အခန်း (၆၇) - စွန်းရုရှင်း၊ အနံ့ခံပြီး လိုက်လာတာလား။

ယဲ့ချန်သည် လူတိုင်းလိုချင်တပ်မက်နေကြသော စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဝင်ခွင့်နေရာတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ ဤသတင်း သူတို့ထံ ရောက်လာသောအခါ လုကျင်းရော လင်ခဲ့အာပါ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။

လုကျင်းကတော့ သေချာပေါက် ဝမ်းသာနေသည်။ သူမတွင် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ကြီးများ မရှိပေ။ တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းသော ဘဝလေးတစ်ခုကိုသာ ပိုင်ဆိုင်လိုသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် စွမ်းအားသည်သာ အရာရာဖြစ်သည်။ စွမ်းအားမရှိပါက အဖော်တစ်ဦးအပေါ်တွင်သာ မှီခိုရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လုကျင်းသည် ယဲ့ချန်အပေါ်တွင် သူမ၏နှလုံးသားကို ပုံအပ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ယခု ယဲ့ချန်က စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရှိသွားပြီဖြစ်ရာ၊ သူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အလမ်း များစွာရှိနေသည်။ အကယ်၍ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင်၊ အဆင့်ကိုး ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာရန် သေချာသလောက်ရှိနေသည်။

ထိုအရာက သူမကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်းရှိရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လုကျင်းမှာ တကယ်ကို ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေတော့သည်။

...

လင်ခဲ့အာကတော့ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော စိတ်အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ယဲ့ချန်၏လက်ထဲရှိ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် အမှတ်အသားပြားကို ကြည့်ရင်း သူမ၏နှလုံးသားသည် နောင်တတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မူလက သူမ ယုံကြည်ထားခဲ့သည်မှာ ယဲ့ချန်၏ဖခင် သေဆုံးသွားခြင်းကြောင့် ယဲ့ချန်ရရှိနိုင်မည့် အရင်းအမြစ်များ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ဆိုသည်မှာ သူနှင့် လုံးဝလှမ်းမမီနိုင်တော့ဟုပင် သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အစောပိုင်းက သူမ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယဲ့ချန်က စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဝင်ခွင့်အမှတ်အသားပြားကို ရရှိသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ယခုမှစ၍ ယဲ့ချန်သည် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည်။ သူ၏ အနာဂတ်မှာ ယခုအခါ အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် သူက ကျယ်ပြန့်သော ကွန်ရက်များနှင့် အဆက်အသွယ်များကိုပါ ပိုင်ဆိုင်လာတော့မည်။

ထို့အပြင် ယဲ့ချန်၏ ရက်ရောသော ဟန်ပန်ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် သိသာထင်ရှားသော ပိုင်ဆိုင်မှုများရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ ဤသည်မှာ လက်တွဲဖော်တစ်ဦးထံမှ သူမ မျှော်လင့်ထားသည့်အရာ အတိအကျပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်ခဲ့အာသည် သူမ၏ အစောပိုင်းလုပ်ရပ်များအတွက် အမှန်တကယ်ပင် နောင်တရနေမိသည်။

ယဲ့ချန်၏ဖခင် သေဆုံးသွားကြောင်း သူမ ပထမဆုံး သိရှိခဲ့ချိန်က လုကျင်းလုပ်ခဲ့သလို ချက်ချင်းနှစ်သိမ့်ပေးသင့်ခဲ့သည်။ သူမက ဆုံးဖြတ်ချက်အမှား ချခဲ့မိသော်လည်း ပြုပြင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။

ထိုညက လင်ခဲ့အာသည် တစ်ခဏမျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သိမ်မွေ့နူးညံ့သော အဖြူရောင်ပိတ်ပါးစကတ်ကို ပြောင်းဝတ်လိုက်သည်။ တံခါးကို တိတ်တဆိတ်ဖွင့်ကာ ယဲ့ချန်၏အခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ အတွင်းမှ အသံများကို သူမ ကြားနေရပြီဖြစ်သည်။

