အခန်း (၇၀) - ဓားတောင်ထွတ်သခင်၏ အမှတ်အသားပြား

ယဲ့ချန်၏ လက်ထဲရှိ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြားကို ကြည့်ရင်း၊ စွန်းရုရှင်းမှာ လုမယူမိအောင် မနည်းထိန်းထားရသည်။ သူမ လိုချင်သည်၊ သူမ အလွန်အမင်းကို လိုချင်နေသည်။ သို့သော် သူမ တည်ငြိမ်နေမှဖြစ်မည်။ အလောတကြီး လုပ်၍မရပေ။

စွန်းရုရှင်းက အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ယဲ့ချန်... မောင်လေးဆီမှာ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြား တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား!"

ကနဦး စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြီးတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ သူမက အလျင်အမြန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မောင်လေး စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ဝင်ခွင့်နေရာ ရထားတယ်ဆိုတာ အစ်မ မသိခဲ့ဘူး... မောင်လေး ဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူးလေ။ အစ်မ လက်မခံနိုင်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ပျံသန်းရေးလှေ ကိစ္စပြီးကတည်းက အစ်မ မောင်လေးကို အများကြီး အကြွေးတင်နေခဲ့တာ။ အခု မောင်လေးရဲ့ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြားကို အစ်မ ဘယ်လိုလုပ် ယူနိုင်ပါ့မလဲ။"

ယဲ့ချန်သည် ထိုသို့သော ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် စကားများကို သည်းခံနားထောင်နေရန် စိတ်မရှည်တော့ပေ။ သူက စွန်းရုရှင်း၏ လက်သေးသေးလေးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူမ၏လက်က ဖြူဖွေးနုနယ်ပြီး ပိုးသားကဲ့သို့ နူးညံ့ကာ ကိုင်ကြည့်လိုက်လျှင် အေးစိမ့်စိမ့်လေး ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ယခင်ဘဝက ကျော်ကြားသော စန္ဒရားပညာရှင်များ၏ လက်များထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်နေသေးသည်။ အထိအတွေ့က တကယ့်ကို အပြစ်ကင်းစင်လှသည်။

ယဲ့ချန်က စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြားကို သူမ၏လက်ထဲသို့ အတင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။ "သေချာတာကတော့ စီနီယာအစ်မက ဒါကို ပိုလိုအပ်နေတာပဲ။ ယူလိုက်ပါ။"

စွန်းရုရှင်း၏ လက်ချောင်းများက အမှတ်အသားပြားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်သွားပြီး၊ သူမ၏ လက်ဖဝါးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ချွေးများပင် ပျံလာခဲ့သည်။ သူမ အိပ်မက်မက်ခဲ့ရသော၊ လိုချင်တပ်မက်ခဲ့ရသော ဂိုဏ်းဝင်ခွင့်က ယခု သူမလက်ထဲသို့ ဤကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ တကယ်ကို ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားသည်။ သူမ ဤနေရာသို့ လာခဲ့စဉ်က များစွာ မျှော်လင့်ချက်မထားခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြားဆိုသည်မှာ ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသောအရာ ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းက ပျံသန်းရေးလှေ ပြဿနာကိုပင် ထည့်မပြောတော့ပေ။ ဤသို့သောအခြေအနေတွင် ယဲ့ချန်က သူမကို အမှတ်အသားပြား ပေးလိုက်ခြင်းက...

