အခန်း (၁၈)  နတ်ဘုရားနှလုံးသား နိုးထခြင်း

ဒါက ကလေးတစ်ယောက်ကို လိမ်ညာလှည့်ဖျားနေတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါက်နေတယ်လို့ ဆိုရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံကို သက်သေထူရဲပါသည်၊ ဝမ်မုသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အနည်းငယ်မျှပင် လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် လုံးဝ အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရခြင်း မရှိဘဲ - "ငါက ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ ဒါက တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ပစ္စည်းပါ။ ဒါကို သောက်လိုက်ရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနားလည်မှု နတ်ဘုရားနှလုံးသား နိုးထလာနိုင်တယ်"

လက်ဖက်ရည်သောက်ရတာကို ကြိုက်တဲ့ကလေးဆိုတာ ရှားပါသည်။ နန်းနန်းလေး သည်လည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဝမ်မုက ဒါကိုသောက်ရင်နိုးထလာပြီး အစွမ်းထက်တဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့ ပြောလိုက်သောအခါ... နန်းနန်းလေးသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သောက်လိုက်သည်။

"အရမ်းခါးတာပဲ"

ခါးမှာပေါ့။ ကျင့်ကြံခြင်းနားလည်မှု လက်ဖက်ခြောက်က သာမန်လက်ဖက်ခြောက်တွေထက် အများကြီး ပိုလေးလံသည်။ ဝမ်မုက လက်ဖက်ရည်ခွက် သေးသေးလေးထဲကို လက်ဖက်ရွက် ဆယ်ရွက်ကျော်လောက် ထည့်ထားတာလေ။ မခါးရင်မှ ထူးဆန်းဦးမည်။

"ပထမတော့ ခါးပေမဲ့ နောက်ကျရင် ချိုလာလိမ့်မယ်။ သောက်ရင်းနဲ့ ကျင့်သားရသွားမှာပါ။ ကဲ... နောက်တစ်ခွက် သောက်ဦး"

ဝမ်မုက နန်းနန်းလေးကို လက်ဖက်ရည်ခွက်တွေ တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက် တိုက်နေတော့သည်။ ငါးခွက်၊ ခြောက်ခွက်ဆက်တိုက် သောက်ပြီးနောက် ဝမ်မုက လက်ဖက်ရွက်တွေကိုပါ ဝါးစားခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ဖက်ရွက်အသစ်တွေထည့်ကာ ထပ်မံ ဖျော်ပြန်သည်။

"နည်းနည်း... နည်းနည်းလောက် လျှော့ထည့်ပါဦး၊ အရမ်းခါးလို့ပါ~" နန်းနန်းလေးက မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ ပြောရှာသည်။

ဘေးမှကြည့်နေသော လီယွမ်ဟွာ မှာတော့ ရင်ထဲမှာ သွေးထွက်မတတ် ခံစားနေရသည်။

မသိနားမလည်တဲ့ ကောင်မလေးရယ် မင်း ဘယ်လောက် ကံကောင်းနေလဲဆိုတာ မသိဘူးလား။

ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းနားလည်မှု လက်ဖက်ရည်လေ ငါ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် နေလာတာတောင် ကြားပဲကြားဖူးတာ၊ အနံ့တောင် မရှူဖူးဘူး

မင်းကတော့ တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက် သောက်နေရတာကို ခါးတယ်လို့တောင် ညည်းရဲသေးတယ်ပေါ့။

ပြီးတော့ သခင်လေးကလည်း ဒီလို အဖိုးတန်ရတနာကို ကလေးတစ်ယောက်ကို ဒီအတိုင်း တိုက်နေတာက နှမြောစရာကြီးပဲ။

...【တိန်း~】

【ဂုဏ်ယူပါသည်၊ နန်းနန်းလေးအပေါ် ကျင့်ကြံခြင်းနားလည်မှု လက်ဖက်ရည်ကို အောင်မြင်စွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ ၁၀% ရှိသွားပါပြီ】

【နန်းနန်း၏ နောက်ဆက်တွဲ ကျင့်ကြံမှု အကျိုးသက်ရောက်မှု ပြန်အမ်းငွေ ၁၀% ကို သင် ရရှိပါတော့မည်】

...

【ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ ၁၀၀% ပြည့်သွားပါပြီ】

လက်ဖက်ရည်တွေ အများကြီး သောက်ပြီးနောက် -

"သမီး... သမီး ဆီးသွားချင်လို့" နန်းနန်းလေးက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်မုက ပြုံးစိစိဖြင့် - "...ခေါ်သွားလိုက်"

ခဏအကြာတွင် ဇီရှားက နန်းနန်းလေးကို ချီကာ ပြန်လာသည် - "သခင်လေး၊ နန်းနန်းလေး အိပ်ပျော်သွားပါပြီ"

ဝမ်မု: "...ထားလိုက်ပါတော့၊ သူ နိုးလာရင် ငါတို့ ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့"

