အခန်း (၅၇)  ရှယောင်ယောင်

ဝမ်မုသည် မပြုံးတပြုံး မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်  "ဘာကိစ္စလဲ စီနီယာ"

ရှယောင်ယောင်က အနည်းငယ် မဝံ့မရဲဖြင့် မေးလိုက်သည် - "ခုနက နင်ပြောတာ... အခုရေ ဘယ်လောက်လဲ"

"တစ်သန်းကျော်ပေါ့။ ဒါက ပထမအသုတ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ပိုများလာဖို့ပဲ ရှိတယ်..." ဝမ်မုက ပြောရင်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားသလို လက်ယမ်းပြလိုက်သည် - "ဟား... လက်နက်ဖန်တီးမှုနန်းဆောင်က စိတ်မဝင်စားဘူးဆိုမှတော့ ငါလည်းတခြားနေရာမှာပဲ အော်ဒါပေးလိုက်တော့မယ်"

"မလုပ်နဲ့လေ"

ရှယောင်ယောင်သည် တံခါးဝသို့ ချက်ချင်းရောက်သွားပြီး ဝမ်မု၏လမ်းကို ပိတ်လိုက်သည်။

သူမ၏လှပသော မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် ပျာယာခတ်နေဟန် ရှိသည်  "အဲဒါ... ဒီတစ်ခါ နင် တကယ် ပိုက်ဆံပေးမှာလား"

ဝမ်မုက ပြန်ဖြေသည် - "စီနီယာကလည်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ငါက လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့ ကို ကိုယ်စားပြုပြီး လာတာလေ အလုပ်ကိစ္စဆိုတော့ သေချာပေါက် ပိုက်ဆံပေးမှာပေါ့"

ရှယောင်ယောင်၏မျက်နှာတွင် စိတ်ဝင်စားသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

သန့်စင်ရာမြေတွင် အရင်းအနှီးများစွာ ရှိသော်လည်း တပည့်များစွာ၏နှစ်စဉ်အသုံးစရိတ်မှာ အလွန်ပင်များပြားလှသည်။ အထူးသဖြင့် လက်နက်ဖန်တီးမှုနန်းဆောင်နှင့် ဆေးဖော်စပ်မှုနန်းဆောင်တို့မှာ ပိုက်ဆံကို မီးရှို့နေသကဲ့သို့ အသုံးများလှသည်။ သန့်စင်ရာမြေ အရှင်သခင်က သူတို့ကို အများဆုံး ထောက်ပံ့ပေးထားသော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုသည်မှာ မည်သည့်အခါမျှ လုံလောက်သည်ဟု မရှိချေ။

လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့သည် သန့်စင်ရာမြေနှင့် နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေးရှိသဖြင့် ပစ္စည်းဝယ်ယူရာတွင် အထူးလျှော့စျေးများရရှိနေ၍သာ တော်တော့သည်။ မဟုတ်ပါက သူတို့၏ ရန်ပုံငွေမှာ ယခုထက် ပို၍ ပြတ်တောက်နေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဤနန်းဆောင်နှစ်ခုမှာ မောက်မာသော သဘာဝရှိကြသည်။

အော်ဒါများကို လက်ခံပြီး ပိုက်ဆံရှာမည့်အစား ဆေးနည်းအသစ်များ သို့မဟုတ် လက်နက်ပုံစံအသစ်များကို သုတေသနလုပ်ရန်သာ အချိန်ပေးလိုကြသည်။ သုတေသနဆိုသည်မှာလည်း အဆုံးမရှိသော ကျင်းကြီးတစ်ခုလို မဟုတ်ပါလား။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က သန့်စင်ရာမြေ စည်ပင်နေချိန်တွင် အခြေအနေ ကောင်းခဲ့သော်လည်း၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း အစဦး သန့်စင်ရာမြေကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဝင်ငွေများစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ လက်နက်ဖန်တီးမှုနန်းဆောင်မှာ တပည့်များကို လစဉ်ကြေးပင် မပေးနိုင်လောက်အောင် ဆင်းရဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်မုက အော်ဒါအခုရေ သန်းချီအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ ရှယောင်ယောင်၏သဘောထားမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်မုသာ သူမကို နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ပါက ဤအလုပ်သည် နန်းဆောင်၏ ငွေကြေးအခက်အခဲကို များစွာ ပြေလျော့စေမည် ဖြစ်သည်။

"နင် တကယ်ပြောနေတာလား" ရှယောင်ယောင်က သူမ၏နှုတ်ခမ်းနီလေးကို ကိုက်ရင်း ဝမ်မုကို သံသယဖြင့် ကြည့်နေဆဲပင်။

"ဒီသခင်လေးက မင်းကို ဘယ်တုန်းက လိမ်ဖူးလို့လဲ" ဝမ်မုက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟက်၊ နင်ပဲ သိမှာပေါ့" ဟု ရှယောင်ယောင်က အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်သည်။

