အခန်း (၆၃) - မြောက်ပိုင်းဒေသ၏အကြီးမားဆုံး အလှူရှင်ကြီးဝမ်မု

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"

ထန်ချန်းသည် သူ၏နားကိုပင် သူ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ကုအန်းရှီကို စိုက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကုအန်းရှီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ  "လန်ယာ ကုန်သည်အဖွဲ့ကတကယ်ပဲ အဲဒီလိုလုပ်နေတာပါ။ သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိသမျှ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေနဲ့ ရှေးဟောင်းနေရာတွေ အားလုံးကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြန်နေတယ်၊ သူတို့ တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်ဖို့ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိဘူး"

အခန်းထဲတွင် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထန်ချန်း၏ မျက်မှောင်များမှာ ပို၍ပင် ကြုတ်သွားတော့သည်။ သူသည် အချိန်တိုအတွင်း အရာများစွာကို စဉ်းစားလိုက်သော်လည်း အဖြေရှာမရသေးချေ။

ဘာကြောင့်လဲ လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့က ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဒါကိုလုပ်တာလဲ

"သူတို့က အဓိက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေရဲ့ တည်နေရာကို ရှာဖို့ ဒီလောက် စျေးကြီးပေးခဲ့ပြီးတော့ အဆုံးမှာ ကိုယ်တိုင်အတွက် မသုံးဘူးလား။ လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြန်ဖို့ ရွေးချယ်တယ် သူတို့ ဘာကို လိုချင်နေတာလဲ"

"အဲဒါကတော့... ထန်သခင်လေး၊ လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့က တကယ်တော့ အဲဒီလောက် စျေးကြီး မပေးခဲ့ရပါဘူး"

ကုအန်းရှီက ခေတ္တစဉ်းစားပြီး ပြင်ပေးလိုက်သည် - "တကယ်တော့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့အသုံးစရိတ်က ငါတို့ကုန်သည်အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့ သုံးခဲ့တာထက် အများကြီးနည်းပါတယ်"

လျိုယန့်ရွှမ်းက သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်သည် "သူတို့ရဲ့အာရုံစိုက်မှုက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက အရာတွေပေါ်မှာမဟုတ်ဘဲ အပြင်ဘက်က အရာတွေပေါ်မှာပဲ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်မလား"

ကုအန်းရှီက သူမကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်သည်  "မင်း ဆိုလိုတာက လန်ယာဖောင်ဒေးရှင်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ပြန်ထွက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို ဆေးကုပေးတာနဲ့ ပစ္စည်းတွေ ထောက်ပံ့ပေးတာက... သူတို့ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ပေါ့ ဟုတ်လား"

လျိုယန့်ရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်သည် - "ဝမ်မျိုးနွယ်စု သခင်လေးရဲ့အရင်က ပုံစံတွေကို ကြည့်ရင် ဒါက မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။"

ထန်ချန်း : "..."

၎င်းမှာ အမှန်ပင်။ သူတို့ ကုန်သည်အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့၏ အသုံးစရိတ်နှင့်ယှဉ်လျှင် လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့၏အသုံးစရိတ်မှာ ပင်လယ်ထဲသို့ ရေတစ်စက် ချလိုက်သကဲ့သို့သာ ရှိသည်။

သို့သော် သူတို့ ဘာကြောင့် ထိုသို့ လုပ်နေကြသနည်း။

ဝမ်မု၏အစီအစဉ်များ မအောင်မြင်စေရန် တားဆီးဖို့ပင်။ ဝမ်မု ဘာကိုကြံစည်နေမှန်း သူတို့ မသိသော်လည်း သူ တစ်ခုခုကို လိုချင်နေသည်မှာ သေချာသဖြင့် သူ၏အကြံအစည်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှာ မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်ဟု သူတို့ ယူဆထားကြသည်။ သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ဆုံးရှုံးပါစေ ဝမ်မုသာ အမြတ်မထွက်လျှင် အောင်မြင်သည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

၎င်းမှာ ကလေးကစားစရာဆန်ပြီး တစ်ယူသန်ဆန်သလို ထင်ရသော်လည်း သူတို့ကုန်သည်အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့မှာ စီးပွားရေးလောကကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စိုးမိုးခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ ဝမ်မု၏ကစားခြင်းကို ဆက်တိုက် ခံခဲ့ရပြီးနောက်တွင် သူတို့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်မှာ မဆန်းပေ။

ဤအဓိပ္ပာယ်မရှိသော အပြုအမူမှာ... သူတို့၏ ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဝမ်မျိုးနွယ်စုသခင်လေးကို အနည်းငယ်မျှ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်လျှင်ပင် တန်သည်ဟု သူတို့ ယူဆကြသည်။