စွန်းရုရှင်းသည် မည်မျှပင် ကြံစည်မှုများ ရှိနေစေကာမူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မတတ်သာဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယဲ့ချန် သူမကို တကယ် ချစ်တာပဲ။

"အခု မောင်လေးက စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြားကို ပေးလိုက်ပြီဆိုတော့၊ မိသားစုကို ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ။ ပြီးတော့ အစ်မက စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို ဝင်သွားရင်၊ မောင်လေး ဘယ်လိုဖြစ်ကျန်ခဲ့မလဲ။ ဒါ... ဒါက သိပ်ပြီး အဆင်မပြေသလိုပဲ။"

စွန်းရုရှင်းက စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ချန်က မျက်လုံးသာ လှန်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားရသဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။ သူမ ဘာတွေ သရုပ်ဆောင်နေတာလဲ။ သူမကို ငါ မြင်ဖောက်မသိနိုင်ဘူးလို့များ ထင်နေတာလား။

ယဲ့ချန်က စိုးရိမ်သယောင် ဟန်ဆောင်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်မ ပြောတာမှန်တယ်။ မိသားစုကို ကျွန်တော် ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ။ ဒါက..." သူက စွန်းရုရှင်း၏ လက်ထဲရှိ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြားဆီသို့ အကြည့်ပြန်ရောက်သွားသည်။

ယဲ့ချန်၏စကားကို ကြားသောအခါ စွန်းရုရှင်း၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ စကားမြန်သွားမိသည့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"အဲဒီအတွက် မောင်လေး စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အမှတ်အသားပြားက မောင်လေးကို ပေးထားတာပဲလေ။ မောင်လေးစိတ်ကြိုက် လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိပါတယ်။ မောင်လေးရဲ့ မိသားစုက ဝင်စွက်ဖက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူး။"

ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများက သူမ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော အမှတ်အသားပြားဆီသို့ ရောက်သွားပြီး၊ နှုတ်ခမ်းတွင် မဲ့ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အတွင်းရေးအရ စိတ်ကြိုက်ခွဲဝေနိုင်သော်လည်း၊ ပြင်ပလူများကို ပေးအပ်ခြင်းက သေချာပေါက် ပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမိန်းမကတော့ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယဲ့ချန်ကလည်း ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်သားပဲ၊ အခု ဒါက ကျွန်တော့်ဟာဖြစ်နေပြီပဲ။ ကျွန်တော် သဘောကျတဲ့သူကို ပေးလို့ရတာပေါ့။ ယူသွားလိုက်ပါ စီနီယာအစ်မ။"

စွန်းရုရှင်းက အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏မျက်နှာမှာ ကျေးဇူးတင်မှုများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ "ဂျူနီယာမောင်လေး... မောင်လေး အစ်မအပေါ် အရမ်းကောင်းလွန်းပါတယ်။ အစ်မ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်တဲ့အခါ မောင်လေးရဲ့ ကျေးဇူးကိုဆပ်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်။"

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ချန်၏ စိတ်ထဲ၌ စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက သူမ၏ နှမ်းဖြူးစကားများကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ သူမအား ထွက်သွားရန်သာ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ "မြန်မြန် သွားတော့။ ကျွန်တော့် မိသားစုက မြင်သွားရင် ကိစ္စတွေ ရှုပ်ကုန်လိမ့်မယ်။"

စွန်းရုရှင်းလည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ် ဝင်လာသည်။ ယဲ့မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို မြင်သွားပါက အရာအားလုံး သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးအကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားပြီးနောက်၊ သူမနှင့် စွန်းယဲ့တို့သည် ယဲ့အိမ်တော်အနီးမှ ကမန်းကတမ်း ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

စွန်းယဲ့မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေပြီး သူ၏အသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ "သမီး... အခု သမီးတို့ဆီမှာ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြား ရှိနေပြီဆိုတော့၊ ဆရာ့အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရာက မျက်နှာကိုတော့ ထောက်သေးတာပဲ။ သူက ဘာမှမလုပ်ဘဲ ပိုက်ဆံယူသွားကောင်း ယူသွားနိုင်ပေမဲ့၊ ငါတို့ကိုတော့ ဆက်ပြီး ပစ်မှတ်ထားနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သမီးလေး နောက်ဆုံးတော့ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်ရသွားပြီပဲ။ သမီးရဲ့ အနာဂတ်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နိုင်ခြေ ရှိလာပြီဆိုတော့၊ ငါတို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိသွားပြီ။ အခု ငါတို့ ဘယ်ကို သွားကြမလဲ။"

