အခန်း ၂၁ တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်ပွဲဝင်ကြသည်

"ငါတို့ တောင့်မခံနိုင်တော့ရင် ပင်လယ်ထဲကို ပြေးကြမယ်"

"ပင်လယ်နက်ထဲအထိ ပြေးကြတာပေါ့"

"သူတို့တွေက ရေထဲမှာ ရှင်သန်နိုင်ပေမဲ့ ပင်လယ်နက်ရဲ့ ဖိအားက သူတို့ကို ကြေမွသွားစေလိမ့်မယ်"

ပုရောဟိတ်မကြီး ပိုင်ဆိုက်ရှီးသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

"အရှင်... ကျွန်မတို့ကို ဆင်းပြီး မကူညီနိုင်ဘူးလား..."

ပင်လယ်နက်ဘုရား တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ...

"မရဘူး..." သူ၏ အသံက အက်ရှရှ ဖြစ်နေသည် "အဲဒီကမ္ဘာက လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်"

ပုရောဟိတ်မကြီး ပိုင်ဆိုက်ရှီးသည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ဘာမျှမရှိသော်လည်း ထိုကမ္ဘာ ရှိနေသည်ကို သူမ သိသည်။

ထိုအလောင်းတောင်ပလ္လင် ထိုလူငယ် လူအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ထိုမိစ္ဆာကောင်...။

သူက နတ်ဘုရား၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

သူက မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည်။

"ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ..." ပုရောဟိတ်မကြီး ပိုင်ဆိုက်ရှီး၏ အသံက ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည် "ငါတို့ တောင့်ခံထားမယ်"

သူမသည် လှည့်ပြန်ကာ ပင်လယ်ပြင်ကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော အမည်းရောင် မိစ္ဆာချိုကောင်များ စီးဆင်းဝင်ရောက်လာနေသည်။

အသေးဆုံးမှာ လက်ဝါးခန့်သာ ရှိပြီး အကြီးဆုံးမှာမူ သုံးမီတာကျော် ရှည်လျားသည်။

သူတို့၏ မျက်ဝန်းများသည် တောက်လောင်နေသော သရဲမီးကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေကြသည်။

ပင်လယ်လေညင်းက နှာခေါင်းကို ဒုက္ခပေးမည့် အနံ့အသက်ဆိုးများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည် ထိုအရာက မိစ္ဆာချိုကောင်များ၏ ပုပ်စပ်နေသောအနံ့ ဖြစ်ပြီး အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် အော့အန်ချင်စရာ ကောင်းလှသည်။

"တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြ"

ပုရောဟိတ်မကြီး ပိုင်ဆိုက်ရှီး၏ အသံက ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းတစ်ခွင် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည် "သူတို့ရဲ့ ဒဏ်ရာအနာတရ မခံစေနဲ့ သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေနားကို မချဉ်းကပ်နဲ့။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေက သေဆုံးသူတွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို မီးရှို့ဖို့ တာဝန်ယူရမယ် ဘာမှ မကျန်ခဲ့စေနဲ့"

သူမသည် သုံးချွန်းလွှံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ တောင့်မခံနိုင်ရင် ပင်လယ်ထဲကို ပြေး။ ပင်လယ်နက်ထဲအထိ ပြေးကြ"

သူမ စကားခေတ္တရပ်လိုက်သည်။

"ဒါဟာ နတ်ဘုရားရဲ့ အလိုတော်ပဲ"

ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းမှ စစ်သည်တော်များ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းက မိမိတို့၏ လက်နက်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။

အချို့လူများက ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ နာမတော်ကို တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုနေကြပြီး အချို့ကမူ ကျွန်းပေါ်ရှိ နေအိမ်များဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ ထိုနေရာတွင် မီးခိုးငွေ့များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရား၏ အလိုတော်။

၎င်းက အနိုင်ရရှိရန် အလိုတော် မဟုတ်ပေ။

၎င်းက ထွက်ပြေးရန် အမိန့်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားပင်လျှင် သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်ချေ။

သို့သော် မည်သူမျှ ထွက်မပြေးကြချေ။

အကြောင်းမူကား သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် သူတို့၏ အိမ်ဂေဟာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်း။

