အခန်း (၆၄) - ကီးလ်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ
အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယုသည် မည်သည့်မေးခွန်းမှ မမေးခဲ့သလို၊ အိုင်းရှာကလည်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ချစ်သူများကဲ့သို့ ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ထိုထက်ပို၍ တိုးတက်မလာခဲ့ပေ။ ယုသည် အိပ်စက်ချိန်တွင် အိုင်းရှာကို ဖက်ထားရုံမှလွဲ၍ မလျော်ကန်သော မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။
တစ်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ယုသည် ကီးလ်၏ မှော်အလုပ်ရုံထဲ၌ ကီးလ် ပေးထားသော အိမ်စာများကို ဖတ်နေသည်။ သို့သော် ယုသည် ဤမှော်စာအုပ်များကို စိတ်မဝင်စားသဖြင့် သူ ဖတ်နေသယောင် ရှိသော်လည်း သူ၏စိတ်က တခြားနေရာသို့ လုံးဝ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။
“တပည့်လေး... အခုတလော အချစ် ကိစ္စတွေနဲ့ တကယ်ပဲ တွေ ဝေနေတယ် ထင်တယ်နော်?”
ယု မျက်တောင်မခတ်တော့ဘဲ ငိုက်မြည်းနေစဉ်မှာပင် ကီးလ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်ကာ ဟန်ဆောင်အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူ့အနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“ဟားဟား... ဆရာမက သိနေတာလား??”
ကီးလ်၏ စကားကြောင့် ယု ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပါးကို ပွတ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကီးလ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ကောလာဟလထဲက အမျိုးသမီး တစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။
“ငါက ဘာလို့ မသိရမှာလဲ? မင်းတို့အားလုံးကြားမှာ ငါက အရေးကြီးတဲ့ နေရာက ပါနေတာပဲလေ!”
ကီးလ်၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးသွားသည်ကို ယု သတိထားမိလိုက်သည်။ သူမက ပြုံးနေသော်လည်း အချိန်မရွေး ယုကို လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်မည့် ပုံစံမျိုး ရှိနေသည်။
“ကီးလ်... စိတ်လျှော့ပါဦး။ ငါ ဒီနေရာကို အခုတင်ပဲ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ထားတာလေ”
ကီးလ်၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ကာ ယုက အလုပ်ရုံကြီး နောက်တစ်ကြိမ် ဗရပွ ဖြစ်တော့မည်ဟု စိတ်ထဲက တွေးလိုက်မိသည်။
သို့သော် ယု မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ကီးလ်၏ ထိုအရှိန်အဝါမှာ ခဏတာသာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ မှော်စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်လိုက်ပြီး ယု၏ ဘေးတွင် ထိုင်ကာ စားပွဲပေါ်က လက်ဖက်ရည်ကြမ်းကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။
“ဟူး... ဒီကောလာဟလတွေက ငါ့အတွက်တော့ သိပ်မဆိုးပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒီ မှူးမတ်မျိုးနွယ် သူဌေးသားတွေ နေ့တိုင်း လာနှောင့်ယှက်နေတာကို တားပေးသလို ဖြစ်သွားတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ တခြားကိစ္စ တစ်ခု ရှိသေးတယ်”
ကီးလ်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“ဘာကိစ္စလဲ?” ဟု ယုက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။
“ဒီလိုပါ... နောက်အပတ်မှာ မြို့တော်မှာ မှော်ဆရာများ ညီလာခံ ရှိတယ်။ အဲ့ဒါက မှော်ဆရာတွေ တစ်နှစ်ပတ်လုံး သူတို့ရဲ့ သုတေသန ရလဒ်တွေကို လာပြကြတဲ့ နေရာပေါ့။ အစကတော့ ငါ မင်းကို ခေါ်မသွားဖို့ စိတ်ကူးထားတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘ်ုလီလိုက် မိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားဓားကို ယူခဲ့တယ်လေ။ ဒါကို ဆရာကြီး အာစီမန်းစ် က မင်းကို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်မို့လို့ ဆိုပြီး အဲ့ဒီကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ပေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီကိစ္စကို သိနေတဲ့ လူအချို့က မင်းကို တကယ် တွေ့ချင်နေကြတယ်”
