အခန်း (၅၉) - စွန်း မိသားစု ထွက်ပြေးရတော့မည်!

သူ၏လက်ထဲရှိ ဆက်သွယ်ရေး အင်းစာချပ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသော စာသားများကို ကြည့်ရင်း စွန်းယဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း မည်းမှောင်သွားလေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ခရီးဝေး ဆက်သွယ်နိုင်သော နည်းလမ်းများ သိပ်မရှိလှပေ။ ဆက်သွယ်ရေး အင်းစာချပ်က ထိုအထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်တရာ ဈေးကြီးပြီး ကန့်သတ်ထားသော စာလုံးအရေအတွက်ကို တစ်ကြိမ်သာ ပေးပို့နိုင်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေမျိုးတွင် ၎င်းကို အသုံးပြုလေ့မရှိပေ။ သို့သော် ၎င်းကို အသုံးပြုလာပြီဆိုလျှင်တော့ အလွန်ကြီးလေးသော ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေပြီဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စွန်းရုရှင်း အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သည်နှင့် သူမက ခပ်သုတ်သုတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အင်းစာချပ်ပေါ်ရှိ စာသားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စွန်းရုရှင်း၏ နုနယ်သော မျက်နှာလေးမှာ ပြာနှမ်းသွားလေသည်။

"တောင်ပေါ်က သားရဲတွေဆီမှာ လှုပ်ရှားမှုတွေ ရှိနေတယ်။ မိသားစုတစ်ခုက ငွေလမင်းဈေးကွက်ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ဒုတိယအဆင့် သားရဲတွေကို ဆင့်ခေါ်ထားတယ်။ မော့ မိသားစု ဘိုးဘေးကြီး သေဆုံးသွားပြီ၊ ပြီးတော့ မော့ဝူတောက်ရဲ့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုလည်း ကျရှုံးပြီး သေဆုံးသွားပြီ... ငွေလမင်းဈေးကွက် အန္တရာယ်ရှိနေပြီ! အမြန်ပြန်လာခဲ့ကြ!"

စွန်းရုရှင်းသည် ဖခင်ဖြစ်သူဘက်သို့ အမြန်လှည့်ကာ တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အဖေ၊ ဒါ တကယ်ပဲလား။"

စွန်းယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သေချာပေါက် တကယ်ဖြစ်ရမည်ပေါ့။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသည် ၎င်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရှိ နယ်မြေများကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ အနည်းငယ် ကြီးမားသော မိသားစုများ သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ရှိနိုင်ခြေရှိသော ဒေသများအတွက် အမှောင်ထဲမှ စောင့်ကြည့်နေသူများ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသည် ၎င်း၏ ပိုင်နက်အတွင်း မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမျှ အသက်ရှင်ရပ်တည်ခွင့် ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် တစ်ချိန်က ပါရမီရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး အဆင့်များကို ကျော်လွန်ကာ ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသော မိသားစုတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုသူသည် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကို ဖြုတ်ချကာ နယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ပုန်ကန်သော မိသားစုသည် အဆုံးတွင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းက စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ အသက်သွေးကြောကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းသည် ထိုသင်ခန်းစာကို ရယူခဲ့ပြီးနောက် စောင့်ကြည့်ရေးလုပ်ငန်းများကို အကြီးအကျယ် တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအနေဖြင့် အချို့သော မိသားစုဝင်များကို ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် အခွင့်အရေးများလည်း စတင်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ယခု ငွေလမင်းဈေးကွက်၏ အကျိုးအမြတ်များကို မိသားစုတစ်ခုက မျက်စိကျနေပြီး သားရဲများကို သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ကာ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ဘာကြောင့် ဒါကို မတားဆီးတာလဲ။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ၎င်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မည်သည့်မိသားစုကိုမျှ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လာစေရန် အလိုမရှိပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူတို့က ဤမိသားစုများကို အားနည်းသွားစေရန်အတွက် အချင်းချင်း သွေးကွဲစေရန် လျှို့ဝှက်စွာ အားပေးအားမြှောက် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။

"ပစ္စည်းတွေ သိမ်းကြ၊ ငါတို့ ထွက်သွားမှ ဖြစ်မယ်!"