"ယဲ့ချန်... ရှင် အရမ်းဆိုးတာပဲ…"

"ကျေးဇူးပြုပြီး... ဝင်လာခဲ့ပါ…"

လင်ခဲ့အာ၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားသည်။ လုကျင်းက အရင်ရောက်နေနှင့်ပြီ။ သူမ၏ရင်ထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုများ လွှမ်းမိုးလာသည်။ မြင်ကွင်းက အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် သူမ ရင်ဆိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။

သို့သော် ယဲ့ချန်၏ အနာဂတ်အကြောင်းကို ပြန်တွေးမိသွားသည်။ ယနေ့ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ယဲ့ချန်သည် မိမိထက် လုကျင်းအပေါ် ပိုမိုနွေးထွေးစွာ ဆက်ဆံခဲ့ပုံကို ပြန်လည်သတိရမိသည်။ အကယ်၍ ယခု အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်မထားပါက သူမ၏အခွင့်အရေးကို ထာဝရဆုံးရှုံးသွားရန် အလွန်ပင် သေချာသလောက်ရှိနေသည်။

လင်ခဲ့အာသည် အမြဲတမ်း ပြတ်သားသော မိန်းမတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ သွယ်လျသောလက်ကလေးကို မြှောက်ကာ တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

"ရဲဘော်ယဲ့... အထဲမှာရှိလား။"

အခန်းတွင်းမှ ထူးဆန်းသောအသံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဆက်တိုက်ဆိုသလို တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရေကျသံသဲ့သဲ့ကို လင်ခဲ့အာ ကြားလိုက်ရသည်။

ထူးဆန်းလိုက်တာ...

ခဏအကြာတွင် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရသည့် ယဲ့ချန်၏အသံက ပြန်လည်ဖြေကြားလာသည်။ "ဘာကိစ္စလဲ။ အရေးမကြီးဘူးဆိုရင် မနက်ဖြန်မှ ပြန်လာခဲ့ပါ။"

မည်သူကမျှ အနှောင့်အယှက်ပေးခံရသည်ကို မနှစ်သက်ကြပေ။

လင်ခဲ့အာက တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရဲဘော်ယဲ့၊ ကျွန်မ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာဆိုတော့ နည်းနည်း ကြောက်နေလို့ပါ..."

လင်ခဲ့အာ၏အသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းတွင်းမှ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် ယဲ့ချန်၏အသံက အနည်းငယ် ရယ်သွမ်းသွေးချင်သည့် လေသံဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အဲဒါဆိုရင်လည်း ဝင်လာခဲ့လေ။"

အခန်းတံခါး ပွင့်သွားသည်။ ကုတင်၏ ပါးလွှာသော ခြင်ထောင်ဇာစများကြားမှ အရိပ်အချို့ကို လင်ခဲ့အာ ဝိုးတဝါး မြင်လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမက ဘာမှမမြင်ရသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေလိုက်သည်။ ပိုးသားကဲ့သို့ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော ဆံပင်အရှည်များကို ချထားလျက် အခန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ သူမ၏နောက်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်လေသည်။

...

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ယဲ့ချန်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်လိုက်ရင်း လန်းဆန်းမှုကို ခံစားနေရသည်။

လင်ခဲ့အာက သူ၏အခန်းသို့ လာခဲ့သော်လည်း သေချာပေါက် သူတို့ကြားတွင် ဘာမှဖြစ်မသွားခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးက ယဉ်ကျေးပျူငှာသော "ရဲဘော်ရဲဘက်" ဆိုသည့် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုမျိုးသာ ဖြစ်သည်။ အခြားဘာကိစ္စတွေ ဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယဲ့ချန်နောက်မှ လိုက်ထွက်လာသော လုကျင်းနှင့် လင်ခဲ့အာတို့နှစ်ယောက် အချင်းချင်း အနေရခက်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယဲ့ချန်က ဘယ်လိုကစားရမလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထိုအချိန်က သိပ်မသိသာခဲ့သော်လည်း ယခု ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ နည်းနည်းတော့ လွန်သွားသလို ခံစားရသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ကမန်းကတမ်း ခွင့်တောင်းကာ မျက်နှာသစ်၊ အဝတ်အစားလဲရန် သူတို့၏အခန်းများဆီသို့ အသီးသီး ပြန်သွားကြသည်။

