စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် ယု သည် အီဂေးလ်နောက်သို့ လိုက်ကာ လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ရေးခန်းမသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
အထူးတန်း ၏ လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခန်း အချိန်ဇယားမှာ ပုံသေနီးပါး ရှိနေတတ်သဖြင့် ဤနေရာသည် အိုင်းရှာကို ရှာဖွေရန် အကောင်းဆုံးနေရာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယု နှင့် အီဂေးလ်တို့ ခန်းမထဲသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင်မူ တစ်ယောက်မှမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဟင်? ဒီအချိန်ဆို အားလုံး ဒီမှာ ရှိနေရမှာ မဟုတ်လား??" အီဂေးလ်သည် တိတ်ဆိတ်နေသော ခန်းမကိုကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။
ထိုစဉ် သူတို့နောက်မှ ကီးလ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နောက်ကျနေရတာလဲ??"
ကီးလ်သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ယု နှင့် အီဂေးလ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သီးသန့်အချိန်တွင် ယု နှင့် မည်မျှပင် ရင်းနှီးပါစေ၊ လူရှေ့တွင်မူ သူမသည် အေးစက်သော ဆရာမတစ်ဦး၏ ပုံစံကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားလေ့ရှိသည်။
"အား! မဟုတ်ဘူးလေ... ကျွန်မတို့... ဟို..." ကီးလ်၏ တည်ကြည်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အီဂေးလ်မှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဤအတန်းကို နောက်ကျခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကို သူမ သိနေသည်မဟုတ်ပါလား။
"တော်တော့၊ ရှင်းပြနေဖို့ မလိုဘူး" ကီးလ်၏ အေးစက်သော စကားတစ်ခွန်းက အီဂေးလ်ကို ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားစေသည်။
"ဟင်?? ရှင်းပြဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မပေးတော့ဘူးလား? ကျွန်မ ဒီအတန်းကနေ အထုတ်မခံချင်ဘူး!!" အီဂေးလ်သည် သူမ၏ ခေါင်းကို ကိုင်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားတော့သည်။
"???" ကီးလ်မှာ ခဏတာ ကြောင်သွား၏။ သူမသည် အီဂေးလ်ကို ထုတ်ပစ်ရန် အစီအစဉ်မရှိသဖြင့် အီဂေးလ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
"ဒါတွေ အကုန်လုံး မင်းကြောင့်ပဲ၊ လူရှုပ်ကောင်! မင်းသာ အိုင်းရှာကိစ္စကို စောစောစီးစီး ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ငါ အခုလို အထုတ်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး! မင်းကတော့ အေးဆေးပေါ့၊ မီးလျှံစုန်းမရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ဆိုတော့ ဘာမှမဖြစ်ဘူးလေ!! ငါ့ကျတော့ကော! ငါသာ အထုတ်ခံရရင် ငါ့ဘဝ ပျက်ပြီ! မင်းလို လူရှုပ်က ငါ့အတွက် တာဝန်ယူရမယ်!!"