သို့သော် သူတို့သာ အချက်အလက်လွဲမှားနေလျှင်ကော အကယ်၍ လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့၏ လုပ်ရပ်မှာ အရင်ကကဲ့သို့ပင် ဖောင်ဒေးရှင်း၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ရန် သက်သက်သာ ဖြစ်နေလျှင်ကော ဒါဆိုလျှင် သူတို့၏ လက်ရှိ လုပ်ရပ်များမှာ ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မြောက်မြားစွာကို အသုံးချပြီး အမှန်အမှား မခွဲခြားနိုင်သည့် သတင်းများကို ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ တန်ဖိုးမရှိသောရှေးဟောင်းနေရာများကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့် မထိုက်တန်သည့် အမှိုက်ပုံကြီးကိုသာ ရရှိခဲ့ကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့၏ အားကုန်ပစ်လိုက်သော မြှားမှာ...ပစ်မှတ်ကို လွဲသွားခြင်းပင်။

အကယ်၍ အဲဒါသာ အမှန်ဆိုလျှင်... ထိုဝမ်မျိုးနွယ်စုသခင်လေးမှာ သူတို့ကို ဘယ်လို လှောင်ပြောင်ရမလဲဆိုတာတောင် သိမှာမဟုတ်တော့ဘူး။

"စီးပွားရေးလောကဆိုတာ စစ်မြေပြင်လိုပဲ၊ အမြဲ ပြောင်းလဲနေတာ။ ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်း မှန်ကန်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ အာမမခံနိုင်ဘူး" ထန်ချန်းက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ လန်ယာကိုနှောင့်ယှက်ဖို့ မအောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် ဝမ်မုရဲ့ပုံစံကို ငါတို့ပိုပြီး တိတိကျကျ နားလည်သွားပြီ။ အဲဒါကလည်း အမြတ်တစ်ခုပဲ နောက်တစ်ခါမှာတော့ ဒီလိုအမှားမျိုး ထပ်မလုပ်စေရဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကုအန်းရှီနှင့် လျိုယန့်ရွှမ်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ လေးစားသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ပိန့်လိုင်ကုန်သည်အဖွဲ့က အလေးထားရသော သမက်သစ်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သူ၏စိတ်ဓာတ်မှာ အခက်အခဲ အနည်းငယ်ကြောင့် ယိမ်းယိုင်သွားခြင်းမရှိပေ။ သာမန်လူဆိုလျှင် ယခုအချိန်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ကဲ... ကုန်သည်အဖွဲ့မှာ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ် မင်းတို့လည်း ကိုင်တွယ်စရာတွေ အများကြီးရှိမှာပဲ။ ငါ မတားတော့ပါဘူး"

"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့"

ထိုနှစ်ယောက် ထွက်သွားပြီးနောက်... ထန်ချန်း တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့သည်။

သူ၏တည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပုံပျက်သွားပြီး အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာကာ မျက်လုံးများ နီမြန်းလာသည်။ သူသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ တန်ဖိုးကြီးလှသော ရွှေသွေးကြောကျောက် စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် တစ်ချက်တည်း ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။

"ဝမ်မု..."

"ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ မင်း ငါ့ကို တကယ်ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ မင်း သေတွင်းကို ရှာနေတာပဲ"

"တကယ့် စစ်ပွဲက အခုမှ စတာ"

"စီနီယာအမ မတွေ့တာ လဝက်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ် အရင်ထက်တောင် ပိုပြီးဆွဲဆောင်မှု ရှိလာပါလား"

"နင် ငါ့ကို ဘယ်လိုပဲ မြှောက်ပင့်ပြောပြော နောက်ဆုံးလက်ကျန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုတော့ တစ်ပြားမှ လျှော့လို့ မရဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါ သန့်စင်ရာမြေ အရှင်သခင်ဆီ တိုက်ရိုက်သွားတိုင်မှာ"

ရှယောင်ယောင်သည် ယနေ့တွင် အလွန် ပေါ့ပါးသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမသည် လက်နက်သွန်းလုပ်ရာ အခန်းထဲမှ ခုလေးတင် ထွက်လာပုံရသည်။ သူမ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ အဝတ်စအချို့ဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပတ်ထားသဖြင့် သူမ၏ ရှည်လျားချောမွေ့သော လက်မောင်းများနှင့် ဖြောင့်စင်းလှပသော ခြေတံများမှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။ ချွေးနံ့လေးများ သင်းပျံ့နေကာ ရဲရင့်သော အလှတရားတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သူမသည် ဝမ်မုကို သားကောင်ကို ကြည့်နေသော ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။

အချိန်မရွေးတာဝန်မယူဘဲ ထွက်ပြေးသွားမည့် လူယုတ်မာတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသည့် ပုံစံမျိုးပင်။

လွန်ခဲ့သော လဝက်အတွင်း လက်နက်သန့်စင်ရေးနန်းဆောင်မှ တပည့်အားလုံးသည် ဝမ်မု၏ အော်ဒါကို အချိန်မီပြီးစီးရန် နေ့ညမပြတ် အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့သည် အနိမ့်စားအဆောင် များကို သန့်စင်နေရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လက်နက်သန့်စင်ရေးနန်းဆောင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာအရ သာမန်ပစ္စည်းတွေလို မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပုံစံဖြင့် အဆင့်အတန်းရှိအောင် ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။

