အခန်း (၆၄) - ယဲ့ချန် မသေသေးဘူးလား။

"ငါ့အဖေ... ဆုံးသွားပြီလား။"

ကမ္ဘာကူးလာသူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ယဲ့ချန်ဟာ ယဲ့မိသားစုအပေါ် ကြီးကြီးမားမား သံယောဇဉ်မရှိလှပေ။ ဤမျှသေးငယ်သော မိသားစုလေးထဲတွင်ပင် အညစ်အကြေးများနှင့် လျှို့ဝှက်ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများက ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ကိုယ့်မိသားစုဝင်အချင်းချင်း အဂ္ဂိရတ်ပညာသင်ပေးရာမှာတောင် ကိုယ်ကျိုးရှာမှုတွေ၊ အောက်လုံးထိုး ဖျက်ဆီးမှုတွေက ပါဝင်ပတ်သက်နေသေးသည်။

ဒီလိုမိသားစုမျိုးအပေါ် ယဲ့ချန်က ဘယ်လိုမှ သံယောဇဉ်မတွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဟောင်း၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ယဲ့ထျန်းဟဲ့အပေါ်တော့ ယဲ့ချန်က တစ်စုံတစ်ရာ လေးစားမှုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ထိုလူကြီးက သူ၏သားအပေါ် အမှန်တကယ် ချစ်ခင်မြတ်နိုးခဲ့သည်။ ယဲ့ချန် ကမ္ဘာကူးလာပြီးနောက်ပိုင်းမှာတောင် ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ ကျေးဇူးတရားများကို ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။

မူလက ယဲ့ချန် တွေးထားခဲ့သည်မှာ သူကိုယ်တိုင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလာသောအခါ ဖခင်ဖြစ်သူကိုလည်း ဆွဲတင်မြှင့်တင်ပေးမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့... သူက ထွက်သွားခဲ့ပြီလား။

ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဟောင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဆက်ခံရရှိထားသည့် ယဲ့ချန်မှာ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုတစ်ရပ်ကို မတတ်သာဘဲ ခံစားလိုက်ရသည်။

"သခင်လေးယဲ့... စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပါနဲ့ဗျာ။ ကျွန်တော် အကြီးအကဲတွေကို ချက်ချင်းသွား သတင်းပို့လိုက်ပါဦးမယ်။ သခင်လေး ပြန်လာတာကို သိရရင် သူတို့ သေချာပေါက် ဝမ်းသာသွားကြမှာပါ။"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် ထိုအစေခံမှာ ကမန်းကတမ်း ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ယဲ့ချန်၏နောက်တွင်တော့ လုကျင်းနှင့် လင်ခဲ့အာတို့နှစ်ယောက် အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်မိကြပြီး၊ ယဲ့ချန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေးလံလှသည့် တိတ်ဆိတ်မှုကြောင့် နှစ်ယောက်စလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။ ယဲ့အိမ်တော်ကို ရောက်ရောက်ချင်း ဤကဲ့သို့ ကြေကွဲဖွယ်သတင်းဆိုးမျိုး ကြားရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

အရင်ဆုံး သတိဝင်လာသူမှာ လုကျင်းဖြစ်ပြီး ယဲ့ချန်အား နှစ်သိမ့်ပေးရန် အပြေးကလေးသွားကာ ဖက်တွယ်လျက် ဝမ်းနည်းစကားဆိုရှာသည်။

သို့သော် လင်ခဲ့အာကတော့ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သူမ၏အမြင်တွင် ယဲ့ချန် ဤအဆင့်အထိ တက်လှမ်းလာနိုင်ခြင်းမှာ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုနှင့် ခွဲခြား၍မရနိုင်ဟု ရှုမြင်ထားသည်။ ယခု ယဲ့ထျန်းဟဲ့ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်ရာ ယဲ့ချန်အနေဖြင့် ယခင်လို ထောက်ပံ့မှုမျိုး ဆက်လက်ရရှိနိုင်ပါဦးမည်လား။

