အခန်း (၂၆) - အံ့ဩဖွယ် အမြတ်အစွန်းများ

ဒီအတိုင်းပင်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် ထျန်းကျွယ်ကျွန်းအပြင် အခြားသော ကျွန်းကြီးလေးကျွန်းတွင်လည်း နတ်ဘုရားတင်မြှောက်ခြင်းပွဲတော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စတင်ကျင်းပခဲ့သည်။ ပထမအကြိမ်မှ အတွေ့အကြုံများ ရှိထားသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ် ပွဲတော်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်သွက်လက်ပြီး အချိန်ကုန်သက်သာစေခဲ့သည်။

ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာတင် အားလုံး ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်မုသည် သာမန်လူသားပေါင်း သန်း ၂၀ ကျော်ကို ပါရမီ စစ်ဆေးပေးနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဝိညာဉ်အမြစ်ပါရှိသော ကျင့်ကြံသူပေါင်း ငါးသိန်းနီးပါးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရေအတွက် ဖြစ်သည်။

လီယွမ်ဟွာနှင့် ဟွမ်ရှောင်တို့ကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံရင့် ကျင့်ကြံသူကြီးများပင် ထိုသတင်းကို ကြားရသောအခါ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားရသည်။

ဟုတ်ပါသည်။ ဤသည်မှာ ဆယ်ရက်အတွင်းမှာပင် ဝမ်မုသည် နက္ခတ္တဗေဒဆိုင်ရာ ကိန်းဂဏန်းများရှိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သုံးစွဲခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။ ဤပမာဏမှာ ဝမ်မု၏ ကိုယ်ပိုင်အသုံးစရိတ်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် လန်ယာ ကုန်သည်အဖွဲ့၏ သခင်လေး အာဏာကို အသုံးပြု၍ ရန်ပုံငွေအချို့ကို ထုတ်ယူခဲ့ရသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်း ပိုက်ဆံတွေကို ရမ်းဖြုန်းနေလို့တော့ မဖြစ်သေးဘူး။ ပြန်ပြီး ဝင်ငွေရအောင် ပြင်ဆင်ရမယ်။ အပြန်အလှန် လည်ပတ်မှုရှိမှသာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက ရေရှည်တည်တံ့မှာ"

ဒါလျန်နန်းတော်ရှိ ကျမ်းစာဆောင်အတွင်း၌ နန်းနန်း လေးက ကျင့်စဉ်များထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ်၊ ဝမ်မုကတော့ စာပွဲတစ်ခုတွင် ထိုင်ကာ စာရွက်ပေါ်တွင် တစ်ခုခုကို အလေးအနက် ရေးဆွဲနေတော့သည်။

"မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါတော့ ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး"

လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့ ဌာနချုပ်၌။

အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ၁၀ ဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သူ ရန်ဖင်းရှန်းသည် စာရင်းများကို ကြည့်ရင်း ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။

"နှစ်ပေါင်းရာချီ ငါ ဒီအဖွဲ့အပေါ် သစ္စာရှိရှိ အလုပ်အကျွေးပြုလာတာ ကြက်ထက်စောစောထပြီး ခွေးထက်နောက်ကျမှအိပ်ရတယ် အဖွဲ့ရဲ့ စီးပွားရေး နည်းနည်းလေးကျဆင်းရင်တောင် ငါ ထမင်းမစားနိုင်၊ ရေမသောက်နိုင် ဖြစ်ရတာ ငါက ဒီအဖွဲ့ကို ငါ့ရဲ့ဒုတိယအိမ်လို သဘောထားခဲ့တာ"

သူက စားပွဲကို အားဖြင့် ရိုက်လိုက်ပြီး - "အခုတော့... ဒီသခင်လေးက တစ်ခါတည်းနဲ့ သန်း ၁၀၀ ကျော်ကို ဖြုန်းလိုက်တယ်တဲ့လား သူကတော့ ဘာမှမခံစားရဘူး၊ ငါတို့ ဒီလောက်ရအောင် ဘယ်လောက် ကြိုးစားခဲ့ရလဲ သူသိလို့လား ငါ အခုပဲဥက္ကဋ္ဌကြီးဆီ သွားပြောမယ် ငါ့ကို အလုပ်ဖြုတ်ရင်လည်း ဖြုတ်ပါစေတော့၊ ဒီလို ဖြုန်းတီးနေတဲ့ သခင်လေးကြောင့် အဖွဲ့ကြီး ပျက်စီးသွားမှာကို ငါ ဒီအတိုင်း ထိုင်မကြည့်နိုင်ဘူး"

အခြား အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်သူ စီမားယွမ်က သူ့ကို ဆွဲထားကာ - "အိုရန်... အရင် စိတ်လျှော့ပါဦး။ ထိုင်ပါဦး။ ထျန်းကျွယ်ကျွန်းရဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့လက စာရင်းကို အရင်ကြည့်ပါဦး"