မှော်ဆရာများ နှီးနှောဖလှယ်ပွဲဆိုသည်မှာ ပျော်စရာနေရာ မဟုတ်ကြောင်း ကီးလ် သိသည်။ အပြင်ပန်းတွင် ငြိမ်းချမ်းပုံရသော်လည်း တကယ်တော့ လူတိုင်းက အချင်းချင်း တိတ်တဆိတ် အာဏာလု ပြိုင်ဆိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ မှော်ဆရာ တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိတို့၏ သုတေသန ရလဒ်များကို မှူးမတ်များနှင့် တော်ဝင်မိသားစု၏ ထောက်ခံမှု ရရှိရန်အတွက် လာရောက် ပြသကြခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် မှူးမတ်များကြားတွင် ဘက်ရွေးမှားလိုက်လျှင် သွေးထွက်သံယို ပဋိပက္ခများအထိ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။
ကီးလ်သည် ဤသို့တွေးပြီး ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူမ၏ နောက်ခံတွင် အာစီမန်းစ် ရှိနေသော်လည်း၊ အာစီမန်းစ်သည် မှူးမတ်များနှင့် တော်ဝင်မိသားစု၏ အကြည်ညိုပျက်ခြင်းကို တဖြည်းဖြည်း ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။
အာစီမန်းစ်သည် အင်ပါယာ၏ အသိအမှတ်ပြု ထိပ်တန်းမှော်ဆရာကြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်အတွင်း မည်သည့် သုတေသန ရလဒ်မှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် သူသည် အသက် ၃၀၀ ကျော်နေပြီဖြစ်ရာ အချိန်မရွေး ကွယ်လွန်သွားနိုင်သည်။ ဧကရာဇ်ဟောင်းက သူ့ကို တန်ဖိုးထားသော်လည်း မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များကတော့ သူ့ကို မနှစ်သက်ကြတော့ပေ။ ထိုညီလာခံကြီးတွင် ယု၏ အသက်ကို တိုက်ရိုက် ရန်မရှာနိုင်သော်လည်း၊ ယု၏ လုပ်ရပ်ကို အသုံးချကာ အာစီမန်းစ်ကို ရာထူးကနေ ဆင်းပေးရန် သတိပေးချက်အဖြစ် အသုံးချလာနိုင်သည်ကို ကီးလ် စိုးရိမ်နေသည်။
ဤသို့တွေးပြီး ကီးလ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လက်ဖက်ရည်ကို ထပ်သောက်လိုက်ပြန်သည်။
“ဘာလို့ ငါ့ကို မခေါ်သွားချင်ရတာလဲ? ငါက ဆရာမအတွက် အဲ့လောက်တောင် ရှက်စရာကောင်းနေလို့လား?”
ကီးလ်က သူ့ကို တစ်ခုခု စိတ်ပျက်နေသကဲ့သို့ ယု သတိထားမိလိုက်သည်။ သို့သော် ကီးလ်က ယုကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲကနေ - “တပည့်လေး... ငါ မင်းကို မုန်းလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီမှော်ပြိုင်ပွဲက မင်းကို ဓားစာခံ အဖြစ် အသုံးချမယ့် နေရာဖြစ်နေလို့ မင်းအတွက် စိုးရိမ်နေတာပါ...” ဟု တွေးလိုက်သည်။
ကီးလ်၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ ယု တစ်ခုခု နားလည်သွားပုံရသော်လည်း၊ သူ တွေးလိုက်သည့်အရာမှာ ကီးလ် တွေးနေသည်နှင့် လုံးဝ ခြားနားနေသည် ။
“ဩော်... ငါ သိပြီ။ မှော်ဆရာများ နှီးနှောဖလှယ်ပွဲမှာ ပြဖို့အတွက် ဆရာမဆီမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ သုတေသန ရလဒ် မရှိဘူး မဟုတ်လား? ဒါကြောင့် ငါ့ကို ခေါ်သွားဖို့ ရှက်နေတာလား?”
“ဖူးးးး!”
ယု၏ စကားကြောင့် ကီးလ်သည် သောက်လက်စ လက်ဖက်ရည်များကို ထွေးထုတ်မိသွားသည်။ သူမ စိတ်ထဲကနေ— “ဒီကောင် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ? ငါက သူ့အတွက် စိုးရိမ်နေတာကို၊ သူက ငါ့ကို ပြန်ပြီး လှောင်ပြောင်နေတယ်ပေါ့လေ?!” ဟု တွေးလိုက်သည်။
“ငါ ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်ဆိုပါတော့!”
ယုက ကီးလ်၏ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး ဒါပဲဖြစ်ရမယ်ဟု တွေးလိုက်သည်။
“ မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ? ငါက မင်းအတွက် စိုးရိမ်နေတာပါ။ ဒီနှစ်အတွက် ငါ့ဆီမှာလည်း ကောင်းမွန်တဲ့ သုတေသန ရလဒ် မရှိတာကတော့ အမှန်ပဲ...”