"...ဒါဆိုလည်း ငါ သွားပြီ" ဝမ်မုက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

"ဟေး၊ မသွားနဲ့လေ"

ရှယောင်ယောင်က နောက်က ပြေးလိုက်ပြီး ဝမ်မု၏လက်မောင်းကို ဆွဲထားလိုက်သည်။

 "မဟုတ်ပါဘူး၊ နင် တစ်ခါမှ မလိမ်ဖူးပါဘူး၊ လုံးဝ မလိမ်ဖူးပါဘူး"

"ထားလိုက်ပါတော့။ ဒီလို ရိုးရှင်းပြီး အဆင့်နိမ့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို မင်းတို့နန်းဆောင်ကို ပေးတာက တကယ်တော့ စော်ကားရာ ရောက်နေပါပြီ။"

"ဘယ်လိုလုပ် အဲလိုဖြစ်မှာလဲ ပိုရိုးရှင်းလေလေ၊ ပိုထူးခြားလေလေပဲ ဒါက ငါတို့တပည့်ငယ်တွေအတွက် အခြေခံတွေကို လေ့ကျင့်ဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ငါက ချမ်းသာတာ ကြွားနေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား အဲဒါက သိပ်မကောင်းသလိုပဲ။"

"လုံးဝ မဖြစ်ပါဘူး"

ရှယောင်ယောင်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည် - "ဝမ်သခင်လေး၊ နင်က ဘာမှ ကြွားနေစရာမလိုပါဘူး။ မြောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးက ဝမ်မျိုးနွယ်စုဟာ ဘယ်လောက် ချမ်းသာလဲဆိုတာ သိပြီးသားပဲ။ နင် ကြွားနေတယ်လို့ ပြောတဲ့သူဟာ မနာလိုလို့ ပြောတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ဝမ်မုက သူမကိုကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည် - "စီနီယာ မင်းက တကယ့်ကို နန်းဆောင်သခင် ဖြစ်လာမယ့် အရည်အချင်း ရှိတာပဲ အခြေအနေအရ ပျော့ပြောင်းတတ်တာပဲ"

ရှယောင်ယောင် : "..."

သူမသည် ဝမ်မု၏လှောင်ပြောင်သံကို နားလည်လိုက်သဖြင့် ပါးပြင်များ နီမြန်းသွားတော့သည်။

"ကဲ... ပုံစံကြမ်းကို ထားခဲ့မယ် ဒါကတော့ စရန်ငွေပဲ"

ဝမ်မုက ရှယောင်ယောင်၏နူးညံ့သော လက်ကို ဆွဲယူကာ သူမ၏လက်ဝါးထဲသို့ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ရှယောင်ယောင်က သူမ၏စိတ်အာရုံ ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းမှတောင်ပုံရာပုံရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို မြင်ပြီး ရင်တုန်သွားတော့သည်။ သူမ၏ တစ်သက်တွင် ဤမျှများပြားသော ကျောက်တုံးများကို မမြင်ဖူးချေ။

"ဒီကောင်က အရင်က တစ်ခါမှပိုက်ဆံမပေးဘဲနဲ့တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တဲ့ကောင်ပဲ" ဟု သူမက သွားကြိတ်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ရှယောင်ယောင်သည် လက်စွပ်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ရင်သားများကြားထဲသို့ အမြန် ထိုးထည့်လိုက်ပြီး ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ငါ ပြောတာက... နင် ခုနကငါ့လက်ထဲ လက်စွပ် ထည့်ပေးလိုက်တဲ့ပုံစံက တကယ့်ကို ခန့်ညားတာပဲလို့"

"..." ဝမ်မု ရယ်ရမလို ငိုရမလို ဖြစ်သွားသည်။

ပိုက်ဆံရှိလျှင် သရဲကိုပင် အံကြိတ်ခိုင်း၍ ရသည်ဆိုသည်မှာ အမှန်ပင်။ မာနကြီးသောပါရမီရှင်မလေးမှာ ချက်ချင်းပင် အရှက်မရှိ ဖားတတ်သူ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ၎င်းက မြောက်ပိုင်း အမှောင်ထုသန့်စင်ရာမြေ၏ အခြေအနေမှာ မည်မျှ ခက်ခဲနေသည်ကိုလည်း ဖော်ပြနေသည်။

"ဘယ်တော့လောက် ပြီးမလဲ" ဝမ်မုက အရေးကြီးသော မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

ရှယောင်ယောင်က ပုံစံကြမ်းကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည် - "ဒါက လုပ်ရတာ မခက်ပါဘူး။ ကျူးရှန်းကျွန်းပေါ်မှာ လုပ်နေစရာတောင် မလိုဘူး။ အခြေခံတပည့်တွေတောင် နည်းနည်း လေ့ကျင့်ပြီးရင် လုပ်နိုင်တယ်။ အင်အားအပြည့်နဲ့ လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ တစ်လခွဲလောက်ပဲ ကြာပါလိမ့်မယ်။"

