အခန်း  ၂၂ အရုဏ်ဦး၏ အလင်းတန်း

ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ မိစ္ဆာချိုကောင်များ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသော မြေပြင်များ ဖြစ်သည်။

အဆောက်အအုံများသည် မီးခိုးပြာရောင် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အပင်များ ညှိုးနွမ်းသွားကာ မြေဆီလွှာပင်လျှင် နက်မှောင်သော အနီရောင် မီးလောင်ပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထိုမီးလောင်ပြင်များထက်တွင် မိစ္ဆာချိုကောင်အသစ်များ စတင်သန္ဓေတည်နေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်မြို့တော်။

ဘီဘီတုန်းသည် အထွတ်အထိပ် ပုပ်ရဟန်းမင်းနန်းတော်၏ မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်နေရင်း ဝေးကွာသော သတ္တုတွင်းအရပ်မှ တက်လာသော အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့များကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် အနည်းဆုံး မိစ္ဆာချိုကောင် ငါးရာခန့် စုဝေးနေကြသည်။

"အရှင်မ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး..." တစ္ဆေဒိုလော့၏ အသံက နောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် "ကိုးကွယ်ရာနန်းဆောင်က သတင်းရောက်လာပါတယ် ပုရောဟိတ်မင်းကြီးက အကျဉ်းချထားရာကနေ ထွက်လာပါပြီ"

ဘီဘီတုန်း၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

ချန်သောက်လျိူ။

အဆင့် ၉၉ ရှိသော အထွတ်အထိပ် ဒိုလော့ ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရား၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူနှင့် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ ပုရောဟိတ်မင်းကြီး။

သူသည် ကောင်းကင်တမန်ဗိမာန်တော်မှ မထွက်ခွာသည်မှာ ဆယ်နှစ်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ဘယ်မှာလဲ...။

"မဟာခန်းမဆောင်... သူ အရှင်မကို စောင့်နေပါတယ်"

ဘီဘီတုန်းသည် လှည့်ပြန်ကာ မဟာခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ မဟာခန်းမဆောင် ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရား ရုပ်တု၏ အောက်ခြေတွင်။

ချန်သောက်လျိူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ရှည်များက ပခုံးထက်သို့ ဝဲကျနေကာ သူ၏ မျက်နှာက ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်တစ်ခုကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူသည် ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရား၏ ကြီးမားလှသော ရုပ်တုကို မတ်တတ်ရပ်လျက် မော့ကြည့်နေခဲ့သည်။

၎င်းက ဘီဘီတုန်း မဟာခန်းမဆောင်သို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်း ဖြစ်သည်။

"ပုရောဟိတ်မင်းကြီး..." သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်သောက်လျိူသည် လှည့်ပြန်ကာ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဘီဘီတုန်းသည် ထိုတည်ငြိမ်မှုအောက်ရှိ အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

၎င်းက ဒေါသ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းမှ လျှံကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဆယ်နှစ်ကြာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည့် ဒေါသ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီ မိစ္ဆာကောင်တွေက..." ချန်သောက်လျိူက အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် "အလင်းကို ကြောက်ကြတယ်"

ဘီဘီတုန်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"ငါ အကျဉ်းချထားစဉ်အတွင်း ကောင်းကင်တမန်နတ်ဘုရားရုပ်တုက လင်းထိန်လာခဲ့တယ်"

ချန်သောက်လျိူက လှည့်ပြန်ကာ ရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်သည် "သုံးရက်မတိုင်ခင်က အဲဒီ မိစ္ဆာကောင်တွေ ဆင်းသက်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ ရုပ်တုက လင်းထိန်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တမန်တွေရဲ့ စွမ်းအားက အထဲမှာ စီးဆင်းနေခဲ့တယ် ဒါဟာ ငါ့ကို တစ်စုံတစ်ခု ပြောပြနေသလိုပဲ..."

သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဝါးထက်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

၎င်းက ကောင်းကင်တမန် ဝိညာဉ်၏ သီးသန့်စွမ်းအား ဖြစ်ပြီး အလင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း၏ သင်္ကေတ ဖြစ်သည်။

"ငါ မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို သွားခဲ့တယ်"

ဘီဘီတုန်း၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့သည်။

"ရှင် မြောက်ဘက်နယ်စပ်ကို သွားခဲ့တာလား... တစ်ယောက်တည်းလား..."