ပုံမှန်ဆိုလျှင် ကြမ်းတမ်းပြီး အနိုင်ကျင့်တတ်သော အီဂေးလ်မှာ ယခုမူ မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲနေချေပြီ။ ယု သည်လည်း ထိုသို့ဖြစ်နေသော အီဂေးလ်ကိုကြည့်ကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။
"မင်း ဒီကလေးမလေးကို ဘာတွေ ထပ်လုပ်လိုက်ပြန်ပြီလဲ?" ကီးလ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ယု အနားသို့ တိုးလာပြီး အီဂေးလ် မကြားနိုင်သော အသံဖြင့် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
"ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး! ကျွန်တော် ဒီနေ့ စိတ်မကြည်လို့ သူမက ကျွန်တော့်ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေရင်းနဲ့ နည်းနည်း နောက်ကျသွားတာပါ" ယု က နားလည်မှု မလွဲစေရန် အမှန်အတိုင်း အမြန်ရှင်းပြလိုက်သည်။
"အီဂေးလ်လို စရိုက်မျိုးနဲ့သူက မင်းကို နှစ်သိမ့်ပေးတယ် ဟုတ်လား?" ကီးလ်သည် ယု ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသလို သူမ၏ နဖူးကို လက်ဖြင့် အသာအယာ ပွတ်လိုက်သည်။
ယု သည် ထိုသို့ပြောလိုက်မိသည့်အတွက် ချက်ချင်းပင် နောင်တရသွားသည်။ မပြောမိရင် ပိုကောင်းမှာပဲဟု တွေးလိုက်မိ၏။
ကီးလ်သည် အခြေအနေကို နားလည်သွားပုံရသဖြင့် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့တွေ အများကြီး တွေးနေကြတာလား? အတန်းတစ်ခါ နောက်ကျတာက အများဆုံးရှိလှ ညဘက် စာအုပ်ပြန်ကူးခိုင်းတဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပဲ ရှိတာပါ။ ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ အထုတ်ခံရမှာလဲ"
"ဟင်?? အထုတ်မခံရဘူးလား? ဒါဆို ဘာလို့ ရှင်းပြနေစရာ မလိုဘူးလို့ ပြောတာလဲ?" အီဂေးလ်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်နှာကလည်း ဝင်းပလာသည်။
"အကြောင်းကတော့... ဒီနေ့ မွန်းတည့်ချိန်လောက်မှာ ကျောင်းထဲမှာ မြေပြင်နဂါး တစ်ကောင် တွေ့တယ်လို့ သတင်းရထားလို့ပဲ။ အားလုံးက အဲ့ဒီကောင်ကို လိုက်ရှာနေကြတာဆိုတော့ မင်းတို့ နောက်ကျတဲ့ကိစ္စအတွက် အချိန်အကုန်မခံချင်တော့လို့"
"မြေပြင်နဂါး??"
အီဂေးလ်မှာ အခြေအနေကို သိပ်နားမလည်ပေ။ မြေပြင်နဂါးဆိုသည်မှာ မြေအောက်ထဲတွင် နေထိုင်တတ်ပြီး ရိုးရှင်းသော မြေဓာတ်မှော်ပညာများကို သုံးနိုင်သည့် သာမန်မိစ္ဆာသားရဲတစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။ နာမည်တွင် "နဂါး" ဟု ပါသော်လည်း တကယ့်နဂါးမျိုးနွယ်၏ သွေးမှာ အလွန်နည်းပါးပြီး အဆင့်နိမ့်မျိုးကွဲ တစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သာမန်ဆိုသော်လည်း ၎င်းမှာ B အဆင့်ရှိသော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ဖြစ်စေသည့် သားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်၏။ ထိုကဲ့သို့သော သားရဲမျိုး ကျောင်းထဲတွင် ပေါ်လာသည်မှာ မည်သို့ပင် စဉ်းစားစဉ်းစား မဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စပင်။
"မွန်းတည့်ချိန်ကတည်းက တွေ့လိုက်တဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ လမ်းမှားပြီး ရောက်လာတာ ဖြစ်မှာပါ၊ ကျောင်းရဲ့ မြေအောက်မှာ ကာကွယ်ရေးမှော်တွေ မရှိဘူးလေ။ အခု အထူးတန်း က ကျောင်းသားတွေ အကုန်လုံး အဲ့ဒီကောင်ကို လိုက်ရှာဖို့ ကူညီပေးနေကြတယ်။ ဒါက မင်းတို့အတွက် ဒီနေ့ရဲ့ လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခန်းပဲ"