စွန်းယဲ့ ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒုတိယအဆင့် သားရဲဆိုသည်မှာ သူတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။ မော့ မိသားစု ဘိုးဘေးကြီး သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ငွေလမင်းဈေးကွက်သည် ၎င်းကိုယ်၎င်း ကာကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

"ငါတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်ကို ပြန်မှာလား" ဟု စွန်းရုရှင်းက မေးလိုက်သည်။

စွန်းယဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "သမီး ချီသန့်စင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်မှာ ရောက်နေတာ အချိန်အတော်ကြာပြီပဲ။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက သမီးရဲ့ဆရာဆီ တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ အချိန်တန်ပြီလေ။"

စွန်းရုရှင်း၏ မျက်နှာလေး ချက်ချင်း ဝင်းလက်သွားပြီး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။ "အဖေ၊ ကန့်လန့်ဖြတ် ချောက်ကမ်းပါးမှာလည်း ဒုတိယအဆင့် သားရဲတွေ ပေါ်လာတယ်ဆို။ အခု လမ်းတွေ ပိတ်နေပြီလို့ ပြောကြတယ်။ ငါတို့ ဘယ်လို ပြန်ကြမလဲ။"

ကန့်လန့်ဖြတ် ချောက်ကမ်းပါးအကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စွန်းယဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို မည်းမှောင်သွားသည်။ ကန့်လန့်ဖြတ် ချောက်ကမ်းပါးသည် ငွေလမင်းဈေးကွက်မှ ပြန်ရန် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သားရဲများ ထိုနေရာတွင် ရှိနေလျှင် သူတို့ ဘယ်လို ဖြတ်သွားနိုင်မည်နည်း။ ဘေးပတ်လည်ရှိ တောင်ပေါ်လမ်းများမှ သွားနိုင်သော်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်သာ ရှိသေးသော သမီးဖြစ်သူအတွက် အလွန်အန္တရာယ်များလွန်းလှသည်။ သူတို့ဆီမှာသာ ပျံသန်းရေး လှေတစ်စင်း ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်... ပျံသန်းရေး လှေနဲ့ဆိုရင် သူ့သမီးကို ခေါ်ပြီး တိုက်ရိုက် ပျံသန်းပြန်သွားလို့ ရပြီလေ။

"ယဲ့ချန် ပျံသန်းရေး လှေတစ်စင်း မှာထားတယ် မဟုတ်လား။ ရောက်ပြီလားဟင်" ဟု စွန်းရုရှင်းက မေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ ရောက်နေပြီဆိုလျှင် သူတို့က သူ့ဆီမှ ပြန်ဝယ်လိုက်ရုံပင်။

သို့သော် စွန်းယဲ့က ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ယဲ့ချန်ကို မနေ့ကပဲ လာယူဖို့ ငါ အကြောင်းကြားလိုက်မိပြီ။" သူ စိတ်ဆင်းရဲနေပုံရသည်။ ထိုအချိန်က ရလိုက်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအတွက် သူ ကျေနပ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ယခု တစ်ရက်အကြာတွင်တော့ အလွန်အမင်း နောင်တရနေမိသည်။

စွန်းရုရှင်းက နှုတ်ခမ်းကိုက်လိုက်သည်။ "သမီး သွားပြီး ပြန်ဝယ်လိုက်မယ်။ သူက သတင်းမှ မသိသေးတာ။ သူ သမီးကို ရောင်းမှာပါ!"

စွန်းယဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငါလည်း လိုက်ခဲ့မယ်။ သူ မရောင်းဘူးဆိုရင် ငါတို့ အတင်းအကျပ် လုယူရမှာပဲ။"

စွန်းယဲ့တွင် ယဲ့ချန်အပေါ် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ သို့သော် အသက်နှင့် သေခြင်းတရားကြား ရွေးချယ်ရမည့် အခြေအနေတွင် စွန်းယဲ့သည် တခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏သမီး အသက်က အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ ပျံသန်းရေး လှေ မပါလျှင် ယဲ့ချန် သေမလား၊ ရှင်မလား ဆိုသည်ကတော့... သူနှင့် ဘာမှ မဆိုင်တော့ပေ။

