အခန်း ၂၄ ဒုတိယအသုတ် စတင်သည်

၎င်းက လှည့်ပြန်ကာ နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများကို မျက်နှာမူရင်း နားစည်ကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဟိန်းဟောက်သံက သစ်တောတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရာ ဝေးကွာသော အရပ်ရှိ မိစ္ဆာချိုကောင်များ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ကြသော်လည်း ဆုတ်ခွာခြင်း မရှိကြချေ။

သူတို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

လမင်းကြီး ဝင်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

အရုဏ်မလင်းမီ အမှောင်မိုက်ဆုံး အခိုက်အတန့်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင်။

သူတို့ လာကြလိမ့်မည်။

【ကာမန်ရိုက်ဒါကမ္ဘာ - အလောင်းတောင်ပလ္လင်】

ဟွမ်ဖေးသည် အောက်ခြေရှိ အရာအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။

ချန်သောက်လျိူ၏ ကောင်းကင်တမန် စွမ်းအားက မိစ္ဆာချိုကောင်များကို ရှင်းလင်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ချန်ရန်ရွှယ်၏ ခြောက်တောင်ပံ ကောင်းကင်တမန်က နေရောင်ခြည်အောက်တွင် တောက်ပနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ ဝိညာဉ်သခင်များက အလင်းမီးဖြင့် မိစ္ဆာကောင်၏ အလောင်းများကို မီးရှို့နေသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ မြင်ခဲ့သည်။

ထိုလူများ၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည်ဆန်းသစ်လာသည်ကို သူ မြင်ခဲ့သည်။

"အလင်းကို ကြောက်တယ်..." သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် "အနိမ့်တန်းစား မိစ္ဆာချိုကောင်တွေက အလင်းကို ကြောက်ကြတယ်"

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အလွန်ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် ဤအကြပ်အတည်းကို ကျော်လွှားရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီဟု ထင်နေကြသည်။

သူတို့သည် အလင်းစွမ်းအားကို သုံးစွဲနေသရွေ့ ထိုမိစ္ဆာကောင်များကို ဤကမ္ဘာပေါ်မှ မောင်းထုတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

သူတို့ မသိကြချေ။

မိစ္ဆာချိုကောင်က အနိမ့်ဆုံးအဆင့် တည်ရှိမှုမျှသာ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာချိုကောင်က အလင်းကို ကြောက်သည်။

သို့သော် မိစ္ဆာချိုကောင်၏ အထက်ရှိ အရာအားလုံးကော...။

ထိုမသေနိုင်သော နိုက်ကောင်တွေကော...။

ဟွမ်ဖေး၏ လက်အောက်မှ နောက်ဆုံးအထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော ထိုမိစ္ဆာကောင်တွေကော...။

သူတို့ကော အလင်းကို ကြောက်ပါ့မလား...။

သူသည် မိမိ၏ လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤလက်များသည် မိစ္ဆာကောင်ပေါင်း ၁၀,၈၆၃ ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာချိုကောင်များသည် သူတို့အနက် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် အလင်းကို မကြောက်သော မိစ္ဆာချိုကောင်ကို သတ်ခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် နေရောင်အောက်တွင်ပင် တိုက်ခိုက်နိုင်သော မသေနိုင်သော နိုက်ကောင်ကို သတ်ခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် အလင်းစွမ်းအားပင်လျှင် ဒဏ်ရာမရစေနိုင်သော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများကို သတ်ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုအရာများ။

သူ့ရဲ့ ကမ္ဘာထဲမှာ လှည့်လည်နေဆဲပဲ။

၎င်းက မရောက်ရှိသေးချေ။

သူသည် အောင်ပွဲခံနေကြသော လူအုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည် အောင်ပွဲက မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေပြီဟု ထင်နေကြသူများ မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည်ဆန်းသစ်လာသူများ။

မျှော်လင့်ချက်။

သူ့မှာလည်း တစ်ချိန်က မျှော်လင့်ချက် ရှိခဲ့ဖူးသည်။

သူ အသစ်အသီး ဖြစ်ခဲ့စဉ်က သူ ပထမဆုံး မိစ္ဆာချိုကောင်ကို သတ်ခဲ့စဉ်က သူ ပထမဆုံး စွမ်းရည်အသစ်များကို ရရှိခဲ့စဉ်က။

