အနောက်ဘက်သို့ ခရီးစဉ် - စွန်ဝူခုန်းကိုယ်ထဲ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းခြင်း

ကျွန်တော့်နာမည် လီရန်ပါ အလုပ်ခွင်မှာ ရုတ်တရက် အလုပ်ပင်ပန်းပြီး သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသူတစ်ယောက်ပေါ့။ ပိုဆိုးတာက ကျွန်တော်ဟာ စွန်ဝူခုန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းရောက်ရှိသွားခဲ့တာပါ။ ဇာတ်လမ်းအစကတော့ နာမည်ကျော် "အရိုးဖြူမိစ္ဆာနဲ့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ခြင်း" ဆိုတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ စတင်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီမှာ ကျွန်တော်ဟာ သူတော်စင်ယောင်ဆောင်ထားတဲ့ တန်းဆန်းရဲ့ "ရွှေကွင်းကျိန်စာ" ရွတ်ဆိုနှိပ်စက်မှုကို ခံနေရရင်း နေရာတင် သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့တာပါ။ ငတုံးသူဌေး အရည်အချင်းမရှိတဲ့ အသင်းဖော်တွေ... ဒီလို "ကောင်းချီး" မျိုးကို ဘယ်သူပဲလိုချင်လိုချင် ငါတော့ အလိုမရှိဘူးဟေ့။ "ဒင် ပိုငလရှင်ဆီမှ ပြင်းထန်သော ခုခံလိုစိတ်ကို စမ်းသပ်တွေ့ရှိရပါသည်။ သွေးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြုပ်နှံထားသော နဗေဒမိစ္ဆာမျောက်ဝံ၏ ဇာစ်မြစ် စတင်နိုးထလာနေပြီ ဖြစ်သည်" "မျောက်မင်း၏ သီးသန့်နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကောင်းကင်ဘုံတာအိုစနစ်ကို စတင်အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ" အလို... ဘုရားရေ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းထက်အကူအညီက ငါ့ကိုယ်တိုင်ပါလား ဘာကို စောင့်နေဦးမှာလဲ။ "ငါ အလုပ်ထွက်ပြီ" သုံးလောကလုံးမှာရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဗုဒ္ဓအရှင်မြတ်တွေရဲ့ မျက်မှောက်မှာတင် ကျွန်တော်ဟာ ခေါင်းပေါ်က ရွှေကွင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပါတယ်။ ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားတဲ့ ဂွမ်ယင်မယ်တော် ရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၅၀၀ လုံးလုံး အောင့်အည်းထားခဲ့ရသမျှတွေ အားလုံး ကျေနပ်သွားရပါတယ်။ အနောက်ဘက်သို့ ခရီးစဉ် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ အမှိုက်တွေ ငါ့ရဲ့ ပန်းသစ်သီးတောင်ကိုပဲ ပြန်သွားပြီး အချိန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့စွမ်းအားကို သုံးပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ "မိစ္ဆာမဟာမိတ်အဖွဲ့" ကိုပဲ တည်ထောင်တော့မယ် ဒါက ပိုမကောင်းဘူးလား။ တန်းဆန်းနဲ့ သူ့အပေါင်းအပါတွေလား သူတို့ ကြိုက်တဲ့နေရာမှာ သွားသေကြပါစေ ငါ့ကိစ္စ မဟုတ်တော့ဘူး။