အခန်း (၅၀)  အလကားပေးတာက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အရေးကြီးလို့လား

ဖေးရှန်းကျွန်း၊ ဖုန်လိုင်ယွမ်ဟိုင် ဖောင်ဒေးရှင်း၏ အဝင်ဝတွင် ဖြစ်သည်။

သားနားလှပစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ဩဇာရှိသည့် လူတစ်စုသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် တံခါးဝကို ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

အများစုမှာ မျက်နှာနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာကိုယ်စီနှင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဖုန်လိုင်ယွမ်ဟိုင် ဖောင်ဒေးရှင်း၏ ဧည့်သည်တော်များ သို့မဟုတ် တံခါးဝရှိအနန္တ ကံအကျိုးပေး စာရင်းတွင် နာမည်စာရင်း ပါဝင်နေသည့် အလှူရှင်များပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ပိုက်ဆံများစွာ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့်... မိမိတို့ မိသားစု၏ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မည်သူက မျှော်လင့်ထားပါ့မည်နည်း။

သူတို့သည် ထိုအလှူအတန်း ကိစ္စများကို နတ်သမီးတစ်ပါး ကျင်းပသည့် တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲများ သို့မဟုတ် မိသားစုအသီးသီး၏ နှီးနှောဖလှယ်ပွဲများတွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့်ဖြစ်စေ၊ မရည်ရွယ်ဘဲဖြစ်စေ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့မိကြသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အကြီးအကျယ် ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုကိုသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် သူတို့အား ဖုန်လိုင်ယွမ်ဟိုင် ဖောင်ဒေးရှင်းနှင့် ပတ်သက်နေသူများဟု သိလိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မည်သည့်ကရုဏာမျှ မထားဘဲ အပြင်းအထန် ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ သူတို့သည် တကယ်ကို အသေသတ်မတတ် ရိုက်နှက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်တည်း မနိုင်ပါက အုပ်စုဖွဲ့၍ တိုက်ခိုက်ကြပြီး ကျွန်းအချို့ကို ဖြတ်ကျော်သည်အထိ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြသည်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အကျိုးအကြောင်း စုံစမ်းကြည့်မှသာ ဖုန်လိုင်ယွမ်ဟိုင်သည် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများတွင် ဘာတွေလုပ်ခဲ့သည်ကို သူတို့ သိရှိသွားကြသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်၏ ဒေါသနှင့် လူတို့၏ မုန်းတီးမှုကို ဖြစ်စေရန် လုံလောက်လှပြီး တကယ့်ကို တိရစ္ဆာန်ဆန်လှသော လုပ်ရပ်များပင် ဖြစ်သည်။ ကြားရုံနှင့်ပင် သူတို့မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေရလျှင် ဘေးဒဏ်သင့်ဒေသရှိ ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင် မည်သို့ရှိမည်နည်း။

ဤသို့တွေးကြည့်သောအခါ... သူတို့ အရိုက်ခံရခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ သူတို့သည် ရွှေစစ်စစ်၊ ငွေစစ်စစ်များကို သုံးစွဲခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်နှင့်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းမှုတစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်ချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လူလိုမကျင့်ခဲ့သည်မှာ ဖုန်လိုင်ယွမ်ဟိုင် ဖောင်ဒေးရှင်းသာ ဖြစ်သည်။ ပြဿနာ ပေါက်ကွဲလာသောအခါ သူတို့က အပြစ်တင်ခံနေရသည်မှာ မည်သို့မျှ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိချေ။

ထို့ကြောင့်... သူတို့သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖုန်လိုင်ယွမ်ဟိုင်ထံမှ ရှင်းပြချက်တစ်ခု ရအောင် တောင်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ဝုန်း—

လူအုပ်ကို ဦးဆောင်နေသူမှာ သခင်လေးရှီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒဏ်ရာများဖြင့် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေသော်လည်း သူ သယ်ဆောင်လာသော နာကျည်းချက်နှင့် ဒေါသမှာမူ အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်သည်။