စွန်းရုရှင်းက စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ တစ်ချက်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အခု စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို တန်းသွားကြမယ်။ ယဲ့မိသားစုသာ သိသွားရင် အမှတ်အသားပြားကို သေချာပေါက် ပြန်လာလုလိမ့်မယ်။ ယဲ့မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်က အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ သူတို့ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ သိသွားတာနဲ့၊ သမီးတို့ ဂိုဏ်းထဲဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အချိန်မနှောင်းခင် အခု ချက်ချင်း သွားမှဖြစ်မယ်။"

စွန်းယဲ့က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဟုတ်သည်၊ သူတို့ ချက်ချင်းသွားမှ ဖြစ်မည်။ ယဲ့ချန်က သူတို့မိသားစု၏ ဝင်ခွင့်အမှတ်အသားပြားကို ပြင်ပလူအား ပေးလိုက်ကြောင်း ယဲ့မိသားစု သိသွားသောအခါ မည်သို့ဖြစ်လာမည် ဆိုသည်ကိုမူ သူတို့နှစ်ဦးလုံး ထည့်မပြောခဲ့ကြပေ။

အကြောင်းမှာ ယဲ့ချန်၏ ကံကြမ္မာ မည်မျှပင် ဆိုးရွားသွားစေကာမူ သူမသည် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြားကို ဘယ်တော့မှ ပြန်ပေးမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရမည်။ သူမ ဂိုဏ်း၏ တပည့်ဖြစ်လာသောအခါ ယဲ့ချန်ထံ သွားရောက်လည်ပတ်ပြီး ပြုပြင်ဖြေသိမ့်မှုများ ပြုလုပ်ကောင်း ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်အတွက်မူ သူမ၏လမ်းကြောင်းက သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသည် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်၏ အစွန်အဖျားတွင် တည်ရှိသည်။ ပို၍တိကျစွာဆိုရလျှင် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်သည် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ တည်ထောင်ဖြစ်တည်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့ပြင်သို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ စွန်းရုရှင်းသည် သူမ၏ ပျံသန်းရေးလှေကို ချက်ချင်းခေါ်ထုတ်လိုက်ပြီး၊ စွန်းယဲ့နှင့်အတူ ဂိုဏ်း၏ တံခါးဝဆီသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ပျံသန်းသွားတော့သည်။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကြီးသည် တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

ခရီးဆုံးသို့ နီးကပ်လာစဉ်၊ စွန်းယဲ့သည် သမီးဖြစ်သူအတွက် ဝမ်းသာနေသော်လည်း မတတ်သာဘဲ မေးလိုက်မိသည်။ "သမီး... ယဲ့ချန်ကို သမီး အရင်က ပြောခဲ့တဲ့စကားကလေ... အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီးရင် သမီးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေးပြီး ကျေးဇူးဆပ်မယ်ဆိုတာ တကယ်ပြောတာလား။"

စွန်းရုရှင်းက ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ယဲ့ချန်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို သမီး နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သမီးတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းတွေက ပိုပိုပြီး ကွာဟလာတော့မှာ။ သမီးက မကြာခင် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာတော့မှာ၊ သူကတော့ သေးငယ်တဲ့ မိသားစုလေးတစ်ခုက မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပဲလေ။ သမီးက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ရင်တောင်၊ ယဲ့ချန်က ချီသန့်စင်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်တွေကိုတောင် ရောက်ချင်မှ ရောက်မှာ။"

"သမီးတို့ကြားက ကွာဟချက်က အရမ်းကြီးမားလွန်းသွားလိမ့်မယ်။ သူသာ သမီးရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်လာရင်၊ သမီးက သူ့ကို ဒုက္ခပေးသလိုပဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့။ သမီး အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီး အကြီးအကဲဖြစ်လာတဲ့အခါ သူ့ကို စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းထဲ တပည့်အဖြစ် ခေါ်သွင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာပေးမယ်လေ။ အဲဒီကျရင် သမီးတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အပြန်အလှန် ကျေးဇူးဆပ်ပြီးသား ဖြစ်သွားပြီး၊ ဘာအကြွေးမှ မရှိတော့ဘူးပေါ့။"

