အခန်း ၃၅ သေကွဲတိုက်ပွဲ
ယွီလင်လုန်သည် အလင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ ပြာလွန်းသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေခဲ့သည်။
သူမ၏ အကြည့်များသည် လှောင်အိမ်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာစ ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပတ်ပတ်လည်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် လွန်ခဲ့သောအကြိမ်က ဤနေရာတွင် ခုနစ်ရက်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး လျှပ်စီးကာကွယ်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။
ယခုအကြိမ်တွင် သူမသည် အသစ်အရာတစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည် လျှပ်စီးကာကွယ်မှု၏ အဆင့်မြင့်ဗားရှင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လျှပ်စီးနဂါးပြာဂိုဏ်းတွင် သူမ၏ ၂၁ ရက်တာ ပြင်းထန်လှသော လေ့ကျင့်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။
လျှပ်စီးကြောင်းသည် ကာကွယ်ရေးဒိုင်းတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ နယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူမ၏ လျှပ်စီးကြောင်းသည် မီတာနှစ်ဆယ် ပတ်လည်ကို လွှမ်းခြုံနိုင်ပြီး ဤအကွာအဝေးအတွင်း ဝင်ရောက်လာသော မည်သည့်ရန်သူမဆို လျှပ်စီးကြောင်းကြောင့် သွက်ချာပါဒဖြစ်ခြင်း မီးလောင်ကျွမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အပိုင်းပိုင်းပြဲထွက်သွားခြင်းတို့ကို ခံရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ထန်ရန်သည် အလင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မီးခိုးဖြူရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံလှသည်။
သူ၏ လက်ထဲတွင် ဟောက်ထျန်းတူကို ကိုင်ဆောင်ထားသည် ၎င်းသည် ရိုက်ဒါကမ္ဘာက ပေးအပ်ခဲ့သောအရာမဟုတ်ဘဲ ဟောက်ထျန်းဂိုဏ်းမှ သူ ကိုယ်တိုင် ယူဆောင်လာခဲ့သည့်အရာ ဖြစ်သည်။
တူခေါင်းပေါ်တွင် "အရိပ်" ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထားသည်။
ထန်ရင်း၏ အရိပ် ဖြစ်သည်။
သူသည် ထန်ရင်းအတွက် ထိုမိစ္ဆာကောင်များကို သတ်ဖြတ်ချင်ခဲ့သည် ထန်ရင်းထက် ပိုမိုများပြားစွာ ပိုမိုသန်မာစွာနှင့် ပိုမိုရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်ခဲ့သည်။
အာမင်းသည် အလင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းတွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ မရှိပေ ၎င်းသည် ဝတ်ဆင်၍မရသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အသန်မာဆုံးသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ လက်သီးများသည် အပြင်းထန်ဆုံးသော လက်နက်များ ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သော ၂၁ ရက်က ၎င်းသည် ဤနေရာတွင် ဦးချိုမိစ္ဆာ တစ်ဆယ့်ကိုးကောင်နှင့် ကျောက်ချပ်ဝတ် တစ္ဆေမျက်နှာ နှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
၂၁ ရက်အကြာတွင် ၎င်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ကာ ပိုမိုသန်မာလာသည် ပိုမိုတောင့်တင်းလာသည် ထို့ပြင် လွန်ခဲ့သည်ထက် ပိုမိုဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။
ခုနစ်ယောက်စလုံး လွင်ပြင်ကျယ်ပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီး ခုနစ်ယောက်စလုံး လားရာတစ်ခုတည်းသို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
ထိုနေရာတွင် ဦးချိုမိစ္ဆာများ၏ အသိုက်အမြုံ ကျောက်ချပ်ဝတ် တစ္ဆေမျက်နှာများ၏ နယ်မြေ မသေနိုင်သော ရိုက်ဒါများ လှည့်လည်သွားလာနေသော ပျက်စီးပုံများနှင့် အလောင်းတောင်ကုန်းပလ္လင်တို့ ရှိနေခဲ့သည်။
သူတို့သည် ထိုခုနစ်ရက်အတွင်း မည်သည့်အရာများနှင့် ကြုံတွေ့ရမည် မည်မျှအထိ ရှင်သန်နိုင်မည် သို့မဟုတ် အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်မလား မသိကြပေ။
သို့သော် သူတို့ တစ်ခုကိုမူ သေချာပေါက် သိရှိကြသည်— သူတို့သည် လွန်ခဲ့သကဲ့သို့ စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ အရိုက်ခံနေတော့မည်မဟုတ်ပေ။
ယခုအကြိမ်တွင် သူတို့သည် စတင်၍ တိုက်ခိုက်ကြတော့မည်ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေ ဒိုလော့သည် အရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။