သူတို့သည် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ကာကွယ် စောင့်ရှောက်လာခဲ့ကြသည်။

ပထမဆုံး မိစ္ဆာချိုကောင်များ ကမ်းခြေသို့ တက်လာခဲ့ကြသည်။

တိုက်ပွဲက စတင်ခဲ့ချေပြီ။

ကာမန်ရိုက်ဒါကမ္ဘာ - အလောင်းတောင်ပလ္လင်။

ဟွမ်ဖေးသည် ပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်ရင်း အောက်ခြေရှိ အရာအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားကမ္ဘာနှင့် ပတ်သက်သော အငြင်းပွားမှုများကို မြင်ခဲ့သည်။

ထိုနတ်ဘုရားများ၏ ဒေါသ မကျေနပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများကို သူ မြင်ခဲ့သည်။

ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပိတ်ဆို့ခံထားရသော သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို သူတို့ မြင်ခဲ့ကြသည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အလွန်ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားကြပြီ။

သူသည် အစကတည်းက သိနေခဲ့သည်ကို သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားက အရာခပ်သိမ်းကို မတတ်နိုင်ချေ။

ဤစည်းမျဉ်းမတိုင်မီတွင် နတ်ဘုရားများပင်လျှင် ပုရွက်ဆိတ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းကိုလည်း မြင်ခဲ့သည်။

ထိုစစ်သည်တော်များ ကမ်းခြေတွင် သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲဝင်နေကြသည်ကို သူ မြင်ခဲ့ပြီး ပုရောဟိတ်မကြီး ပိုင်ဆိုက်ရှီးသည် သုံးချွန်းခရင်းခွကို ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်ချက်ချင်းစီတွင် အကောင်ငယ် မိစ္ဆာချိုကောင် တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်နေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။

သို့သော် မိစ္ဆာချိုကောင်များက အားလုံးကို သတ်ပစ်ရန် အလွန်များပြားလှသည်။

တစ်ကောင်ကို သတ်လျှင် နောက်ထပ် ဆယ်ကောင် ရောက်လာသည်။

ဆယ်ကောင်ကို သတ်လျှင် ရာဂဏန်း ရောက်လာသည်။

ကမ်းခြေရှိ သဲပြင်သည် နက်မှောင်သော အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ၎င်းက လူသား၏ သွေးလား သို့မဟုတ် မိစ္ဆာချိုကောင်၏ သွေးလား ဆိုသည်ကို ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ပုရောဟိတ်မကြီး ပိုင်ဆိုက်ရှီး၏ ကြံ့ခိုင်မှုက ကျဆင်းလာနေသည်။

သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများက နှေးကွေးလာခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဟွမ်ဖေးသည် သူမကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမ အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကြာကြာ တောင့်မခံနိုင်တော့ချေ။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။

သူသည် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသူ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့စဉ်က ထိုကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်ကို သူ မှတ်မိနေခဲ့သည်။

သူသည် အဆုံးမရှိသော မိစ္ဆာကောင်များနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ဒဏ်ရာများ ဖုံးလွှမ်းကာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ သူ့ကို မကူညီခဲ့ကြချေ။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အားကိုးနိုင်ခဲ့သည်။

တိုက်ဂါးကို အားကိုးခဲ့ရသည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့်...။

မိစ္ဆာကောင်များ ကြောက်ရွံ့သွားသည်အထိ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည် မိစ္ဆာကောင်များ ထပ်မံ မလာရဲတော့သည်အထိ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည် သတ်ဖြတ်စရာ မိစ္ဆာကောင်များ မရှိတော့သည်အထိ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

ပုရောဟိတ်မကြီး ပိုင်ဆိုက်ရှီးသည် ထိုမျှလောက်များပြားသော အကောင်များကို သတ်နိုင်ပါ့မလား...။

သူသည် သူမကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ သုံးချွန်းခရင်းခွက ပိုမိုလေးလံလာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ အသက်ရှူသံက ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများက ပိုမိုပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

မတတ်နိုင်ချေ။

သူမသည် ထိုအတိုင်းအတာအထိ မသတ်နိုင်ချေ။

သူမ သေဆုံးလိမ့်မည်။

၎င်းက မိစ္ဆာကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

သူမ အသည်းအသန် ကာကွယ်နေသော လူများကို သူ သတ်ဖြတ်လိမ့်မည်။

ထို့နောက် ထိုလူများလည်း သေဆုံးကြလိမ့်မည်။

သူတို့လည်း မိစ္ဆာကောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

ထို့နောက် ပိုမိုများပြားသော မိစ္ဆာကောင်များ။

ပိုမိုများပြားသော သေဆုံးမှုများ။

အမြဲလိုလိုပင်...။

"ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ"

သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ထိုအသံက ဆိတ်ငြိမ်နေသော ကာမန်ရိုက်ဒါကမ္ဘာအတွင်း ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းဆီမှ အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။

သူသည် သေဆုံးခြင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ပုရောဟိတ်မကြီး ပိုင်ဆိုက်ရှီးကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ခုကို ကာကွယ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားပြီးနောက် သေဆုံးသွားကာ မိစ္ဆာကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့ အသည်းအသန် ကာကွယ်ခဲ့သော အရာကို ပြန်လည်ဖျက်ဆီးပစ်သည့် လူများစွာကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက သူ့ရဲ့ ကမ္ဘာပဲ။

ဒါက သူ ရှင်သန်ခဲ့ရတဲ့ ကမ္ဘာပဲ။

ဒါက လူတိုင်းကို ကြုံတွေ့စေချင်တဲ့ ကမ္ဘာပဲ။

"မင်းတို့ ကံကောင်းပါစေ"

သူက ပြောလိုက်သည်။

အသူရာနတ်ဘုရား၏ စကားလုံးများအတိုင်း။

နတ်ဘုရား၏ စကားလုံးကို သုံးစွဲခြင်း ဖြစ်သည်။

စည်းမျဉ်းများအရ။

စကားလုံးလေးလုံးသည် ပေါ့ပါးစွာဖြင့် ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ထက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းမှ တိုက်ပွဲ ဟိန်းဟောက်သံများက သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းက ပို၍ပို၍ အားနည်းလာခဲ့သည်။

၎င်းက ပို၍ပို၍ ဝေးကွာသွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

နတ်ဘုရားကမ္ဘာ။

အသူရာနတ်ဘုရားသည် ဗိမာန်တော်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရပ်နေရင်း အောက်ခြေရှိ ဒိုလော့ကုန်းမြေကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူသည် မြောက်ဘက်နယ်စပ်ရှိ စစ်စခန်းများ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး မိစ္ဆာချိုကောင်များ နေရာအနှံ့ လှည့်လည်နေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။

ချင်းရှီမြို့၏ တံတိုင်းတစ်ဝက်ခန့် ပြိုကျသွားခဲ့ပြီး မြို့တွင်းရှိ လမ်းမများသည် မိစ္ဆာချိုကောင်များမှလွဲ၍ ဆိတ်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

ရှင်းလော့အင်ပါယာ၏ တောင်ဘက်ခံစစ်လိုင်းသည် လုံးဝပြိုလဲသွားခဲ့ပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော စစ်တပ်များသည် မြောက်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးနေကြသည်။

ကြယ်တာယာတောအုပ်ကြီးအတွင်း နှစ်ရာချီနှင့် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ကူးစက်ခံနေရပြီး ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားသော မိစ္ဆာချိုကောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနေကြသည်။

ဝိညာဉ်မြို့တော်၏ သတ္တုတွင်းများကို မိစ္ဆာချိုကောင်များက သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ကြပြီး ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ လူများသည် သူတို့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဒုတိယခံစစ်လိုင်းကို တည်ဆောက်နေကြသော်လည်း လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုခံစစ်လိုင်းက ကြာကြာတောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းလည်း ရှိနေသေးသည်။

ပုရောဟိတ်မကြီး ပိုင်ဆိုက်ရှီးသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လူများစွာ လဲကျနေခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