ယဲ့ချန်က အစေခံများကို နံနက်စာပြင်ဆင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး၊ စားသောက်ပြီးပါက သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကို အာရုံစိုက်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ ထို့နောက် သင့်တော်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်များ ရှိမလားဟု လမ်းတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်ထွက်ရန် စဉ်းစားထားသည်။

သို့သော် အစေခံများ နံနက်စာ ယူလာပေးချိန်တွင် ဧည့်သည်တစ်ဦး ရောက်လာသည်။ ယဲ့ချန်၏ ဒုတိယဦးလေးဖြစ်သူ ယဲ့ထျန်းဟိုင် ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယဦးလေး... ရောက်လာတာလား။" ယဲ့ချန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ အစားအစာဆီသို့ အာရုံပြန်လှည့်သွားသည်။

လင်ခဲ့အာနှင့် လုကျင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး အနေရခက်စွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

ယဲ့ထျန်းဟိုင်က အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ယင်းတို့မှာ ငွေလမင်းဈေးကွက်တွင် ယဲ့ချန် ပိုးပန်းနေခဲ့သော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ တာဝန်ခံကျန်းထံမှ ယဲ့ချန်၏ အဖြစ်အပျက်များကို ပထမဆုံးကြားရစဉ်က သူ အလွန်ဝမ်းသာခဲ့သည်။ သူ၏သား ဂိုဏ်းဝင်ခွင့်ရရန် အကြီးမားဆုံး အဟန့်အတားမှာ မိန်းမကိစ္စနှင့်ပတ်သက်လျှင် အရူးတစ်ယောက်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယဲ့ထျန်းဟိုင်သည် ယဲ့ချန်ကို အဓိကပြိုင်ဘက်တစ်ဦးအဖြစ် အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယဲ့ချန်က အချစ်ရူးတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးများအပေါ် အရင်းအမြစ်များ ဖြုန်းတီးနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ရယ်ချင်စိတ်ကို မအောင့်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏အာရုံစိုက်မှုက အမျိုးသမီးများအပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား ရှိနေပြီး ကျင့်ကြံရန် သို့မဟုတ် သူ၏အဂ္ဂိရတ်စွမ်းရည်များ တိုးတက်စေရန် အချိန်မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

အခြေအနေက ပြီးပြတ်သွားပြီဟု ယဲ့ထျန်းဟိုင် ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ ယဲ့ချန်က မိန်းမကိစ္စတွင် အရူးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းက နောက်ကောက်မကျခဲ့ပေ။ တကယ်တမ်းဆိုရလျှင် သိသိသာသာကို တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ခြောက်သို့ပင် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ ယဲ့ချန်၏ အဂ္ဂိရတ်စွမ်းရည်သည် ယဲ့ထျန်းဟိုင်ကိုယ်တိုင်ထက်ပင် သာလွန်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အရာအားလုံးက လုံးဝကို ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိပေ။ အခြေအနေက မမျှော်လင့်ထားသော အချိုးအကွေ့တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း၊ ယဲ့ထျန်းဟိုင်က ယခုအချိန်တွင် အရှုံးပေးရန် ဆန္ဒမရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် ယဲ့ချန် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၌ စာရင်းသွင်းပြီးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချက်ချင်းရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