ဝမ်မုက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် - "ဒါဆိုရင် မင်းတို့ဆီက သတင်းကောင်းကို ငါ စောင့်နေမယ်"

ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။ "ဒီလူက... အရင်လောက် စိတ်ပျက်စရာ မကောင်းတော့ဘူးပဲ" ရှယောင်ယောင်က ဝမ်မု၏နောက်ကျောကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောမိသည်။ ပိုက်ဆံအများကြီး ရလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဝေဝါးမှုလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

"အရင်ဆုံး ဆရာ့ကို သတင်းကောင်း သွားပြောဦးမှ"

လက်နက်ဖန်တီးမှုနန်းဆောင်၏သခင်ကြီးမှာ မြောက်ပိုင်း အမှောင်ထုသန့်စင်ရာမြေ၏ မဟာအကြီးအကဲ ၃၆ ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော အကြီးအကဲ ထျန်ကုန်းဖြစ်သည်။

သူသည် လက်နက်ဖန်တီးခြင်းတာအိုကို အလွန် ရူးသွပ်သူဖြစ်သည်။ ရှယောင်ယောင်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီးကတည်းက အလုပ်ကိစ္စ အဝဝကို သူမအား လွှဲထားခဲ့ပြီး သူကတော့ သုတေသနခန်းထဲမှာပဲ အမြဲအောင်းနေတတ်သည်။

ရှယောင်ယောင်က သွားမခေါ်လျှင် သူသည် ဆယ်လခွဲခန့် အပြင်မထွက်ဘဲ နေတတ်သည်။ ရှယောင်ယောင်သည် ကျောက်တံခါးဝရှိ ခေါင်းလောင်းကို တစ်ကြိမ် တီးလိုက်သည်။ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် နောက်ထပ် သုံးကြိမ် ဆက်တိုက် တီးလိုက်သည်။

ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျောက်တံခါး ပွင့်လာကာ ဆံပင်ဖရိုဖရဲနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်လာသည် - "ဘာကိစ္စလဲ ငါ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက် အသည်းအသန် လာခေါ်တာလဲ"

ရှယောင်ယောင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည် - "ဆရာ၊ ခုနက ဝမ်မု ရောက်လာတယ်"

အကြီးအကဲ၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ကြုတ်သွားသည် - "ဟို နိမိတ်မကောင်းတဲ့ ကောင်လေးလား ဒီတစ်ခါရော ဘာလာလုသွားပြန်ပြီလဲ"

ရှယောင်ယောင်က ခေါင်းခါပြသည် - "ဘာမှမလုပါဘူး။ ဒီတစ်ခါ သူက အလုပ်လာပေးတာ ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ အများကြီး လုပ်ခိုင်းဖို့ ပိုက်ဆံလာပေးသွားတယ်"

"ဘာ ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေလား"

အကြီးအကဲ ထျန်ကုန်း၏မျက်ခုံးများ မြင့်တက်သွားသည် - "ဒီကောင်လေးက ငါတို့ကို အထင်သေးလွန်းတာပဲ ငါ့ရဲ့နန်းဆောင်ကို တတိယတန်းစား ပန်းပဲဖိုလို့ ထင်နေတာလား"

 သူက ရှယောင်ယောင်ကို ကြည့်လိုက်သည် - "မင်းက သဘောတူလိုက်တာလား"

ရှယောင်ယောင်က နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ရင်း - "ဟုတ်ကဲ့။"

အကြီးအကဲ ထျန်ကုန်းက ဒေါသတကြီး ခြေဆောင့်လိုက်သည်  "မိုက်မဲလိုက်တာ၊ တကယ်ကို မိုက်မဲတာပဲ ငါ မင်းကို ဘာတွေ သင်ပေးထားလဲ လက်နက်ဖန်တီးရှင် တစ်ယောက်မှာ သိက္ခာရှိရမယ်၊ သမာဓိရှိရမယ်အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ်အတွက်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အပစ်မခံရဘူး... အဲဒီကောင်လေးဆီကို ပိုက်ဆံတွေ အခုချက်ချင်း ပြန်သွားပေးလိုက်"

"ငါ့နန်းဆောင်က တပည့်တွေဟာ အငတ်ခံရင် ခံမယ်၊ သူ့ဆီကဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ခုတောင် အသုံးမခံနိုင်ဘူး"

ရှယောင်ယောင်သည် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားကာ - "ဒါပေမဲ့... ဒီတစ်ခါ သူပေးတာက အများကြီးပဲ..."

"ဘယ်လောက်ပေးပေး မရဘူး၊ ဒါက မူဝါဒကိစ္စပဲမင်း မူဝါဒဆိုတာကို နားလည်လား"

"စရန်ငွေတင်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၅၀ တောင် ပေးသွားတာ..."

"သန်း ၅၀..."

အော်ဟစ်နေသော အကြီးအကဲ ထျန်ကုန်းမှာ ရုတ်တရက် ကျောက်ရုပ်ဖြစ်သွားကာ သူ၏ ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။