အခန်း ၄၆၀ ဆယ်နှစ်တာကာလ

အချိန်တွေ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
ဝမ်မုက လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးကာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီးနောက် ဆယ်နှစ်တာ ကာလတစ်ခု ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာတော့။
မြောက်ပိုင်းဒေသသည် ၎င်း၏ ယခင်က တက်ကြွမှုများကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိသွားခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် နှင်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု လေးခုတို့မှာ အတင်းအဓမ္မ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြရပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ထားခဲ့သည့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို စွန့်လွှတ်ကာ အလယ်ပိုင်းဒေသနှင့် အခြားနေရာများသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြရသည်။
မတတ်နိုင်တော့ပေ။
မြောက်ပိုင်းပင်လယ်သည် ယခုအခါ မကြုံစဖူးသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ နယ်ပယ်အသီးသီးရှိ ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်သည် ထိပ်တန်းအစပြုရာမြင့်မြတ်နယ်မြေထက် များစွာ သာလွန်နေပြီဖြစ်သည်။
ဤသို့ ပြောလျှင် လွန်မည်မဟုတ်ပေ...
မူလအစနှင့် စကြဝဠာတို့မှာ ယခုအခါမြင့်မြတ်နယ်မြေဟူသည့် နာမည်မျှသာ ရှိတော့သည်။
ပိုမိုအားကောင်းသူများ၏ အရေအတွက်ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်။
ယခင်က မြောက်ပိုင်းပင်လယ်၏ မြေကြီးနတ်ဘုရား အဆင့်ရှိ အင်အားစုများပင်လျှင် အသာစီးမရတော့ပေ။
ဤလွန်ခဲ့သည့်နှစ်များသည် မြင့်မြတ်မြေ စတင်တည်ထောင်ချိန်မှစ၍ အဆိုးရွားဆုံးကာလ ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤအရာအားလုံးသည် ယနေ့တွင် အဆုံးသတ်လိမ့်မည်။
"ငါးနှစ်အတွင်း ပြီးစီးသင့်သည့် ရှေးဟောင်းလမ်းကြောင်းသည် ဆယ်နှစ်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်"
"ဒါက အကုန်လုံးရဲ့ အဆုံးသတ်ပဲ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ် ဆင်းသက်လာပြီးနောက် ငါတို့ အခွင့်အရေးရရှိလာလိမ့်မယ် တကယ့် ရွှေခေတ်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်"

သွေးနှင့် ပုပ်အဲ့အဲ့အနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရှေးဟောင်းယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုပေါ်တွင်။
လူအုပ်ကြီးက ကောင်းကင်ယံသို့ ဟစ်ကြွေးနေကြသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်။
ယဇ်ပလ္လင်သည် ရုတ်တရက် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးတက်သွားသည်။
ဧရာမ မှင်စာကဲ့သို့ မည်းနက်သော စက်ဝဲကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာပြီး မိုင်ပေါင်းသန်းနှင့်ချီသော ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းကာ တည်ငြိမ်စွာ လည်ပတ်နေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ကမ္ဘာလောကကြီးထဲသို့ ဆင်းသက်လာသည်။
"သူတို့ ရောက်လာကြပြီ"
မြောက်ပိုင်းပင်လယ်အထက်တွင် ဧရာမလှိုင်းလုံးများ ထိုးထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ မှောင်မိုက်ကာ စစ်ဗုံသံကဲ့သို့ မိုးခြိမ်းသံများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် လှိုင်းလုံးများပေါ်တွင် စီးနင်းကာ ဝေးကွာလှသော ကောင်းကင်ယံကို လေးနက်စွာ ငေးမောကြည့်ရှုနေကြသည်။
"ဟီးဟီးဟီး..."
