ နှစ်အရွယ်တွင် မိမိ၏ မပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်ဖြင့်သာ အဆင့် ၅၁ ဝိညာဉ်ဘုရင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် နောက်တောင်ကုန်းပေါ်၌ တစ်ကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင် ထိုနက်မှောင်လှသော အလင်းတန်း ကျရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ကတ်သေတ္တာလေးကို ကြည့်ကာ ကောင်းကင်ယံထက်မှ မိမိ၏ ပုံရိပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း အတော်ကြာအောင် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်မှ သူသည် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ..."

သူသည် ထိုကတ်သေတ္တာကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရင်း  "ငါ့တစ်သက်လုံး သူတစ်ပါးရဲ့ နှိမ်ချတာကိုပဲ ခံလာခဲ့ရတာ။ အကယ်၍ ငါ အထဲကို ဝင်ပြီး အစွမ်းကုန် တိုက်ပွဲဝင်ရင်း သေပွဲဝင်ရမယ်ဆိုရင်တောင်... ဒါဟာ ထိုက်တန်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မှုံပျပျ မြင်တွေ့နေရသော ကာမန်ရိုက်ဒါတို့၏ ကမ္ဘာကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ရင်း  "ဟွမ်ဖေး... မင်း ဟုတ်စ။ ကောင်းပြီလေ... စောင့်နေလိုက်ဦး။ ငါ ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်အောင် လုပ်ပြီးရင်... မင်းဆီကို လာခဲ့မယ်" ဟု အံကြိတ်ကာ ကြုံးဝါးလိုက်တော့တည်း။

ရွေးချယ်ခံရသူ အများစုသည် ကာမန်ရိုက်ဒါ ပလ္လင်ထက်၌ ထိုင်နေသော ဟွမ်ဖေးကို စိန်ခေါ်ရန် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း... သူတို့ လုံးဝ မသိရှိထားသည်က သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် စောင့်ကြိုနေသည်ကား အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး သွေးချောင်းစီးမည့် သေမင်းတမန် စစ်မြေပြင်ကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်းကိုပင်...။

၎င်းသည် သူတို့ စိတ်ကူးယဉ်နေသကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလှသော လောကမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ချေ...။