မန်နေဂျာကျုံး ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်... တစ်ဖက်လူက ဖုန်လိုင်ယွမ်ဟိုင် ဖောင်ဒေးရှင်း၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို နင်းခြေထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်စိများ ပြာဝေသွားတော့သည်။

"ဒါ... အားလုံးပဲ၊ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"

"ဘာလုပ်ရမှာလဲ မင်းအမေကို"

ရှီယီမင်း၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးတက်နေပြီး မန်နေဂျာကျုံးကို လက်ညှိုးထိုးကာ သွားကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည် - "မင်းတို့ ဖုန်လိုင်ယွမ်ဟိုင်က ခွေးသူတောင်းစားတွေ ငါ့မှာ ဘာအချစ်မှ မကျန်တော့အောင် လုပ်လိုက်ပြီ"

မန်နေဂျာကျုံး: "...."

ဘေးမှ အခြားဧည့်သည်များကလည်း ဝိုင်းဝန်း ပြစ်တင်ကြတော့သည် - "မန်နေဂျာကျုံး၊ စတားဖောကျွန်းစုမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက် ငါတို့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးသင့်တယ် မထင်ဘူးလား"

"ငါတို့ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး လှူထားတာ၊ အဲဒါတွေကို ဘယ်မှာသုံးလိုက်တာလဲ ဘယ်လို သုံးတာလဲ မင်းတို့က လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့ကိုတောင် ဘာလို့ မယှဉ်နိုင်ရတာလဲ"

"သူတို့က ယွီရွှီဆေးလုံးတွေကို အလကား ပေးနေတယ်၊ စွပ်ပြုတ်တိုက်တယ်၊ နှိပ်တောင် ပေးသေးတယ်... မင်းတို့ကတော့ အရည်အသွေးညံ့ဆေးတွေကို ပရဟိတမှာ သုံးပြီး ယွီရွှီဆေးလုံးကို ဆယ်ဆမကတဲ့ ဈေးနဲ့ ရောင်းတယ်ပေါ့။ မြောက်ပိုင်းဒေသရဲ့ ကုန်သည်အဖွဲ့ကြီး ၃ ခု ပေါင်းထားတာ တကယ်ပဲ ဒီလောက်ပဲလား"

"ပိုက်ဆံတွေကို ပြန်ပေး အခု ချက်ချင်း ပြန်ပေး"

"ဟုတ်တယ် ပိုက်ဆံ ပြန်ပေး မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ မင်းတို့ဆိုင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"

မန်နေဂျာကျုံးသည် အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးမှ ရှေ့သို့ တက်လာသည်။

"အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားပြီး ငါ့စကားကို နားထောင်ကြပါဦး"

"ပိုက်ဆံ ပြန်ပေးဖို့ ဆိုတာကတော့... မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

လူတိုင်း: "..."

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါတို့လည်း ဒီကိစ္စကို ခုမှ သိတာပါ။ ငါလည်း တကယ်ကို ဒေါသထွက်ရပါတယ်။ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်သလို ငါတို့ ကုန်သည်အဖွဲ့ကြီး ၃ ခုရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး ငါတို့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်က လန်ယာဖောင်ဒေးရှင်းလိုမျိုး ကူညီပေးဖို့ပါပဲ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဖောင်ဒေးရှင်းက အလျင်စလို ဖွဲ့စည်းခဲ့ရတာရယ်၊ ဘေးအန္တရာယ်က ရုတ်တရက် ဖြစ်လာတာရယ်ကြောင့် လက်အောက်က လူတွေက အမျိုးမျိုး ဖြစ်နေကြတာပါ။ အထူးသဖြင့် စတားဖောကျွန်းစုက အဖွဲ့ဟာ ယာယီ ငှားထားတဲ့သူတွေပါ သူတို့က ငါတို့ ဖောင်ဒေးရှင်းနဲ့ လုံးဝ မဆိုင်ပါဘူး" ဟု မန်နေဂျာကျုံးက ဝမ်းနည်းပက်လက် ပြောလိုက်သည်။

