အခန်း (၅၈) - ငွေကို ရေလိုသုံးခြင်း

“တစ်ဆယ့်နှစ်သန်း!”

  ယု  ၏ စကားသံမှာ ပြတ်သားပြီး ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏လက်စွပ်ထဲတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိထားသော ရွှေဒင်္ဂါး သန်းသုံးဆယ် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ??”

လင်ဒါ မှာ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မှင်သက်သွားပြီး— “ဒုက္ခပါပဲ! သူ တကယ်ပဲ အော်လိုက်တာလား!”   ဟု တွေးနေမိသည်။

ဤစကားတစ်ခွန်းသည်   ယု ကို လှောင်ပြောင်နေကြသူများအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် နှုတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

“ဟမ်! သူ တကယ်ကြီး ဈေးခေါ်လိုက်တာလား? သူ ရူးနေတာလား?”

“ဒီကောင်လေးက ဒီလောက်များတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ဘယ်ကရတာလဲ?”

  ယု ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ထိုင်နေကြသော လူများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားကြသည်။ ဤသည်မှာ မာစတာ စနိတ်ခ် ၏ လေလံပွဲဖြစ်သည်။ မာစတာ စနိတ်ခ်၏ အနောက်တွင် တော်ဝင်မိသားစုသာမက၊ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သော အခြားအင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိနေပေမည်။ သူ၏လေလံပွဲတွင် ဈေးခေါ်ပြီး ငွေမပေးနိုင်ပါက မနက်ဖြန် နေထွက်တာကို မြင်ရဖို့ မလွယ်ကူလှပေ။

“တစ်ဆယ့်သုံးသန်း!!”

ထိုစဉ် ခန်းမထဲတွင် နက်ရှိုင်းပြီး အားပါသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။   ယု နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်မှ လူကောင်ကြီးကြီးနှင့် လူတစ်ယောက်က မတ်တတ်ရပ်ကာ ဈေးခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မီးရောင်က မှိန်နေသဖြင့် ထိုလူ၏မျက်နှာကို သေချာမမြင်ရသော်လည်း၊ သူ၏အသံအရ ယနေ့မွန်းလွဲပိုင်းက လမ်းတွင်တိုက်မိခဲ့သော လူလေးယောက်အုပ်စုထဲမှ လူသန်ကြီးဖြစ်ကြောင်း   ယု  ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

လေလံပွဲစီစဉ်သူက ဘယ်သူမှ ဈေးထပ်မတိုးတော့ဟု ယူဆကာ—

‘တစ်ဆယ့်သုံးသန်း တစ်ကြိမ်! တစ်ထောင်...’

သူ စကားမဆုံးသေးမီမှာပင်   ယု က ထပ်မံ အော်ပြောလိုက်သည် -

“တစ်ဆယ့်လေးသန်း!”

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး   ယု ကို မယုံကြည်နိုင်သလို ကြည့်နေကြသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် တစ်ဖက်လူက “တစ်ဆယ့်ငါးသန်း” ဟု ထပ်မံ ခေါ်လိုက်ပြန်သည်။

ယခုမူ လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ နှစ်ဖက်စလုံးသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်   ယု က “တစ်ဆယ့်ခြောက်သန်း” ဟု ခေါ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင်   ယု နှင့် ထိုလူသန်ကြီး၏ အသံနှစ်ခုကိုသာ ကြားနေရတော့သည်။ နောက်ထပ် ငါးမိနစ်ခန့်အထိ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်တစ်လှည့် ဈေးပြိုင်မြှင့်နေကြသဖြင့် ပရိသတ်များမှာလည်း သူတို့၏အသံနောက်သို့ ခေါင်းများ ဘယ်ပြန်ညာပြန် လိုက်ကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြတော့သည်။

“နှစ်ဆယ့်ကိုးသန်း!!!”

နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဖက်မှ လူသန်ကြီးက ဤဈေးနှုန်းကို အော်လိုက်သည်။ ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။   ယု  ဈေးထပ်မတိုးနိုင်တော့ဟု အားလုံးက ထင်နေကြသည်။ လင်ဒါမှာလည်း   ယု က သူမကို လှည့်စားခဲ့သည်ဟု ထင်ကာ မှင်သက်နေမိသည်။

“ဒီလူက သူဌေးသား မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်သော မင်းသားရဲ့ သားများလား? ဒါက သူ့ချစ်သူအတွက် လက်ဆောင်ဝယ်တာ မဟုတ်ဘဲ နောက်ကွယ်မှာ တခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေတာ သေချာတယ်” ဟု သူမ တွေးနေမိသည်။

ဤသို့တွေးမိသည့်အခါ လင်ဒါသည် သူ၏လက်စွပ်ကို လုယူမည့် အကြံကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤမျှသော ဈေးနှုန်းကို ပေးနိုင်သူမှာ ကျိန်းသေပေါက် အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်ရမည်။ မာစတာ စနိတ်ခ်တွင် အင်အားကြီး နောက်ခံရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မြို့အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ အင်အားကြီးသူတစ်ဦးကို သွားရောက် စော်ကားမိပါက သူသည်သာ ပထမဆုံး အနစ်နာခံရမည့်သူ (ခုတုံးလုပ်ခံရမည့်သူ) ဖြစ်ပေလိမည်။

သို့သော် လင်ဒါက လက်လျှော့တော့မည့် အချိန်မှာပင်   ယု က ဤကဲ့သို့ အော်ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည် -

“ရွှေဒင်္ဂါး သန်းသုံးဆယ်! ပြီးတော့ ဒီလက်စွပ်ပါ ထည့်ပေးမယ်!!!”

  ယု သည် ပြောရင်းနှင့် သူ၏ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ပြလိုက်ရာ အဆင့်-S မှော်ကျောက်မျက်ပါသော လက်စွပ်မှာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ခန်းမတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ကျသွားသည်။   ယု ကို နောက်ကွယ်ကနေ လှောင်ပြောင်နေကြသူများမှာလည်း ပါးစပ်အလိုလို ပိတ်သွားကြတော့သည်။

ဤလက်စွပ်ကို သာမန်လူများ မခွဲခြားနိုင်သော်လည်း၊ ဒီနေရာကို ရောက်နေသူများမှာ မျက်စိလျှင်သော သူခိုးဟောင်းကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ မှိန်ပျပျ မီးရောင်အောက်တွင်ပင် ထိုကျောက်မျက်မှာ သက်တံရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်မှာ အဆင့်-S မှော်ကျောက်မျက်မှလွဲ၍ အခြားမဖြစ်နိုင်ပေ။ သာမန် အဆင့်-S မှော်ကျောက်မျက် တစ်လုံးလျှင် ရွှေဒင်္ဂါး သုံးသန်းခန့် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ ငွေဖြူရောင်စစ်စစ် ဖြစ်နေသည်မှာ ဟင်းလင်းပြင်မှော်ကျောက်မျက် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ကျောက်မျက်၏ ဈေးနှုန်းမှာ နှစ်ဆခန့် ရှိသဖြင့် ဤလက်စွပ်တစ်ကွင်းတည်းနှင့်တင် ရွှေဒင်္ဂါး ခြောက်သန်းကျော် တန်ဖိုးရှိနေသည်။

အခြားသော ကျောက်မျက် သို့မဟုတ် လက်စွပ်များကို လေလံဈေးတွင် ထည့်သွင်းခွင့်ပြုမည် မဟုတ်သော်လည်း (စည်းမျဉ်းအရ ငွေသားသာ သုံးရသဖြင့်)၊ ဤလက်စွပ်မှာမူ ထူးခြားလှသည်။ ၎င်းသည် အဆင့်-S ဟင်းလင်းပြင်ကျောက်မျက် ဖြစ်ပြီး၊ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင်ပင် ဆယ်ကွင်းထက်မပိုဘဲ ရှိနိုင်သော ရတနာဖြစ်သည်။

တစ်ခန်းလုံး ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

တစ်ဖက်မှ လူသန်ကြီးမှာလည်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဆွံ့အသွားကာ သူ၏အနောက်က ခေါင်းစွပ်ခြုံထားသော အမျိုးသမီးကို အမြန်လှည့်မေးလိုက်သည် -

‘သခင်မကြီး မန်း ? ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ?’

