အခန်း (၆၀) - ယာယီ ဓားငှားခြင်း
ယု သည် ရေခဲပြင်ကို နင်းလျက် စင်မြင့်အလယ်တွင် ရပ်နေသည်။ လက်ထဲတွင် နှင်းမြကျောက်လက်ကောက်ကို ကိုင်ထားရင်း ရှေ့က မန်လီနာ ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အစက လူတိုက်မိခံရသဖြင့် ယု အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသော်လည်း၊ ရှေ့က အမျိုးသမီးမှာ အလွန်လှပလွန်းလှသဖြင့် သူ၏စိတ်မှာ အတော်လေး ပြန်လည်ကြည်လင်သွားရသည်။
သို့သော် ယု ၏ အမူအရာက လူတိုင်းကို မှင်သက်သွားစေသည်။ လျှပ်စီးသတ်ဖြတ်သူ အောလ် နှင့် ဒိုင်းမွန်း စတန် တို့ပင်လျှင် မန်လီနာ၏ စွမ်းအားပြသမှုကို မြင်ပြီးနောက် ထပ်မံလှုပ်ရှားရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြချိန်တွင်၊ ယု ကမူ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုလက်ကောက်ကို သူပိုင်ဆိုင်သည့်အလား အေးအေးဆေးဆေး ကိုင်တွယ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
မင်း ပိုက်ဆံပေးဝယ်ထားတာကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ? ဒီနေရာမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား?
ဖျက်ဆီးသူဟုဂ်စ်၊ စိန် စတန်၊ လျှပ်စီးသတ်ဖြတ်သူ အောလ်၊ ချာရီယော့တ် လန်း၊ မီးတောက်မြွေ ဖန်နာ၊ လျှပ်စီး ကော်နာ— ဒီလူတွေထဲက တစ်ယောက်ချင်းစီဟာ ထိပ်တန်းပညာရှင်တွေချည်းပဲ။ အဲ့ဒီအထဲမှာ “ ရေခဲတောင် မန်လီနာ” သာ ထပ်ပေါင်းလိုက်ရင် ဒီအုပ်စုဟာ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကိုတောင် စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ အင်အားရှိတယ်။
ကြည့်နေသူအားလုံးက ဒီကောင်လေးဟာ ငတုံးပဲလို့ ထင်နေကြသည်။ မဟုတ်ဘူး... ငတုံးတောင်မှ အခြေအနေကိုကြည့်ပြီး ကြောက်တတ်သေးတယ်၊ ဒီလူကတော့ ရူးနေတာပဲ။ ဒီအရူးက ဘယ်ကနေ ဒီလောက်များတဲ့ ပိုက်ဆံတွေ ရလာသလဲဆိုတာ သူတို့မသိပေမဲ့၊ သူ ဒီညကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တာတော့ သေချာသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ရှေ့က အမျိုးသမီးရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ရေခဲရုပ်ထု ဖြစ်သွားတော့မှာပဲလို့ အားလုံးက တွေးနေကြသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် မျက်နှာတွင် မြွေပုံသဏ္ဌာန် အမာရွတ်ရှိသော ဆံပင်ညိုနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လက်နက်အပြည့်အစုံ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ ဝင်ရောက်လာသည်။
ဤလူမှာ မြို့၏ လူမိုက်လောက ခေါင်းဆောင် မာစတာ စနိတ်ခ် ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အာဏာဖြင့် လူမိုက်လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း ကွင်းထဲက ပညာရှင် ၇ ဦးနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သော အစွမ်းအစ ရှိသူဖြစ်သည်။
သို့သော် မာစတာ စနိတ်ခ် ပေါ်လာသည့်တိုင် ကွင်းထဲက ကြောက်မက်ဖွယ် လေထုမှာ လျော့ပါးမသွားဘဲ ပို၍ပင် တင်းမာလာသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဘယ်သူ့ဘက်ကလဲဆိုသည်မှာ မသေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူက ယု ဘက်ကလား? ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အားလုံးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ယု ဟာ ဘာမှအသုံးမကျတဲ့ သူဌေး ပေါက်စတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ဒါဆို မန်လီနာတို့ဘက်ကလား? ဆိုလိုတာက မာစတာ စနိတ်ခ်ဟာ စစ်သေနာပတိမိသားစုကို ဖော်လံဖားချင်နေတာလား? အဲ့ဒီလိုဆိုရင်တော့ သူ့ရဲ့ အင်အားကြီး နောက်ခံလူက ဒီအချက်ကို သဘောတူပါ့မလားဆိုတာ မသေချာပေ။
မာစတာ စနိတ်ခ်သည် စင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး ယု နှင့် မန်လီနာတို့၏ ကြားတွင် ရပ်လိုက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် -
