အခန်း (၆၃) - အဖေ သေဆုံးသွားပြီလား

"အဖေ... တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲဟင်"

စွန်းရုရှင်း၏ လေသံမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်လာသည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပမ်းစား စုဆောင်းခဲ့ရသည်။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် သေချာနေပြီဟု သူမ အမြဲတမ်း ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဘာကြောင့် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားရသနည်း။

စွန်းယဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို စတင်ရှင်းပြလေတော့သည်။ သူ၏ဆရာဖြစ်သူ ခုန်းရှန်းလီသည် အင်းစာချပ်ဖန်တီးခြင်းကို တာဝန်ယူရသော ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စွန်းယဲ့နည်းတူပင် ခုန်းရှန်းလီသည်လည်း လောဘကြီးလွန်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ စွန်းယဲ့၏ လက်ရှိလောဘကြီးမှုသည် သူ၏ဆရာထံမှ တိုက်ရိုက်သင်ယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာက စွန်းယဲ့သည် သမီးဖြစ်သူအား စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး နောက်ပေါက်ဖွင့်ပေးရန် အကူအညီတောင်းရန် ခုန်းရှန်းလီထံ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ခုန်းရှန်းလီက အဖိုးအခအနေဖြင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဤပမာဏမှာ မိုးတိမ်အလွန်မှ များပြားလှသော ပမာဏဖြစ်သည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၉) တွင်ရှိနေသော စွန်းယဲ့အတွက်ပင် ၎င်းသည် သေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ရပ် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သမီးဖြစ်သူ၏ အနာဂတ် သေချာစေရန်အတွက် စွန်းယဲ့သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် ချွေးနည်းစာဖြင့် အပင်ပန်းခံ စုဆောင်းခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယနေ့ သူ၏ဆရာနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံသောအခါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ယူပြီးနောက် ခုန်းရှန်းလီက နောက်ထပ် တောင်းဆိုမှုတစ်ခု ထပ်လုပ်လာခဲ့သည်။ စွန်းရုရှင်းအား သူ၏မြေးဖြစ်သူ ခုန်းရှန်းပေနှင့် လက်ထပ်စေချင်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦး လက်ထပ်ပြီးပါက စွန်းရုရှင်းကို စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ သဘာဝကျကျပင် ဝင်ခွင့်ပြုမည်ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပြန်အမ်းမည်မဟုတ်ဘဲ သူမဘက်မှ ပေးရမည့် မင်္ဂလာကြေးအဖြစ် သတ်မှတ်မည်ဖြစ်သည်။

စွန်းယဲ့က ဤအပိုင်းကို ပြန်လည်ပြောပြချိန်တွင် စွန်းရုရှင်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။ သူမ ကျင့်ကြံနေသော ကြည်လင်ကျောက်စိမ်း ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်သည် ဖခင်ဖြစ်သူက ခက်ခဲပင်ပန်းစွာဖြင့် ရှာဖွေပေးထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကျင့်စဉ်သည် တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် အထူးသင့်လျော်ခြင်း မရှိသော်လည်း အထူးသန့်စင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်မျိုးကို မွေးမြူပေးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အခြေတည်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အလွန်အကျိုးကျေးဇူးများကြောင်း ဆိုကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတွင် ကြီးမားသော ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ အခြေတည်အဆင့်သို့ မရောက်မီ သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို လုံးဝ မဆုံးရှုံးစေရပေ။ အကယ်၍ ဆုံးရှုံးခဲ့ပါက သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ပို၍ဆိုးသည်မှာ အခြေတည်အဆင့်မတိုင်မီ ထိုကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖောက်မိပါက အဆိုပါအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်တိုင်းကို အခြေခံအားဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြေတည်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ထိုကန့်သတ်ချက်မှာ သက်ရောက်မှုရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် စွန်းရုရှင်းတွင် အဆင့်တက်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသရွေ့ သူမအနေဖြင့် စောစီးစွာ လက်ထပ်ခြင်း သို့မဟုတ် တာအိုလက်တွဲဖော် ရှာဖွေခြင်းတို့ကို လုံးဝ ပြုလုပ်၍မရနိုင်ပေ။

"ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာရတာလဲ? အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ မျိုးဆက်မှာ မိန်းမကျင့်ကြံသူတွေ ရှားပါးနေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဘာလို့များ သမီးကို စိတ်ဝင်စားရတာလဲ" စွန်းရုရှင်း၏ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး နားမလည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် မေးလိုက်သည်။

စွန်းယဲ့သည် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏အသံတွင် ကူကယ်ရာမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ "ငါ အသိမိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက်ဆီကနေ စုံစမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ ဆရာ့ရဲ့မြေး ခုန်းရှန်းပေက ဒီမျိုးဆက်မှာ အလားအလာအရှိဆုံးပဲတဲ့။ ဒါပေမဲ့ သူက ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၈) မှာ တစ်ဆို့နေတာ သုံးနှစ်ရှိပြီ... သူက ကြည်လင်ကျောက်စိမ်း ကိုယ်ခန္ဓာကျင့်စဉ်ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဂုဏ်သတ္တိတွေကို မျက်စိကျနေပြီး အဆင့်တက်ဖို့အတွက် သမီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးချချင်နေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သမီးအတွက် ဒီကျင့်စဉ်ကို ငါဝယ်တုန်းက ဆရာ့ရဲ့ အဆက်အသွယ်ကနေတစ်ဆင့် ငွေအများကြီးပေးပြီး ဝယ်ခဲ့ရတာလေ။ အဲဒါကြောင့်ပဲ သူက သမီးကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

စွန်းယဲ့က ညင်သာစွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း သူ၏စကားများက ခုန်းရှန်းပေသည် စွန်းရုရှင်းအား သူ၏အဆင့်တက်ရန်အတွက် အားဖြည့်မီးဖိုတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချလိုကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။

ဤအချိန်တွင် စွန်းယဲ့၏ မျက်နှာပေါ်၌ နာကြည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတိုင်းအတွက် ကြီးမားလှသော ပမာဏဖြစ်သည့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံးကို ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ခုန်းရှန်းလီသည် ငွေများကို ယူပြီး ကတိမတည်ခဲ့သည့်အပြင် ယခုအခါ သူ၏သမီးကိုပါ ကိုယ်ကျိုးအတွက် အသုံးချရန် ကြံစည်နေသည်။ သူ၏သမီးအား အခြားသူတစ်ယောက် အဆင့်တက်ရန်အတွက် ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မည်သို့သော ဆရာမျိုးနည်း။ အလွန်တရာ အေးစက်စက်နိုင်လွန်းလှပြီး တာဝန်သိစိတ် လုံးဝကင်းမဲ့လွန်းလှသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ သမီးရယ်" စွန်းယဲ့က သူမအား စိတ်အေးစေရန် ကြိုးစားရင်း ဆက်ပြောသည်။ "ငါ ဆရာ့ဆီ ပြန်သွားပြီး ထပ်တောင်းပန်ကြည့်ပါ့မယ်။ သူ့တပည့်ဖြစ်လာတာ ဒီလောက်နှစ်တွေအကြာကြီးရှိနေပြီ၊ နှစ်တိုင်းလည်း လက်ဆောင်တွေ ပို့ပေးနေတာဆိုတော့ သူ အဲဒီလောက်ထိ ရက်စက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "နှမြောစရာကောင်းတာက ယဲ့ချန် သေသွားတာပဲ။ သူသာ အသက်ရှင်နေသေးရင် ငါတို့အတွက် နေရာတစ်နေရာ သေချာပေါက် ရနိုင်တယ်။ သမီး သူ့ကို တောင်းဆိုလိုက်ရင် သူ ပေးမှာသေချာတယ်! သူက သမီးကို ပျံသန်းရေးလှေကိုတောင် ပေးခဲ့တာပဲလေ!"

ယဲ့ချန်ကို တွေးမိရင်း စွန်းယဲ့၏ စကားများတွင် နောင်တတရားများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စွန်းရုရှင်းလည်း ယဲ့ချန်ကို သတိရသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မှောင်ကျသွားသည်။ တစ်ချိန်က သူမသည် သူ့အပေါ် သိပ်အလေးမထားခဲ့သော်လည်း သူမကို နင်းခုံအဖြစ် အသုံးချချင်နေသော ခုန်းရှန်းပေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ယဲ့ချန်၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ထောက်ခံအားပေးမှုနှင့် သူမအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့် အားထုတ်မှုများက ယခုအခါတွင် ပို၍ပင် အဖိုးတန်လှသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ယဲ့ချန်သာ အသက်ရှင်နေသေးပါက စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတွင် နေရာတစ်နေရာရရန် သူမအတွက် အခွင့်အရေးရှိကောင်း ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ မသေခဲ့လျှင်တောင် ယဲ့ချန်အနေဖြင့် သူမအပေါ် နာကြည်းနေမည်ကို သူမ ကောင်းကောင်းသိနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် ပျံသန်းရေးလှေကို မိမိအတွက် ယူခဲ့သည့် အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူတိုင်းအတွက် ၎င်းမှာ အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော ရန်ငြိုးဖြစ်ပြီး ခွင့်လွှတ်၍မရနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့သို့ ရောက်လာသည်နှင့် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

စွန်းရုရှင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များက မုန်တိုင်းထန်နေပြီး နက်ရှိုင်းသော နောင်တတရားများက သူမအတွင်း၌ လွှမ်းမိုးလာတော့သည်။

...

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဝင်ကြေးပေးရသော်လည်း ယဲ့ချန်မှာ ဒေသခံ ယဲ့မိသားစုမှ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီး ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ဖြတ်သန်းခွင့်ရကာ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို မြို့ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုကျင်းနှင့် လင်ခဲ့အာတို့မှာ အံ့ဩတကြီးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ငေးမကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့သည် အသက်ဝင် စည်ကားလှသည်။ ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်မှာ ငွေလမင်းဈေးထက် များစွာပိုများပြားသည်။ ကျင့်ကြံသူတိုင်းနီးပါး၏ လက်ထဲတွင် မှော်လက်နက်တစ်ခုစီ ရှိနေကြပြီး အများစုမှာ ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြရာ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု၏ ရှင်းလင်းသော လက္ခဏာတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယဲ့ချန်တွင် ရှုခင်းများကို လိုက်လံကြည့်ရှုရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သူသည် မှတ်ဉာဏ်များအတိုင်း လိုက်ကာ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို ယဲ့မိသားစုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။

မြို့ထဲ၌ လျှောက်သွားနေစဉ် သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ စကားပြောသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ အချို့က ငွေလမင်းဈေးအကြောင်းကိုပင် ပြောဆိုနေကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့သို့ ပြန့်နှံ့ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ယဲ့ချန်သည် စိတ်ရှည်လက်ရှည် နားထောင်ရင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အပိုင်းအစများ ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ပထမဦးစွာ ငွေလမင်းဈေးသည် အဆင့်နှစ် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထိုနေရာတစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး သွေးနံ့များကြောင့် အခြားသော မိစ္ဆာသားရဲများ ထပ်မံရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ငွေလမင်းဈေးရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးနီးပါး သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ အခြေတည်အဆင့်ရှိ မိသားစုတစ်ခုဖြစ်သည့် မင်မိသားစုက ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးဖြင့် သူတို့သည် မိစ္ဆာသားရဲများကို ရှင်းလင်းခဲ့ပြီး ငွေလမင်းဈေးကို တစ်နှစ်အတွင်း ပြန်လည်တည်ဆောက်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဆိုင်ခန်းရှိခဲ့သော မည်သည့်မိသားစုမဆို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီးသည်နှင့် ဆိုင်ခန်းသစ်များကို ဆယ်နှစ်တိတိ အခမဲ့ အသုံးပြုခွင့် တောင်းခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်မှာ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကြိုးကိုင်သူမှာ အကျိုးအမြတ်အများဆုံး ရရှိမည့်သူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ငွေရလမင်းဈေးတွင် အဆင့်နှစ် မိစ္ဆာသားရဲများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းမှာ မင်မိသားစု၏ ကြံစည်မှုဖြစ်ဖို့ များလှသည်။

ယခုအခါ ဈေးကြီးမှာ အပျက်အစီးများသာ ဖြစ်နေသော်လည်း ဤကပ်ဘေးကြီးက အသက်ပေါင်းများစွာကို နုတ်ယူသွားခဲ့ပြီး ဆိုင်ခန်းပေါင်း မြောက်မြားစွာကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ မင်မိသားစုသည် အရင်းအမြစ်အများစုကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ဈေးကြီးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ ပြန်လည်လည်ပတ်လာပါက ကွဲလွင့်နေသော ကျင့်ကြံသူများသည် အကျိုးအမြတ်များကို မက်မောလျက် သေချာပေါက် ပြန်လည်စုရုံးလာကြလိမ့်မည်။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ငွေလမင်းဈေးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည်စည်ကားလာပြီး ကြီးမားသော ဓနဥစ္စာများကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ရှာဖွေနိုင်လာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သည့်အရာကမျှ ယဲ့ချန်နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ယဲ့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ခဏတာ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို ယဲ့မိသားစု၏ နေအိမ်ဆီသို့ ဆက်လက်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ယဲ့မိသားစု၏ အိမ်တော်မှာ အနောက်ဘက်ခရိုင်တွင် တည်ရှိပြီး သာမန်နေရာတစ်ခု၌ ရှိသည်။

သို့သော် မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ အခြေတည်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် အနာဂတ်တွင် သူတို့ ပြောင်းရွှေ့မည်၊ မရွှေ့မည်မှာ မသေချာသေးပေ။ ဤအတွေးများ ခေါင်းထဲတွင် စိုးမိုးနေစဉ် ယဲ့ချန်သည် ယဲ့မိသားစု၏ တံခါးပေါက်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုနေရာ အဝင်ဝတွင် အဖြူရောင်အဝတ်စ တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ထိုအရာက ယဲ့ချန်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မိသားစုဝင်တစ်ဦး ဆုံးပါးသွားသောအခါမှသာ တံခါးဝတွင် အဖြူရောင်အဝတ်စကို ချိတ်ဆွဲလေ့ရှိသည်။

ဘယ်သူ သေသွားတာလဲ? မိသားစုခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်နေမလား?

ယဲ့ချန်သည် မျက်မှောင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကုတ်လျက် တံခါးပေါက်ဆီသို့ ရှေ့တိုးသွားလိုက်သည်။

တံခါးပွင့်လာသည်နှင့် ယဲ့မိသားစု၏ အစေခံများသည် ယဲ့ချန်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကြောင့် မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

"သခင်လေး... သခင်လေး ငွေလမင်းဈေးကနေ ပြန်ရောက်လာတာလား"

အစေခံသည် ငွေလမင်းဈေးမှ အဖြစ်အပျက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီး ယဲ့ချန် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ့ကို သေပြီဟု ယူဆထားခဲ့ကြပုံရသည်။

ယဲ့ချန်သည် ရင်းနှီးယဉ်ကျေးသော စကားများကို ဂရုမစိုက်အားပေ။ သူ၏အသံမှာ အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်သောဟန် ပေါက်နေသည်။ "ငါ့အဖေ ဘယ်မှာလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အစေခံသည် အကြည့်ကို အောက်သို့ချလိုက်ပြီး အတန်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ တိုးညှင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သခင်လေးသုံး... သူ ပစ္စည်းတွေ သွားပို့ရင်း လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံရလို့... သူ... ဆုံးပါးသွားပါပြီ"

???

ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ အဝင်ဝရှိ အဖြူရောင်အဝတ်စဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ငါ့အဖေ... သေသွားပြီလား?