ရန်ဖင်းရှန်းက "ဘာကြည့်ရမှာလဲ ငါ မကြည့်ဘူး" ဟု ငြင်းသော်လည်း စီမားယွမ်က "သူတို့ ပြီးခဲ့တဲ့လက အများကြီး အမြတ်ထွက်တယ်ဗျ" ဟု ပြောလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် - "တကယ်လား ပြစမ်းဦး" ဟု ဆိုကာ စာရင်းကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

ရန်ဖင်းရှန်း စာရင်းကို သေချာဖတ်ကြည့်သောအခါ မှင်သက်သွားသည် - "ဒါ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အများကြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

စီမားယွမ်က ရှင်းပြသည် - "ထျန်းကျွယ်ကျွန်းပေါ်က ဘဏ်ခွဲတွေဟာ အရင်က သုံးလမှ တစ်ခါ ပစ္စည်းဖြည့်ရတာ။ ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့လမှာတင် ဘဏ်ခွဲတိုင်းက သုံးကြိမ်ထက်မက ပစ္စည်းတွေ ပြန်ဖြည့်ခဲ့ရတယ်။ တင်သမျှ ပစ္စည်းတွေ အကုန် ကုန်သွားတာပဲ"

ရန်ဖင်းရှန်းက မယုံနိုင်ဘဲ - "မဖြစ်နိုင်တာ ထျန်းကျွယ်ကျွန်းက ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီလောက်အများကြီး ဘယ်လိုလုပ် သုံးစွဲနိုင်မှာလဲ ဒါက ယုတ္တိမရှိဘူး"

စီမားယွမ်က ပြုံးကာ - "သခင်လေးက ထျန်းကျွယ်ကျွန်းမှာ ပွဲတော်ကျင်းပပြီး ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ရှာဖွေပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီလူသစ်တွေကို ကျွန်းပေါ်က ဂိုဏ်းအသီးသီးက လက်ခံလိုက်ကြတယ်။ အဲဒီကျေးဇူးကြောင့် သူတို့ ကျင့်ကြံခြင်း ပစ္စည်းတွေဝယ်ရင် ငါတို့ လန်ယာကုန်သည်အဖွဲ့ကိုပဲ ဦးစားပေးပြီး ဝယ်ကြတာလေ"

ရန်ဖင်းရှန်းမှာ ဆွံ့အသွားသည်။ သူသည် အဆင့်မြင့်နေရာတွင် နေလာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် အောက်ခြေလူတန်းစားများ၏စိတ်ဓာတ်ကို မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းခွင့်ပေးသော ကျေးဇူးမှာ ကျွဲ၊ နွားကဲ့သို့ အလုပ်အကျွေးပြု၍ ဆပ်လျှင်ပင် မကုန်နိုင်သော ကျေးဇူးကြီး ဖြစ်ကြောင်း သူ ပြန်လည် ဆင်ခြင်မိသွားသည်။

ဝမ်မုသည် ထျန်းကျွယ်ကျွန်းတွင် ပိုက်ဆံအမြောက်အမြား သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း၊ ထိုကျေးဇူးကြောင့်ပင် ကုန်သည်အဖွဲ့မှာ မရှုံးသည့်အပြင် ပို၍ပင် အမြတ်ထွက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အားလုံး စကားကောင်းနေကြတာပဲ"

နာလန်ရုံယွမ်ဝင်လာသောအခါ အားလုံးက ထရပ်၍ အရိုအသေပေးကြသည်။

သူမက စာရင်းကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် - "စီးပွားရေးသမားအနေနဲ့ ငါတို့က ဂုဏ်သိက္ခာကို အမြဲအလေးထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မုအာ က ငါတို့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးလိုက်တာပဲ။ ငါ တကယ်ကို အားကျမိတယ်"

သူမက ဆက်ပြောသည် - "ထျန်းကျွယ်ကျွန်းက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရန်ရဲ့ စီရင်စုအောက်မှာ မဟုတ်လား ပြီးခဲ့တဲ့လက အမြတ်က စံချိန်တင်ခဲ့လို့ စည်းမျဉ်းအရ မင်းကိုဆုအကြီးကြီး ပေးရမယ်"

ရန်ဖင်းရှန်းမှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားပြီး - "ဒါက ကျွန်တော်မျိုးနဲ့လုံးဝ မဆိုင်ပါဘူး။ ဒီကောင်းမှုကို ကျွန်တော်မျိုး မယူရဲပါဘူး"

နာလန်ရုံယွမ်က ပြုံးလျက် - "စည်းမျဉ်းက စည်းမျဉ်းပဲ မင်း ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပေမဲ့ ဒါကိုလည်း မတားဆီးခဲ့ဘူးလေ။ ဘာမှမလုပ်တာကလည်း တစ်ခါတလေမှာ ကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ"

နာလန်ရုံယွမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ရန်ဖင်းရှန်းမှာ စားပွဲပေါ်က စာရင်းကို ကြည့်ရင်း ရှက်စိတ်ကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေတော့သည်။