အခန်း (၆၂) - ယဲ့ချန်... ရှင်နဲ့ငါ့ကြား အကြွေးကင်းသွားပြီ!

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်များကြောင့် မှင်သက်နေဆဲဖြစ်သော သူ၏နောက်ကျောမှ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို ယဲ့ချန် ဂရုမစိုက်အားပေ။ ရွံရှာဖွယ် အကြွင်းအကျန်များ သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်ငြိမနေကြောင်း သေချာသွားပြီးနောက် အစောပိုင်းက ပြဿနာရှာခဲ့သော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူထံသို့ သူ၏အကြည့်များ ရောက်ရှိသွားသည်။

ယဲ့ချန်၏ အကြည့်များကို ခံစားလိုက်ရသည်နှင့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားတော့သည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၈) ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ယဲ့ချန့်လက်ထဲတွင် ဤမျှလွယ်ကူစွာ သေဆုံးသွားရသည်ကို သူမ လုံးဝနားမလည်နိုင်သဖြင့် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် သူမ၏အသံများ တုန်ယင်နေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မကို မသတ်ပါနဲ့... ရှင့်အတွက် အစေခံတစ်ယောက်လို တစ်သက်လုံး အလုပ်အကျွေးပြုပါ့မယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး..."

အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ၏ တောင်းပန်စကားများ မဆုံးမီမှာပင် ယဲ့ချန်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ လက်ညှိုးတစ်ချက် ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ သူမ၏ နဖူးတည့်တည့်တွင် အပေါက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

ယဲ့ချန်သည် အသက်ငွေ့ကင်းမဲ့သွားသော သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်။ သူမက လုကျင်းနဲ့ လင်ခဲ့အာလောက်တောင် အဆင့်မမီဘဲနဲ့ ငါ့ရဲ့အစေခံဖြစ်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား? လှပလွန်းတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ပဲ။ သူသည် အမျိုးသားကျင့်ကြံသူ၏ အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး စောစောက သိုလှောင်အိတ် အနည်းငယ်ကို ပြန်ယူလိုက်သည်။

ယဲ့ချန်သည် ၎င်းတို့ကို သူတစ်ယောက်တည်းအတွက် သိမ်းထားရန် ရည်ရွယ်မထားပေ။ ထိုအစား သူ၏မိသားစုထံသို့ ပြန်ပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။ ၎င်းမှာ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတွင် သူ၏နေရာတစ်ခု ခိုင်မာစေရန် အထောက်အကူဖြစ်စေနိုင်မည့် ကြီးမားသော ပံ့ပိုးမှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်မှာ သေချာလှသည်။

သူ အကြည့်ကို အထက်သို့ ပင့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ငွေလမင်းဈေး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်သည် ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော လုကျင်းနှင့် လင်ခဲ့အာတို့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ငါနဲ့အတူ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့ကို လိုက်ချင်လား"

ထိုအခါမှသာ မိန်းကလေးနှစ်ယောက် အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာတော့သည်။

လုကျင်းက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ လင်ခဲ့အာမှာလည်း မည်သည့်သံသယမှ မရှိတော့ချေ။ ယဲ့ချန်၏ လုပ်ရပ်များက သူမကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က သူမသည် တစ်နေ့တွင် ယဲ့ချန်ကို ကျော်လွန်သွားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အချိန်နှင့်အမျှ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာနေပြီဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန်သည် သံသယဝင်စရာမလိုသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်ခဲ့အာ၏ စိတ်သဘောထားမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

သားရဲတစ်ကောင်၏ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ထိုအသံနှင့်အတူ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ စူးရှသောအော်ဟစ်သံများနှင့် ငိုကြွေးသံများက လေထုထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အသံ၏ ပြင်းထန်မှုအရ အန္တရာယ်သည် ယခုအခါ မီတာငါးရာအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

လင်ခဲ့အာနှင့် လုကျင်းတို့သည် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော နောင်တတရားများက သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန်သာ ထိုပျံသန်းရေးလှေကို စွန်းရုရှင်းအား မပေးခဲ့လျှင် သူတို့အနေဖြင့် ၎င်းလှေကိုစီးကာ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပျက်မည်ကို စွန်းရုရှင်း သိနေသောကြောင့်သာ ပျံသန်းရေးလှေကို ယူသွားချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ဒါက ရိုးရိုးတိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီ စုန်းမယုတ်!

"တာအိုရောင်းရင်းယဲ့... အဲဒီစွန်းရုရှင်းက ပျံသန်းရေးလှေကို လိုချင်ခဲ့တာ၊ သူက ကျွန်မတို့ကို သေတွင်းထဲ တွန်းပို့နေတာပဲ!" လင်ခဲ့အာက ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏အသံများ တုန်ယင်နေသည်။

"တာအိုရောင်းရင်းယဲ့... ရှင်က စွန်းရုရှင်းအပေါ် အဲဒီလောက် ကောင်းပေးခဲ့တာကို သူက ကျေးဇူးကန်းပြီး မကောင်းကြံခဲ့တယ်။ တကယ့်ကို ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမပဲ! သူက တာအိုရောင်းရင်းယဲ့ကို သေစေချင်နေတာ အသိသာကြီးပဲ! ဒီလောက် အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မိန်းမမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး!" လုကျင်းကပါ ဝင်ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် ရွံရှာမုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်သည် အချင်းချင်း သဘောထားကွဲလွဲမှုများ ရှိနေသော်လည်း အခွင့်အရေးရခိုက် စွန်းရုရှင်းအပေါ် သူတို့၏ဒေါသများကို ပေါက်ကွဲပစ်လိုက်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည် ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန် အချိန်အတော်ကြာ ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူက အနိုင်ရသည်ကို တိတိကျကျ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် စွန်းရုရှင်းကမူ ကွာခြားသည်။ သူမတွင် အဆက်အသွယ်များရှိပြီး ထိုအားသာချက်က သူတို့နှစ်ဦးစလုံးအတွက် အလွန်ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအန္တရာယ်ကြုံတွေ့နေရသော အချိန်တွင် ဘုံရန်သူကို ဆန့်ကျင်ရန် ပူးပေါင်းခြင်းအပေါ် သူတို့တွင် မည်သည့်တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိတော့ပေ။

သူတို့၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ယဲ့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူတို့ကို ပြန်လည်မတုံ့ပြန်ဘဲ စနစ်မှ ချီးမြှင့်ထားသော ပျံသန်းရေးလှေကို ချက်ချင်းပင် ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ လှေပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိန်းကလေးနှစ်ယောက်မှာ ဆွံ့အသွားပြီး အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

ယဲ့ချန်သည် နောက်ထပ် ပျံသန်းရေးလှေတစ်စင်းကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤတစ်စင်းက ပို၍ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေသေးသည်။ လှေ၏ အလျားမှာ ဆယ်မီတာ အပြည့်ရှိပြီး အနံမှာ သုံးမီတာရှိကာ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးမှာ နက်မှောင်ပြောင်လက်နေသည်။ ၎င်းသည် လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို တင်ဆောင်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည်။ ဤအရာသည် သာမန် ပျံသန်းရေးလှေတစ်စင်း မဟုတ်ဘဲ ပျံသန်းရေးသင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ဖြစ်နေသည်။

ယဲ့ချန်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ဇိမ်ခံဆန်တဲ့အရာမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရတာလဲ? ယဲ့ချန်ရဲ့အဖေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမိုင်းတွင်းများ တွေ့ထားလို့လား?

