အခန်း (၆၉) - ကီးလ် တပည့်လား?
ဆေးလ်ဖ်သည် ယု၏ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းများမှာ ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အကယ်၍ ရိုင်ယန်က နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်သာ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားပါက သူမက ရိုင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ချိုးဖောက်ပစ်မည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
“ဆေးလ်ဖ်... ဒီမှာ လာထိုင်စမ်းပါ။ ငါတို့က ပြဿနာရှာဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူးလေ။”
ဒါကို မြင်သည့်အခါ ယုသည် ဖျော်ရည်ကို အမြန်တစ်ငုံသောက်ပြီး ပါးစပ်ထဲက အစာများကို မျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ထရပ်လိုက်ပြီး ရိုင်ယန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် ။
“တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ဖိတ်စာ မပါပါဘူး။”
ယုက ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြသည်။
“ဘုရားရေ... ဒီကောင်ကတော့ သေချင်လို့ ထင်တယ်။ ဖိတ်စာမပါဘဲ ခိုးဝင်ရဲတယ်ပေါ့?”
“နောက်နေတာလား? ဒီက အစောင့်တွေက ဘာလုပ်နေကြတာလဲ?”
“ဒီလို ရိုင်းစိုင်းပြီး စည်းကမ်းမရှိတဲ့ လူငယ်တွေကြောင့် အင်ပါယာကြီးက အရင်လို မဟုတ်တော့တာ။ လူငယ်တိုင်းက သခင်လေး ရိုင်ယန်လိုသာ အလားအလာရှိရင် အင်ပါယာရဲ့ အနာဂတ်က တောက်ပနေမှာပဲ။”
သို့သော် ရိုင်ယန်မှာမူ ထိုကဲ့သို့သော မြှောက်ပင့်စကားများကို အာရုံစိုက်ရန် အချိန်မရှိပေ။ သူက ယုကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် ။
“ဒါဆိုရင်လည်း အခုချက်ချင်း ထွက်သွားပေးပါ။ ဒါဆိုရင်တော့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ငါ သဘောထားပေးမယ်။”
ရိုင်ယန်၏ ဓားဦးမှာ ယု၏ မေးစေ့အောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအိမ်ကြီး၏ ပိုင်ရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရိုင်ယန်သည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မသိရသော ယုကဲ့သို့သူကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်မှာ သူ၏ တာဝန်ပင် ဖြစ်သည်။
ဒါကို မြင်သည့်အခါ ဆေးလ်ဖ်က ရိုင်ယန်အပေါ် လေဓာတ်မှော်အတတ်တစ်ခု အသုံးပြုရန် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို စုလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယုက သူမကို တားဆီးလိုက်သည်။
ယုက သူ့ရှေ့က ရိုင်ယန်ကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည် -
“တစ်ခုခု မှားနေပြီ ထင်တယ်။ ကျွန်တော်က ကီးလ်နဲ့အတူ ဝင်လာတာမို့လို့ ဖိတ်စာ မပါတာပါ။”
“ကီးလ် ဟုတ်လား?”
ရိုင်ယန်သည် ကီးလ်၏ အမည်ကို ကြားသည့်အခါ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ ဘေးမှ ကြည့်နေသော လူအုပ်ကြီးမှာလည်း ပို၍ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။
“ကီးလ်? ကီးလ်ဆိုတာ မီးလျှံစုန်းမရဲ့ နာမည် မဟုတ်လား?”
“ဟုတ်တယ်။ မီးလျှံစုန်းမက အမွေဆက်ခံသူ တပည့်တစ်ယောက် ရထားတယ်လို့ မကြာသေးခင်က ကြားလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီတပည့်က ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင်လို့ ပြောကြတာ၊ အခုရှေ့က ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ဆံပင်အနက်နဲ့ကောင်ကများ ဖြစ်နေမလား?”
“မဖြစ်နိုင်တာ။ အစောကတည်းက သူ့ကိုယ်ထဲမှာ မှော်စွမ်းအား စီးဆင်းမှု ဘာမှ မရှိတာကို ငါ ခံစားမိတယ်။ ရှိရင်တောင်မှ အခြေခံအဆင့်လောက်ပဲ ရှိမှာပါ။ ဒီလိုလူမျိုးကို မီးလျှံစုန်းမက ဘယ်လိုလုပ် ရွေးချယ်မှာလဲ?”
