အခန်း (၄၅၄)  ကောင်းကင်ဘုံ၏တုံ့ပြန်မှုလား

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လောကတစ်ခုလုံး သေလူကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သန်းပေါင်းများစွာသော ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်လုံးအားလုံးသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်လေးထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိနေကြသည်။

ထိတ်လန့်ခြင်း၊ မယုံကြည်နိုင်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အံ့ဩခြင်းတို့သည် လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရောယှက်နေသည်။

"ဒါ... ဒါက သခင်လေးလား"

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ငါ မျက်စိမှားတာ နေမှာပါ"

"သခင်လေးက ကျင့်ကြံလို့မရဘူး မဟုတ်ဘူးလား"

မြောက်ဘက်ပင်လယ်ထက်ရှိ လူအများမှာ ဆွံ့အကုန်ကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်မုသည် ကျင့်ကြံခြင်း မပြုနိုင်သူဟုသာ မှတ်ယူထားသော်လည်း ယခုမူ ထိုမျှအစွမ်းထက်သော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားကို လက်ညှိုးတစ်ချက်ဖြင့် နှိမ်နင်းလိုက်ခြင်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုလိုပင်။

မိတ်ဆွေများနှင့် ရန်သူများ၏ တုံ့ပြန်မှု

အကြီးအကဲထျန်းကုန်း နှင့် အခြားသူများမှာလည်း ကြောင်စီစီဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။

လော့ရွှမ်းရွမ်းပင်လျှင် အံ့အားသင့်နေရသည်။

ဝမ်မု ကျင့်ကြံနိုင်သည်ကို သူမသိသော်လည်း တစ်နှစ်ကျော်အတွင်း ဤမျှအဆင့်ထိ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပေ။

ရှီဟွမ်ကမူ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ထက်သန်နေသည်။

ဝမ်မုနှင့် သူ၏ အကွာအဝေးမှာ ပို၍ဝေးကွာသွားသည်ကို သူနားလည်လိုက်သည်။

 တင်းတင်းနှင့် ရှောင်ဝမ်မုန့်တို့မှာလည်း အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ယူခြင်းတို့ ရောယှက်နေကြသည်။

ရန်သူ့ဘက်မှ လင်ရှောင်ဇီ နှင့် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်များမှာမူ မျက်နှာပျက်ကုန်ကြသည်။

ဝမ်မု ဤမျှ အစွမ်းထက်နေခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော အမှားတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားပညာရှင်သည် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပြီး ဝမ်မုကို အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ တိုက်ခိုက်မှုကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်အတိကျသွားပြီး ကြယ်စင်မြစ်ကြီး တစ်ခု ပေါ်လာကာ ကမ္ဘာဖျက် အလင်းတန်းများ ဝမ်မုထံသို့ ကျဆင်းလာသည်။

သို့သော် ဝမ်မုက တည်ငြိမ်စွာပင် သူ၏စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ထိုအလင်းတန်းများမှာ ရေထဲသို့ ကျောက်ခဲပစ်ချလိုက်သလို ဘာသံမှမထွက်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဝမ်မုက လက်ညှိုးဖြင့် ပြန်လည် ညွှန်ပြလိုက်ရာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ပြီး သူ၏ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ရသည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်အမြင့်ဆုံးမှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လမ်းစဉ်တုံ့ပြန်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အသုံးပြုလိုက်သော စွမ်းအားမှာ ဤကမ္ဘာ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို အတင်းအဓမ္မ ပြင်းထန်သော ဘေးဒုက္ခကို ရင်ဆိုင်စေရန် ဖိအားပေးလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲများနှင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ "ကောင်းကင်ဘုံက ငါတို့ဘက်မှာရှိနေပြီ"