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်သို့ လာရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် လင်ခဲ့အာမှာ ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကိုရရန် လုကျင်းနှင့်အပြိုင် ကြိုးပမ်းမည်ဟုပင် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ယခုအခါ သူမ၏အတွေးတို့က တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေပြီ။ အခြေအနေအရပ်ရပ် မည်သို့ဆက်ဖြစ်မည်ကို အကဲခတ်စောင့်ကြည့်ရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စိုးရိမ်သောကရောက်နေပုံရသော စွန်းယဲ့တစ်ယောက် လမ်းဘေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏သမီးဖြစ်သူကိစ္စအတွက် ကူညီပေးနိုင်မည့်သူကို အနှံ့အပြား လိုက်လံရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်ကံကောင်းမှုမှ မကြုံခဲ့ရချေ။ သို့သော် ယဲ့အိမ်တော်တံခါးဝရှေ့တွင် ရပ်နေသော ယဲ့ချန်ဆီသို့ သူ၏အကြည့်ရောက်သွားသောအခါ မယုံနိုင်လွန်း၍ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

ယဲ့ချန် အသက်ရှင်နေသေးတာလား။

ငွေလမင်းဈေးကွက်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်အသေးစိတ်ကို သူ သိထားသည်။ မိစ္ဆာသားရဲများ သို့မဟုတ် တသီးပုဂ္ဂလကျင့်ကြံသူများ၏ သတ်ဖြတ်မှုကြောင့် သောင်းနှင့်ချီသော ကျင့်ကြံသူများ သေပွဲဝင်ခဲ့ကြရသည်။ ထိုကဲ့သို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကြီးထဲမှ ယဲ့ချန် အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်လာခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိလှပေ။

ကနဦး တအံ့တဩဖြစ်သွားပြီးနောက်တွင်တော့ စွန်းယဲ့၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာသည်။ ယဲ့ချန် ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ သူ့သမီးလေး စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေး ပြန်ရလာနိုင်မလား။

စွန်းယဲ့က ယဲ့ချန်ကို ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သော်လည်း ပျံသန်းရေးလှေပေါ်က အဖြစ်အပျက်ကို သတိရသွားပြီး ယဲ့ချန်က သူ့အပေါ် အငြိုးထားနေမည်ကို စိုးရိမ်ကာ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ အခြေအနေကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့်နည်းလမ်းကို သမီးဖြစ်သူကိုယ်တိုင် ရှာဖွေတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။ ယခင်က နားလည်မှုလွဲမှားမှုတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ ယဲ့ချန်က အဲ့ဒီလောက်တောင် သံယောဇဉ်ကြီးခဲ့တာပဲလေ။ သူ့သမီးကသာ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ တောင်းပန်လိုက်ရင် သူ ခွင့်လွှတ်ပေးကောင်း ခွင့်လွှတ်ပေးမှာပါ။

ထိုသို့တွေးတောကာ စွန်းယဲ့သည် လှည့်ထွက်လာခဲ့ပြီး စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်ရှိ သူ၏နေအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ၏သမီးအား ပြောပြစရာ သတင်းကောင်းတစ်ခု ရှိနေပြီမဟုတ်ပါလား။

မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ယဲ့ချန်သည် အကြီးအကဲများကိုယ်တိုင် ထွက်ကြိုရလောက်အောင် ထိုက်တန်သူတစ်ဦး မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သို့ရာတွင် ဖခင်ဖြစ်သူ မကြာမီကမှ သေဆုံးသွားခြင်းနှင့် ငွေလမင်းဈေးကွက် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတို့ကြောင့် ယဲ့ချန်လည်း သေဆုံးသွားပြီဟု လူတိုင်းက ယူဆထားခဲ့ကြသည်။ ယခု သူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ကျင့်ဝတ်အရရော အကြောင်းပြချက်အရပါ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထွက်ကြိုရန် မျှော်လင့်ရသည်။ အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ယခုလေးတင် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ထားသည့် မိသားစုခေါင်းဆောင်ပင်လျှင် သတင်းကြားပြီး ယဲ့ချန်နှင့် တွေ့ဆုံလိုနေသည်။

မကြာမီမှာပင် ယဲ့ချန်ကို ယဲ့မိသားစု အစေခံများက ဧည့်ခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ လူတစ်ရာကျော်ရှိသော ယဲ့မိသားစုဝင်အားလုံး ထိုနေရာတွင် စုရုံးနေကြသည်။