"ငါ အဲဒီကို ပျံသန်းသွားခဲ့တာ..." ချန်သောက်လျိူက သူမ၏ မေးခွန်းကို မဖြေခဲ့ချေ "အဲဒီ မိစ္ဆာကောင်တွေက ငါ့ရဲ့ အလင်းကို မြင်တဲ့အခါ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြတယ်။ ထွက်ပြေးတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေ မီးကို မြင်တဲ့အခါ ဖြစ်တတ်တဲ့ ဗီဇလိုမျိုးပဲ..."

သူသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက သူ၏ လက်ချောင်းကြားမှ လျှံထွက်လာခဲ့သည်။

"သူတို့တွေက အလင်းကို ကြောက်ကြတယ်။ နေရောင်ခြည်ကို ကြောက်ကြတယ်။ အလင်းနဲ့ သန့်စင်တဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို ကြောက်ကြတယ်"

ဘီဘီတုန်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမ ပြုံးလိုက်သည်။

၎င်းက မိစ္ဆာကောင်များကို လှောင်ပြောင်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ကံကြမ္မာကိုပင် လှောင်ပြောင်သကဲ့သို့ အေးစက်သော ရယ်မောသံ ဖြစ်သည်။

"အလင်းက သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်..." သူမက ပြောလိုက်သည် "ဒါဆိုရင် အရာအားလုံးက ပိုပြီး လွယ်ကူသွားမှာပေါ့"

ချန်သောက်လျိူက သူမကို ကြည့်လိုက်သည် "မင်း ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ..."

"ဝိညာဉ်နန်းတော်က ဦးဆောင်ပြီး အလင်းဂုဏ်သတ္တိ ဝိညာဉ်တွေကို သုံးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်သခင်အားလုံးကို ငါတို့ ပေါင်းစည်းမယ်။ ကောင်းကင်ဒိုလော့အင်ပါယာမှာ အလင်းဂုဏ်သတ္တိ ဝိညာဉ်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သခင် အများကြီး မရှိဘူး ရှင်းလော့အင်ပါယာလည်း အတူတူပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဝိညာဉ်နန်းတော်မှာတော့..."

သူမ စကားခေတ္တရပ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်သော အရောင်အဝါတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ငါတို့မှာ ကောင်းကင်တမန် ဝိညာဉ် ရှိတယ်။ ငါတို့မှာ ခြောက်တောင်ပံ ကောင်းကင်တမန် ရှိတယ်။ ငါတို့မှာ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အသန့်စင်ဆုံး အလင်းစွမ်းအား ရှိတယ်"

ချန်သောက်လျိူ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ဘီဘီတုန်း ဘာပြောနေသည်ကို သူ သိသည်။

သူမသည် ချန်ရန်ရွှယ်အကြောင်းကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ခြောက်တောင်ပံ ကောင်းကင်တမန် ဝိညာဉ်ကို ဆက်ခံထားသူ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အသန်မာဆုံး အလင်းစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ မိန်းကလေး။

"ရန်ရွှယ်က ကောင်းကင်ဒိုလော့အင်ပါယာမှာ ရှိနေဆဲပဲ..." ချန်သောက်လျိူက ပြောလိုက်သည်။

"သူမကို ပြန်ခေါ်လိုက်..." ဘီဘီတုန်း၏ အသံက ငြင်းခုံရန် နေရာမချန်ထားခဲ့ချေ "အဲဒီ မိစ္ဆာကောင်တွေက သူမရဲ့ 'မဟာစီမံကိန်း' လို့ ခေါ်တဲ့ အရာထက် အဆပေါင်း သန်းချီပြီး ပိုအရေးကြီးတယ်"

ချန်သောက်လျိူက သူမကို ကြည့်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ"

【ကောင်းကင်ဒိုလော့အင်ပါယာ - နန်းတော်】

ချန်ရန်ရွှယ် သတင်းစကားကို ရရှိချိန်တွင် သူမသည် အစီရင်ခံစာများကို စစ်ဆေးနေခဲ့သည်။

သူမသည် ရွှယ်ချင်းဟယ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဒိုလော့အင်ပါယာ၏ အကြီးဆုံးမင်းသားသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ထက်မြက်ကာ လူတိုင်း၏ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