ဤမျှ ကြိုးစားခဲ့ရသဖြင့် ဝမ်မုသာအရင်ကလို ပိုက်ဆံမပေးဘဲ ပစ္စည်းယူပြီး ထွက်ပြေးသွားလျှင် သူတို့ အကြီးအကျယ်ဆုံးရှုံးလိမ့်မည်။

ထိုအခါ ရှယောင်ယောင်သည် တပည့်များနှင့် ထျန်ကုန်းအကြီးအကဲကို ရှင်းပြနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ဝမ်မုကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ပိုက်ဆံမပေးလျှင် ဘယ်မှ ထွက်သွားလို့ မရစေရ။

"စီနီယာအမ ပြောပုံကလည်း ဝမ်မုဆိုတဲ့ကျွန်တော်နာမည်က အဲဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိတာလား။"

"ဟဲ... နင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လိုထင်လို့လဲ"

ဝမ်မုက မတရားသဖြင့် စွပ်စွဲခံရသလိုမျိုး ပြောလိုက်သည်  "စီနီယာအမ လူတစ်ယောက်ကို အမြဲတမ်း အထင်အမြင်လွဲနေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ"

ရှယောင်ယောင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည် "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ဝမ်မုက ပြောလိုက်သည်  "ကျွန်တော်က အရင်ကလို မဟုတ်တော့ဘူးလို့ပြောတာပါ။ စီနီယာအမက သန့်စင်ရာမြေထဲမှာပဲ အမြဲနေပြီး အပြင်လောကနဲ့ အဆက်ပြတ်နေတော့ မသိတာပါ။ အပြင်ထွက်ပြီး မေးကြည့်လိုက်ဦး မြောက်ပိုင်းပင်လယ် တစ်ခုလုံးမှာဝမ်မုဆိုတဲ့ နာမည်ကြားရင် လက်မထောင်ပြီး လူကောင်းကြီးပါလို့ မချီးကျူးတဲ့သူ မရှိဘူး"

ရှယောင်ယောင်၏နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင်​တော့ နင့်စကားကို ဘယ်သူယုံမှာလဲဆိုသည့် အကြည့်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဝမ်မုက ဟေး ကနဲ ရယ်လိုက်သည်။ သူသည် ယနေ့တွင် သူ၏ဖြူစင်မှုကို သက်သေပြရန် ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့် လက်ကို မြှောက်ကာ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

"ဒါကို မြင်လား"

"ဒါက ဘာလဲ"

"ဒါက မြောက်ပိုင်းဒေသကျင့်ကြံခြင်းလောက ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ထူးခြားတဲ့ စွမ်းဆောင်မှုတွေကြောင့် ပိန့်လိုင်၊ စီဟိုင်နဲ့ ယွန်းကုန်း ကုန်သည်အဖွဲ့ကြီး သုံးဖွဲ့ကနေ ပူးတွဲ ချီးမြှင့်ထားတဲ့ အနန္တကံအကျိုးပေးတံဆိပ်​ပြားပဲ"

ရှယောင်ယောင်၏ မျက်နှာထားပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို ယူကြည့်လိုက်ရာ ရှေ့တွင် အနန္တကံ ဟု ထွင်းထုထားပြီး နောက်ကျောတွင် ဝမ်မု၏နာမည်နှင့် ကျေးဇူးတင်စကားများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက ကုန်သည်အဖွဲ့သုံးဖွဲ့က လက်နက်သန့်စင်သူတွေရဲ့ ထူးခြားတဲ့လက်ရာဆိုတာ သေချာတယ်..." ရှယောင်ယောင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်  "ဟိုကုန်သည်အဖွဲ့သုံးဖွဲ့နဲ့ နင့်ရဲ့လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့က ဆက်ဆံရေး မကောင်းဘူး မဟုတ်လား သူတို့က ဒါကို ဘာလို့ နင့်ကို ပေးတာလဲ"

ဝမ်မုက ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည် - "သူတို့က လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့ရဲ့ပြိုင်ဘက်တွေ ဖြစ်နေလို့ပဲ သူတို့ရဲ့အကဲဖြတ်ချက်က ပိုပြီးတော့ အစစ်အမှန်ဖြစ်နေတာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား"

၎င်းမှာ အမှန်ပင် ယုတ္တိရှိလှသည်။ ပြိုင်ဘက်ကပင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ချီးကျူးရသော သူဆိုလျှင် သာမန်လူမဟုတ်နိုင်ပေ။ ရှယောင်ယောင်သည် ဝမ်မုကို သံသယဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် လူကောင်းနှင့် မတူဘဲ စီးပွားရေးသမားနှင့်သာ တူနေသည်။

သူ တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲသွားတာလား။