အခန်း (၅၀) - သူငါ့ကို သဘောကျနေတာ သေချာတယ်!

အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ့်သုံးတုံးတောင် ပေးဝယ်ထားတဲ့ လက်ကောက်ကို ယဲ့ချန်က သူမကို ပေးဖို့ တကယ်ပဲ ရည်ရွယ်ထားတာလား။

အစက ယဲ့ချန်အပေါ် ဂရုမစိုက်သလို နေခဲ့တဲ့ စွန်းရုရှင်းမှာ အခုတော့ အံ့သြမှင်သက်သွားရလေပြီ။ လက်ကောက်ကိုဝယ်ပြီး ယဲ့ချန်ဆီကနေ အမြတ်တင် ပြန်မရောင်းလိုက်ရလို့ နောင်တရနေခဲ့တဲ့ စွန်းယဲ့ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတွေအပေါ် ယဲ့ချန် လက်ဖွာတတ်မှန်း သူတို့ ကြားဖူးထားသော်လည်း ဤမျှလောက်ထိ ရက်ရောလိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။

အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးကျော် တန်ကြေးရှိတဲ့ လက်ဆောင်ဆိုတာ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေတောင် အလွယ်တကူ ပေးနိုင်တဲ့အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ ဒါကို ယဲ့ချန်က ဒီအတိုင်းကြီး ပေးလိုက်တယ်ပေါ့။ ဒါက အရမ်း ဖြုန်းတီးရာ မကျလွန်းဘူးလား။

စွန်းရုရှင်း တစ်ခဏမျှ တွေဝေသွားသည်။ သူမ ဒီလက်ကောက်ကို သဘောကျသည်ကတော့ အမှန်ပင်။ ၎င်းက သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့်အပြင် အမြင်အားဖြင့်လည်း အလွန်လှပတင့်တယ်လှသည်။ သို့သော် အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ၎င်း၏ ဈေးနှုန်းပင်။ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော လက်ဆောင်ကို လက်ခံရသည်က စွန်းရုရှင်းအား အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။

သို့သော် စွန်းယဲ့၏ တုံ့ပြန်မှုကတော့ လျင်မြန်လှသည်။ သူက ယဲ့ချန်လက်ထဲမှ လက်ကောက်ကို ချက်ချင်း လှမ်းယူလိုက်ပြီး စွန်းရုရှင်း၏ သွယ်လျနုနယ်သော လက်ကောက်ဝတ်တွင် စွပ်ပေးလိုက်ကာ အပြုံးနှင့် ပြောလေသည် "ယဲ့ချန်၊ မင်းက တကယ့်ကို သဘောထား ပြည့်ဝတာပဲ... အရင်နေ့က ဒီလက်ကောက်ကို မြင်တော့ ငါ့သမီးလေးကလည်း သဘောကျနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါက မဝယ်ပေးရက်ခဲ့ဘူးလေ။ မင်းက သူ့ကို တိုက်ရိုက် ပေးလိမ့်မယ်လို့တောင် မထင်ထားခဲ့ဘူး... ငါ့သမီးကိုယ်စား မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ကွာ"

သူမ၏ဖခင်ကို ကြည့်ရင်း စွန်းရုရှင်း အနည်းငယ် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော်ငြားလည်း သူမ ငြင်းဆန်ဖို့တော့ စိတ်မကူးမိပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ ဒီလက်ကောက်ကို တော်တော်လေး သဘောကျနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် သူမက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။ "ဒီလက်ဆောင်ကို ကျွန်မ တကယ်ပဲ သဘောကျပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂျူနီယာမောင်လေး"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ချန် ပြုံးလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် စက္ကန့်ပိုင်းလေးကတင် သူမက 'စီနီယာအစ်မ' သို့မဟုတ် 'ဂျူနီယာမောင်လေး' ဆိုသည့် အသုံးအနှုန်းတွေကိုတောင် အသိအမှတ်မပြုခဲ့ပေ။ ယခုတော့ သူ့ကို 'ဂျူနီယာမောင်လေး' ဟု တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆိုလာလေပြီ။ ငွေက အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။ 'ငွေက မည်သည့်ဆက်ဆံရေးကိုမဆို ချောမွေ့စေနိုင်သည်' ဆိုသည့် ရှေးစကားက မှန်ကန်နေဆဲဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်လည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် ယဲ့ချန်၏ အတွေးများက ထိုကိစ္စအပေါ် ရောက်မနေခဲ့ပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော စနစ်၏ အသိပေးချက်အသံကြောင့်သာ အာရုံများ လွှမ်းမိုးခံထားရသည်။