စွန်းယဲ့သည် ဆိုင်ကို ချက်ချင်းပိတ်လိုက်ပြီး အကူဝန်ထမ်းများကို မိမိတို့ နေရာ အသီးသီးသို့ ပြန်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ သူက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ဦးကိုသာ ချန်ထားခဲ့ပြီး ဆိုင်ရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို သိုလှောင်ရေးအိတ်ထဲ ထည့်သိမ်းကာ အချိန်မရွေး ထွက်ခွာရန် အသင့်ပြင်ထားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထိုအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်သည်လည်း စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် အရာအားလုံးကို ယူဆောင်သွားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထိုသို့ ညွှန်ကြားပြီးနောက် စွန်းယဲ့နှင့် စွန်းရုရှင်းတို့သည် ယဲ့ချန်ကို ရှာရန် သစ်ရွက်တစ်ရွက် ဆေးဆိုင်၏ နောက်ဖေးဝင်းဆီသို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

တံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း စွန်းရုရှင်းသည် သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖွဖွကိုက်လိုက်သည်။ ပျံသန်းရေး လှေသည် အသက်နှင့် သေခြင်း ကိစ္စဖြစ်သည်။ သူမ ရအောင် ယူမှဖြစ်မည်။

ယဲ့ချန်က သူမကို တန်ဖိုးကြီး လက်ဆောင်များစွာ ပေးခဲ့ပြီး သူမအပေါ် ဂရုစိုက်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သေချာပေါက် သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကို သူ ငြင်းဆန်မည်မဟုတ်ဘဲ ပျံသန်းရေး လှေကို သူမအား ရောင်းချပေးရန် လိုလားပေလိမ့်မည်။ ပျံသန်းရေး လှေ မရှိဘဲ ယဲ့ချန် ဘာဖြစ်သွားမလဲ ဆိုသည်ကိုတော့... သူမ အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရသော်လည်း အခုအချိန်မှာ အဲဒီအကြောင်းတွေကို စွန်းရုရှင်း တွေးပူမနေနိုင်တော့ပေ။

တံခါးခေါက်လိုက်သည်နှင့် မကြာမီ အစေခံကောင်မလေး တစ်ဦး လာဖွင့်ပေးသည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြားသောအခါ သူမက ယဲ့ချန်ကို သွားရောက် အကြောင်းကြားပေးသည်။ မကြာမီမှာပင် သူတို့ကို ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ ယဲ့ချန်သည် လုကျင်းနှင့်အတူ မဏ္ဍပ်ထဲတွင် လက်ဖက်ရည် သောက်နေပြီး လင်ခဲ့အာက အနီးအနားတွင် သူမ၏ မှော်မန္တန်များကို လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

စွန်းရုရှင်းနှင့် စွန်းယဲ့တို့ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ချန်က နွေးထွေးသော အပြုံးဖြင့် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ "ဆရာနဲ့ စီနီယာအစ်မ၊ ဘယ်လေနှင်လို့ ရောက်လာကြတာလဲ။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ နေ့လယ် အတန်းလာတက်မလို့ စီစဉ်နေတာပဲ!"

စွန်းယဲ့က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သော်လည်း စကားမဆိုပေ။ စွန်းရုရှင်းကမူ သူမအား ပြန်ကြည့်နေကြသော လုကျင်းနှင့် လင်ခဲ့အာတို့ဘက်သို့ အကြည့်ရွှေ့လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ယဲ့ချန်နှင့် အတူနေထိုင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ သူ့ကို လက်ဆောင်တွေပေးပြီး ပိုးပန်းနေချိန်မှာ သူက တခြား အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ အတူနေနေတာပဲ။

ယဲ့ချန်က တကယ့်ကို ဖောက်ပြန်လွယ်တဲ့ နှလုံးသားပိုင်ရှင်ပဲ! ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် သူမကို ပိုးပန်းနေသေးတယ်... စွန်းရုရှင်းလို လူတစ်ယောက်က ဟိုလေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေလိုမျိုး ယောကျာ်းတစ်ယောက်ကို တခြားသူတွေနဲ့ မျှဝေခံစားဖို့ သဘောတူမယ်လို့များ ယဲ့ချန် ထင်နေတာလား။ ဖားသူငယ်က ဟင်္သာကို မှန်းနေတာပဲ! သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ကျန်ရစ်နေသေးသော အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်ကလေးပင် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