ရှီယီမင်းက သူ့မျက်နှာကို တံတွေးနှင့် ထွေးလိုက်သည် - "နွားချေးပဲ သေချာ မသင်တန်းပေးထားတဲ့ ခွေးတွေကို လွှတ်လိုက်တာက မင်းတာဝန် မဟုတ်ဘူးလား ဒီလို ဆင်ခြေမျိုးနဲ့ လာပြီး ဖယ်ရှောင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား၊ မင်းအမေရဲ့ နွေဦးနဲ့ ဆောင်းဦး အိပ်မက်ကိုပဲ မက်နေလိုက်တော့"

"ဟုတ်တယ် ဒီလို ဆင်ခြေမျိုးနဲ့ ငါတို့ကို လာမလိမ်နဲ့"

"ငါတို့ကို လူအလို့ ထင်နေတာလား မင်း ဒီနေ့ ရှင်းပြချက် မပေးရင် ဆိုင်ကို ဖျက်ဆီးမယ်"

"ဖျက်ဆီးကြ ဖျက်ဆီးကြ"

ဖုန်လိုင်ကုန်သည်အဖွဲ့ ဌာနချုပ်

ကုန်သည်အဖွဲ့ကြီး ၃ ခု၏ ခေါင်းဆောင်များ စုဝေးနေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန် ညိုမှောင်နေသည်။

"သုံးရက်အတွင်းမှာပဲ ကျွန်းအသီးသီးမှာ ငါတို့ တည်ထောင်ထားတဲ့ ဖောင်ဒေးရှင်း တစ်ရာကျော်ဟာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ။ မင်းတို့ ဘာပြောချင်သေးလဲ" ထန်ချန်းက ခက်ထန်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါတင်မကသေးဘူး" ကောက်အန်းရှီက ခေါင်းခါရင်း ပြောသည် - "ငါသိသလောက်ဆိုရင် ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဟာ ဖျက်ဆီးခံရတယ်၊ ပြန်ပြင်တယ်၊ ပြီးတော့ ထပ်ပြီး ဖျက်ဆီးခံရတယ် တစ်ရက်တည်းမှာ ငါးကြိမ်တောင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာ"

ထန်ချန်း: "..."

ယွမ်ကုန်းကုန်သည်အဖွဲ့မှ အမျိုးသမီး ခေါင်းဆောင် ရွှီယန်ရွှမ်းက စားပွဲပေါ်ရှိ မကောင်းသတင်းများ စုနေသော ကျောက်စိမ်းပြားများကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည် "ငါ တကယ် နားမလည်နိုင်တာက... ငါတို့နှစ်ဖက်စလုံးက ဖောင်ဒေးရှင်းတွေပဲ၊ နှစ်ဖက်စလုံးက ပရဟိတလုပ်တာပဲ၊ လူတွေကို ကယ်နေတာပဲ... ဘာလို့ လန်ယာဘက်ကျတော့ လူတိုင်းက ချစ်ကြပြီး ငါတို့ဘက်ကျတော့ လူတိုင်းက ဝိုင်းတိုက်ခိုက်နေကြတာလဲ။

သူတို့က အလကားပေးလို့လား။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါတို့ သူတို့ဆီကနေ ပိုက်ဆံ အနည်းငယ် ရှာခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သူတို့ရဲ့ အသက်ကိုလည်း တကယ် ကယ်ပေးခဲ့တာလေ အသက်ရှင်သန်ခွင့်နဲ့ ယှဉ်ရင် အဲဒီ ပြင်ပပစ္စည်း (ပိုက်ဆံ) တွေက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အရေးကြီးလို့လား"