"လတ်ဆတ်တဲ့ ကမ္ဘာသစ်ကြီးက ငါတို့ကို စောင့်ကြိုနေတယ်"
"ဟားဟားဟား... သက်ရှိတွေရဲ့ အသက်ရှူသံ၊ ကံကြမ္မာရဲ့ အရသာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ငါ နောက်ဆုံးတော့ ဗိုက်ဝအောင် စားရတော့မယ်"
ရိုးတွင်းခြင်ဆီထိ အေးစက်သွားစေမည့် ယုတ်မာသော ရယ်မောသံများနှင့်အတူ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပုံရိပ်များမှာ မည်းနက်သော စက်ဝဲထဲမှ ပိုးတောင်မာများကဲ့သို့ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး မြောက်ပိုင်းပင်လယ်ဆီသို့ အုံနှင့်ကျင်းနှင့် ဝင်ရောက်လာကြသည်။
သူတို့ သိရှိသွားကြပြီ။
ဤနေရာသည် ကန်ယွမ်လောကတစ်ခုလုံးတွင် ကံကြမ္မာအရှိဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။
ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
ထိုပုံရိပ်များ ပျံသန်းရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် တောင်များ ပျက်စီးယိုယွင်းကာ မြစ်များ ခမ်းခြောက်သွားပြီး သက်ရှိအားလုံး သေဆုံးသွားကြသည်မှာ လောကရှိ သက်ရှိအပေါင်းကို ဝါးမြိုသွားနိုင်သည့်အလား ဖြစ်သည်။
"ကောင်းကင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လိုက်မလဲလို့ ငါတွေးနေခဲ့တာလဲ ကြည့်ရတာ သူတို့က အသည်းနှလုံးမရှိတဲ့ ပိုးကောင်အုပ်စုတွေပဲ မဟုတ်လား"
လော့ရွှမ်းရွှမ်းသည် လူအုပ်၏ အရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်လျက် ဓားကိုကိုင်ဆောင်ထားကာ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင်။
ဓားနှင့်အတူ လူပါ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော ဓားစွမ်းအင် မြစ်ကြီးမှာ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ အထိ ရှည်လျားသွားသည်။
"အား"
အော်ဟစ်သံများဖြင့် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများမှာ ဗလာနယ်ပယ်ထဲသို့ ကျရောက်ကာ ပြာမှုန်များ ဖြစ်သွားကြသည်။
ဤဓားချက်၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုဝင် အမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
"သတ်ကြ"
လော့ရွှမ်းရွှမ်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အခြားသူများလည်း ရပ်မနေတော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ အုံနှင့်ကျင်းနှင့် လာနေသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုးများထံသို့ ထိုးဝင်သွားကြသည်။
ဤအခြေအနေတွင် စကားလုံးများ မလိုတော့ပေ။
နင်သေမှ ငါရှင်မည်သာ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံး စစ်မြေပြင် ဖြစ်သွားသည်။
လူများမှာ အချိန်တိုင်းလိုလို သေဆုံးနေကြသည်။
သွေးများနှင့် သေခြင်းတရားမှာ နေရာတိုင်းတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။
"ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခြင်း"
အေးစက်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စက်ဝဲကြီးထဲမှ အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားကာ အတောင်ပံခြောက်ခု ပါရှိသော အစွမ်းထက် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်ခြယ်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာမူ ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
လက်ကို မြှောက်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်း သင်္ကေတ ယဉ်ကျေးမှုအရ ကြယ်များ ကြွေကျလာခြင်းကို ပုံဖော်ထားသည်။
လော့ရွှမ်းရွှမ်း၏ အမူအရာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဓားချက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို မခုခံနိုင်ဘဲ တစ်လှမ်းချင်းစီ ဆုတ်ခွာသွားရကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည်။
ဤမြင်ကွင်းက မြင်သူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ။
လော့ရွှမ်းရွှမ်းသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ထိုစဉ်က စစ်မြေပြင်တွင် ပေါ်လာခဲ့သော ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများထက်ပင် သာလွန်သည်။
သို့သော် ဤကောင်းကင်နတ်ဆိုးရှေ့တွင်မူ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် အသာစီးမရနိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
"ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်.. အထွတ်အထိပ်" လော့ရွှမ်းရွှမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သည် သာမန် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။
သူသည် ဧကရာဇ်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။
စွမ်းအား ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။
သူ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ မူအာ ပြောတာ မှန်တယ်။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေတာပဲ သူတို့က အရင်က ရေခဲတောင်ထိပ်ဖျားလောက်ကိုပဲ ပြသခဲ့တာကိုး။"
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးက လော့ရွှမ်းရွှမ်းကို မထီတရီ အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ "ငါက ငရဲနတ်ဆိုး ဖြစ်တယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက မဆိုးပါဘူး။ ဒူးထောက်ပြီး ဦးချလိုက် ငါ မင်းကို ငါ့နောက် လိုက်ပါခွင့်ပြုပြီး ငါ့ရဲ့ ကျွန် ဖြစ်လာစေမယ်"
စကားဆုံးသည်နှင့်။
ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတပ်စခန်းအတွင်းမှ လူတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် ဟစ်အော်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒူးထောက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား မဆိုတာလဲ နာခံစွာနဲ့ လူးလှိမ့်လာခဲ့စမ်း နတ်ဆိုးရဲ့ ကျွန် ဖြစ်ရတာက မင်းတို့ တစ်ဘဝလုံး မရနိုင်တဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပဲ"