"လက်ဆောင်ပေးခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။"

"လက်ဆောင်မှာ ကျောက်စိမ်းရောင် ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ လက်ကောက် ဖြစ်ပါသည်။"

"တုံ့ပြန်ဆုလာဘ်ကို တွက်ချက်နေပါသည်..."

"ဆယ့်ငါးဆ တုံ့ပြန်ဆုလာဘ် ချီးမြှင့်နေပါသည်..."

"အိမ်ရှင်ပေးအပ်လိုက်သော လက်ဆောင်သည် လက်ခံရရှိသူအတွက် ကြီးမားသော အရေးပါမှုရှိကြောင်း၊ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် သာလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ၎င်းတို့၏ စိတ်အခြေအနေကို သိသိသာသာ လှုပ်ခတ်သွားစေကြောင်း ထောက်လှမ်းသိရှိရသဖြင့် အထူးဆုလာဘ်ကို ရရှိစေပါသည်။"

"ဆုလာဘ် - ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ခုတင်။"

"ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ခုတင် - ဝိညာဉ်ကြောများနှင့် တွဲဖက်တည်ရှိသော ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့များဖြင့် ဖန်တီးထားပြီး ဝိညာဉ်ချီများကို စုပ်ယူခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်းနှင့် ကြည်လင်စေခြင်း စသည့် စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်..."

"ဆုလာဘ်အား အိမ်ရှင်၏ သိုလှောင်မှုနယ်မြေထဲသို့ ပေးပို့လိုက်ပါပြီ။"

ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ကျောက်စိမ်း ဝိညာဉ်ပုတီးစေ့ ခုတင်?

ဖော်ပြချက်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ တိကျသော အစွမ်းအာနိသင်များကို ရှင်းလင်းစွာ မဖော်ပြထားသော်လည်း အသုံးပြုထားသည့် ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဤခုတင်၏ အစွမ်းများမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ၎င်းက ယဲ့ချန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လက်သီးဆုပ်မိသွားစေသည်။ ဆယ့်ငါးဆ ဆုလာဘ်နှင့် အထူးဆုလာဘ် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လှသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ အတန်းတက်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်သည် အတွင်းစိတ်ထဲမှ လှိုက်တက်လာသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး စွန်းရုရှင်းနှင့် ယဉ်ကျေးစွာ စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် သင်ခန်းစာကို စတင်လေသည်။ မိမိ၏သမီးဖြစ်သူ ထိုသို့ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော လက်ဆောင်ကို ရရှိလိုက်သောကြောင့်လားမသိ၊ စွန်းယဲ့သည် စိတ်ရွှင်လန်းကာ အတန်းကို တက်တက်ကြွကြွဖြင့် လမ်းညွှန်သင်ပြပေးနေသည်။

ထိုစဉ် စွန်းရုရှင်းမှာ အင်းစာချပ်များကို ရေးဆွဲနေရင်း ယဲ့ချန်ကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေ၏။

...

သင်ခန်းစာက လျင်မြန်စွာပင် ပြီးဆုံးသွားသည်။

ယဲ့ချန်မှာ ဆက်နေရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသဖြင့် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ယဲ့ချန် ထွက်သွားပြီးနောက် စွန်းရုရှင်းသည် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ လက်ကောက်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "အဖေ၊ သူက ဘာလို့ သမီးကို ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ မှော်လက်နက် ပေးတာလို့ ထင်လဲဟင်။"

