အခန်း (၈၉) နောက်ဆုံးကောက်ရိုးတစ်မျှင်

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သုံးစွဲသူ ကျင့်ကြံသူလူထု၏ဒေါသတရားမှာ မြောက်ပိုင်းပင်လယ် တစ်ခုလုံးကို မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်စေတော့မည့်အလား ပြင်းထန်နေသည်။

မြောက်ပိုင်းပင်လယ် နယ်နိမိတ်အတွင်းရှိ ကုန်သည်ကြီးသုံးဖွဲ့၏ အဖွဲ့ခွဲရုံးများအားလုံးသည် ကျင့်ကြံသူများ စုပေါင်းဖွဲ့စည်းထားသော အခွင့်အရေးကာကွယ်ရေးအဖွဲ့များ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရသည်။ "ပိုက်ဆံပြန်ပေးမလား ဆိုင်ကို ရိုက်ခွဲရမလား" ဟူသော ကြွေးကြော်သံများ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။

အစပိုင်းတွင် ဆိုင်ခွဲမန်နေဂျာများသည် ထိုကျင့်ကြံသူများကို အထင်သေးကာ အင်အားသုံး ခြိမ်းခြောက်နှင်ထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ရလဒ်မှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။

ကုန်သည်ကြီးသုံးဖွဲ့ထံမှ အဆောင်ဝယ်ယူခဲ့သူများထဲတွင် အင်အားကြီးသော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူများ နှင့် ဂိုဏ်းကြီးများမှလူများလည်း ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လူအုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ဆိုင်ခွဲများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်ကြသည်။

ထိုအခါမှသာ ကုန်သည်ကြီးသုံးဖွဲ့မှ လူများမှာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်လာကြသော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မန်နေဂျာထုံဆိုလျှင် သူ၏မယားငယ်ကုတင်ပေါ်မှနေ၍ အဝတ်မပါဘဲ ဆွဲချခံရကာ ကျင့်ကြံမှု အဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် ပင်လယ်ထဲသို့ အပစ်ခံလိုက်ရသည်အထိ ဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပန်လိုင်ကုန်သည်အဖွဲ့ ဌာနချုပ်အတွင်း၌ ထန်ချန်နှင့် အပေါင်းအပါများမှာ အကြီးအကျယ် ပူပန်နေကြသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး တကယ်ကို ပြဿနာ တက်ကုန်ပြီ"

"ကျမတို့ဆီကိုရောက်လာတဲ့ ငွေပြန်အမ်းဖို့ တောင်းဆိုလွှာတွေက တစ်သန်းကျော်သွားပြီ ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး" ဟု လျူယန်ရွှမ်းက နွမ်းလျသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ယခင်က မောက်မာလှသော အသွင်အပြင်မှာ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကော်အန်းရှီကလည်း ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည် - "ကျုပ်တို့အဆောင်တွေက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ညံ့နေတာလား အပြင်က ကောလာဟလတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင်ဖြစ်နေရတာလဲ တချို့ဆိုရင် ကျုပ်တို့က ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်မှာ အယောင်ဆောင်မိုးကြိုးအဆောင်တွေ ရောင်းနေတာလို့တောင် ပြောနေကြတယ်"

ထန်ချန်က ရှင်းပြသည် - "စျေးကွက်ကို အမြန်လုဖို့အတွက် လက်နက်ဆရာတွေကို အမြန်လုပ်ခိုင်းခဲ့ရတော့ အရည်အသွေးက မညီမညာ ဖြစ်ကုန်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ကြီးတော့ မဆိုးသင့်ပါဘူး။

အများဆုံးဖြစ်ရင် ခဏခဏ ပူလာတာပဲ ရှိမှာပါ။ တကယ်တော့ ပူလာတိုင်း ပေါက်ကွဲမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက ကြောက်ပြီး မစွန့်စားရဲကြတော့တာ။ ပူလာတာနဲ့ ပေါက်ကွဲတော့မယ်လို့ ထင်ကုန်ကြတာပဲ"

"အဲဒါဆိုရင်တော့ သူတို့မစွန့်စားရဲတာ မဆန်းပါဘူး။ ပထမဆုံး ပေါက်ကွဲတဲ့ ကျင့်ကြံသူဆိုရင် ဝိညာဉ်တောင် အစရှာမရတော့ဘူးလို့ သတင်းထွက်နေတာကိုး..."

"ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ" ထန်ချန်က ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်  "ဘယ်သူက ဒီသတင်းတွေဖြန့်နေတာလဲ ဒါက ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်ပဲလေ ပေါက်ကွဲရင်တောင် အဲဒီလောက် အင်အားရှိပါ့မလား"

ထို့နောက် ထန်ချန်က ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းအချို့ကို အကြံပြုခဲ့သည်။ လန်ယာ၏အဆောင်များတွင်လည်း အားနည်းချက်များ ရှိကြောင်း သတင်းမှားများ ဖြန့်ရန်နှင့် ဒဏ်ရာရသူများကို လျော်ကြေးအများကြီး ပေးကာ ဆယ်နှစ်အတွင်း အခမဲ့ ပြင်ဆင်ပေးမည်ဟု ကြေညာရန် သူက ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ကော်အန်းရှီက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူ၏အဆောင်ကို စားပွဲပေါ်တင်ပြလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် လန်ယာနှင့် ကုန်သည်ကြီး သုံးဖွဲ့၏အဆောင်များ မည်မျှ ကွာခြားကြောင်း အသေးစိတ် ရေးသားထားသော စာတမ်းတစ်ခုကို လူတိုင်း ဖတ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကုန်ကြမ်း၊ လက်ရာနှင့် စွမ်းဆောင်ရည် အားလုံးကို အချက်အလက်နှင့်တကွ နှိုင်းယှဉ်ပြထားသဖြင့် ကုန်သည်ကြီး သုံးဖွဲ့မှာ ငြင်းချက်ထုတ်ရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

"ဘယ်သူလုပ်တာလဲ လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့လား" ထန်ချန်က မေးလိုက်သည်။

"ကျုပ်တို့ရထားတဲ့ သတင်းအရတော့ လင်းကျယ်ဆိုတဲ့ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ။ လန်ယာနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိ၊ မရှိကတော့ စုံစမ်းနေတုန်းပဲ" ဟု ကော်အန်းရှီက ဖြေသည်။

ထိုစာတမ်းမှာ မီးလောင်ရာ လေပင့်လိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး ကုန်သည်ကြီးသုံးဖွဲ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အပြီးတိုင်ဖျက်ဆီးလိုက်သည့် "နောက်ဆုံးသော ကောက်ရိုးတစ်မျှင်" ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ပန်လိုင်ကုန်သည်အဖွဲ့ ဥက္ကဋ္ဌက ထန်ချန်ကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထန်ချန်မှာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း မတတ်နိုင်ဘဲ လိုက်သွားရတော့သည်။

ကော်အန်းရှီက သက်ပြင်းချလိုက်သည် - "ကျုပ်တို့ ရှုံးသွားပြီ။"

လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က ကုန်သည်ကြီး သုံးဖွဲ့သည် အင်အားသုံး၍ လန်ယာ၏စျေးကွက်ကို လုယူခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခု လအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လန်ယာ၏သခင်လေးက မယုံကြည်နိုင်လောက်သော နည်းဗျူဟာများဖြင့် သူတို့ တည်ဆောက်ခဲ့သမျှကို ပြာဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်လေပြီ။

 အထူးသဖြင့် ဤဆက်သွယ်ရေးအဆောင် တိုက်ပွဲသည် သူတို့အတွက် အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။