ထို့နောက် သူသည် အလင်းကို မကြောက်သော မိစ္ဆာချိုကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

မသေနိုင်သော နိုက်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

သူ့ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေသော အရာများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

မျှော်လင့်ချက်က ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

တစ်ကြိမ် နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ် ရေတွက်၍မရနိုင်သော အကြိမ်ပေါင်းများစွာ။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

အားလုံးကို သတ်ပစ်ရမည်။

သတ်စရာ ဘာမှမရှိတော့သည်အထိ သတ်ပစ်ရမည်။

မင်းက နောက်ဆုံး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဖြစ်လာသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရမည်။

သူ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

ရှင်းတောက်တောအုပ်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအရပ်မှ ဟိန်းဟောက်သံက သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းက တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံ ဖြစ်သည်။

၎င်းက ကာကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် နှစ်ဆယ်သိန်းသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲမှ ပြောင်းလဲသွားသော ရှောင်ဝူဟု အမည်ရသည့် လူသားတစ်ဦးကို ကာကွယ်နေကြသည်။

၎င်းက အရုဏ်ဦးကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

၎င်းက အလင်းလင်းလာလျှင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်နေခဲ့သည်။

၎င်းက မသိချေ ။

အရုဏ်လင်းပြီး နေထွက်လာလျှင် မိစ္ဆာချိုကောင်များ ဆုတ်ခွာသွားလိမ့်မည်။

သို့သော် မနက်ဖြန်ကျရင်ကော...။

သန်ဘက်ခါကျရင်ကော...။

အလင်းကို မကြောက်သော ထိုမိစ္ဆာကောင်များသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆင်းသက်လာကြလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်ကျလျှင်

နေရောင်ခြည်ပင်လျှင် သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်တော့ချေ။

"အိပ်စက်လိုက်ပါ..." သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် ၎င်းက မျောက်ဝံကြီးကို ပြောနေသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည် "အရုဏ်လင်းတဲ့အခါ မင်း ဒီနေ့အတွက်တော့ ရှင်သန်နိုင်လိမ့်မယ်"

"မနက်ဖြန် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကတော့"

"မနက်ဖြန်ကျမှပဲ စကားပြောကြတာပေါ့"

......

မိစ္ဆာချိုကောင်များ ဆင်းသက်လာပြီးနောက် ပဉ္စမမြောက်နေ့။

ဒိုလော့ကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ယံက နောက်ဆုံးတွင် ကြည်လင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သော မှုံမှိုင်းမှုများသည် နေရောင်ခြည်ကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျရောက်လာခဲ့သည်။

အမှောင်ထုအတွင်း လှည့်လည်နေခဲ့သော မိစ္ဆာကောင်များသည် နေရောင်ခြည်အောက်ရှိ အရည်ပျော်နေသော နှင်းများကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။

ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ ကောင်းကင်တမန် စွမ်းအားက မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး ချန်ရန်ရွှယ်၏ ခြောက်တောင်ပံ ပုံရိပ်ယောင်က ကောင်းကင်ယံတွင် တောက်လောင်ကာ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော မိစ္ဆာချိုကောင်ကို ပြာအဖြစ် မီးရှို့ပစ်လိုက်သည်။

ရှင်းလော့အင်ပါယာ၏ မီးနဂါးမြင်းတပ်သည် မီးတောက်များကို သုံး၍ လမ်းကြောင်းကို ရှင်းလင်းခဲ့ပြီး တောင်ဘက်နယ်စပ်ရှိ မိစ္ဆာကောင်များကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အလင်းထောင်ချောက်အတွင်းသို့ မောင်းထုတ်ခဲ့သည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းမှ ပုရောဟိတ်မကြီး ပိုင်ဆိုက်ရှိးသည် သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေရင်း ဒီရေလှိုင်းအတွင်း ပင်လယ်နက်ထဲမှ တက်လာသော နောက်ဆုံးမိစ္ဆာချိုကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ကမ်းခြေတွင် ဒူးထောက်လိုက်ရာ ထပ်မံ၍ မတ်တတ်မရပ်နိုင်တော့ချေ။

ရှင်းတောက်တောအုပ်ကြီး၏ အဓိက ဧရိယာတွင် တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီး အာမင်း၏ ဟိန်းဟောက်သံက သစ်ပင်များပေါ်မှ နှင်းစက်များကို လှုပ်ခါသွားစေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်နဂါးနွားသိုး တာမင်း၏ အဆိပ်မြူခိုးများသည် နောက်ဆုံးအသုတ် မိစ္ဆာချိုကောင်များကို ပြည်အဖြစ် အရည်ပျော်သွားစေခဲ့သည်။

နေရောင်ခြည်က သစ်ပင်အုပ်များကြားမှ သက်စောင့်ရေကန်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့ရာ ရေကန်၏ မျက်နှာပြင်ကို တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပစေသည်။

၎င်းက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

အနည်းဆုံးတော့ ဤအသုတ်က ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘီဘီတုန်းသည် အထွတ်အထိပ် ပုပ်ရဟန်းမင်းနန်းတော်၏ မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်နေရင်း ဝေးကွာသော မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာသည် တစ်ချိန်က အမည်းရောင် မီးခိုးငွဲ့များ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ပြာနှင့် တိမ်ဖြူများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့်ပျော်ရွှင်မှုမျှ မရှိဘဲ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုသာ ရှိနေခဲ့သည်။

"အရှင်မ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး..."

တစ္ဆေဒိုလော့၏ အသံက နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် "ဆင်းသက်ရာ နေရာ ခုနစ်ခုစလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါပြီ။ မိစ္ဆာချိုကောင်များအားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပြီးကြောင်း အတည်ပြုပါတယ်။ နေရာအသီးသီးက ဆုံးရှုံးမှုတွေကို တွက်ချက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သေဆုံးသူအရေအတွက်ဟာ သုံးသောင်းကျော်ရှိနိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ် အဲဒီထဲမှာ အရပ်သား အများအပြားနဲ့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်သခင်တွေ ပါဝင်ပါတယ်"

ဘီဘီတုန်း အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည် "ကူးစက်ခံရပြီး မိစ္ဆာချိုကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ လူတွေကော ဘာဖြစ်သွားလဲ..."

"သူတို့အားလုံး... သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံခဲ့ရပါတယ်"

ဘီဘီတုန်း မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

လူပေါင်း သုံးသောင်း၏ သေဆုံးမှုနှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော မိစ္ဆာချိုကောင်များကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းက ပထမလှိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာချိုကောင် ခုနစ်ကောင်၏ ရောက်ရှိလာမှုက ဒိုလော့ကုန်းမြေကြီးပေါ်သို့ ထိုမျှလောက်သော အဖိုးအခကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

အကယ်၍ နောက်ထပ်ရောက်ရှိလာမည့် မိစ္ဆာကောင်လှိုင်းက အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာကောင် ဖြစ်နေလျှင်ကော...။

အကယ်၍ ထိုကျောက်ချပ်ဝတ် သရဲမျက်နှာကောင် ဆင်းသက်လာလျှင်ကော...။

အကယ်၍ မသေနိုင်သော နိုက်ကောင် ဆင်းသက်လာလျှင်ကော...။

အကယ်၍ ပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေသော လူကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာလျှင်ကော...။

"ဒုတိယအသုတ် ရွေးချယ်ခံရသူတွေကို ဘယ်အချိန်မှာ သတ်မှတ်မှာလဲ..." သူမက မေးလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန်။ မွန်းတည့်အချိန်မှာပါ"

ဘီဘီတုန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ဘာမျှမရှိသော်လည်း ထိုကမ္ဘာ ရှိနေသည်ကို သူမ သိသည်။

ထိုအလောင်းတောင်ပလ္လင် ထိုလူငယ် ဟွမ်ဖေးဟု အမည်ရသော ထိုသေမင်း။

သူက သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူတို့ အောင်ပွဲအသေးစားလေးတစ်ခုကို အောင်ပွဲခံနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့ အကြပ်အတည်းကို ကျော်လွှားရန် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီဟု ထင်နေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု ရောက်လာတော့မည်ကို သူတို့ မသိသေးသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

"အမိန့်ကို လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်ပါ"

သူမ၏ အသံက ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည် "မနက်ဖြန် မွန်းတည့်အချိန်မတိုင်ခင် ဘွဲ့ခံ ဒိုလော့နှင့် အထက်ရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးသမားအားလုံး ဝိညာဉ်နန်းတော်မှာ စုစည်းရမယ်။ ဒုတိယအသုတ် ရွေးချယ်ခံရသူတွေ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲတွေကို ချက်ချင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရမယ် ပုံစံတွေကို အကျဉ်းချုပ်ရမယ် အဲဒီကမ္ဘာရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ပိုပြီး ရှာဖွေရမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

【နောက်တစ်နေ့ မွန်းတည့်အချိန်】

ထိုအေးစက်သော အသံက သက်ရှိအားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် တိကျစွာ မြည်ဟိန်းလာခဲ့သည်။

"ဒုတိယအသုတ် ရွေးချယ်ခံရသူတွေကို အတည်ပြုပြီးပါပြီ"

"ခုနစ်ယောက်"

"အကယ်၍ မင်းတို့ ခုနစ်ရက်ကြာအောင် ရှင်သန်နိုင်ရင် ပြန်လာနိုင်လိမ့်မယ်"

"မင်းတို့ ဘယ်အချိန်မဆို ပလ္လင်အရှင်သခင်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ ရွေးချယ်နိုင်တယ်"

"တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အပြည့်အစုံကို အားလုံးက သက်သေအဖြစ် စောင့်ကြည့်ရမယ်"

"ဂိမ်း - စတင်ပြီ"

အမည်းရောင် အလင်းတန်း ခုနစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

ပထမဆုံး လမ်းကြောင်းက ဝိညာဉ်နန်းတော်တွင် တည်ရှိသည်။

ရွေးချယ်ခံရသူ— တစ္ဆေဒိုလော့ အဆင့် ၉၂ ရှိသော ဘွဲ့ခံ ဒိုလော့ ဝိညာဉ် ကျားသစ်။

အလင်းတန်း ကျရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်နှာက သေလုမတတ် ဖြူလျော့သွားခဲ့သော်လည်း သူ မတုန်လှုပ်ခဲ့ချေ။ သူသည် မိမိလက်ထဲရှိ ကာမန်ရိုက်ဒါ ကတ်သေတ္တာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဦးခေါင်းကို မြှောက်ကာ ဘီဘီတုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်မ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး... ကျွန်တော်"

"သွားပါ..." ဘီဘီတုန်း၏ အသံက တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိချေ "အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာခဲ့ပါ"

ဒုတိယ လမ်းကြောင်းက ကောင်းကင်ဒိုလော့ တော်ဝင်အကယ်ဒမီတွင် တည်ရှိသည်။

ရွေးချယ်ခံရသူ— ဆရာ ချင်မင်း အဆင့် ၆၆ ရှိသော ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် ဝိညာဉ် တောက်လောင်သော ဝံပုလွေပြာ။

ရှီလိုင်ခဲအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းသားဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဒိုလော့ တော်ဝင်အကယ်ဒမီ၏ ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိလက်ထဲရှိ ကတ်သေတ္တာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကာ ထို့နောက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ အဲဒီကမ္ဘာက ဘယ်လောက်အထိ ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲ ဆိုတာ ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးပါဦး"

တတိယ လမ်းကြောင်းက ရှင်းလော့အင်ပါယာ၏ နယ်စပ်စစ်စခန်းသို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ရွေးချယ်ခံရသူ— စုထျယ် အဆင့် ၅၉ ရှိသော ဝိညာဉ်ဘုရင် ဝိညာဉ် သံကြိုးမြွေ။

စကားနည်းသော စစ်သားအိုကြီးသည် နယ်စပ်ကို အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ ကာကွယ်ခဲ့ပြီး အိမ်သို့ တစ်ခါမျှ မပြန်ခဲ့ဖူးချေ။

သူသည် ကတ်သေတ္တာကို မည်သည့်ခံစားချက်မျှမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ ပြောခဲ့သည် "ကောင်းပြီ"

...