ကီးလ်သည် အီဂေးလ်နှင့် ယု ကို တာဝန်ပေးအပ်လိုက်သည်။
"နားလည်ပါပြီ!" အီဂေးလ်မှာ အထုတ်ခံရမည့် ဘေးမှ လွတ်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် တက်ကြွလာတော့သည်။
"အေး... ပြီးတော့ ကျောင်းအုပ်ကြီး အာဆီမန်း နဲ့ ကျောင်းအုပ် ကလဲယားတို့ နှစ်ယောက်လုံး ကျောင်းမှာ မရှိကြဘူး။ ဒါကြောင့် ရှာဖွေရေးမှော်တွေနဲ့ 'ဝိညာဉ်ခြေရာခံ' မှော်တွေကို သုံးလို့မရဘူး။ မင်းတို့ အဲ့ဒီကောင်ကို တွေ့ရင် အရင်ဆုံး ပိတ်မိနေအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ အဓိကအဖွဲ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်။ အကူအညီ ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်ကြပေါ့။ ဒါက မင်းတို့အတွက် မခက်ခဲပါဘူး"
"ပြဿနာ မရှိပါဘူး!" အီဂေးလ်က အားတက်သရော ဖြေလိုက်၏။
"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို လူခွဲပြီး လှုပ်ရှားကြတော့"
ပြောပြီးသည်နှင့် ကီးလ်မှာ အမြန်ထွက်ခွာသွားသည်။ ယု နှင့် အီဂေးလ်တို့သည်လည်း လက်နက်စင်ဆီသို့ သွားကာ သူတို့၏ လက်နက်များကို ယူလိုက်ကြသည်။
အီဂေးလ်၏ ပုဆိန်ကြီးမှာ ယခင်က မီးတောက်ကျား၏ ကိုက်ခဲခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ကျောင်းမှ ထုတ်ပေးထားသော ပုဆိန်တစ်လက်ကို ယာယီ အသုံးပြုရသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ပုဆိန်နှင့် ပုံစံတူသော်လည်း အသုံးပြုရသည်မှာ အသားမကျသလို ခံစားနေရ၏။ ယု မှာမူ လက်နက်စင်ရှေ့တွင် ဟန်ပြရပ်နေပြီး ဘာမှမယူဘဲ အီဂေးလ်နောက်သို့သာ လိုက်လာခဲ့သည်။
"ကောင်းပြီ! ကီးလ်လည်း သွားပြီဆိုတော့... တို့တွေ အရင်ဆုံး အိုင်းရှာကို သွားရှာကြရအောင်!"
ယု သည် ကီးလ် တကယ်ထွက်သွားသည်ကို အတည်ပြုရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝှေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အတွက်တော့ မြေပြင်နဂါးဖြစ်စေ၊ မိုးကောင်းကင်နဂါးဖြစ်စေ၊ အရှေ့အရပ်က နဂါးဘုရင်ကိုယ်တိုင် လာပါစေ... ဘာမှ အရေးမကြီးပေ။ အခုချိန်မှာ ယု အလိုချင်ဆုံးအရာမှာ အိုင်းရှာကို ရှာပြီး သူ၏ ခံစားချက်များကို သေသေချာချာ ဖွင့်ပြောပြရန်သာ ဖြစ်သည်။
"အင်း... မင်းရဲ့ ဆန္ဒကိုတော့ ငါ သဘောတူပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြေပြင်နဂါးကတော့ ငါတို့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရောက်နေပြီထင်တယ်..."
အီဂေးလ်က ကီးလ် ထွက်သွားသည့်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ရာ စင်္ကြံလမ်း၏ အဆုံးတွင် အလျား ၄ မီတာ၊ အမြင့် ၃ မီတာခန့်ရှိသော ကြီးမားသော ပုတ်သင်ညိုကြီးတစ်ကောင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ညိုမှိုင်းသော အကြေးခွံများ ဖုံးအုပ်နေပြီး ချွန်ထက်သော နဖူးမှာ အလွန်မာကျောပုံရသည်။ ကျောက်တုံးများကို ဝါးစားနေသော ၎င်း၏ သွားများကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤသားရဲမှာ အလွန်အမင်း ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း သိသာလှသည်။
သို့သော် အီဂေးလ် မြင်လိုက်ပြီး တစ်စက္ကန့်အကြာမှာပင် မြေပြင်နဂါးသည် ခုန်တက်ကာ မြေကြီးထဲသို့ ငုပ်လျှိုးသွားပြီး မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ဟာ!! မြန်မြန်... လိုက်ကြစို့!!!!"