တူဖြစ်သူက သူ့ကိုမြင်သည်ကိုပင် မတ်တတ်မရပ်သည့်အတွက် ယဲ့ထျန်းဟိုင်၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသစိတ်များ ထောင်းခနဲ ထွက်လာသည်။ သို့သော် လာရင်းကိစ္စကို သတိရသွားပြီး ဖော်ရွေသောအပြုံးကို အတင်းဖန်တီးလိုက်သည်။

"ယဲ့ချန်... မင်းအဖေလိုပဲ ငါက မင်းကို ငါ့သားအရင်းတစ်ယောက်လို အမြဲသဘောထားခဲ့တာပါ။ ငါတို့ကြားက သံယောဇဉ်က အမြဲတမ်း နက်ရှိုင်းပါတယ်" ဟု ယဲ့ထျန်းဟိုင်က စကားစလိုက်သည်။

ယဲ့ချန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤလူက ဤမျှအရှက်မဲ့သောစကားများကို ဘယ်လိုလုပ် ပြောထွက်ရတာလဲ။ မနေ့က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့တာက တစ်ကဏ္ဍ။ ပြီးတော့ သူ့ကို အဂ္ဂိရတ်ပညာ သေချာမသင်ပေးခဲ့ဘဲ လမ်းညွှန်မှုတွေမှာ အမှားအယွင်းပေါင်းများစွာ ချန်ထားခဲ့တာက တစ်ကဏ္ဍ။

သူ့ကို အောက်လုံးထိုးဖို့ တာဝန်ခံကျန်းကိုတောင် ညွှန်ကြားခဲ့သေးသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ယဲ့ထျန်းဟိုင်က သူ့ကို သားတစ်ယောက်လို သဘောထားသည်ဟု မည်သို့ပြောနိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍သာ အဲဒါအမှန်ဆိုရင် သူ့သားဖြစ်ရတာက ကံဆိုးမှုတစ်ခုပဲ။

ယဲ့ချန်သည် ဤမျှသေးငယ်သော မိသားစုလေးထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော ကစားကွက်အသေးစားလေးများကို ကစားနေရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။ ယဉ်ကျေးသယောင် ဟန်ဆောင်ရန်လည်း စိတ်မဝင်စားတော့ချေ။ သူက တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒုတိယဦးလေး... ဦးလေးက ကျွန်တော့်အပေါ် တကယ်ကောင်းခဲ့တာပါ။ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေရဲ့ အခြေအနေကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျွန်တော့်ကို အဂ္ဂိရတ်ပညာ သင်ပေးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ မီးအပူချိန်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့ ဦးလေးရဲ့နည်းလမ်းကလည်း လုံးဝကို ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာပဲ... ကျွန်တော် တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ယဲ့ချန် ဤမျှ ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု ယဲ့ထျန်းဟိုင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ၏မျက်နှာ ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။ သို့သော် သားဖြစ်သူ၏ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ခွင့်ရမည့် အခွင့်အရေးကို သတိရသွားပြီး အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါက နားလည်မှုလွဲတာ ဖြစ်မှာပါ။ အဲဒီနေ့က ငါ အရက်တွေ အများကြီးသောက်ထားလို့ မှားပြောမိတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီနေ့ ငါလာရတဲ့အကြောင်းရင်းက စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ဝင်ခွင့်နေရာအကြောင်း ပြောချင်လို့ပါ။ မင်းရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပါရမီက တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ၊ ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးလုံးတွေကိုတောင် ဖော်စပ်နိုင်နေပြီဆိုတော့။ မင်းက သာမန်တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ လုံးဝမလိုအပ်တော့ပါဘူး။"

"မင်း စိတ်အေးအေးထားပြီး မင်းရဲ့စွမ်းရည်တွေကို မြှင့်တင်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်။ မင်းသာ ဒုတိယအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဖြစ်လာရင် ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲအဖြစ် တိုက်ရိုက်ဝင်နိုင်တယ်။ အဲဒီအဆင့်အတန်းက သာမန်တပည့်တစ်ယောက်ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ညီက ကျင့်ကြံခြင်းမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် အလယ်အလတ်အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာ။ သူသာ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို မဝင်နိုင်ရင်၊ သူ့ဘဝက သာမန်လောက်ပဲ ဖြစ်သွားမှာ။"

"ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စကို မင်းနဲ့တိုင်ပင်ဖို့ ငါရောက်လာတာပါ။ မင်းရဲ့နေရာကို ယဲ့ဖုန်းကို ပေးစေချင်တယ်။ မင်းရဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာစွမ်းရည်တွေကို ဆက်ပြီးလေ့ကျင့်နိုင်ဖို့ အရည်အသွေးမြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံး ငါထောက်ပံ့ပေးမယ်။ ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးအတွက် အကျိုးရှိတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ချန် ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ အားလုံးက တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်တွေ ပိုင်ဆိုင်ရမယ်ပေါ့လေ။ ဤလူက သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေသည်။ တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်လာခြင်းဆိုသည်မှာ မိသားစု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်လာပြီး၊ သင့်လျော်သော လေ့ကျင့်မှုနှင့် ထောက်ပံ့မှုများကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ တန်ဖိုးကြီးမားသော အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများကို ရရှိရန် အခွင့်အရေးများပင် ရှိသေးသည်။

တပည့်များအတွက် သီးသန့်ရည်ရွယ်ထားသော ခံစားခွင့်များမှာလည်း အလျှံပယ်ပင်။ ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲဆိုတာကရော... ဒါက ခေတ်သစ်အလုပ်တစ်ခုလို ငွေအတွက် အလုပ်လုပ်နေရတာပဲ။ အစေခံတစ်ယောက်လို အလုပ်လုပ်နေရတာက ဘယ်လိုအနာဂတ်မျိုး ရှိနိုင်မှာလဲ။

ယဲ့ချန်သည် အစားစား၍ ပြီးလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ယဲ့ထျန်းဟိုင်နှင့် အချိန်ထပ်ဖြုန်းရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။ သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "နားထောင်လို့တော့ ကောင်းသားပဲ။ အစ်ကိုကြီးယဲ့ထျန်းက ကျင့်ကြံတာ ပိုမြန်တယ်။ သူ သူ့နေရာကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဦးလေး သွားပြောသင့်တယ်။ သူ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားရင် ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲ ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ။ ဒီလိုကောင်းတဲ့ အပေးအယူမျိုးဆို အစ်ကိုကြီး ငြင်းမှာမဟုတ်ပါဘူး။"

ယဲ့ချန်၏စကားများကြောင့် ယဲ့ထျန်းဟိုင်၏ ပါးစပ်မှာ ဒေါသကြောင့် ချက်ချင်း တုန်ယင်သွားသည်။ ဤကောင်လေးက... မြည်းတစ်ကောင်လို ခေါင်းမာလွန်းသည်။ သူ့ထံမှ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဝင်ခွင့်နေရာကို ယူရန်မှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုခက်ခဲမည့်ပုံပေါ်သည်။ သို့သော် ယဲ့ချန် မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ဘဏ္ဍာစိုးတစ်ဦးက သတင်းပို့ရန် ကမန်းကတမ်း ရောက်လာသည်။

"သခင်လေးခွန်နစ်... စွန်းယဲ့နဲ့ စွန်းရုရှင်းလို့ဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက် လာရှာနေပါတယ်။ သူတို့က သခင်လေးရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလို့ ပြောပါတယ်။ သူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပြုရမလား။"

ထွက်သွားရန် ပြင်နေသော ယဲ့ချန်သည် ချက်ချင်း ခြေလှမ်းတန့်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ဤနှစ်ယောက်က သူ ပြန်ရောက်နေပြီဆိုတာ သိနေကြတာလား။ ဒီလောက် အောက်တန်းကျတဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်ပြီးတာတောင်၊ သူတို့က သူတို့သဘောနဲ့သူတို့ လာရှာလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။

စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...

ယဲ့ချန်က အပြုံးယောင်ယောင် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။"