ဘေးကလူများက တစ်ယောက်တစ်မျိုး ဝေဖန်နေကြသည်။ သို့သော် ရိုင်ယန်ကတော့ ယု၏ စကားကို မယုံပေ။ သူက ဓားဖြင့် ချိန်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်သည် ။
“ဒါက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကီးလ်က လှပပြီး ထူးချွန်တဲ့သူ၊ မင်းလို အခြေခံ ယဉ်ကျေးမှုတောင် မသိတဲ့ကောင်ကို သူမက ဘယ်လိုလုပ် တပည့်အဖြစ် လက်ခံမှာလဲ?”
“ငါ့ရဲ့ ကီးလ် ဟုတ်လား???”
ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ ယု သည် အလိုမကျ သည့်ပုံစံ ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
ထိုစဉ်အတွင်း အတင်းအဖျင်း ပြောရသည်ကို ဝါသနာပါသော ဘေးကလူများက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောလာကြသည် ။
“သခင်လေး ရိုင်ယန်က မီးလျှံစုန်းမကို အမြဲတမ်း သဘောကျနေတာလေ။ ဒါပေမဲ့ မီးလျှံစုန်းမက ဘာမှ ပြန်မတုံ့ပြန်သေးတာ။”
“ငါ ထင်တာတော့ သူမက ရိုင်ယန်ကို ပိုပြီး ကြိုးစားစေချင်လို့ ထင်တယ်။ သူမက မီးလျှံစုန်းမ ဖြစ်နေပေမဲ့ အသက်အရွယ်အရ ဆိုရင်တော့ မိန်းကလေးငယ်လေး တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ရိုင်ယန်က ထိပ်တန်းမှော်ဆရာ ဖြစ်လာမှ သူမက သဘောတူ လာမှာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့နှစ်ယောက်က ကောင်းကင်က ဖန်တီးပေးထားတဲ့ စုံတွဲပဲ။”
“ဟုတ်တယ်။ ရိုင်ယန်ရဲ့ အစွမ်းက အခုဆိုရင် ထိပ်တန်းမှော်ဆရာတစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဘောင်တန်းနေပြီ၊ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သက်သေပြဖို့ အခွင့်အရေးပဲ လိုတာ။ ဒီဆံပင်အနက်နဲ့ကောင်ကတော့ တခြားဟာ ပြောစရာရှားလို့ မီးလျှံစုန်းမရဲ့ တပည့်ပါလို့ လာပြောနေတယ်; သူကတော့ ပြဿနာ ရှာနေတာပဲ။”
လူတိုင်းက ရိုင်ယန်၏ ထူးချွန်မှုကို ချီးမွမ်းနေကြသလို ယု၏ မသိနားမလည်မှုနှင့် မဆင်ခြင်မှုကိုလည်း လှောင်ပြောင်နေကြသည်။ သူ ပြောလိုက်သော စကားက ရိုင်ယန်၏ အချစ်ဦးကို ထိခိုက်စေသဖြင့် ရိုင်ယန်ကဲ့သို့ မာနကြီးသူက သူ၏ နတ်ဘုရားမ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းအောင် လုပ်သည်ကို လုံးဝ သည်းခံလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဒါက ဒီအတိုင်း မောင်းထုတ်ခံရရုံဖြင့် ပြီးမည့်ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပုံရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရိုင်ယန်သည်လည်း သိသာထင်ရှားသော မှော်အရှိန်အဝါများကို စတင် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ယုကို ဒုက္ခပေးရန် ပြင်ဆင်နေသည်။
“မင်း ဘယ်သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်အောင် လုပ်လိုက်လဲဆိုတာရော သိရဲ့လား? မင်းလိုလူက မီးလျှံစုန်းမရဲ့ တပည့်ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား?”