ခေါင်းစွပ်အောက်မှ အမျိုးသမီးမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်သပ်လိုက်ပြီး -

“ဈေးထပ်မတိုးနဲ့တော့။ သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါတို့မသိရသေးဘူး၊ ပြီးတော့ ငါတို့မှာလည်း ဒီလောက်အထိ ရွှေဒင်္ဂါး မပါလာဘူး။ အခြေအနေကို အရင်ကြည့်ပြီးမှ လှုပ်ရှားကြတာပေါ့။”

“အခြေအနေကြည့်ပြီးမှ လှုပ်ရှားမည်” ဆိုသော စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူသန်ကြီးနှင့် ဘေးက နှစ်ယောက်မှာ သူမ ဆိုလိုသည့်အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ လေးယောက်မှာ ယနေ့ ဤနှင်းမြကျောက်လက်ကောက်ကို ရအောင်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ပြိုင်ဘက်မှာ မည်သူနည်းဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တော်ဝင်မိသားစုဝင်ဖြစ်ပါက သူတို့၏ အဆင့်အတန်းဖြင့် ဖိအားပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ သာမန် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုမှ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပါက လုယူရန်သာ ရှိတော့သည်။

ခေါင်းစွပ်ခြုံထားသော အမျိုးသမီးက စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်မှာ— “ငါက အေးအေးဆေးဆေး နေချင်တာကို၊ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ အင်ပါယာကြီးထဲမှာ ငါတို့ ‘အိုက်ဇက်စ်’  မျိုးနွယ်စုရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံထိုက်တဲ့သူက အလွန်ရှားပါတယ်”

အိုက်ဇက်စ်  မျိုးနွယ်စုဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း? ၎င်းမှာ လက်ရှိ အင်ပါယာ၏ စစ်သေနာပတိချုပ်၏ မျိုးရိုးအမည်ဖြစ်ပြီး၊ မြို့တော်၏ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း သုံးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်နှင့် နန်းရင်းဝန်တို့မှလွဲလျှင် အိုက်ဇက်စ် မျိုးနွယ်စုမှာ အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး၊ မင်းသားများပင်လျှင် သူတို့ကို ရှောင်ရှားကြရသည်။

ယခုရောက်နေသော လေးယောက်အနက် ခေါင်းစွပ်ခြုံထားသော အမျိုးသမီးမှာ မန်လီနာ အိုက်ဇက်စ်  ဖြစ်ပြီး၊ အိုက်ဇက်စ် မိသားစု၏ ဒုတိယသမီးတော် ဖြစ်သည်။ သူမသည် အမျိုးသမီးဖြစ်သော်လည်း လျှော့တွက်၍မရပေ။ အိုက်ဇက်စ် မိသားစုမှာ စစ်ရေးတွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိဟု ကျော်ကြားပြီး၊ မိသားစုဝင်တိုင်းတွင် ထူးခြားသော မွေးရာပါ မှော်စွမ်းအားများ ရှိကြသည်။ သူမနှင့်အတူ ပါလာသော သုံးဦးမှာလည်း အလွန်ကျွမ်းကျင်သော စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဥပမာ— ဈေးခေါ်ခဲ့သော လူသန်ကြီးမှာ သူ၏မှော်စွမ်းအားက မထူးခြားသော်လည်း၊ သူသည် မှော်အတတ်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ “မွေးရာပါ မှော်စွမ်းအား ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်း” ဆိုသော ဤစွမ်းရည်မှာ သူ၏ ထူးခြားသော ပါရမီဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ   ယု ကို မသိကြသဖြင့် သူရူးနေပြီဟုသာ ထင်နေကြသည်။ အရည်မပျော်သော ရေခဲမှာ မည်မျှပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိစေကာမူ ရွှေဒင်္ဂါး သန်းသုံးဆယ်နှင့် အဆင့်-S ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းစာ တန်ဖိုးမရှိဟု သူတို့ ယူဆကြသည်။

သို့သော် ထိုရေခဲတုံး၏ တန်ဖိုးကို သူတို့ မသိကြပေ။ သာမန်လူများအတွက် ဤနှစ်ပေါင်းသောင်းချီ သက်တမ်းရှိသော ရေခဲမှာ လှပသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် ရတနာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ကြားဖူးကြသော်လည်း မည်သည့်နေရာတွင် သုံးရမှန်း သူတို့ မသိကြပေ။

ကျွမ်းကျင်သော မှော်ဆရာများမှာမူ ဤလက်ကောက်သည် ဝတ်ဆင်သူ၏ မှော်စွမ်းအားကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကြောင်း သိကြသော်လည်း၊ ၎င်း၏ လက်တွေ့ အာနိသင်မှာ   ယု ၏ လက်ပေါ်က ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်၏ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးလောက် မရှိဟု ယူဆကြသည်။