ထို "အကြီးဆုံးမင်းသား" သည် အမှန်တကယ်တော့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ မသိကြချေ ထိုသူက ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ သခင်မလေး ဖြစ်သည်ကို ပို၍ပင် မသိကြချေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ လက်ထဲမှ ကလောင်တံက လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

အကြောင်းမူကား ထိုသတင်းစကားက ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ လျှို့ဝှက်အမိန့်များဆီမှ ရောက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူမ၏ အဘိုးဖြစ်သူ ချန်သောက်လျိူထံမှ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ပြန်လာခဲ့ပါ"

စကားလုံး နှစ်လုံးတည်းသာ ရှိသည်။

သို့သော် ဤစကားလုံး နှစ်လုံးက မည်သည့်လျှို့ဝှက်အမိန့်ထက်မဆို ပို၍ လေးလံလှသည်။

ချန်ရန်ရွှယ်သည် ကလောင်တံကို ချထားပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူမသည် ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျှောက်သွားကာ ကောင်းကင်ဒိုလော့မြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာသည် မီးခိုးပြာရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည် ၎င်းက အုံ့မှိုင်းသောနေ့ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာချိုကောင်များ ဆင်းသက်လာခဲ့သည့် ဝေးကွာသော အရပ်မှ လွင့်ပါးလာသော ပြာမှုန်များကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အတွင်းရှိ ကောင်းကင်တမန် ဝိညာဉ်ကို ခံစားလိုက်သည်။

ခြောက်တောင်ပံ ကောင်းကင်တမန်။

ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အသန့်စင်ဆုံး အလင်းစွမ်းအား။

အဲဒီ မိစ္ဆာကောင်တွေက အလင်းကို ကြောက်ကြတယ်။

သူမကို ကြောက်ကြတာပေါ့။

သူမ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အနည်းငယ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

သူမ လှည့်ပြန်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အစောင့်နှစ်ဦးက သူမကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

"အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက် - ငါ အိမ်ရှေ့မင်းသားဟာ နေမကောင်းဖြစ်လို့ အနားယူဖို့ လိုအပ်တယ်။ နိုင်ငံရေးကိစ္စရပ်အားလုံးကို အမတ်တွေကပဲ လောလောဆယ် ကိုင်တွယ်လိမ့်မယ်"

"အရှင်မင်းသား... သင်က"

"ငါ ခရီးဝေး သွားရမယ်"

သူမသည် နန်းတော်ထဲမှ ထွက်ခွာကာ နေရောင်ခြည်အောက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

နေရောင်ခြည်က သူမ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ သူမသည် မိမိအတွင်းရှိ ကောင်းကင်တမန် ဝိညာဉ်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းက စိတ်လှုပ်ရှားမှု တောင့်တမှု မှောင်မိုက်ခြင်းကို ဖြတ်တောက်ရန် ဗီဇတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဝေးကွာသော ကောင်းကင်ယံရှိ အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"စောင့်နေပါ..." သူမက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည် "ငါ မင်းတို့ကို သတ်ဖို့ လာနေပြီ"

【မြောက်ဘက်နယ်စပ်】

သုံးရက်မတိုင်ခင်က ဒါဟာ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဟူရန်ကျန့်၏ စစ်စခန်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုမူ ဤနေရာက ပျက်စီးယိုယွင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

သို့သော် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများအတွင်း လူများ ရှိနေခဲ့သည်။

ချန်သောက်လျိူသည် ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည် သူ၏ ဖြူစင်သော ဝတ်စုံက လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်ပျံနေသည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝိညာဉ်နန်းတော်၏ အထူးချွန်ဆုံးသော အင်အားစုများ ရပ်နေကြသည်—သက်ကြီးအကျိုးဆောင် နှစ်ဦး သက်ကြီးအကျိုးဆောင် ငါးဦးနှင့် ဝိညာဉ်ဒိုလော့အဆင့်ရှိသော အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်သခင် သုံးဆယ်တို့ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းတွင် တူညီသောအချက်တစ်ခု ရှိသည်။

သူတို့၏ ဝိညာဉ်များအားလုံးက အလင်း၏ ဂုဏ်သတ္တိကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

အောက်ခြေတွင် မိစ္ဆာချိုကောင် သုံးရာကျော်က ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများအတွင်း လှည့်လည်နေကြသည်။