ရိုင်ယန်၏ မှော်စွမ်းအားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် ဓားရှည်ဆီသို့ စီးဆင်းသွားပြီး ဓားနှင့် မှော်ပညာမှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
“သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တွေ အဲ့လောက် ပြင်းထန်မနေပါနဲ့ဦး ~ ကီးလ်က ငါ့ကို ပြဿနာ မရှာဖို့ မှာထားလို့ပါ။ ငါက တကယ်ပဲ ကီးလ်ရဲ့ တပည့်ပါ၊ ဒါကို ကြည့်လိုက်ဦး။”
ယုက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူ၏ မှော်စွမ်းအားကို အနည်းငယ် နှိုးဆွလိုက်ပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်က ဆံပင်များကို ပင့်တင်ကာ မှော်တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုကို ပြသလိုက်သည်။
ရိုင်ယန်သည် ထိုတံဆိပ်မှာ ကီးလ်၏ တံဆိပ်ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ သို့သော် ဘာကြောင့် နဖူးပေါ်မှာ ခတ်နှိပ်ထားရသနည်း? ဒါက အလွန် စဉ်းစားစရာ ဖြစ်နေသည်။
ရိုင်ယန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဘေးက မှူးမတ်အချို့က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
“ဟားဟားဟား ~ ဒီကောင်ကတော့ တကယ် ရယ်ရတာပဲ။ မီးလျှံစုန်းမက မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရင်တောင်မှ မင်းရဲ့ နဖူးပေါ်မှာ တံဆိပ် လာထုမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ချစ်သူတွေကြားမှာ လုပ်လေ့ရှိတဲ့ အပြုအမူမျိုးဆိုတာ လူတိုင်း သိတာပဲ။ မီးလျှံစုန်းမက မာနကြီးပြီး စောင့်ကြွားတဲ့သူ၊ ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန် သားတော်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်တဲ့သူက မင်းလို ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပတ်သက်မှာလဲ?”
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် မှူးမတ်တစ်ဦးက ယုကို ညွှန်ပြကာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။
လူတိုင်းက ထိုစကားမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ထင်ကြသည်။ မီးလျှံစုန်းမမှာ တပည့်တစ်ယောက် ရနေပြီဟု ကြားသော်လည်း ရည်းစားရနေသည်ဟုတော့ မကြားဖူးပေ။ ဒီကောင်က တံဆိပ်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုတောင် မသိဘဲ သူ့ဘာသာသူ ထုထားတာလား? ကလေးတွေ ဆော့တဲ့ မမြင်ရတဲ့ မင်တွေက ဘယ်မှာမဆို ဝယ်လို့ရတာပဲ; ဒီကောင်ကတော့ တကယ်ကို ဘာမှမသိတဲ့ ကောင်လေးပဲ။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရိုင်ယန် တစ်ယောက်သာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ အဝေးက ကြည့်နေသော မှူးမတ်များနှင့် မှော်ဆရာများက မမြင်နိုင်သော်လည်း၊ အနီးကပ် ရပ်နေသော သူကတော့ ထိုတံဆိပ်အတွင်းမှ စီးဆင်းနေသော ကီးလ်၏ မှော်စွမ်းအားများကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။
လူတိုင်းက ယုကို ဝိုင်းလှောင်နေကြစဉ်မှာပင် ကီးလ်သည် အာစီမန်းစ်နှင့်အတူ အိမ်ကြီးထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူတို့နှင့်အတူ အပြာရောင်ဆံပင်နှင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးလည်း ပါလာပြီး သူကတော့ ရိုင်ယန်၏ ဖခင်ဖြစ်ပုံရသည်။
“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?!”
အပြာရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားက အခြေအနေကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်သည်။
သူ၏ အသံမှာ အားမာန်ပါလှသဖြင့် တစ်ခန်းလုံး တိတ်ကျသွားသည်။ ထိုစဉ် အစေခံမလေးတစ်ဦးက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည် -
“သခင်ကြီး ဝမ်ဒီ ... ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် ဒီကို ရောက်လာလို့ပါ။ ဖိတ်စာလည်း မပါတဲ့အပြင် မီးလျှံစုန်းမရဲ့ တပည့်ပါဆိုပြီး ဟန်ဆောင်နေလို့ သခင်လေး ရိုင်ယန်က သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးပြီး မောင်းထုတ်ဖို့ လုပ်နေတာပါ”
ကီးလ်သည် ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ချက်ချင်း ဝင်လာသည်။
‘ငါ့ရဲ့ တပည့်ပါဆိုပြီး ဟန်ဆောင်နေတဲ့ကောင် ဟုတ်လား?’