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် လုံးဝအံ့ဩမှင်သက်လျက် ရပ်နေမိကြသည်။ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကြားထဲမှပင် လုကျင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ယဲ့ချန်နှင့်ပတ်သက်၍ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ အင်အားနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာများက သူမအတွက် အကျိုးကျေးဇူးများသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ လင်ခဲ့အာ၏ ကျိုးပဲ့လွယ်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကာအကွယ်များမှာ ယခုအခါ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

သားရဲများ၏ အသံများ ပို၍ကျယ်လောင်လာသည်နှင့်အမျှ ယဲ့ချန်သည် သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "သွားကြစို့!"

မိန်းကလေးနှစ်ယောက်သည် အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်တက်သွားကြသည်။

ကောင်းကင်လမင်း မျှော်စင်သင်္ဘောသည် အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း ယဲ့ချန်သည် သူ၏ကံကို စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်မထားပေ။ အခု ထွက်သွားတာက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

သူ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ယဲ့ချန်သည် သင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ သင်္ဘောမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အထက်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။ သူသည် အမြင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်ကာ ဆယ်မီတာခန့် မြင့်မားသော ဧရာမမျောက်ဝံကြီးတစ်ကောင် ငွေလမင်းဈေးကို ဖျက်ဆီးနေသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ထိုသားရဲသည် တားဆီး၍မရနိုင်သော အင်အားစုတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူတို့မှာမူ ကူကယ်ရာမဲ့နေသော ပုရွက်ဆိတ်များထက် မပိုပေ။

အခြားနေရာများတွင်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော အခြားကျင့်ကြံသူများက လုယက်ခြင်း၊ မီးရှို့ခြင်းနှင့် ရမ်းကားသတ်ဖြတ်ခြင်းများကို ပြုလုပ်နေကြသည်။ ငွေလမင်းဈေးမှာ ကယ်တင်၍မရနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

ယဲ့ချန်သည် သူ၏ခရီးစဉ် စတင်ခဲ့ရာ နေရာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တမ်းတမှုတစ်ချို့ကို ခဏတာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုခံစားချက်မှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စိတ်အားထက်သန်သော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့က ပို၍စည်ကားသိုက်မြိုက်ပြီး စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတွင်လည်း ပို၍အဆင့်မြင့်သော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများ သေချာပေါက် ရှိနေလိမ့်မည်။ သူ၏စနစ်အတွက် များစွာပို၍ အကျိုးရှိမည့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု။ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင်မှ သူ တကယ်ကို ကြီးပွားတိုးတက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ယဲ့ချန်သည် လက်ရှိအခြေအနေအပေါ် မည်သည့်သံယောဇဉ်မှ မရှိတော့ပေ။ သူသည် သင်္ဘောကို လျင်မြန်စွာ ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်ကာ ငွေလမင်းဈေးကို အနောက်တွင် ချန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

...

ကောင်းကင်ယံအထက် အဝေးတစ်နေရာတွင် ပို၍ ရိုးရှင်းသော အခြားပျံသန်းရေးလှေတစ်စင်းသည် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းနေသည်။ လှေပေါ်တွင် လူသုံးဦး ထိုင်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများတွင် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာသည့်အတွက် သက်သာရာရသွားသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။

စွန်းရုရှင်းသည် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် နီရဲနေသည်။ သူမသည် ယဲ့ချန်ကို တစ်ခါမှ သဘောမကျခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမအား ပျံသန်းရေးလှေကို တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းက သူမကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။ ယခုမူကား သူမသည် သူ၏ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းခရီးကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သူ ဖြစ်သွားလေပြီ။

အပြစ်ရှိစိတ်က သူမ၏နှလုံးသားကို ကြီးစွာ ဖိစီးနေပြီး သူ့အပေါ် အလွန်ဆိုးရွားစွာ ပြစ်မှားမိခဲ့ပြီဟု သူမ ခံစားနေရသည်။ ယဲ့ချန် လက်ဆောင်ပေးထားသော လက်ကောက်ကို သူမ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ယဲ့ချန်... ရှင့်ကို ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ အခြေတည်အဆင့်ကို ရောက်တဲ့အခါ ယဲ့မိသားစုကို ကူညီပြီး ရှင်ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးတွေကို ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