လက်ဖက်ရည်ထဲက စွမ်းအင်တွေက နန်းနန်းလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အရမ်းများနေသဖြင့် သူမသည် စွမ်းအင်တွေ ပြည့်လျှံပြီး အိပ်ပျော်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူမသည် တစ်ရက်နှင့် တစ်ညလုံး အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ နိုးလာသောအခါ သူမသည် ပိုမို လန်းဆန်းလာပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ပို၍ တောက်ပလာသည်။ ဝမ်မုက သူမကို လက်ဖက်ရည် ဆက်တိုက် တိုက်ပြန်သည်။

【ဂုဏ်ယူပါသည်၊ သင်၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခံရသူ နန်းနန်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းနားလည်မှု လက်ဖက်ရည်ကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းနားလည်မှု နတ်ဘုရားနှလုံးသား ထူးခြားချက် နိုးထလာပါပြီ】

【ဂုဏ်ယူပါသည်၊ သင်သည် ကျင့်ကြံခြင်းနားလည်မှု နတ်ဘုရားနှလုံးသားကို ရရှိလိုက်ပါပြီ။ သင်၏ နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်သည်အထိ မြင့်တက်သွားပါပြီ】

ဝမ်မု၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ကြည်လင်သွားသည်။ လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ပို၍ ရှင်းလင်းလာသလို ခံစားရ၏။ သူ၏ အတွေးများမှာ လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ မြန်ဆန်လာသည်။

သူ မျက်လုံးမှိတ်ကာ လင်းယန်ဆီမှ ရရှိထားသော ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းရှစ်ရပ်လက်သီး အပိုင်းအစကို စဉ်းစားလိုက်သောအခါ... ထိုကျင့်စဉ်မှာ သူ့စိတ်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ပြည့်စုံလာတော့သည်။ ခဏချင်းမှာပင် မပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်မှာ ၅၀% အထိ ပြည့်စုံသွားခဲ့သည်။

ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းနားလည်မှု နတ်ဘုရားနှလုံးသားလား ငါ့ဦးနှောက်က ကွန်ပျူတာတစ်လုံးထက်တောင် ပိုမြန်နေပြီ။

အရင် ဝမ်မုရဲ့ပါရမီက မဆိုးပေမဲ့ ဒီအစွမ်းနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့ သစ်သားတုံး တစ်တုံးလို ဖြစ်သွားသည်။ အခုဆိုရင် ဝမ်မုသည် ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံစရာ မလိုသော်လည်း သူ့အသိဉာဏ်မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

နန်းနန်းလေး၏နိုးထမှုမှာ အခြားသော ထူးခြားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံမှ နိမိတ်များ ထွက်ပေါ်ခြင်း မရှိဘဲ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်လှသည်။ ဝမ်မုမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ သူမ၏ အပြောင်းအလဲကို သတိမပြုမိကြပေ။

"သခင်လေး၊ ဒီနေ့အတွက် ပါရမီစစ်ဆေးပွဲ စတင်ပါပြီ" ဟု လီယွမ်ဟွာက လာရောက် သတင်းပို့သည်။

ယနေ့သည် ပွဲတော်၏ သတ္တမမြောက်နေ့ ဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် ထျန်းကျွယ်ကျွန်းတစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်မုကို "ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးလူသား" ဟု အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း သတ်မှတ်ထားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ပါရမီလာရောက် စစ်ဆေးသူ အရေအတွက်မှာလည်း တစ်ရက်လျှင် တစ်သိန်းကျော်အထိ ရှိလာသည်။

လူများလွန်းသဖြင့် လီယွမ်ဟွာက စစ်ဆေးရေးနေရာ ရှစ်နေရာအထိ တိုးချဲ့ထားရသည်။ စတုတ္ထနေ့မှာပင် အဆင့်မြင့် လျှပ်စီးဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ရှင်မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ဟိုးဟိုးကျော်သွားစေခဲ့သည်။

ဝမ်မုသည် နန်းတော်အလယ်ရှိ စင်မြင့်မြင့်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ စစ်ဆေးမှုများကို ကြည့်နေသည်။ ဤစင်မြင့်မှာ သူ့အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"သခင်လေးက ဒီနေရာကနေ ကြည့်ရတာ ကြိုက်တယ်ဆိုလို့ အထူးတည်ဆောက်ခိုင်းထားတာပါ" ဟု ဒါလျန်ဘုရင် လီချန်ဟဲက ရိုသေစွာ ပြောသည်။

ဝမ်မုက ကျေနပ်သွားပြီး လီယွမ်ဟွာကို အထုပ်ကလေးတစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်သည်။ လီယွမ်ဟွာက ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မွှေးပျံ့လှသော အနံ့ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်သွားသည် - "ဒါ... ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းနားလည်မှု လက်ဖက်ရည်လား ဒါကို... ကျွန်တော်မျိုးအတွက် ပေးတာလား"

ဝမ်မုက လက်ယမ်းပြလိုက်သည် - "ယူထားလိုက်။ မင်းအတွက် အသုံးဝင်မှာပါ"

လီယွမ်ဟွာမှာ မျက်ရည်များ ဝဲလာကာ ဒူးထောက်ပြီး ဦးချတော့သည် - "သခင်လေးရဲ့ ကျေးဇူးကို တစ်သက်လုံး မမေ့ပါဘူးခင်ဗျာ"