လုကျင်းနှင့် လင်ခဲ့အာတို့ကိုမူ အခြားအစေခံများက ယဲ့ချန်၏ အဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။ မိသားစုဝင်များ၏ ရှင်းပြချက်အရ သူ၏ဖခင်သေဆုံးရသည့် အကြောင်းရင်းကို ယဲ့ချန် မကြာမီပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သောတစ်လခန့်က ဈေးကွက်တစ်ခုရှိ ယဲ့မိသားစု၏ ဆိုင်တစ်ဆိုင်သည် ရတနာတစ်ပါးကို ဈေးပေါပေါဖြင့် ဝယ်ယူရရှိခဲ့သည်။ ထိုရတနာကို လုံခြုံစွာ ထိန်းသိမ်းပြီးနောက် မိသားစုထံသို့ ချက်ချင်းအကြောင်းကြားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် မိသားစုက သူ၏ဖခင်ကို ကုန်ပစ္စည်းများ သွားရောက်ယူဆောင်ရန် စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် အပြန်ခရီးတွင် သူ၏ဖခင်မှာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသည်။ သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ရတနာရော စည်းစိမ်ဥစ္စာများပါ လုယက်ခံလိုက်ရသည်။ ထိုရတနာကို လာရောင်းချသွားသော ကျင့်ကြံသူသည် ဓားပြများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်နိုင်ချေအများဆုံးဖြစ်ကြောင်း ယဲ့မိသားစုက အလျင်အမြန်ပင် ရိပ်စားမိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အစကတည်းက ထောင်ထားသော ထောင်ချောက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အထူးအဆန်းမဟုတ်ပေ။ မိသားစုခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့်တိုင် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများကို မဖော်ထုတ်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့ တတ်နိုင်သည်က အလွန်နည်းပါးလှသည်။

ဤအကြောင်းကို ကြားပြီးနောက် ယဲ့ချန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကြောင့် ယူကျုံးမရဖြစ်မနေသော်လည်း၊ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု၏ ခံစားချက်ကိုတော့ သူ မရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း တစ်နေ့တွင် စနစ်၏အကူအညီဖြင့် သူ မသေမျိုးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ယဲ့ထျန်းဟဲ့ကို သေမင်းထံမှ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာမည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ် သစ္စာဆိုလိုက်သည်။

"ယဲ့ချန်... ငွေလမင်းဈေးကွက်က အဖြစ်အပျက်တွေကို ငါတို့ သိထားပါတယ်။ မင်း ဘယ်လိုလုပ် အသက်ရှင်လျက် လွတ်လာတာလဲ။ တာဝန်ခံကျန်းကော ဘယ်မှာလဲ။ သူ ဘာလို့ မင်းနဲ့အတူ ပြန်မပါလာတာလဲ။"

ယဲ့ချန် ပြန်ရောက်လာကတည်းက မေးခွန်းတွေ အပြည့်ဖြစ်နေခဲ့သည့် ယဲ့ချန်၏ ဦးလေးဒုတိယက မအောင့်အည်းနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ဒီမေးခွန်းတွေလာမည်ကို ယဲ့ချန် ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ပျံသန်းရေးလှေမှာ အလွန်တရာ လျင်မြန်လှပြီး စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်သို့ တစ်ရက်တည်းနှင့် ရောက်ရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ယဲ့ချန်က ဤအချိန်အခါလေးအတွက် ရည်ရွယ်ကာ ငါးရက်တိတိ အချိန်ဆွဲ၍ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ငွေလမင်းဈေးကွက်မှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး တသီးပုဂ္ဂလကျင့်ကြံသူတွေကလည်း ပရမ်းပတာ လုပ်ခဲ့ကြတယ်။ ဆိုင်အကူတစ်ယောက်က အဲဒီလေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး၊ တာဝန်ခံကျန်း ကုန်ပစ္စည်းတွေယူပြီး ထွက်ခွာဖို့ ပြင်နေတုန်း ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ပြီး အနိုင်ယူသွားခဲ့တာဗျ..."

"တာဝန်ခံကျန်းက အရမ်းသတ္တိရှိပါတယ်။ သူက ရန်သူတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ရင်း ကျွန်တော့်ကို အရင်ထွက်ပြေးဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်လည်း အခွင့်အရေးရတုန်း ထွက်ပြေးပြီး စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်ဘက်ကို ဦးတည်လာခဲ့တာပါ။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်မှာ အခက်အခဲပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပေမဲ့ အဆုံးမှာတော့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။"

ယဲ့ချန်က သူ၏အတွေ့အကြုံများကို အကျဉ်းချုံးပြောပြလိုက်ရာ မိသားစုဝင်များမှာ သူ၏ ကြီးမားလှသော ကံကောင်းမှုအတွက် အံ့သြချီးကျူးသွားကြသည်။ ဤမျှကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာနိုင်ခြင်းက... ခန်းမဆောင်၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ထိုင်နေသော မိသားစုခေါင်းဆောင်ပင်လျှင် သဘောကျစွာ ခေါင်းညိတ်လာသည်အထိပင်။