စွန်းယဲ့ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး၊ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူမ၏စကားများကို နားထောင်နေသည်။

ဒါက... သိပ်ပြီး အဆင်ပြေပုံမရဘူး။ သူမ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ရင်တောင်၊ အဲဒီအချိန်ကျ ယဲ့ချန် အသက်ဘယ်လောက်ရှိနေပြီလဲ။ အဲဒီအချိန်ရောက်မှ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို ဝင်ရတာက ဘာမှအဓိပ္ပာယ်ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် အပြန်အလှန် ကျေးဇူးဆပ်တယ်လို့ ခေါ်နိုင်မှာလဲ။

သို့သော် စွန်းရုရှင်းသည် သူ၏သမီးဖြစ်ပြီး၊ စွန်းယဲ့က သူမအတွက် အကောင်းဆုံးကိုသာ လိုလားနေဆဲဖြစ်သည်။ ယခု သူမ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ တပည့်ဖြစ်တော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ယဲ့ချန်၏ နောက်ခံအရ သူမနှင့် မသင့်တော်တော့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

စွန်းယဲ့က သမီးဖြစ်သူအား လေးလေးနက်နက် ဆက်လက်အကြံပေးလိုက်သည်။ "သမီး ဂိုဏ်းထဲရောက်သွားရင် ကျင့်ကြံဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ကြိုးစားပါ၊ ပြီးတော့ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားအောင် နေပါ။ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရပြီး သူတို့ရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာနိုင်ရင်၊ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နိုင်ခြေက သိသိသာသာ တိုးလာလိမ့်မယ်။ အဖေ ငယ်ငယ်တုန်းက အဖေ့အုပ်စုထဲမှာ သုံးယောက်က အကြီးအကဲတွေရဲ့ တပည့်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရတယ်။ အဲဒီထဲက နှစ်ယောက်က နောက်ဆုံးမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားကြတယ်။"

စွန်းရုရှင်းက ဂရုတစိုက် နားထောင်နေပြီးနောက် စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "သမီးက တောင်ထွတ်သခင်တစ်ယောက်ရဲ့ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခံရရင်ရော။ အဲဒါက ပိုပြီး မျှော်လင့်ချက်ရှိမနေဘူးလား။"

ယင်းကို ကြားသောအခါ စွန်းယဲ့က ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် သတိပေးချက်များ ပါဝင်နေသည်။ "တောင်ထွတ်သခင်တွေဆိုတာ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်မှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီးတွေချည်းပဲ။ သူတို့က သာမန်တပည့်တွေကို ကြည့်တောင်ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့သာ တပည့်တစ်ယောက် လက်ခံမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီလူက တကယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်၊ အနည်းဆုံး အဆင့်ကိုး ဝိညာဉ်ကြော ဒါမှမဟုတ် ရှားပါးတဲ့ ထူးခြားဝိညာဉ်ကြော ပါတဲ့သူမျိုးမှပဲ ရမှာ! အဲဒီအကြောင်း တွေးပြီး အချိန်မဖြုန်းပါနဲ့။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ စွန်းရုရှင်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ တောင်ထွတ်သခင်တစ်ယောက်၏ တပည့်ဖြစ်ခွင့်ရလျှင် အလွန်ကောင်းမွန်မည်မှာ သေချာသည်။ တောင်ထွတ်သခင်၏ တပည့်များမှာ မည်ကဲ့သို့ နေမည်ကို သူမ မတွေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။ သေချာပေါက် သူတို့က ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ရမည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် သူမက ထိုအတွေးကို အလျင်အမြန် ခါထုတ်လိုက်ပြီး လက်ရှိအနာဂတ်ကိုသာ ပြန်လည်အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယဲ့ချန်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ယဲ့အိမ်တော်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။ စနစ်ထံမှ တုံ့ပြန်မှုက သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့သည်။

"လက်ဆောင်ပေးအပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။"

"လက်ဆောင်: စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြား။"

"တုံ့ပြန်မှုကို လုပ်ဆောင်နေပါသည်..."