လဲကျသွားသူများသည် ပြန်လည်ထလာကြပြီး မိစ္ဆာချိုကောင်အသစ်များ ဖြစ်လာကြသည်။

သူမသည် မိစ္ဆာချိုကောင်တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်တိုင်း ယခင်ရဲဘော်ဟောင်းတစ်ဦး ပြန်လည်ထလာပြီး သူမကို မှုန်ဝါးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်ရသည်။

သူမသည် သူမကို သတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ အသည်းအသန် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော ထိုလူများ။

မိစ္ဆာကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသူများ။

သူမ၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိတော့ချေ။

သူမ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။

သူမ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။

အသူရာနတ်ဘုရားသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

သူသည် သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရား ဖြစ်သည် သူသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် ၎င်းကို ကျင့်သားရနေပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းက ဒေါသ မဟုတ်ပေ။

၎င်းက ကြောက်ရွံ့မှု မဟုတ်ပေ။

၎င်းက နက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု ခံစားချက် ဖြစ်သည်။

နက်ရှိုင်းလှသော အမြစ်တွယ်နေသော ရှောင်လွှဲ၍မရသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု။

အကြောင်းမူကား သူ ဘာမျှ မတတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် စောင့်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

ပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေသော လူကဲ့သို့ပင်။

ငါတို့ စောင့်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

ဟွမ်ဖေးသည် အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာတွင် ထိုင်ရင်း လူပေါင်းများစွာ သေဆုံးနေသည်ကို ဘာမျှမလုပ်ဘဲ စောင့်ကြည့်နိုင်သလဲ ဆိုသည်ကို သူ ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။

၎င်းက သူ သွေးအေးလွန်း၍ မဟုတ်ပေ။

၎င်းက သူ အလွန်အမင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုအရာအားလုံးကို ထုံကျင်နေခဲ့ပြီ။

အလွန်အမင်း များပြားလှသဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မခံစားရတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအသုတ်..." အသူရာနတ်ဘုရားက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည် "ရွေးချယ်ခံရသူတွေရဲ့ ဒုတိယအသုတ်က သုံးရက်အတွင်း ရောက်လာလိမ့်မယ်"

သူ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်တော့ အမြဲရှင်သန်ကျန်ရစ်မှာပါ"

သူ ထိုသို့ပြောလိုက်သောအခါ မိမိကိုယ်ကိုယ်ပင် သိပ်မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

သို့သော် သူ ပြောရမည် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား သူ ထိုသို့မပြောလျှင် သူ ဆုပ်ကိုင်ထားရမည့် နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်ပင် ရှိတော့မည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်နေသော လူကဲ့သို့ မဖြစ်ချေချင်ပါ။

မည်သည့်အရာကိုမျှ မခံစားနိုင်သော လူတစ်ယောက် မဖြစ်ချင်ပါ။

မိစ္ဆာကောင်တစ်ကောင် မဖြစ်ချင်ပါ။

...

မိစ္ဆာချိုကောင်များ ဆင်းသက်လာပြီးနောက် တတိယမြောက်နေ့။

ဒိုလော့ကုန်းမြေကြီးပေါ်ရှိ အခြေအနေများသည် လျစ်လျူရှု၍မရနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။

ဆင်းသက်ရာ နေရာ ခုနစ်ခုအနက် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းသာလျှင် ရုန်းကန် တောင့်ခံနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အခြား ခြောက်ခုစလုံးမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မြောက်ဘက်နယ်စပ်ရှိ ဆိတ်ငြိမ်သော လွင်ပြင်များတွင် မိစ္ဆာချိုကောင်များ၏ အရေအတွက်သည် အစပိုင်းတွင် တစ်ကောင်တည်းမှ သုံးထောင်ကျော်အထိ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

ချင်းရှီမြို့သည် တံတိုင်းများအတွင်း ထောင်ပေါင်းများစွာသော မိစ္ဆာကောင်များ လှည့်လည်နေသည့် သေဆုံးသွားသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ရှင်းတောက်တောအုပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် ရာစုနှစ်သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများမှာ လုံးဝနီးပါး သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်း ခံခဲ့ရပြီး နှစ်ထောင်ချီသက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲများလည်း စတင်လဲကျလာခဲ့သည်။

...