သို့သော် မိသားစုခေါင်းဆောင်၏ သဘောကျမှုကို မြင်လိုက်ရသော ယဲ့ချန်၏ ဦးလေးဒုတိယကတော့ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ သူသည် ယဲ့ချန် ပြန်လာမည်ကို အမုန်းဆုံးသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ယဲ့မိသားစုအနေဖြင့် လွန်ခဲ့သောနှစ်ရက်ကမှ ရရှိခဲ့သည့် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းအတွက် ဝင်ခွင့်နှစ်နေရာသာ ရှိသည်။ အိမ်တော်၏ အကြီးဆုံးအကိုင်းအခက်က သူတို့သား၏ အထင်ကြီးလောက်ဖွယ် ပါရမီကြောင့် နေရာတစ်နေရာကို သေချာပေါက် ယူသွားပေလိမ့်မည်။ အဆင့်ခုနစ် ဝိညာဉ်ကြောနှင့်ဆိုလျှင် သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းတစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရပြီးဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းက ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုကြောင့် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ တပည့်လက်ခံမည့်အချိန်နှင့် လွဲချော်ခဲ့ရသည်။ ယခု ဝင်ခွင့်တစ်နေရာ ရလာပြီဖြစ်ရာ အကြီးဆုံးသားကို ပေးအပ်ခြင်းက သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော နေရာများမှာ အခြားအကိုင်းအခက်များမှ ကလေးများထံသို့ ရောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးကျန်သော တစ်နေရာအတွက် ယဲ့ချန်နှင့် တတိယမျိုးဆက်တို့အကြား အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ယဲ့ချန်သာ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် ပြိုင်ဆိုင်မှု ရှိလာတော့မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ပြဿနာက ယဲ့ချန် ပြန်ရောက်လာရုံသာမက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ခြောက်သို့ပင် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ထားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ပါရမီအရှိဆုံးသားနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ချင်း တူညီနေသည်။

စိစစ်အကဲခတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ယဲ့ချန်၏ ဦးလေးဒုတိယဖြစ်သူ ယဲ့ထျန်းဟိုင်က သူ့ကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ "ဆေးဆိုင်က တသီးပုဂ္ဂလကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လုယက်တာကို ခံလိုက်ရတယ်ပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ တူတော်မောင်၊ မင်းက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးကနေ အဆင့်ခြောက်ကို နှစ်နှစ်တောင်မကြာဘဲ ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့။ ဒါက တော်တော်လေး ကံကောင်းတဲ့ အပြောင်းအလဲပဲနော်။"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့မိသားစုဝင်များက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယဲ့ချန်၏ ပါရမီမှာ အဆင့်သုံး ဝိညာဉ်ကြောသာရှိပြီး အမြဲတမ်း သာမန်အဆင့်ဟုသာ သတ်မှတ်ခံရကြောင်း လူတိုင်းသိထားကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ကြောပိုင်ရှင်တစ်ယောက်အတွက် နှစ်နှစ်မပြည့်မီ အဆင့်သုံးဆင့်တိုင်တိုင် ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ... သံသယဖြစ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

မိသားစုဝင်များကြားတွင် တီးတိုးစကားသံများ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပြီး အချို့က ယဲ့ချန်သည် အရင်းအမြစ်များကို လျှို့ဝှက်ရယူကာ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းလောဟု တွေးတောလာကြသည်။ မည်သည့်မိသားစုတွင်မဆို အများဆိုင်ကိစ္စများကို ပွင့်လင်းစွာ ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများကိုမူ သီးခြားထားရှိရမည်ဖြစ်သည်။ မိသားစု၏ အရင်းအမြစ်များအပေါ် လောဘတက်ခြင်းသည် ကြီးမားသော တားမြစ်ချက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်ကတော့ ဤကဲ့သို့သော သံသယများကို သည်းခံနိုင်မည်မဟုတ်သည်က သေချာသည်။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဝင်ခွင့်နေရာသည် သူ ယူရမည့်အရာဖြစ်သည်။

နစ်နာသွားသည့်ဟန် ဟန်ဆောင်လိုက်ရင်း ယဲ့ချန်က သူ၏ဦးလေးဒုတိယဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒုတိယဦးလေး၊ ကျွန်တော်က မိသားစုရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အလွဲသုံးစားလုပ်ထားတယ်လို့ ဦးလေးက သံသယဝင်နေတာလား။"