“ဒီရေခဲလက်ကောက်က လေလံအောင်သွားပြီဆိုတော့ ငါနဲ့မဆိုင်တော့ဘူးလို့ ယူဆလို့ရပေမဲ့၊ မင်းလို လူငယ်လေးက စည်းကမ်းမနားလည်ဘဲ ဒီလိုပြဿနာတွေ ဖန်တီးနေတာကိုတော့ ငါက မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်လို့ မရဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီလက်ကောက်ကို ငါမရောင်းတော့ဘူး၊ အခုပဲ ငါ့ဆီ ပြန်ပေးပါ။”
မာစတာ စနိတ်ခ် စကားဆုံးသည်နှင့် လူတိုင်း သူ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။ မာစတာ စနိတ်ခ် ကိုယ်တိုင်လည်း ဤလက်ကောက်မှာ နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်ကြောင်း သိသွားပြီး ကိုယ်ပိုင် ပိုင်ဆိုင် ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယု က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ကောက်ကို အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မာစတာ စနိတ်ခ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည် -
“ငါ ဝယ်ပြီးသွားပြီပဲ။ ဆိုင်ထဲက ထွက်သွားပြီးရင် ငါနဲ့ မဆိုင်တော့ဘူး ?”
ပြောပြီးသည်နှင့် ယု က ထွက်သွားရန် လှည့်လိုက်သည်။
ဘုရားရေ! ဒါက သာမန်အရူး မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက တကယ့်ကို စိတ်ဝေဒနာသည်ပဲ!
မန်လီနာသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို ခြေဖြင့် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ မြင်ကွင်းထဲက အရာအားလုံး ချက်ချင်း အေးခဲသွားတော့သည်။ မြေအောက်ခန်း၏ အဝင်အထွက် လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ထူထပ်လှသော ရေခဲပြင်များဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံး အအေးဓာတ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် မာစတာ စနိတ်ခ်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ယု ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အလွန်ထက်မြက်လှသော ဓားမြှောင်တစ်လက် ပါရှိပြီး ယု ၏ ဦးခေါင်းကို ရည်ရွယ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခန့်မှန်းရခက်လှပြီး ဓားသွားပေါ်တွင်လည်း ပြင်းထန်သော အဆိပ်များ သုတ်လိမ်းထားသည်။ လူများစွာမှာ မာစတာ စနိတ်ခ်၏ ဤဓားချက်အောက်တွင် အသက်ပျောက်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။
ယု သေတော့မည်ဟု အားလုံးက ထင်နေကြစဉ်မှာပင် မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာသည်။
ဘာဖြစ်သွားမှန်း ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ကြသလို၊ ယု ဘာလုပ်လိုက်သလဲဆိုတာလည်း မည်သူမျှ မမြင်လိုက်ကြပေ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မာစတာ စနိတ်ခ်သည် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး မြေအောက်ခန်း နံရံကို အရှိန်ဖြင့် သွားရောက် ရိုက်မိတော့သည်။
“...................”
“...................”
ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်အံ့ဩသွားကြသည်။ မည်သူမျှ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်ကို မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။ မာစတာ စနိတ်ခ်က အရင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ယု မှာ အနည်းဆုံးတော့ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန် ရရမည် သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယု မှာ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေရုံတင်မက၊ လွင့်ထွက်သွားသူမှာ မာစတာ စနိတ်ခ် ဖြစ်နေသည်။
“လွင့်ထွက်သွားတယ်... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?”