စွန်းရုရှင်းက ယဲ့ချန်ကို ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။ "ဂျူနီယာမောင်လေး၊ အစ်မ အကူအညီတောင်းစရာ တစ်ခု ရှိလို့ပါ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ချန် မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်လိုက်မိသည်။ ပုံမှန်ဆို သူ့ကို တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်တတ်သော စွန်းရုရှင်းက ယခု သူ့ဆီ ရောက်လာခဲ့ပြီ။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း သူမ တစ်ခုခု လိုချင်နေတာ သေချာတယ်။

တချို့မိန်းမတွေက ဒီလိုပါပဲ။ မင်းက သူတို့အတွက် အသုံးမဝင်တော့တဲ့အခါ မင်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခု လိုအပ်လာပြီဆိုရင်တော့ မျက်နှာသာ နည်းနည်း ပေးလာတတ်ကြတယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် သူတို့ကို ကူညီပေးရုံနဲ့ သူတို့ရဲ့ အချစ်ကို ရလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ သူတို့ ကိစ္စပြီးသွားတာနဲ့ မင်းကို ဒုတိယအကြိမ် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ မေ့ပစ်သွားကြမှာပဲလေ။

ယဲ့ချန် ထိုအရာကို နားလည်ထားသော်လည်း အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်မကလည်း အားနာစရာတွေ လုပ်နေပြန်ပါပြီ။ အစ်မ လိုအပ်တာရှိရင် ပြောသာပြောပါ။"

စွန်းရုရှင်းက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "မနေ့က ဂျူနီယာမောင်လေး စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဆိုင်ကနေ ပျံသန်းရေး လှေတစ်စင်း ဝယ်သွားတယ်နော်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်မှာ အစ်မအတွက် အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ပေါ်လာလို့။ အစ်မ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်ကို အရေးတကြီး ပြန်ဖို့လိုနေပြီး ပျံသန်းရေး လှေကို လိုအပ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် ဂျူနီယာမောင်လေးကို အဲဒီလှေလေး အစ်မကို ပြန်ရောင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်လို့ပါ။" ထို့နောက် သူမက အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ချီများ ကြွယ်ဝစွာ ပါဝင်နေသော အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်ကို ကြည့်ရင်း လုကျင်းရော လင်ခဲ့အာပါ မှင်သက်သွားကြသည်။ ယဲ့ချန် ချမ်းသာမှန်း သူတို့ သိသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ ချမ်းသာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ ယဲ့ချန်က ပျံသန်းရေး လှေတစ်စင်းအတွက် ဒီလောက် ငွေပမာဏ အများကြီး သုံးခဲ့တာလား။ အတော်လေး လက်ဖွာလွန်းနေပြီ။

ယဲ့ချန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်...

စွန်းရုရှင်းက ပျံသန်းရေး လှေကို ဝယ်ချင်နေတယ်ပေါ့။ သူမက စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်ကို အလောတကြီး ပြန်ချင်နေတာလား။ အကယ်၍ မော့ မိသားစု ဘိုးဘေးကြီး၏ အခြေအနေကိုသာ ယဲ့ချန် မသိထားပါက အများကြီး တွေးမိမည်မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက ယဲ့ချန် သိထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ စွန်းရုရှင်းက ရုတ်တရက်ကြီး လှေကိုဝယ်ပြီး ထွက်သွားချင်နေတယ်ပေါ့။ အကယ်၍ ဆက်စပ်မှု မရှိဘူးလို့ သူ ထင်လိုက်ရင် သူ့ကိုယ်သူ လိမ်နေတာနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိသော စွန်းယဲ့၏ မိသားစုသည် ပိုမို အသေးစိတ်ကျသော သတင်းအချက်အလက်များကို သေချာပေါက် ရရှိထားမည်ဖြစ်သည်။

ဒါဆို... စွန်းရုရှင်း ထွက်သွားချင်နေတာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။ စွန်း မိသားစု တစ်ခုလုံး ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်နေကြတာပဲ။ စွန်းယဲ့ ပြေးပြီဆိုရင် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဆိုင်လည်း ပြေးတော့မယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဆိုင်တောင် ဆုတ်ခွာတော့မယ်ဆိုရင် ငွေလမင်းဈေးကွက်က ဆက်နေဖို့ လုံခြုံတဲ့ နေရာ မဟုတ်တော့ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပဲ...