အခန်း  ၁၉ နတ်ဘုရားကမ္ဘာ၏ အခက်အခဲ

၁၀ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် အသက်တမ်း ၁၀ နှစ်ရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲ ၁၀ ကောင်စလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီး မိစ္ဆာကောင်အသစ် ၁၀ ကောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကြီးသည် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရင်း တောအုပ်၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းရာအရပ်ဆီသို့ ငေးကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ပိုမိုသန်မာသော သားရဲများ ရှိနေသည်  အနှစ် ၁၀၀ သက်တမ်း အနှစ် ၁,၀၀၀ သက်တမ်း အနှစ် ၁၀,၀၀၀ သက်တမ်းရှိသော သားရဲများ...။ ၎င်း၏ ခရမ်းရောင် မျက်ဝန်းများ ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့တော့သည်။

[ ဝိညာဉ်မြို့တော် · သံသတ္တုတွင်း ]

ဆဋ္ဌမမြောက် မိစ္ဆာကောင်သည် သံသတ္တုတွင်းတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။ အလုပ်သမားများအားလုံး ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့ကြပြီး ဝိညာဉ်နန်းတော်မှ လူများက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။ ဝိညာဉ်သူတော်စင်တစ်ဦး ဦးဆောင်သော ဝိညာဉ်သခင် ၅၀ သည် သတ္တုတွင်းအပြင်ဘက်တွင် အသင့်နေရာယူထားကြသည်။

မိစ္ဆာကောင်ကြီး သတ္တုတွင်းထဲမှ တွားသွားကာ ထွက်လာချိန်တွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သံသတ္တုခဲများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုသတ္တုခဲများသည် လျှောကျမသွားဘဲ အကြေးခွံများအတွင်းသို့ နစ်ဝင်သွားကာ သံချပ်ကာအလွှာအသစ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်သခင်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တော့သည်။

ဝိညာဉ်သူတော်စင်သည် သူ၏ သတ္တုမြောက် ဝိညာဉ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ကြီးမားလှသော လင်းယုန်ရုပ်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး ကောင်းကင်ထက်မှ ဆင်းသက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာကောင်ကြီးသည် အပေါ်သို့ မြင့်မားစွာ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ၄ မီတာခန့်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် လင်းယုန်ရုပ်ကြီး၏ အတောင်ပံများကို အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ဆွဲဖြဲပစ်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်သူတော်စင်သည် အော်ဟစ်ရင်း သွေးအိုင်ထဲသို့ ဒိန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရသည်။

မိစ္ဆာကောင်ကြီးသည် သူ၏ အရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ခရမ်းရောင် မျက်ဝန်းများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်သူတော်စင်က သွေးများကို ထွေးထုတ်ရင်း  "မင်း... မင်းက ဘာကောင်လဲ..." ဟု မေးလိုက်သော်လည်း မိစ္ဆာကောင်ကြီးသည် မဖြေဘဲ သူ၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ဖြတ်ပစ်ခဲ့တော့သည်။ စက္ကန့် ၃၀ အကြာတွင် ဝိညာဉ်သူတော်စင်၏ အလောင်းမှ လင်းယုန်အတောင်ပံအမည်းရောင်များ ရှိသည့် ၃ မီတာခန့် မြင့်မားသော မိစ္ဆာကောင်အသစ်တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

[ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်း အနောက်ဘက် မိုင် ၃ရာ ]

သတ္တမမြောက် မိစ္ဆာကောင်သည် ပင်လယ်ပြင်ကြီးအတွင်းသို့ ဆင်းသက်သွားခဲ့ရာ ရေများမှာ ၁၀ မိနစ်ခန့် တရဟော ဆူပွက်နေခဲ့ပြီးနောက် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ တစ်နာရီခန့်အထိ ဘာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။

"သူ သေသွားပြီလား..." စစ်သည်ငယ်တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။

ပိုင်ဆိုက်ရှီးသည် ကျောက်ဆောင်ထက်တွင် ရပ်နေရင်း တည်ငြိမ်နေသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်  "မသေဘူး..." သူ၏ အသံက တိုးညင်းသော်လည်း လူတိုင်း ကြားလိုက်ရသည်  "သူ အောက်မှာ ရှိနေတယ်... ပင်လယ်ရေအောက်ထဲမှာ..." သူမ စကားချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။

အကြောင်းမူကား ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထက်တွင် အရာအချို့ ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မိစ္ဆာကောင် မဟုတ်ဘဲ ငါးများ ဖြစ်သည်။ ထောင်သောင်းမကသော ငါးကြီးငါးငယ်များသည် ဗိုက်မှောက်လျက်သား ရေမျက်နှာပြင်ထက်သို့ ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် တုန်ရီနေပြီး အကြေးခွံများမှာ အနက်ရောင်ခွံများအဖြစ်သို့ ဆူးတောင်များမှာ လက်သည်းအဖြစ်သို့ မျက်ဝန်းများမှာ ခရမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။ ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံး မိစ္ဆာငါးကောင်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ပင်လယ်ပြင်ကြီးကို အနက်ရောင် ကော်ဇောကြီးခင်းထားသကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့ကြတော့သည်။

ပိုင်ဆိုက်ရှီး၏ မျက်နှာလေးသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

[ ကာမန်ရိုက်ဒါကမ္ဘာ · အလောင်းတောင်ပလ္လင် ]