“မသိဘူး... ငါလည်း မမြင်လိုက်ဘူး...”
အားလုံး တောင့်ခဲသွားကြသော်လည်း၊ အံ့ဩဆုံးလူမှာ လင်ဒါ ဖြစ်သည်။ သူမ၏အဖေ မည်မျှ စွမ်းအားကြီးသလဲဆိုတာ သူမ အသိဆုံးဖြစ်သည်။ ဤလူမိုက်ခေါင်းဆောင်နေရာကို သွေးနှင့် အရိုးများစွာဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ရက်စက်ပြီး အစွမ်းထက်သော လူတစ်ယောက်က ဘာမှမဟုတ်ပုံရသည့် ဤကောင်လေးလက်ချက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် လွင့်ထွက်သွားရသနည်း?
“ဟက်! မာစတာ စနိတ်ခ်က ဒီလောက်ပဲလား? ကောင်လေးတစ်ယောက်ကိုတောင် မနိုင်ဘူးပဲ။”
ဘယ်သူမှ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် လျှပ်စီးသတ်ဖြတ်သူ အောလ်သည် လျှပ်စီးများ လက်နေသော ဓားနှစ်လက်ဖြင့် ယု ထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ ယု ၏ ဦးခေါင်းပင် ဖြစ်သည်။
အောလ်၏ အရှိန်မှာ မာစတာ စနိတ်ခ်ထက် များစွာ ပိုမြန်သည်။ မာစတာ စနိတ်ခ်က အဆိပ်မြွေဆိုလျှင် အောလ်က မြွေဘုရင်ပင် ဖြစ်သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အောလ်သည် ယု ၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ အောလ် မရောက်ခင် သူ၏ ဓားချက်များက အရင် ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုလျှပ်စီးဓားနှစ်လက်မှာ လူအများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လျှပ်စီးများကဲ့သို့ပင် ပုံစံအမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေပြီး ယု မှာ ဤတစ်ကြိမ်တော့ ကျိန်းသေပေါက် သေရတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင်လည်း အားလုံး ထပ်မံ မှင်သက်သွားရပြန်သည်။ ယု ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ဓားသွား၏ အရှိန်နှင့်အညီ လိုက်ပါစီးမျောနေပြီး ဓားသွား လှုပ်ရှားသည့်အတိုင်း သူကလည်း လိုက်ပါ လှုပ်ရှားနေသည်။ လျှပ်စီးဓားမှာ မည်မျှပင် ခန့်မှန်းရခက်ပြီး လျင်မြန်ပါစေ၊ ယု ကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်နိုင်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ယု မှာ စိတ်ရှည်မှု ကုန်ဆုံးသွားပုံရသည်။ သူသည် အနောက်သို့ အရှိန်ဖြင့် ခုန်ဆုတ်လိုက်ပြီး ကြည့်ရှုနေသော ပရိသတ်များ၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
ယု သည် သူ၏အနောက်က လူအုပ်ကို ကြည့်ကာ တွေးလိုက်သည် - “ဒီည ငါ သူတို့အားလုံးကို အလဲမထိုးရင် ထွက်သွားရမှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။ ဒီမှာက မီးမှိန်နေတော့ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မှတ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ပြန်တာ နောက်ကျရင် အိုင်းရှာက ငါ ညဘက် လျှောက်သွားနေတယ်လို့ ထင်နေဦးမယ်၊ ဒါကြောင့် အမြန်ပဲ ဇာတ်သိမ်းလိုက်တော့မယ်။”
ဤသို့တွေးပြီးနောက် ယု သည် နောက်လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏နောက်က အမျိုးသားတစ်ဦး၏ လက်ထဲက ဓားရှည်ကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည် -
“မင်းကိုင်ထားတဲ့ ဓားကို ခဏလောက် ငှားလို့ရမလား?”
ထိုအမျိုးသားမှာ ယု ၏ အစွမ်းကို မြင်ထားသဖြင့် မငြင်းရဲဘဲ အမြန်ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည် -
“ရ... ရပါတယ်ခင်ဗျာ...”