သူ၏ အမည်းရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် အနီပုပ်ရောင် အလင်းအောက်တွင် စီးဆင်းနေသော အရိပ်တစ်ခုနှင့် တူလှသည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး ပိုမိုတည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သော ၂၁ ရက်က သူ ဤနေရာတွင် ရန်သူများကို ကြောက်ရွံ့စေပြီး နှေးကွေးသွားစေသော တစ္ဆေမျက်နှာစွမ်းအားကို ရရှိခဲ့သည်။
၂၁ ရက်အကြာတွင် သူသည် တစ္ဆေမျက်နှာစွမ်းအားကို မိမိ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် မည်သို့ထည့်သွင်းရမည်ကို သိရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည် ၎င်းသည် စွမ်းရည်တစ်ခုအနေနှင့်မဟုတ်ဘဲ ဗီဇတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။
သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် တစ္ဆေမျက်နှာ၏ ဖိနှိပ်မှုအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ရန်သူများကို တိုက်ပွဲမစတင်မီကတည်းက တုန်ရင်သွားစေသည်။
ဆရာချင်မင်သည် သူ၏ ညာဘက်မှ လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး သူ၏ နီရဲသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် မီးတောက်များ မှိတ်တုတ်မှုတ်တုတ် တောက်လောင်နေသည်။
တောက်လောင်နေသော မီးနယ်ပယ်သည် သူ့ပတ်ပတ်လည် တစ်ဆယ့်ငါးမီတာအတွင်း တောက်လောင်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲများ ရဲရဲနီလာကာ လေထုထဲရှိ သွေးညှီနံ့များသည် လောင်ကျွမ်းသောအနံ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သောအကြိမ်က သူသည် ဤနေရာတွင် ဦးချိုမိစ္ဆာများ၏ ထွက်ပြေးရာလမ်းကို ပိတ်ဆို့ရန် မီးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူ ပိတ်ဆို့ရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။
စုထျယ်သည် အနောက်ဆုံးမှ လျှောက်လှမ်းခဲ့သော်လည်း သူသည် အနောက်မှ လိုက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမဲလိုက်သမားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။
သူ၏ အမည်းရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် အနီပုပ်ရောင် လွင်ပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် လုံးဝကွယ်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ဓားမြှောင်သည် လက်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သောအကြိမ်က သူသည် ဤနေရာတွင် ဦးချိုမိစ္ဆာ တစ်ဆယ့်နှစ်ကောင်နှင့် ကျောက်ချပ်ဝတ် တစ္ဆေမျက်နှာ တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
ယခုအကြိမ်တွင် သူသည် နယ်စပ်ကင်းလှည့်ခြင်း၏ ၂၁ ရက်တာ အတွေ့အကြုံများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူသည် မည်သို့ ခြေရာခံရမည် မည်သို့ ပုန်းလျှိုးဝင်ရောက်ရမည်နှင့် မည်သို့ သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာကို ပေးရမည်ကို သိရှိထားသည်။
နင်ထျန်သည် အလယ်မှ လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး သူမ၏ ငွေဖြူရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် ပတ်ပတ်လည်ရှိ အသင်းဖော်များကြားတွင် အလံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ခုနစ်ပါးရတနာခြူးပြာမျှော်စင်၏ အလင်းရောင်သည် သူမ၏ လက်ဖဝါးမှ ဖြာထွက်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။
ခွန်အားတိုးမြှင့်ခြင်း အရှိန်တိုးမြှင့်ခြင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးစေခြင်း ခုနစ်ဆင့်အထိ အားဖြည့်ပေးခြင်းဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သောအကြိမ်ထက် သုံးဆင့် ပိုမိုများပြားလှသည်။
သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ၂၁ ရက်အတွင်း အများကြီး တိုးတက်မလာခဲ့သော်လည်း သူမသည် အားဖြည့်ခြင်းကို မည်သို့ ပိုမိုထိရောက်စွာ အသုံးပြုရမည်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခုချင်းစီကို မည်သို့ အကျိုးရှိရှိ သုံးရမည်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။
ယွီလင်လုန်သည် ဘယ်ဘက်မှ လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး သူမ၏ ပြာလွန်းသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ခုန်ပျံနေခဲ့သည်။
လျှပ်စီးကာကွယ်မှုက သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး သူမနှင့် နီးကပ်လာသော မည်သည့်ရန်သူမဆို လျှပ်စီးအန္တရာယ်ကို ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။