သူတို့သည် ဤမဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသော ဧည့်သည်များကို သတိပြုမိသွားကြပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင် မျက်ဝန်းများအားလုံးက သူတို့ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

"စကြစို့..." ချန်သောက်လျိူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက သူ၏ လက်ဝါးထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည် ၎င်းက ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများထက်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသော နေမင်းအသေးစားလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာချိုကောင် သုံးရာကျော်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအသံက မည်သည့်သက်ရှိမျှ ပြုလုပ်နိုင်သော အသံမျိုး မဟုတ်ပေ ၎င်းက စူးရှပြီး နားစည်ကို ထိုးဖောက်ကာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့ ဆုတ်ခွာကြသည် တိုးဝှေ့ကြသည် တစ်ကောင်ကိုတစ်ကောင် နင်းမိကြသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

သို့သော် ရွှေရောင်အလင်းတန်းက အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

၎င်းက ဒီရေကဲ့သို့ ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများအတွင်း စီးဆင်းသွားခဲ့ပြီး မိစ္ဆာချိုကောင်တိုင်းကို ဝါးမြိုသွားခဲ့သည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းအတွင်း ပိတ်မိနေသော မိစ္ဆာချိုကောင်များသည် သူတို့၏ အမည်းရောင် အကြေးခွံများမှ မီးခိုးများ ထွက်လာခဲ့သည် ၎င်းက ပူပြင်းသော သံပူဖြင့် ကပ်နှိပ်ခံထားရသည့် ပြားတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူတို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်ကြသည် ရုန်းကန်ကြသည် အော်ဟစ်ကြသည် ထို့နောက် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အမည်းရောင် ပြာပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

မိစ္ဆာချိုကောင် သုံးရာကျော်။

ဆယ့်သုံးစက္ကန့်။

အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ချန်သောက်လျိူသည် လက်ကို ချလိုက်ရာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လူများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ပုရောဟိတ်မင်းကြီး အလွန်သန်မာကြောင်း သိကြသည်။

အဆင့် ၉၉ ရှိသော အထွတ်အထိပ် ဒိုလော့သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များအနက် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ ထိုမျှအထိ သန်မာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

"သူတို့ အလင်းကို ကြောက်ကြတယ်" ချန်သောက်လျိူက လှည့်ပြန်ကာ သူတို့ကို ကြည့်လိုက်သည် "အလင်းက ပိုပြီး သန်မာလေလေ သူတို့ ပိုပြီး မြန်မြန် သေလေလေပဲ။ ကောင်းကင်တမန် ဝိညာဉ်ကလာတဲ့ အလင်းစွမ်းအားက သူတို့အပေါ်မှာ သဘာဝအတိုင်း အသာစီးရတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေက ကောင်းကင်တမန် ဝိညာဉ်လိုမျိုး မသန့်စင်ပေမဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အလင်းဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး သူတို့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်သေးတယ်"

သူ စကားခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"မှတ်ထားပါ အနီးကပ် တိုက်ပွဲတွေ မလုပ်နဲ့။ သူတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာအနာတရ မခံစေနဲ့။ အလင်းဂုဏ်သတ္တိ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး အဝေးကနေ တိုက်ခိုက်ပါ။ အကယ်၍ မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းသွားရင် နေရောင်ခြည်ထဲကို ဆုတ်ခွာပါသူတို့ နေရောင်ခြည်ထဲကို လိုက်မလာရဲကြဘူး"

"ပုရောဟိတ်မင်းကြီး..." သက်ကြီးအကျိုးဆောင်တစ်ဦးက သတိထားပြီး မေးလိုက်သည် "အကယ်၍ မိုးအုံ့နေရင်ကော... ညဘက်ဆိုရင်ကော..."

ချန်သောက်လျိူက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မီးညှိလိုက်ပါ။ မီးထဲမှာလည်း အလင်း ရှိတယ်။ ၎င်းက အသန့်စင်ဆုံး မဟုတ်ပေမဲ့ သူတို့ကို သတိထားမိစေဖို့ လုံလောက်လိမ့်မယ်"

သူသည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"နေမင်းက ငါတို့ရဲ့ အသန်မာဆုံး လက်နက်ပဲ။ နေမင်း တည်ရှိနေသရွေ့ သူတို့ ဒီကမ္ဘာကြီးကို လုံးဝ ဝါးမြိုသွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

...