ခုနက မာစတာ စနိတ်ခ်ကို လွှင့်ထုတ်လိုက်တာက တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့၊ အောလ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လိုက်နိုင်တာကတော့ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်တာ သေချာလှသည်။
ထိုအမျိုးသားသည် သူ၏ဓားရှည်ကို ယု ထံသို့ ချက်ချင်း ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ယု သည် ဓားကို ယူလိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောရန်လည်း မမေ့ပေ။
“ဟက်! အရေးထဲမှ လက်နက်ငှားနေတယ်ပေါ့? ငါတို့ကို လုံးဝ အထင်သေးနေတာပဲ!”
ဒိုင်းမွန်း စတန်သည် ယု ၏ အမူအရာကို ကြည့်ကာ မကျေမနပ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“လျှပ်စီးသတ်ဖြတ်သူ ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်နိုင်တယ်ဆိုတော့ ဒီကောင်လေးက အတော်လေးတော့ စွမ်းမှာပေါ့။”
ဘေးတွင် ရပ်နေသော လန်းသည်လည်း ယု ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေမိသည်။ မနက်က သူတိုက်မိခဲ့သော ကောင်လေးမှာ ဤမျှ လျင်မြန်သော အစွမ်းရှိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။
“စွမ်းတယ်ဟုတ်လား? ဒါဆိုရင် ငါနဲ့ တစ်ချက်လောက် တိုးကြည့်တာပေါ့!”
စတန်သည် သူ၏ မှော်စွမ်းအားများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ရာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ စိန်ရောင်များ တောက်ပလာပြီး စိန်တုံးကဲ့သို့ မာကျောသွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ စတန်၏ မွေးရာပါမှော်စွမ်းအား ဖြစ်သော “စိန်သားပြောင်းလဲခြင်း” ပင် ဖြစ်သည်။ လက်သီးက မည်မျှပြင်းပါစေ၊ လှုပ်ရှားမှုက မည်မျှမြန်ပါစေ၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမာကျောဆုံးအရာဖြစ်သော စိန်ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ အနိုင်မတိုက်နိုင်ဘူးဟု စတန်က ယုံကြည်ထားသည်။ ယု သည် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် အသားစအဖြစ် ကြိတ်ခြေခံရမည့် အလောင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်နေသည်။ လက်ကောက်ကိုတော့ ယု ကို သတ်ပြီးမှ သူ ပြန်ယူမည်။
“ယားးးး!!!!!”
စတန်သည် ဟိန်းဟောက်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
လူတိုင်းသည် ယု ထံသို့ အကြည့်များ ပို့ထားကြသည်။ သန်းသုံးဆယ်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း သုံးခဲ့သော ဤသူဌေးကြီးသည် သေခါနီးတွင် မည်သို့သော အမူအရာ ရှိမည်နည်းဟု သူတို့ စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။
သို့သော် အားလုံးကို အံ့ဩသွားစေသည်မှာ ယု သည် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး တစ်ခွန်း ပြောလိုက်ခြင်းပင် -
“ပထမအဆင့် တံဆိပ်ခတ်ခြင်း.. ဖြေလျှော့!”
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ယု ၏ လက်ထဲက ဓားသွားမှာ ရွှေရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အသာအယာ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ပြင်းထန်လှသော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခုသည် ယု ထံမှ ထွက်ပေါ်သွားတော့သည်။ ယု ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသူများမှာ ထက်မြက်သော ဓားသွားတစ်ခု သူတို့၏ လည်ပင်းကို ထိကပ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား မလှုပ်ရဲကြတော့ပေ။
ခုနက ယု ထံသို့ ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်လာသော စိန်သားကိုယ်ထည်နှင့် လူကြီးမှာ ယခုမူ မျက်နှာချင်းဆိုင် နံရံပေါ်တွင် ကပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ စိန်သားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းလှသော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုဒဏ်ရာမှာ သူ၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးမှ ဝမ်းဗိုက်အထိ ရှိနေပြီး မြင်ရသူတိုင်းကို ကျောချမ်းသွားစေတော့သည်...။