အခန်း (၅၁) - ဆယ့်ငါးဆသော ဆုလာဘ်များ — တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်!

စွန်းယဲ့နှင့် သူ၏သမီးဖြစ်သူတို့က သူ့အပေါ် မည်သို့မြင်နေကြမည်ကို ယဲ့ချန် ဂရုမစိုက်နေပေ။ သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စနစ်ဆုလာဘ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ခုတင်သည် အကျယ် နှစ်မီတာ၊ အလျား နှစ်မီတာ ရှိပြီး အချိုးကျလှသော စတုရန်းပုံစံ ဖြစ်သည်။ ခုတင်တစ်လုံးလုံးမှ နူးညံ့သော အပြာနုရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေကာ ခပ်သဲ့သဲ့ အအေးဓာတ်လေးတစ်ခုကိုပါ ထုတ်လွှတ်ပေးနေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း ယဲ့ချန် ထိုခုတင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်သောအခါ မည်သည့် အအေးဓာတ်ကိုမှ မခံစားရသလို အနည်းငယ်မျှပင် မာကျောနေသည်ဟု မခံစားရပေ။ ခုတင်၏ မျက်နှာပြင်သည် ကျောက်ကျောကဲ့သို့ ချောမွေ့အိစက်သော အထိအတွေ့မျိုး ရှိသည်။ ယင်းအပေါ်တွင် အိပ်စက်ရပါက အင်မတန်မှ သက်တောင့်သက်သာ ရှိမည်မှာ သေချာလှသည်။

ယဲ့ချန်သည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ၎င်း၏ အာနိသင်များကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ချက်ချင်းပင် စတင်ကျင့်ကြံလေတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်နာရီ အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

ယဲ့ချန် မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ အံ့သြမှင်သက်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ ဤနှစ်နာရီကြာ ကျင့်ကြံခြင်းမှ ရရှိလာသော ရလဒ်သည် ယခင်က ထိုအချိန်ပမာဏတူတွင် သူရရှိခဲ့သော ရလဒ်ထက် နှစ်ဆကျော် ပိုမိုများပြားနေသည်။ ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ခုတင်၏ ဝိညာဉ်ချီများကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်းမှာ အံ့မခန်း အစွမ်းထက်လှသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်ချီ သိပ်သည်းဆသည် ပုံမှန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာသည်။ ချီများသည် သူ၏ သွေးကြောများထဲသို့ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ တိုက်ရိုက် လောင်းထည့်ခံနေရသကဲ့သို့ စီးဆင်းဝင်ရောက်လာ၏။

ထို့ပြင် ခုတင်သည် ဝိညာဉ်ချီကို ကြီးမားသော အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး ၎င်း၏ အသွင်ပြောင်းလဲမှု အမြန်နှုန်းကိုလည်း သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးထားသည်။ ဤအရာအားလုံးက ယဲ့ချန်၏ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းဆောင်ရည်ကို အဆမတန် တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။

အစောပိုင်းက ယဲ့ချန်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ရန် အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ကြာမည်ဟု ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ အများဆုံး တစ်လသာ အချိန်ယူရတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။ ၎င်းသည် ဧရာမ အမြတ်အစွန်းကြီး တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

စွန်းရုရှင်း၏ ဆယ့်ငါးဆသော ဆုလာဘ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်လှသည်။ အကယ်၍ သူသာ ၎င်းကို လုကျင်း သို့မဟုတ် လင်ခဲ့အာအား ပေးခဲ့မည်ဆိုလျှင် အထူးဆုလာဘ်ရမည် ဆိုဦးတော့၊ ဤမျှ အစွမ်းထက်သည့် ပစ္စည်းမျိုး ရလာနိုင်ဖွယ် မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် နောင်တွင် သူ ပိုမို ကြိုးစားအားထုတ်ရပေမည်။