"ဆယ့်ငါးဆ တုံ့ပြန်မှု လုပ်ဆောင်နေပါသည်..."

"အိမ်ရှင် ပေးအပ်လိုက်သော လက်ဆောင်သည် လက်ခံရရှိသူအတွက် အလွန်အမင်း အရေးကြီးပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် သာလွန်နေကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။ ဤအရာက ၎င်းတို့၏ စိတ်ခံစားမှု အခြေအနေကို ကြီးမားစွာ အတက်အကျ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှု ဆုလာဘ်တစ်ခုကို အစပျိုးပေးခဲ့ပါသည်။"

"ဆုလာဘ်: ဓားတောင်ထွတ်သခင်၏ အမှတ်အသားပြား။"

"ဓားတောင်ထွတ်သခင် ဂူယွင်ယွီသည် သူမ၏ ကြီးထွားလာမှုကာလအတွင်း အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က ဓားသမားတစ်ဦး၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးပါသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက သူ့အား အမှတ်အသားပြားတစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့ပါသည်။ ဤအမှတ်အသားပြားကို စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်အတွင်း ချိုးဖျက်လိုက်သောအခါ၊ သူမက အာရုံခံမိပြီး ကျေးဇူးဆပ်ရန် လာရောက်မည်ဖြစ်ပါသည်။"

စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ဖတ်ပြီးနောက် ယဲ့ချန်၏ ဝမ်းသာပီတိမှာ အတိုင်းမသိ ဖြစ်နေတော့သည်။ ၎င်းသည် နောက်ထပ် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြား အနည်းငယ် သို့မဟုတ် သူ ဘယ်တော့မှ အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်သော ဝင်ခွင့်လက်မှတ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ လုံးဝမဟုတ်ပါ၊ ၎င်းသည် ဓားတောင်ထွတ်သခင် ဂူယွင်ယွီ၏ အမှတ်အသားပြား ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်သည် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း ဂိုဏ်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ အကြီးအကဲများကို သာမန်အကြီးအကဲ၊ တောင်ထွတ်သခင်နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဟူ၍ အမျိုးအစား သုံးမျိုး ခွဲခြားထားသည်။

တောင်ထွတ်သခင်များ အားလုံးသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော တောင်ထွတ်သခင်တစ်ဦး၏ တပည့်ဖြစ်လာခြင်းက အခြေခံအဆင့် တပည့်တစ်ဦး အိပ်မက်ပင် မမက်နိုင်သော အရင်းအမြစ်များနှင့် သင်ကြားမှုများကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ပြင်ပလူများ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်သော အမျိုးမျိုးသော အကျိုးခံစားခွင့်များနှင့် အခွင့်ထူးများကိုပါ ထည့်မပြောသေးပေ။

သူ ပေးလိုက်တဲ့ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြားလား။ တကယ်ကို တန်လွန်းတာပေါ့။

တစ်ချက်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ယဲ့ချန်သည် အမှတ်အသားပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အမှတ်အသားပြားမှာ ဆယ်စင်တီမီတာခန့်သာ ရှည်သော သစ်သားဓားလေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူက နောက်တစ်ကြိမ် မတွေးတော့ဘဲ ၎င်းကို ချိုးဖျက်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ထွက်သွားလေသည်။

...

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ တံခါးဝတွင်၊ ကျက်သရေရှိသော ကိုယ်ဟန်ရှိသည့် အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် စွမ်းအားလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားပြီး၊ မျက်လုံးများထဲတွင် အရောင်တစ်ချက် လက်သွားသည်။ သူမက ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်လေသည်။