ထိုသူမှာလည်း လူသားမျိုးနွယ်စု ဖြစ်သည်။
သူ၏ စွမ်းအားမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သိသာထင်ရှားလှသည်။
သို့သော် သူတို့သည် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ နာခံကာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကျွန်ဟု သတ်မှတ်ပြီး နတ်ဆိုးကို သခင်အဖြစ် ကိုးကွယ်နေကြသည်။
သူက ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။
နတ်ဆိုး၏ကျွန် ဖြစ်လာရခြင်းမှာ မည်မျှ ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းကြောင်းကိုပင် ပုံဖော်နေသည်။
လော့ရွှမ်းရွှမ်းဘာမျှ မပြောဘဲ သူ၏ ဓားဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူမ၏ ဓားချက်မှာ မကြုံစဖူး တောက်ပနေပြီး အလင်းတန်းမှာ မိုင်ပေါင်းသန်းနှင့်ချီ ရှည်လျားကာ ငရဲနတ်ဆိုးဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။
"ရယ်စရာပဲ။"
ငရဲနတ်ဆိုးက မထီတရီ ရယ်မောလိုက်ကာ လက်ချောင်းဖြင့် တစ်ချက် ပုတ်လိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းမှာ ကွဲကြေသွားသည်။ လော့ရွှမ်းရွှမ်းမှာလည်း လျှပ်စီးကြောင်းနှင့် ထိမှန်သကဲ့သို့ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားသည်။
ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းသည်။
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အထွတ်အထိပ်နှင့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အသစ်စက်စက်ကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းနှင့် အောက်အဆင့်ရှိသူများကြား ကွာခြားချက်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားသည်။
"မနာခံတဲ့သူတွေ အကုန်သေရမယ်" နတ်ဆိုးက ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးကြားမှ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးတစ်လုံး ပွင့်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးကာ လမ်းတွင်ရှိသမျှ နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်းက မြင့်မြတ်သခင်ကို ထိခိုက်ဖို့ ရဲဝံ့သလား သေချင်နေတာလား"
အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင်။
လော့ရွှမ်းရွှမ်းရှေ့တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လူငယ်တစ်ယောက်မှာ ဗလာနယ်ပယ် တံခါးပေါက်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ အလျားလိုက် ကာကွယ်လိုက်ရာ ကြီးမားသော ဗလာနယ်ပယ် တံခါးပေါက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အနက်ရောင်အလင်းတန်းကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုကာ မသိသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ။
ငရဲနတ်ဆိုးက သူ၏ မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ကာ ထိုလူငယ်ကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း... မင်းက ဝမ်မုလား မင်းမှာ အရည်အချင်း အနည်းငယ်တော့ ရှိသားပဲ။"
လူငယ်က ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောသည်။ "ကျွန်တော့်နာမည်က ဟန်လီ ငယ်ရွယ်သော သခင်ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပါ"
တပည့်
ငရဲနတ်ဆိုးက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မည်သည့် တပည့်မျိုးက သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်လောက်အောင် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိနေရတာလဲ
"ကန်ယွမ်လောကလို သေးငယ်တဲ့ နေရာမှာ ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး အညံ့ခံမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းတို့ရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးကောင်း ပေးနိုင်တယ်" ငရဲနတ်ဆိုးက ဆက်လက်၍ ဝံ့ကြွားနေဆဲဖြစ်ပြီး လူတိုင်းကို အောက်ကျို့ကြည့်နေသည်။
ဟန်လီက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ရုပ်ကလည်းဆိုး အိပ်မက်ကလည်း ကြီးလိုက်တာ"
စကားဆုံးသည်နှင့်။
သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ဟန်လီ၏ ပုံရိပ်အမြောက်အမြားမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။
မှန်တစ်ချပ်တွင် အပိုင်းအစများစွာဖြင့် အလင်းယိုင်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ပုံရိပ်တိုင်းမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ဗလာနယ်ပယ်အတွင်း တည်ရှိနေသည်။
ဒုန်း
ဟန်လီအားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ကို မြှောက်လိုက်ကြရာ အကန့်အသတ်မရှိသော စွမ်းအင်များ စုစည်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူတို့ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးများကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
ငရဲနတ်ဆိုးက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဤသူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အလွန်မြင့်မားပုံမရပေ။ သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်သို့ အခုမှ ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း ထူးချွန်လွန်းသဖြင့် သူ၏ ခုခံမှုမှာ အနည်းငယ် ပင်ပန်းလာသည်။
သူက အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ မိုင်တစ်ထောင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကာ အနည်းငယ် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်သွားပြီး မျက်ခုံးကြားတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်လာသည်။ "မင်းတို့လို အောက်တန်းစား လူသားတွေက သေသင့်တယ်"