စွန်းရုရှင်းထံသို့ ပို၍ အဖိုးတန်သော လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးပို့ရန် ယဲ့ချန် စဉ်းစားနေချိန်တွင် သူမကိုယ်တိုင်ကလည်း အလားတူ အတွေးမျိုး တွေးနေခဲ့သည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များ ကွာခြားသော်လည်း စိတ်ကူးများကမူ တစ်ထပ်တည်း ကျနေလေသည်။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ယဲ့ချန်၏ ဘဝသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ် အတန်းတက်ရသည်မှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များကို အိမ်ထဲတွင်သာ အောင်းကာ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးစေသည်။ လင်ခဲ့အာနှင့် လုကျင်းတို့မှာမူ ယခုအခါ အမြဲတမ်းလာရောက်လည်ပတ်သူများ ဖြစ်လာကြပြီး ယဲ့ချန်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။

အကျိုးအမြတ်အမျိုးမျိုးကြောင့် ယဲ့ချန်မှာ အတော်လေး ကျေနပ်နေမိသည်။ အချိန်ရပါက လုကျင်း သို့မဟုတ် လင်ခဲ့အာတို့နှင့်အတူ ဈေးထဲသို့ လိုက်သွားလေ့ရှိပြီး သူရရှိခဲ့သော လက်ကောက်ကဲ့သို့ ရတနာများကို ထပ်မံ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဈေးကွက်ထဲရှိ ပစ္စည်းအများစုမှာ ကျင့်ကြံခြင်းစတင်လေ့လာသူများအတွက် အဆင့်နိမ့်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်နေသည်။ ယူစရာတန်ဖိုးရှိသည့်အရာ တစ်ခုမျှ မရှိပေ။ စွန်းရုရှင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့က တစ်ပတ်လျှင် တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံကြသည်။ သူမက သူ့အပေါ် ပိုမို နွေးထွေးလာခဲ့သည်။ အတန်းထဲတွင် မကြာခဏ အပြန်အလှန်ပြောဆိုဆက်ဆံရခြင်းက ခြေတံရှည်ရှည်နှင့် ဤမိန်းမငယ်လေးအကြောင်းကို ယဲ့ချန်အား ပိုမိုသိရှိလာစေသည်။ သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ သွက်လက်တက်ကြွပြီး ကစားမက်ကာ အနည်းငယ် ဆော့ကစားတတ်သော အကျင့်လေးများလည်း ရှိသည်။ လင်ခဲ့အာနှင့် လုကျင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးတွင် မရှိသော ဖျတ်လတ်တက်ကြွမှုမျိုး သူမထံတွင် ရှိနေသည်။ ဘာကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရသည်ကို နားလည်ရန် လွယ်ကူလှသည်။

လင်ခဲ့အာနှင့် လုကျင်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ပြင်ပအထောက်အပံ့ မရှိသော တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သတိကြီးစွာဖြင့် ရှင်သန်နေထိုင်ကြရသည်။

စွန်းရုရှင်းအတွက်တော့ ချီသန့်စင်ခြင်း သတ္တမအဆင့်ရှိ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိပြီး စားဝတ်နေရေးနှင့် အရင်းအမြစ်များအတွက် ပူပန်စရာမလိုဘဲ ကြီးပြင်းလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူမတွင် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အထောက်အပံ့ပစ္စည်းများ လိုအပ်နေသည်ဟူ၍ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ တောက်ပရွှင်လန်းနေသည်က သဘာဝပင်။