သို့သော် သူမသည် မည်သည့်ရန်သူကိုမျှ မိမိနှင့် နီးကပ်အောင် ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။
သူမ၏ လျှပ်စီးနယ်ပယ်သည် မီတာနှစ်ဆယ်အတွင်း ပျံ့နှံ့နေပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခုန်ပျံနေကာ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲနေခဲ့သည်။
သူမ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းမျှ လှုပ်ရှားရန် မလိုဘဲ သူမ၏ လျှပ်စီးကြောင်းက သူမအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးလိမ့်မည်။
ထန်ရန်သည် တစ္ဆေ ဒိုလော့၏ နောက်မှ လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး သူ၏ မီးခိုးဖြူရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။
ဟောက်ထျန်းတူကို ပုခုံးပေါ်တွင် ထမ်းထားပြီး တူခေါင်းပေါ်ရှိ "အရိပ်" ဟူသော စာလုံးသည် အနီပုပ်ရောင် အလင်းအောက်တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သောအကြိမ်က သူသည် ဤနေရာတွင် ဦးချိုမိစ္ဆာ ကိုးကောင်နှင့် ကျောက်ချပ်ဝတ် တစ္ဆေမျက်နှာ တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
ယခုအကြိမ်တွင် သူသည် မိမိအတွက်မဟုတ်ဘဲ ထန်ရင်းအတွက် ပိုမိုများပြားစွာ သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်သည်။
အရိုးများ ကျိုးပဲ့နေသည့်တိုင်အောင် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တွားသွားခဲ့သော ထိုစကားနည်းပြီး အပေါင်းအသင်းမရှိသည့် လူငယ်လေးအတွက် ဖြစ်သည်။
အာမင်းသည် အရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။
၎င်းတွင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ မရှိသော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မည်သည့်ချပ်ဝတ်တန်ဆာထက်မဆို ပိုမိုခိုင်မာလှသည်။
တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး၏ အကြေးခွံများသည် အနီပုပ်ရောင် အလင်းအောက်တွင် သတ္တုရောင် တောက်ပနေပြီး ၎င်း၏ လက်သီးများသည် ကြိတ်ဆုံကျောက်ကြီးများကဲ့သို့ ကြီးမားလှကာ ၎င်း၏ ဟိန်းဟောက်သံများက မြေပြင်ကို တုန်ဟည်းသွားစေနိုင်သည်။
လွန်ခဲ့သောအကြိမ်က ၎င်းသည် ဤနေရာတွင် ဦးချိုမိစ္ဆာ တစ်ဆယ့်ကိုးကောင်နှင့် ကျောက်ချပ်ဝတ် တစ္ဆေမျက်နှာ နှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
ယခုအကြိမ်တွင် ၎င်းသည် တစ်ခုခုကို သက်သေပြရန်မဟုတ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ပိုမိုများပြားစွာ သတ်ဖြတ်ပစ်ချင်သည်။
ရှောင်ဝူကို ကာကွယ်ရန် တာမင်းကို ကာကွယ်ရန် ကြယ်တာယာတောရိုင်းကြီးကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် သေးငယ်သော ဖဲချပ်သေတ္တာ အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းသည် ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်လက်နက် ဖြစ်သည်။
၎င်းအနေဖြင့် အနိုင်မတိုက်နိုင်သော ရန်သူနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်လိမ့်မည်။
သို့သော် ၎င်းအနေဖြင့် ၎င်းကို ဝတ်ဆင်ရန် မလိုအပ်ပါစေနှင့်ဟု မျှော်လင့်မိသည်။
ဝေးကွာသောနေရာမှ ဦးချိုမိစ္ဆာများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။
တစ်ကောင်တည်းမဟုတ်ဘဲ အုပ်စုလိုက်ကြီး ဖြစ်သည်။
အနီပုပ်ရောင် မြူခိုးများထဲတွင် ရေတွက်၍မရသော နီရဲသည့် မျက်လုံးများ လင်းထိန်လာခဲ့သည်။
သုံးဆယ် ငါးဆယ် တစ်ရာ လွန်ခဲ့သောအကြိမ်ထက် ပိုမိုများပြားလှသည်။
ဦးချိုမိစ္ဆာများသည် မြူခိုးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ အမည်းရောင် ဒီရေလှိုင်းကြီးကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။
လွန်ခဲ့သောအကြိမ်က ၎င်းတို့သည် သားကောင်များ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဝင်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။
ယခုအကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့ စောင့်ဆိုင်းရန် မလိုအပ်တော့ပေ အကြောင်းမှာ သားကောင်များက သူတို့ထံသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေ ဒိုလော့သည် သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။
သူသည် ထိုနီရဲနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အနည်းငယ်မျှသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