ဟွမ်ဖေး သည် ထိုအရာအားလုံးကို ထိုင်ကြည့်နေသည်။ မြောက်ဘက်နယ်စပ်မှ စစ်စခန်းများ မိစ္ဆာတွင်း ဖြစ်သွားသည်ကို ချင်းရှီမြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် မိစ္ဆာကောင်များ လှည့်လည်နေသည်ကို ကြယ်တာယာအင်ပါယာ၏ တောင်ဘက်ခံစစ်လိုင်း ပြိုလဲသွားသည်ကို ကြယ်တာရာတောအုပ်ကြီးမှ သားရဲများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ကူးစက်ခံနေရသည်ကို ဝိညာဉ်မြို့တော်၏ သတ္တုတွင်းများ မိစ္ဆာစခန်း ဖြစ်သွားသည်ကိုနှင့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှ အနက်ရောင် ကော်ဇောကြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရားကျွန်းဆီသို့ ဦးတည်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ ရှိမနေချေ။

သူ့ကမ္ဘာတွင်လည်း ဤမိစ္ဆာကောင်များသည် ဤသို့ပင် ပျံ့နှံ့ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ကောင်ကို သတ်လျှင် နှစ်ကောင် ပေါ်လာမည် နှစ်ကောင်ကို သတ်လျှင် လေးကောင် ပေါ်လာမည်... မည်သည့်အခါမျှ သတ်၍ ကုန်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ သူတို့အားလုံးကို တစ်ပါတည်း ရှင်းပစ်နိုင်သည့်သူ မရှိမချင်း ဖြစ်သည်။

သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ရာ လူသားတို့၏ အော်ဟစ်သံများ ကယ်ပါယူပါ တောင်းဆိုသံများနှင့် ငိုကြွေးသံများသာ ကြားနေရသည်။ သူ ဤအသံများကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြားဖူးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အော်ဟစ်သူတိုင်း သေဆုံးကြရပြီး မိစ္ဆာကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အခြားလူများကို ဆက်လက် သတ်ဖြတ်ကြသည်။ ဒါဟာ စစ်ပွဲမဟုတ်ဘူး... ဒါဟာ ကပ်ရောဂါပဲ...။ ကပ်ရောဂါမှာ အနိုင်ရသူမရှိဘဲ ပိုမိုသေဆုံးကြသူများနှင့် နှေးကွေးစွာ သေဆုံးကြသူများသာ ရှိသည်။

သူ မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်ကာ မိစ္ဆာကောင်များ ဝါးမြိုနေသော ကမ္ဘာကြီးကို ငုံ့ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်  "အသက်ရှင်အောင် ကြိုးစားကြပါ..." အသံက တိုးညင်းလှသဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။

ဒိုလော့ကမ္ဘာ၏ အထက်တွင် ရှိနေသော နတ်ဘုရားကမ္ဘာ။

နတ်ဘုရားဘုရင် ခုနစ်ပါးသည် ဗိမာန်တော်အတွင်း စုဝေးနေကြပြီး လေထုမှာ အသက်ရှူရကျပ်လောက်အောင် လေးလံနေသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ တိမ်ပင်လယ်ကြီးသည်လည်း တရဟော လှုပ်ခတ်နေ၏။

အသူရာနတ်ဘုရားသည် ဗဟိုနေရာတွင် ရပ်နေရင်း သူ၏ လက်များကို ကျောက်တုံးပလ္လင်ထက်တွင် တင်ထားကာ သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် နတ်ဘုရားကမ္ဘာ၏ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်၍ ဒိုလော့ကုန်းမြေကြီးဆီသို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ငါတို့ ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေလို့ မဖြစ်ဘူး..." သူက လေးနက်လှသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းမြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားမက သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း မျက်ခုံးများကို ကြုတ်ကာ  "ဘယ်သူကမှ ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်မနေချင်ပါဘူး။ မေးခွန်းက ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ဆိုတာပဲ..."

ယုတ်မာခြင်းနတ်ဘုရားက တိုင်တစ်တိုင်ကို မှီထားရင်း ပုံမှန်ကဲ့သို့ နောက်ပြောင်ခြင်းမရှိဘဲ  "အဲဒီ ကာမန်ရိုက်ဒါကမ္ဘာက အလယ်မှာ ပိတ်နေတာ။ ငါတို့ ဆင်းချင်ရင် အဲဒီကမ္ဘာကို ဖြတ်သွားရမယ်..."

"ဒါဆိုရင်လည်း ဖြတ်သွားကြတာပေါ့..." အသူရာနတ်ဘုရား၏ အသံတွင် ဒေါသသံများ ပါဝင်နေသည်။

"စမ်းကြည့်လေ..."

ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အားလုံးသည် အသူရာနတ်ဘုရား၏ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်ယောင်မိကြသည်။ ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်သော သွေးနီရဲရဲ အလင်းတန်းကြီးသည် ထိုကမ္ဘာနားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် တစ်ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းမျက်ဝန်းကြီးက သူ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် နှစ်ပေါင်း ဘီလီယံချီ၍ အသက်ရှင်ခဲ့သော အသူရာနတ်ဘုရားသည် ချွေးစေးများ ထွက်ခဲ့ရသည်။

"ငါ စမ်းကြည့်ပြီးပြီ..." အသူရာနတ်ဘုရား၏ အသံက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဒေါသများကို ထိန်းထားရပုံပေါ်သည်  "ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက အဲဒီကမ္ဘာကို မထိတွေ့နိုင်ဘူး။ အဲဒီကမ္ဘာက ဒီဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ မရှိသလိုမျိုးပဲ..."

"ဒါဆို ငါတို့က ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေရမှာလား..." ဒေါသနတ်ဘုရား၏ အသံက မိုးကြိုးကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်လာသည်  "အဲဒီ လူသားတွေ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရတာကို ထိုင်ကြည့်နေရမှာလား... ဒိုလော့ကမ္ဘာကြီး ဒုတိယ ကာမန်ရိုက်ဒါကမ္ဘာ ဖြစ်သွားတာကို ကြည့်နေရမှာလား..."