စွန်းရုရှင်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာသော်လည်း ယဲ့ချန်က သူမကို အပတ်စဉ် လက်ဆောင်များ မပေးခဲ့ပေ။ အကြောင်းရင်းမှာ စွန်းရုရှင်းသည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ တော်တော်လေး ပြည့်စုံလုံလောက်သူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ စနစ်တွင် ဆုလာဘ်များ ပြန်လည်ရရှိရန် တင်းကျပ်သော သတ်မှတ်ချက်များ ရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ထိုသူတွင် အဆင့်မြင့် မှော်ဝတ်ရုံတစ်ထည် ရှိပြီးသားဖြစ်ပါက အခြားအဆင့်မြင့်ဝတ်ရုံတစ်ထည် ထပ်ပေးခြင်းသည် သူတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော လက်ဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသူက အလိုရှိလျှင်တောင် လက်ခံရရှိသည်နှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအတွက် ရောင်းချပစ်လိုက်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ စွန်းရုရှင်းသည် အဆင့်မြင့် မှော်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ မှော်လက်နက်များသည်လည်း အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးများ ဖြစ်ကြသည်။ သူမသည် အကောင်းဆုံးသော အဂ္ဂိရတ်ဆေးများကို အသုံးပြုသည်။ မှော်မန္တန်များနှင့် ပတ်သက်လျှင်လည်း အစုံအလင် ရှိနေလေသည်။ စွန်းယဲ့သည် မိမိ၏သမီးကို အလွန်အမင်း တန်ဖိုးထားကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ဤအခြေအနေမျိုးတွင်၊ ယဲ့ချန်သည် သူမအတွက် သင့်လျော်သော လက်ဆောင်များ ရှာဖွေရန် တကယ်ကို ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ သို့သော် လင်ခဲ့အာနှင့် လုကျင်းတို့အတွက်မူ ကွဲပြားခြားနားသည်။ ဆယ်ဆသော ဆုလာဘ်ကြောင့် ယဲ့ချန်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ဆက်လက် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သင့်လျော်သော ရတနာတစ်ခု ပေါ်လာသည့်အခါ သူသည် ၎င်းကို ဝယ်ယူပြီး စွန်းရုရှင်းအား ပေးအပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လင်ခဲ့အာနှင့် လုကျင်းတို့အတွက်မူ ပြီးခဲ့သော နှစ်လတာ ကာလသည် သူတို့အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဝင်ငွေကောင်းသော ကာလဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အဆင့်မြင့် မှော်ဝတ်ရုံများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး ယဲ့ချန်ထံမှ မှော်မန္တန် အမျိုးမျိုးကိုလည်း လက်ဆောင်အဖြစ် ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဤအရာက ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ သူ၏အပေါ်ထားရှိသော အလေးအနက်ထားမှုကို ပို၍သာ တိုးလာစေသည်။ ဤအကျိုးခံစားခွင့်များကို ခံစားရသည်ကို ပို၍ အသားကျလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူတို့သည် ယဲ့ချန်၏ ချဉ်းကပ်မှုများကို မတွန်းလှန်ကြတော့သော်လည်း တစ်ဝက်တစ်ပျက် ငြင်းဆန်ချင်ယောင်တော့ ဆောင်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ သို့တိုင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးမှာ အနည်းငယ်တော့ သိချင်စိတ်ပြင်းပြနေကြသည်။ ယဲ့ချန် ရရှိခဲ့သော လက်ကောက်ကို သူတို့ထံသို့ တစ်ခါမျှ မပေးခဲ့သလို၊ သူ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကိုလည်း မမြင်ဖူးကြပေ။ သို့ဆိုလျှင် ယဲ့ချန်က ၎င်းကို ဘာလုပ်လိုက်သနည်း။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း နှစ်လ အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသုံးပြုလာသည်နှင့်အမျှ ယဲ့ချန်သည် ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ခုတင်၏ ထိရောက်မှုကို ပိုမို သဘောကျလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်ကို မြန်ဆန်စေရုံသာမက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုပါ ပိုမို ခိုင်မာလာစေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပိုမိုခိုင်မာလာသောအခါ ရွတ်ဆိုလိုက်သော မှော်မန္တန်များ၏ စွမ်းအားသည်လည်း သဘာဝအလျောက် တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် အနာဂတ်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မည့် သူ၏အတွက် အလွန်အမင်း အကျိုးရှိလှသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း မပြုလုပ်ဘဲ ခုတင်ပေါ်တွင် အနားယူရုံသက်သက်ဖြင့်ပင် အံ့မခန်း အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိနေသည်။

ယင်းပေးစွမ်းသော အနားယူမှုက မယုံနိုင်လောက်အောင် လန်းဆန်းစေသည်။ ယဲ့ချန် နိုးလာတိုင်း ခွန်အားတွေ အသစ်တဖန် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာသလို ခံစားရသည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ဝိညာဉ်ချီများ၏ အာဟာရဖြည့်တင်းမှုကြောင့် ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။ အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ခုတင်သည် မြင့်မြတ်သော ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားဖွယ်ရာ မရှိပေ။ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူထံမှ ရရှိသော ဆယ့်ငါးဆသော ဆုလာဘ်သည် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ယနေ့သည် အတန်းတက်ရမည့် နောက်ထပ်ရက်တစ်ရက် ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် ယဲ့ချန်သည် ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ခုတင်ကို သူ၏ သိုလှောင်ရေးလက်ကောက်ထဲသို့ ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဆိုင်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူရောက်ရှိသွားသောအခါ ဈေးထဲရှိ အကူဝန်ထမ်းများက သူ့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာ နှုတ်ဆက်ကြသည်။ သူတို့က ယဲ့ချန်ကို နောက်ဖေးဝင်းဆီသို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် စွန်းယဲ့သည် ဒုတိယထပ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။ ယဲ့ချန်ကို မြင်သည်နှင့် သူက ချက်ချင်း ပြုံးကာ စကားဆိုလိုက်သည်။