၎င်းသည် ခါးသီးသော အပြုံးမဟုတ်သလို လှောင်ပြုံးလည်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အမဲလိုက်သမားတစ်ဦးက မိမိ၏ သားကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် စစ်မှန်သော အပြုံး ဖြစ်သည်။
"သတ်ကြစို့။" သူ၏ အသံသည် ကျယ်လောင်လှသည်မဟုတ်သော်လည်း လူတိုင်း ကြားခဲ့ရသည်။
ခုနစ်ယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
တစ္ဆေ ဒိုလော့သည် အမည်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ဦးချိုမိစ္ဆာအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်သည်းများက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ရာ ပထမဆုံး ဦးချိုမိစ္ဆာ၏ ခေါင်းသည် လွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး ဒုတိယကောင်၏ လည်ပင်းသည် ပွင့်ထွက်သွားကာ တတိယကောင်မှာမူ ကန်ထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
သူ၏ အရှိန်သည် အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် ဦးချိုမိစ္ဆာများ၏ မျက်လုံးများက လိုက်မကြည့်နိုင်ခဲ့ဘဲ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ဦးချိုမိစ္ဆာများ၏ အကြေးခွံများက မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့ကြပေ။
သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် တစ္ဆေမျက်နှာစွမ်းအား၏ ဖိနှိပ်မှုများ ပါဝင်နေသဖြင့် ဦးချိုမိစ္ဆာများသည် ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်ပြီး ထွက်ပြေးနေခဲ့ကြရသည်။
ဆရာချင်မင်၏ တောက်လောင်နေသော မီးနယ်ပယ်သည် ဦးချိုမိစ္ဆာများကြားတွင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး ပြာလွင်သောအဖြူရောင် မီးတောက်များက အနီးဆုံးရှိ ဦးချိုမိစ္ဆာ ငါးကောင်ကို ဝါးမြိုသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အကြေးခွံများသည် ပြင်းထန်သောအပူရှိန်ကြောင့် အရည်ပျော်သွားကာ ကြွက်သားများ မီးထဲတွင် ပြိုကွဲသွားပြီး အရိုးများ မီးတောက်များကြားတွင် ကျိုးပဲ့ကြေမွသွားခဲ့သည်။
ဆရာချင်မင်သည် မီးတောက်များ၏ ဗဟိုတွင် မီးနတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ရပ်နေခဲ့သည်။
စုထျယ်သည် ဦးချိုမိစ္ဆာအုပ်ကြားတွင် မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။
သူ၏ ဓားမြှောင် ထိုးစိုက်မှုတိုင်းသည် ဦးချိုမိစ္ဆာများ၏ မျက်လုံး သို့မဟုတ် လည်ချောင်းကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး အချိန်မဆွဲဘဲ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားစေခဲ့သည်။
သူ ဦးချိုမိစ္ဆာအုပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် ဦးချိုမိစ္ဆာ ရှစ်ကောင်၏ အလောင်းများကို ချန်ထားခဲ့သည်။
ယွီလင်လုန်သည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။
သူမသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး သူမ၏ ပတ်ပတ်လည် မီတာနှစ်ဆယ်အတွင်း လျှပ်စီးနယ်ပယ် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။
ဦးချိုမိစ္ဆာများသည် သူမ၏ နယ်ပယ်ထဲသို့ ပြေးဝင်လာကြပြီးနောက် လဲကျကာ တုန်ရင်နေခဲ့ကြရသည် ၎င်းတို့၏ အကြေးခွံများသည် လျှပ်စီးကြောင်းကြောင့် ပေါက်ပြဲသွားခဲ့ပြီး ကြွက်သားများ လျှပ်စီးကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
တစ်ကောင် ငါးကောင် ဆယ်ကောင် တစ်ကောင်မျှ သူမ၏ လျှပ်စီးကာကွယ်ရေးကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။
ထန်ရန်သည် ဦးချိုမိစ္ဆာအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီး ဟောက်ထျန်းတူကို လွှဲရမ်းလိုက်ရာ ဦးချိုမိစ္ဆာ သုံးကောင် လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူ့တွင် စွမ်းရည်များ သို့မဟုတ် ဗျူဟာများ မလိုအပ်ပေ ခွန်အားတစ်ခုတည်းသာ လိုအပ်သည်။
ဟောက်ထျန်းတူ၏ ခွန်အား တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး၏ ခွန်အားနှင့် တူခေါင်းပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော "အရိပ်" ဟူသော စာလုံး၏ ခွန်အား ဖြစ်သည်။
သူ ဦးခေါင်းတစ်ခုချင်းစီကို ရိုက်ခွဲလိုက်တိုင်း စိတ်ထဲတွင် အမည်တစ်ခုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရေရွတ်နေခဲ့သည်။
ထန်ရင်း။
ထန်ရင်း။
ထန်ရင်း။
အာမင်းသည် အလောတကြီး မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။
၎င်းသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ဟည်းသွားစေနိုင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။