ကီးလ်သည် အစေခံမလေး ညွှန်ပြသည့်ဘက်သို့ အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လူအုပ်ကို တိုးဝှေ့ပြီး ကြည့်လိုက်သည့်အခါ— သူမ၏ “တပည့်လေး” မှာ ရိုင်ယန်၏ ဓားဖြင့် ချိန်ခြင်း ခံနေရသည်ကို အမှန်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။ ပြဿနာ မရှာဖို့ မှာထားပါလျက်နှင့် ဤတပည့်မှာ ပြဿနာကို သံလိုက်လို ဆွဲဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်နေသည်။
“ဟားဟား၊ မီးလျှံစုန်းမ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာပြီ။ ဒီကောင် ဘာဆက်ပြောမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့”
လူတိုင်းအတွက် အပျော်ဆုံးအရာမှာ ထောင်လွှားနေသော ဤကလေးအား မီးလျှံစုန်းမ ကိုယ်တိုင် အရှက်ခွဲ သည်ကို မြင်တွေ့ရဖို့ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် လူတိုင်း အံ့ဩသွားရသည်မှာ— ကီးလ်သည် ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယု၏ ဘက်မှ ရပ်တည်လိုက်ပြီး ခါးကိုထောက်ကာ ရိုင်ယန်ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် -
“နင် ဘာလုပ်နေတာလဲ? ဘာလို့ ငါ့တပည့်ကို ဓားနဲ့ ချိန်ထားရတာလဲ?”
ကီးလ်၏ စကားကြောင့် တစ်ခန်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ယုကို လှောင်ပြောင်နေသော ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် မှူးမတ်ကြီးမှာလည်း ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားတော့သည်။
“သူက တကယ်ပဲ မီးလျှံစုန်းမရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ တပည့် ဟုတ်တာပဲလား?”
“ဘုရားရေ... လူကို အထင်သေးလို့ မရဘူးပဲ! ဒီအမွေဆက်ခံသူ တပည့်က အလွန် ထူးချွန်တဲ့သူလို့ ကြားတယ်။ ဒီလောက်အထိ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်တာ အံ့သြစရာပဲ”
ခဏတာအတွင်း လူတိုင်းက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဝေဖန်နေကြသော်လည်း မည်သူမှ အသံကျယ်ကျယ် မထွက်ရဲကြပေ။ အကြောင်းမှာ ကီးလ်၏ တံဆိပ်က ထိုကောင်လေး၏ နဖူးပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းကြောင့် ဤကိစ္စမှာ လွယ်လွယ်နှင့် ပြီးဆုံးမည့်ပုံ မပေါ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“.. ကီးလ်... တောင်းပန်ပါတယ်၊ သူက နင့်ရဲ့ တပည့်မှန်း ငါ မသိခဲ့လို့ပါ”
ရိုင်ယန်သည် ကီးလ်ကို မြင်သည့်အခါ သူ၏ ဓားကို ချက်ချင်း ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
“အခု သိပြီဆိုရင်တော့ နောက်တစ်ခါ ငါ့တပည့်ကို ဓားနဲ့ လာမချိန်နဲ့တော့”
ကီးလ်က ယု၏ လက်ကို ဆွဲကာ ခေါ်ထုတ်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ကီးလ် လှည့်ထွက်သွားသည့်အခါ ရိုင်ယန်က သူမကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
“ကီးလ်... နင်နဲ့ သူက ဆရာနဲ့ တပည့် ဆက်ဆံရေးပဲ မဟုတ်လား?”
ရိုင်ယန်သည် ထပ်မံ အတည်ပြုချင်နေသည်။ တံဆိပ်က နဖူးပေါ်မှာ ရှိနေသော်လည်း ဆရာတပည့် ဖြစ်တည်မှုအတွင်း တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းမှု ဖြစ်သွားနိုင်သည်ကို သူ မချန်လှပ်ထားချင်ပေ။ အဓိကမှာ ရိုင်ယန်ကိုယ်တိုင်က ထိုတံဆိပ်၏ တည်နေရာကို လက်မခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရိုင်ယန် အံ့ဩသွားရသည်မှာ— ကီးလ်က နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ အလွန်ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် စကားလုံးတိုင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည် -
“မဟုတ်ဘူး!
သူက ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့သူလည်း ဖြစ်တယ်!”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကီးလ်သည် ယု၏ လက်မောင်းကို ချိတ်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။