ကီးလ် ခဏစဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ သူမလည်း ဒီနှစ်အတွက် ဘာမှ အသစ်အဆန်း မပြနိုင်သေးပေ။ ယုမှာ “သားရဲထိန်းကျောင်းသူ” ဆိုသည့် မွေးရာပါမှော်စွမ်းအား ရှိသော်လည်း ဘိုလီလိုက် မိသားစု၏ အင်အားနှင့်ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ဂျက်စတာ ဦးဆောင်သည့် မှူးမတ်မှော်ဆရာများ၏ သင်ခန်းစာပေးခြင်းကို ခံရမည်ကို သူမ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။
“အဲ့ဒါအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ဆီမှာ မှော်ဆေးရည် ရှိတာပဲ မဟုတ်လား?”
ယုက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူ၏အနောက်က မှော်ဖိအားပေးစက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းကို ဟင်းချက်အိုးနှင့် မီးဖိုအဖြစ် ဖြုတ်ထားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုညကစပြီး ကီးလ်သည် ၎င်းကို ဟင်းချိုချက်ရန် အကြိမ်အနည်းငယ် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်တော့ ဒီအတိုင်း ပစ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“မှော်ဆေးရည် ဟုတ်လား?”
ကီးလ်သည် ထိုမီးဖိုကို စိုက်ကြည့်ရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူမသည် ယုအတွက် မှော်ဆေးရည်ကို ရအောင် ဖော်စပ်ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသလို မဟုတ်ပေ။
ဆေးရည်ကို ဆက်တိုက်သောက်လျှင် မှော်စွမ်းအားက ဆက်တိုက် တိုးလာမည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ပထမအကြိမ်တွင် ၁၀ ဆင့် တိုးပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ်တွင် ၅ ဆင့်သာ တိုးကာ၊ တတိယအကြိမ်တွင်တော့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ တိုးတော့သည်။ စတုတ္ထအကြိမ်တွင်မူ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသော်လည်း မပြောပလောက်တော့ပေ။
ဤကဲ့သို့သော ဆေးရည်မှာ အစွမ်းထက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ မှော်ဆရာတစ်ယောက်၏ ၄ နှစ်၊ ၅ နှစ်စာ လေ့ကျင့်မှုနှင့်သာ ညီမျှသည်။ ဤမျှနှင့်တော့ မှူးမတ်တွေနဲ့ အင်အားကြီးသူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ဤဆေးရည်သည် ရေရှည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု တန်ဖိုး မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဘယ်လိုလဲ? မှော်ဆေးရည်က အလုပ်မဖြစ်ရင် ငါ့ဆီမှာ တခြားဟာ ရှိသေးတယ်။ အခု လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းစာရင်းကို ငါ ရေးပေးမယ်၊ ဆရာမ သွားဝယ်လိုက်ပါ”
ယုသည် ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ဘောပင်ကို ယူကာ စာရွက်ပေါ်တွင် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို စတင်ရေးသားတော့သည်။ ယုသည် သူ၏ ချစ်စရာကောင်းသော ဆရာမလေး မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မကြည့်ရက်သဖြင့် ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ယုက သူသည် တောင်ပေါ်က အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မိသားစုမှ လာသည်ဟု အစကတည်းက ပြောထားသဖြင့် ကီးလ်က သံသယ မဝင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယုသည် သူမထက် အသက်အနည်းငယ်သာ ငယ်သဖြင့် ထူးထူးခြားခြား တစ်ခုခု လုပ်ပြနိုင်လိမ့်မည်ဟုတော့ သူမ မမျှော်လင့်ထားပေ။
သို့သော် ယု ရေးပေးလိုက်သော စာရင်းကို ကြည့်ပြီး ကီးလ် ဆွံ့အသွားရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရှားပါးပြီး ဈေးကြီးသော ဆေးဘက်ဝင် အပင်များ မဟုတ်ဘဲ၊ အလွန် ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။ ထိုစာရင်းထဲတွင် ကြက်သွန်မြိတ်၊ ကြက်သွန်ဖြူနှင့် နံနံပင်တို့ပင် ပါဝင်နေသည်! အထူးသဖြင့် စာရင်း၏ အောက်ဆုံးတွင်— “မှော်စွမ်းအား မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် မည်သည့် မှော်ကျောက်တုံးမဆို” ဟု မှတ်ချက် ရေးထားသည်။
“ဒါက ဘာတွေလဲ? အဂ္ဂိရတ်ပညာအတွက် မဟုတ်ဘူးလား? မှော်ကျောက်တုံးတွေကို ဘာအတွက် လိုတာလဲ? ဒါတွေကို စားလို့ရလို့လား???”
ကီးလ်တွင် သံသယများစွာ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ တပည့်ကို ယုံကြည်သဖြင့် ထပ်မမေးတော့ဘဲ ပစ္စည်းများ သွားရောက် စုဆောင်းရန် အလုပ်ရုံမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။