ဆေလီယာ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသော   ယု သာလျှင် ဤအရည်မပျော်သော ရေခဲ၏ စစ်မှန်သော အသုံးဝင်ပုံကို နားလည်သူဖြစ်သည်။ ဤရေခဲသည် ပင်လယ်နက်၏ အစွန်းရောက် အေးခဲသော ဒေသများမှ ရရှိခြင်းဖြစ်ပြီး ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ အကယ်၍ ရေခဲမှော်အတတ် ကို လေ့ကျင့်ထားသူတစ်ဦးက ဝတ်ဆင်ပါက ၎င်းသည် အနှိုင်းမဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ရေခဲမှော်အထူးပြု မှော်ဆရာတစ်ဦးက ဤလက်ကောက်ကို ဝတ်ဆင်ပါက သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အလားတူ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှု အာနိသင်ကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဤလက်ကောက်မှာ အေးစက်လှသော်လည်း ဝတ်ဆင်လိုက်သည့်အခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသည့်အပြင် အမျိုးသမီးများအတွက် အလှအပနှင့် ကျန်းမာရေးအတွက်လည်း အထောက်အကူပြုသည်။

ရွှေဒင်္ဂါး သန်းသုံးဆယ့်ငါးသန်းဆိုသည်မှာ သင့်တင့်သော ဈေးနှုန်းဖြစ်ပြီး၊ သန်းငါးဆယ် ပေးရလျှင်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ဤအချက်ကို နားလည်သူမှာ   ယု နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ဘက်က ဈေးပြိုင်ခေါ်ခဲ့သော အုပ်စုသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော ခန်းမထဲတွင် လေလံပွဲစီစဉ်သူက အသာအယာ ပြောလိုက်သည် -

‘ဒါဆိုရင်... သန်းသုံးဆယ် တစ်ကြိမ်။’

သူသည် စကားဆုံးသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ခန်းမတစ်ခုလုံး ငြိမ်သက်နေဆဲပင်။

‘နှစ်ကြိမ်!’

သူက အနှေးပြကွက်ကဲ့သို့ ထပ်မံ ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သူမျှ စကားမဟရဲကြတော့ပေ။

“သုံးကြိမ်!!! ဂုဏ်ယူပါတယ်ခင်ဗျာ၊ ဒီလူကြီးမင်းက ရွှေဒင်္ဂါး သန်းသုံးဆယ်နဲ့ အဆင့်-S ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းပေးပြီး ဒီနှင်းမြကျောက်လက်ကောက်ကို ရရှိသွားပါပြီ။ ခဏနေရင် အနောက်က ရုံးခန်းမှာ လာရောက်စာချုပ်ချုပ်ဆိုနိုင်ပါတယ် ခင်ဗျာ။”

လေလံပွဲစီစဉ်သူသည်   ယု ကို ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။   ယု ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း၊ သန်းသုံးဆယ်ကို ချက်ချင်း သုံးစွဲနိုင်သော ဤကဲ့သို့သော သူဌေးကြီးမှာ ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော် ဘေးတွင်ထိုင်နေသော လင်ဒါမှာမူ လုံးဝ မှင်သက်နေမိသည်။ ဤပျော်ရွှင်မှုက ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသဖြင့် သူမ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။ သူမသည် လက်စွပ်ကို လက်လျှော့ထားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ   ယု က ထည့်သွင်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလေလံပွဲမှာ သူမအဖေ စီမံခန့်ခွဲခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူမသာ ထိုလက်စွပ်ကို လိုချင်ပါက အဖေ့ကို ပြောရုံနှင့် ရနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ—   ယု သည် ထိုင်ခုံကို ကျော်ဖြတ်ကာ စင်မြင့်ပေါ်က မီးရောင်အောက်သို့ တည့်တည့် လျှောက်လှမ်းသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်မှ လက်စွပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး လူအားလုံး၏ ရှေ့တွင် လေလံပွဲစီစဉ်သူထံ ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်သည် -

“ရွှေဒင်္ဂါး သန်းသုံးဆယ်လုံးက ဒီလက်စွပ်ထဲမှာ ရှိတယ်။ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါ။ ငါ အမြန်ပြန်ဖို့ လိုတယ်၊ ထပ်ပြီး မစောင့်နိုင်တော့ဘူး။”

ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားပါတော့သတည်း။