"အတန်းတက်ဖို့ အလောတကြီး လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ ငါတို့ဆီ ပစ္စည်းအသစ်တွေ ရောက်ထားတာ၊ ပစ္စည်းကောင်းတွေ အများကြီးပဲ။ မင်း လာမကြည့်ချင်ဘူးလား။"

ထိုစကားကြောင့် ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ စွန်းရုရှင်းအား လက်ကောက်ပေးပြီးကတည်းက သူ လာရောက်တိုင်း စွန်းယဲ့သည် သူ့ကို ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူစေရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ ထိုအရာများသည် စွန်းရုရှင်း လိုချင်နိုင်သည့်အရာများ ဖြစ်ကြောင်း လိမ္မာပါးနပ်စွာ အကြံပြုတတ်သည်။ သို့သော် ယဲ့ချန်က ပိုသိသည်။ ဤပစ္စည်းများသည် စွန်းရုရှင်းအတွက် မသင့်တော်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သောကြောင့် သူ ဘယ်သောအခါမှ မဝယ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ ပစ္စည်းသစ်များ ရောက်ရှိလာသဖြင့် ယဲ့ချန် တကယ်ပဲ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ အကယ်၍ စွန်းရုရှင်း တကယ်လိုအပ်သော အရာတစ်ခုခု ရှိနေပါက ယဲ့ချန် တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဆယ့်ငါးဆသော ဆုလာဘ်နှင့်ဆိုလျှင် ၎င်းက အသေအချာ ပြန်လည်ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်ဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်တွန့်နေနိုင်ပါမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် သူသည် စွန်းယဲ့ နောက်သို့လိုက်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်မန္တန် 'အရိပ်မဲ့ ဝတ်ရုံ' လို့ခေါ်တယ်။ မင်း ဒါကို ကျွမ်းကျင်သွားတာနဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ အရောင်အဆင်းမရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လွှမ်းခြုံထားနိုင်ပြီး ရန်သူတွေ မင်းကို မြင်ရခက်အောင် လုပ်နိုင်တယ်။ တိုက်ခိုက်ရေးမှာဆိုရင် ဒါက ကြီးမားတဲ့ အားသာချက်တစ်ခုပဲ။"

"ဥပမာ၊ မင်းရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကိုပဲ လွှမ်းခြုံထားမယ်ဆိုရင် မင်း ဘယ်လို တိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာ ရန်သူက သိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း လက်ထဲမှာ အင်းစာချပ် တစ်ခု ကိုင်ထားတာလား ဒါမှမဟုတ် မှော်မန္တန် ရွတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလားဆိုတာ သူတို့ မသိနိုင်ဘူး။ ဒါ့အပြင် အရိပ်မဲ့ ဝတ်ရုံကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုရင် မင်းကိုယ်မင်း ကိုယ်ပျောက်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တယ်။ ဒါက မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါ အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်တယ်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အောက်က တခြားကျင့်ကြံသူတွေဆိုရင် မင်းကို လုံးဝ မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

"ဒါပေမဲ့ အားနည်းချက်တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။ ကိုယ်ပျောက်နေချိန်မှာ မင်း လှုပ်ရှားလို့ မရဘူး။ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို သိသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် ဒါက ထိပ်တန်းပညာရပ်တစ်ခုပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အင်မတန် ထိရောက်တယ်..."

ထိုရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာသည်။ 'အရိပ်မဲ့ ဝတ်ရုံ' သည် တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာကောင်းသော အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်!