လှေကို မောင်းနှင်နေသော စွန်းယဲ့သည် သမီးဖြစ်သူ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သူမအား နှစ်သိမ့်ပေးရန် ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း အပြစ်မတင်ပါနဲ့ သမီးရယ်။ ယဲ့ချန်ဆီမှာ ပျံသန်းရေးလှေ ရှိနေရင်တောင် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ အဝေးကြီး ပျံသန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ တောထဲမှာ ဓားပြကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ ကြုံရရင် သူ သေဖို့ အချိန်ကိစ္စတစ်ခုပါပဲ။ သမီးကို ကူညီခွင့်ရတာက သူ့ဘဝမှာ အကြီးမားဆုံး ဂုဏ်ယူစရာပဲ။ ဒီကိစ္စကို အရမ်း တွေးမနေပါနဲ့။ သမီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအပေါ် အထိခိုက်မခံနဲ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စွန်းရုရှင်းက ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ယဲ့ချန်က သူမအပေါ် မည်မျှပင် ဂရုစိုက်ခဲ့ပါစေ သူသည် သူမ၏ဘဝတွင် ဖြတ်လျှောက်သွားသော သူတစ်ယောက်ထက် မပိုပေ။ အနာဂတ်တွင် ယဲ့မိသားစုကို ကူညီမည်ဟု သူမ ကတိပေးထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် တကယ်တမ်းဆိုရလျှင် သူမနှင့် ယဲ့ချန်ကြားတွင် မည်သည့်အကြွေးမျှ မကျန်တော့ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ထိုစကားများနှင့်အတူ စွန်းရုရှင်းသည် ယဲ့ချန်အား သူမ၏ စိတ်ထဲမှ လုံးဝ ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့သို့ ပြန်ရောက်ကာ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရရှိလာမည့် သူမ၏ ဘဝကို စတင်မျှော်လင့်နေတော့သည်။

...

နှစ်ရက်အကြာ။

စွန်းမိသားစုသည် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ စွန်းယဲ့သည် သမီးဖြစ်သူကို သက်တောင့်သက်သာရှိသော တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် နေရာချထားပေးပြီးနောက် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့ရှိ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဈေးသို့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်အတူ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားသည်။ ဤနေရာမှာ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဈေး၏ ပင်မရုံးခွဲဖြစ်သည်။

စွန်းယဲ့ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်၍ ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်ရန် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စွန်းယဲ့သည် သူ၏ဆရာနှင့်လည်း တွေ့ဆုံရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် တစ်ရက်ပြည့်ပြီးနောက် စွန်းယဲ့ တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူ၏မျက်နှာထားမှာ မှုန်ကုပ်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေဟန်ရှိသည်။

သတင်းကောင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေသော စွန်းရုရှင်းသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကို မြင်သောအခါ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ကမန်းကတန်းပင် သူမက မေးလိုက်သည်။ "အဖေ... ဆရာက သမီးကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ ငြင်းလိုက်လို့လားဟင်"

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသို့ သူမဝင်ရောက်နိုင်ရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ဤလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း စွန်းရုရှင်း သိထားသည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီမှာ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိသည်။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတွင်မူ ကျင့်ကြံသူပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိလေသည်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကြောမရှိသူများဆိုလျှင် အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ်ပင် အရည်အချင်း မပြည့်မီနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် စွန်းရုရှင်းအနေဖြင့် ဤနောက်ပေါက်ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးကသာ သူမကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပါက သူမသည် ဂိုဏ်း၏တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် တိုက်ရိုက် ဖြစ်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အစကတည်းက စွန်းယဲ့၏ အစီအစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အရာအားလုံး သေချာနေပြီဟု ထင်မှတ်ထားပြီးမှ ဘာကြောင့် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်သွားရသနည်း။