အခန်း (၁၆၅) နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိသော်လည်း ပိုက်ဆံမအပ်သူများမှာ နစ်နာရသည်
ထိုကဲ့သို့သော ဖောက်သည်များစွာ ရှိနေသည်။ သူတို့သည် အလွန်ကြွယ်ဝချမ်းသာကြပြီး ငွေကြေးကို ရက်ရက်ရောရော သုံးစွဲနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသလို သက်တမ်းလည်း အလွန်ရှည်ကြာကြသည်။
သူတို့ လာရောက်အပ်နှံသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ သန်းနှင့်ချီ၍ရှိတတ်ကြသည်။
ထို့ပြင် သူတို့သည်အနည်းဆုံး အနှစ်တစ်ရာအထိ ကာလသတ်မှတ်ချက်ဖြင့် အပ်နှံကြသည်။ သူတို့၏သဘောထားမှာ အတိုးနှုန်းကို အမြင့်ဆုံးရရှိရန်သာ ဖြစ်သည်။
သူတို့၏စကားအရဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ဂိုဒေါင်ထဲတွင် ပစ်ထားပါက ဖုန်သာတက်နေမည်ဖြစ်ပြီး လန်ဟွမ်ကျောက်စိမ်းဆောင်သို့ ယူဆောင်လာကာ ငွေမှငွေပွားအောင် လုပ်ခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်သည်ဟု ယူဆကြသည်။
မူရွှမ်း နှင့် အခြားသူများကလည်း ပြုံးရွှင်စွာ ကြိုဆိုကြပြီး စာချုပ်များကို စနစ်တကျ ချုပ်ဆိုပေးကြသည်။
ဤကဲ့သို့သော အပ်နှံသူကြီးများအတွက် လန်ဟွမ်ကျောက်စိမ်းဆောင်တွင် ပိုက်ဆံအပ်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အကျိုးအမြတ်ရှိလှသည်။
ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ရရှိလာမည့် အတိုးနှုန်းမှာ အရင်းအတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပါလား။
ထို့ကြောင့် လူအချို့က လန်ယာကုန်သည်အသင်းသည် ပိုက်ဆံတွေ အလကားပေးနေခြင်းလား ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ရှုံးမည့်အလုပ်ကို ဘာကြောင့် လုပ်နေရသလဲဟု တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးလာကြသည်။
သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ပါးနပ်သူများလည်း ရှိနေကြသည်။ လန်ယာဖိုရမ် ပေါ်တွင် တွက်ချက်မှု ကျွမ်းကျင်သူအချို့က သူတို့၏ အမြင်များကို တင်ပြလာကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် “လန်ယာကုန်သည်အသင်းက ပိုက်ဆံတွေ အလကားပေးနေတာလား ဒါက ဝမ်မိသားစုသခင်လေးရဲ့ အစီအစဉ်ကို မင်းတို့ လုံးဝနားမလည်လို့ပဲ” ဟူသော ပို့စ်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း အလွန်ပင် ရေပန်းစားလာခဲ့သည်။
ထိုပို့စ်၏ အကြောင်းအရာမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည် လူအများအပြားက လန်ဟွမ်ကျောက်စိမ်းဆောင်၏ ဝန်ဆောင်ခမယူဘဲ အတိုးပေးသည့် စနစ်ကို မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေကြသည်။
လန်ယာကုန်သည်အသင်းက ပိုက်ဆံတွေယူပြီး ထွက်ပြေးမည်လားဟုပင် စိုးရိမ်နေကြသည်။ ထိုသူများကို ကျွန်တော်ပြောချင်သည်မှာ သင်တို့သည် ဝမ်မုသခင်လေး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လုံးဝ နားမလည်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းကို နားလည်သွားပါက ဝမ်မုသခင်လေးသည် တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သင်တို့ ဝန်ခံရပါလိမ့်မည်။
သူ၏ အမြော်အမြင်နှင့် နည်းလမ်းများသည် ယခင်က မြောက်ပိုင်းပင်လယ် စီးပွားရေးလောကကို စိုးမိုးခဲ့သည့် နာလန်ရုံယွမ်စီနီယာကြီးကိုပင် ကျော်လွန်သွားပြီဟု ကျွန်တော် ဆိုချင်ပါသည်။
လန်ဟွမ်ကျောက်စိမ်းဆောင်က နှစ်စဉ် အတိုးပေးနေရသည်ကိုသာ လူတွေ မြင်ကြသော်လည်း ထိုသို့ အပ်နှံသူများပြားလာခြင်းကြောင့် လန်ဟွမ်ကျောက်စိမ်းဆောင်တွင် စုဆောင်းမိလာမည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပမာဏမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလောက်အောင် များပြားလာမည်ကို သတိမထားမိကြပေ။
ကျောက်စိမ်းမသေမျိုးမျှော်စင် နှင့် ဝူယားတောင်ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက် ဂိုဏ်းကြီးများပင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းပေါင်းများစွာကို လာရောက်အပ်နှံနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
မြောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးတွင် ဤကဲ့သို့သော အင်အားစုများရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်။ စဉ်းစားကြည့်ကြပါ၊လန်ဟွမ်ကျောက်စိမ်းဆောင်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မည်မျှအထိ ရရှိသွားမည်နည်း။
ပိုက်ဆံတွေက သူတို့ပိုင်တာမဟုတ်ဘူးဟု အချို့က ဆိုကြလိမ့်မည်။ သို့သော် အပ်နှံသူအများစုမှာ ကာလသတ်မှတ်ချက်ဖြင့် စာချုပ်ချုပ်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။
စာချုပ်သက်တမ်း မပြည့်မချင်း ပိုက်ဆံကို ပြန်ထုတ်၍မရနိုင်ပေ။ ထိုအချိန်အတွင်း လန်ယာကုန်သည်အသင်းက ထိုအလုံးအရင်းရှိသော အရင်းအနှီးကို သုံးပြီး စီးပွားရေး ဘယ်လောက်တောင် ထပ်ချဲ့နိုင်မလဲ
ဒါက လိမ်လည်မှုလား မဟုတ်ပါဘူး။
အတိုးကို တကယ်ပေးမှာပါ၊ စာချုပ်လည်း ချုပ်ထားတာပဲလေ။ အချုပ်အားဖြင့် ပြောရလျှင် လန်ဟွမ်ကျောက်စိမ်းဆောင်ထံမှ သင်ရရှိမည့် အတိုးနှုန်းမှာ များပြားလှသော်လည်း သင်၏အရင်းအနှီးကို သုံးပြီး လန်ဟွမ်ကျောက်စိမ်းဆောင်က ရှာဖွေမည့် အမြတ်မှာ ပို၍ပင် များပြားလှပေလိမ့်မည်။
ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိသည့် စီးပွားရေး ဖြစ်ပါသည် ဘယ်သူမှ မရှုံးပါဘူး အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက် ရှုံးသည်ဟုဆိုရလျှင် လန်ဟွမ်ကျောက်စိမ်းဆောင်မှာ ပိုက်ဆံမအပ်နှံထားသူများသာ နစ်နာရခြင်း ဖြစ်ပါလိမ့်မည်
ထိုပို့စ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် လူအများအပြားမှာ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။
: ဟာ ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဒီလိုအတွေးအခေါ်တွေ ရှိနေတာလား။
: စီးပွားရေးသမားတွေမှာ အကြံအစည်တွေ များတယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ ဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။
: အစကတော့ မယုံရဘူး ထင်နေတာ အခုတော့ ငါလည်းသွားအပ်မှ ဖြစ်တော့မယ်။
: အပေါ်ကလူ ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ ဟို ဂိုဏ်းကြီးတွေတောင် သန်းနဲ့ချီပြီး အပ်နေကြတာပဲ၊ ပြဿနာရှိရင် သူတို့ အပ်ပါ့မလား။
ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုကဲ့သို့သော အမြင်များ ဖိုရမ်ပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူအများအပြားမှာ သူတို့၏စုဆောင်းငွေများကို ယူဆောင်ကာ အနီးဆုံး လန်ဟွမ်ကျောက်စိမ်းဆောင် ဘဏ်ခွဲများသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြတော့သည်။
“ဂေဟာမှူး ကုန်သည်ကြီးသုံးဖွဲ့ကလည်း ကျွန်မတို့ရဲ့ စနစ်ကို လိုက်တုနေကြပါပြီ”
“ဘယ်တုန်းကလဲ”
“အခုလေးတင်ပဲ သူတို့အောက်က ဘဏ်တွေ အကုန်ပြန်ဖွင့်ပြီး ဝန်ဆောင်ခတွေ ဖျက်သိမ်းမယ်၊ အတိုးတွေ ပေးမယ်လို့ ကြေညာနေကြပါတယ်”
ကုန်သည်ကြီးသုံးဖွဲ့မှာလည်း အခြေအနေမဟန်တော့သဖြင့် လိုက်လံတုပလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ယခင်ရက်များက ပိုက်ဆံပြန်ထုတ်မပေးဘဲ တံခါးပိတ်ထားခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် ကျဆင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
မူရွှမ်းက မေးလိုက်သည် - “အကျိုးသက်ရောက်မှုက ဘယ်လိုလဲ”
“သိပ်မထူးခြားပါဘူး။ သူတို့က ဂုဏ်သိက္ခာ ပျက်ထားတာဆိုတော့ လူတွေက ကျွန်မတို့ဆီပဲ လာအပ်ချင်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားဒေသတွေမှာတော့ သူတို့က နည်းနည်းတော့ ဖောက်သည်ရနေကြပါတယ်”
မူရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ လီရှောင်းမြို့မှာ လန်ယာနှင့် ကုန်သည်ကြီးသုံးဖွဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ရာ ပထမဆုံး စစ်မြေပြင်ဖြစ်သဖြင့် လူတွေက လန်ယာကို ပို၍သဘောကျနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
မူရွှမ်းက ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည် - “ငါတို့ တခြားဘဏ်ခွဲတွေရဲ့ အခြေအနေကရော ဘယ်လိုလဲ”
“မြောက်ပိုင်းဒေသရဲ့ မြို့ကြီးအားလုံးနီးပါးမှာ အခြေချပြီးပါပြီ။ အနည်းဆုံး မြို့တစ်မြို့မှာ ဘဏ်ခွဲတစ်ခုတော့ ရှိနေပါပြီ”
“ဒါဆိုရင်တော့ အချိန်တန်ပြီ”