ယဲ့ထျန်းဟိုင် အေးခဲသွားပြီး ယဲ့ချန်၏စကားကြောင့် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသိထားသော ယဲ့ချန်သည် အမြဲတမ်း ကြောက်တတ်သူဖြစ်သော်လည်း ယခုမူကား... ကွဲပြားနေပုံရသည်။ သူက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် ရဲတင်းနေရတာလဲ။

ယဲ့ထျန်းဟိုင်မှာ ပြာယာခတ်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ အလျင်အမြန် ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ စကားမဟနိုင်မီမှာပင် ယဲ့ချန်က သူ၏ဝတ်ရုံကို မ,တင်လိုက်ရာ၊ အဝတ်အစားများအောက်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၌ တင်းကျပ်စွာ စည်းနှောင်ထားသော သိုလှောင်ရေးအိတ် များစွာကို ဖော်ပြလိုက်လေသည်။ ယဲ့ချန်က သိုလှောင်ရေးအိတ်များကို ဂရုတစိုက် ဖြုတ်ယူလိုက်စဉ် သူ၏မျက်လုံးများက အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရသကဲ့သို့ နီရဲလာခဲ့သည်။

"တာဝန်ခံကျန်းက ရန်သူတွေကို တားဆီးပေးပြီး ကျွန်တော့်ကို ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးပေးခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ ဒီပစ္စည်းတွေကို မိသားစုဆီ ပြန်ယူသွားပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို ယုံယုံကြည်ကြည် အပ်နှံခဲ့တယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေအတွက် ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော် မျက်လုံးတစ်မှိတ်တောင် မမှိတ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ကိုယ့်ထက်စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ကြုံရတိုင်း အရာအားလုံးကို လုယူသွားမှာစိုးလို့ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်နေခဲ့ရတာ။ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အခက်အခဲတွေနဲ့ သေမလောက် အတွေ့အကြုံတွေကို ကြံ့ကြံ့ခံပြီးမှ ကျွန်တော် ပြန်ရောက်လာခဲ့တာကို ဦးလေးဒုတိယက ကျွန်တော့်ကို သံသယဝင်နေတာလား။"

"ဒီမှာ၊ ကိုယ်တိုင်သာ ကြည့်လိုက်ပါ။ အထဲမှာ ဆိုင်ရဲ့ စာရင်းစာအုပ်တွေ ရှိတယ်။ အားလုံး မှန်၊ မမှန် ဒုတိယဦးလေးကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါ။ တစ်ခုခုများ လိုအပ်နေခဲ့ရင်၊ ကျွန်တော့်အဖေနောက်ကို လိုက်ဖို့ ကျွန်တော့်အသက်ကို ချက်ချင်း စတေးပစ်လိုက်မယ်။ ကျွန်တော့်အဖေက မိသားစုအတွက် သူ့အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ခဲ့တာ၊ သေဖို့တောင် ဝန်မလေးခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် ယဲ့ချန်က ဘယ်လိုလုပ် သူ့အတွက် ဂုဏ်ငယ်စရာဖြစ်အောင် လုပ်ရက်မှာလဲ။"

ယဲ့ချန်၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသည်။ သူ၏ဖခင်ကိုပင် ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့သေးသည်။ သို့သော် အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ယဲ့ချန်သည် ဆိုင်၏ ကုန်ပစ္စည်းများနှင့်အတူ အမှန်တကယ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မိသားစုဝင်များအားလုံးမှာ ကျေနပ်သဘောကျသွားကြပြီး အချို့ကမူ သူ မတရားစွပ်စွဲခံရသည်ဟု ယုံကြည်ကာ ယဲ့ချန်အတွက် စိတ်မကောင်းပင် ဖြစ်သွားကြသည်။ ဒုတိယဦးလေး ယဲ့ထျန်းဟိုင် တစ်ယောက်သာလျှင် အထူးတလည် အနေခက်နေသော မျက်နှာပေးမျိုး ဖြစ်နေတော့သည်။

သို့တိုင် ယဲ့ချန်၏မျက်နှာမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသည့် ဟန်ပန်ကိုသာ ဆက်လက်ပြသနေဆဲဖြစ်သည်။ သူနှင့်ထိုက်တန်သော အရာသည် သူ၏အရာသာ ဖြစ်ရပေမည်။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဝင်ခွင့်နေရာကို သူ ဆုပ်ကိုင်ရမည်သာတည်း။