အတန်းချိန်အတွင်းမှာတင် စွန်းရုရှင်းက လက်ကောက်၏ အာနိသင်များကို ခံစားသိရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဝိညာဉ်ချီများကို အလိုအလျောက် သန့်စင်ပေးပြီး ကြည်လင်စေသည်မှာ အမှန်ပင်။ ထို့ပြင် လက်ကောက်ကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် သူမ၏ စိတ်သည်လည်း ပိုမို ကြည်လင်လာသည်။ ၎င်းသည် တကယ့်ကို ထိပ်တန်းအဆင့် အထောက်အကူပြု မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ဤမျှ အဖိုးတန်လှသော လက်ဆောင်ကို ယဲ့ချန်က ဘာလို့ သူ့အတွက် သူ မသိမ်းထားရတာလဲ။ အရင်က တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးတဲ့ သူမလို လူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ဘာလို့ ပေးရတာလဲ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စွန်းယဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း အထိမ်းအမှတ် လက်ဆောင်လေး မဟုတ်ဘူးလား။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် မင်းတို့ အတန်းတူတူ တက်ရမယ်လို့ သူ့ကို ပြောတုန်းက လက်ဆောင်တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားတယ်လို့ သူ ပြောခဲ့တာ ငါ မှတ်မိတယ်။ သူ့ကို အထူးဂရုစိုက်ပြီး သင်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ငါ့ကို ဖားနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။"

စွန်းရုရှင်းသည် သဘောမတူဟန်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ကာ "ယဲ့ချန်က အဖေ့ဆီမှာ အင်းစာချပ် ရေးဆွဲတာကို သင်ယူနေတာ တစ်လရှိပြီ၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပဲ ကုန်သေးတာလေ။ တခြားအကြောင်းပြချက် မရှိဘဲနဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ့်သုံးတုံးတောင် တန်တဲ့ လက်ဆောင်ကို သမီးကို ဘယ်လိုလုပ် ပေးမှာလဲ။ ဒါက ကျူရှင်ခ တစ်နှစ်စာနီးပါးလောက် ရှိတာနော်"

ထိုအခါမှ စွန်းယဲ့လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့တိုင် လက်ဆောင်ကတော့ ပေးပြီးနေပြီလေ။ ဒါပေမဲ့ ဘာကြောင့်လဲ။

စွန်းရုရှင်းက ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြုံးလိုက်သည်။ "အဲဒီယဲ့ချန်က သမီးကို အရင်က မြင်ဖူးထားတာ သေချာတယ်။ သူက သမီးအနားကို ချဉ်းကပ်ဖို့ အခွင့်အရေးရအောင် အဖေ့ဆီမှာ အင်းစာချပ် ပညာ လာသင်တာ ဖြစ်ရမယ်။ သမီးနဲ့ အတန်းတူတူ တက်ရမယ်ဆိုတာကို သိသွားတော့ သမီးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ ပမာဏများပြားတဲ့ ငွေကြေးသုံးပြီး လက်ဆောင်ပေးဖို့ မတွန့်ဆုတ်ခဲ့တာပဲ!"

ပထမတော့ စွန်းယဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများ မဲ့သွားသည်။ မိန်းမတစ်ယောက်အတွက် ဘယ်ပုံမှန်လူကမှ ဒီလိုမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။ သူ့သမီး ခေါင်းထဲမှာ ဘာတွေ တွေးနေပါလိမ့်။

သို့သော် ယဲ့ချန်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကောလာဟလများကို ပြန်လည်သတိရလိုက်ချိန်တွင်တော့ စွန်းယဲ့တစ်ယောက် ဤအရာက အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ယဲ့ချန်က ယခင်က အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူများကို မှော်လက်နက်များ၊ သိုလှောင်ရေးအိတ်များနှင့် မှော်မန္တန်များ ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ သူက ယခင်က သမီးဖြစ်သူနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးပါက... လက်ကောက်တစ်ကွင်း ပေးသည်မှာလည်း လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်ရှိနေပေသည်။

ထိုအတွေး အတည်တကျ ဖြစ်သွားသည်နှင့် စွန်းယဲ့၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် မည်းမှောင်သွားလေသည်။ "ဒီကောင်လေးက ငါ့သမီးအပေါ် ကြံရွယ်ရဲတယ်ပေါ့... သူက အင်းစာချပ် ပညာကိုပဲ သင်ချင်တာလို့ ငါ တကယ် ထင်ခဲ့မိတာ။"

စွန်းယဲ့က သူ၏သမီးအပေါ် မယုံနိုင်လောက်အောင် အကာအကွယ်ပေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။

စွန်းရုရှင်းက လက်ကောက်ကို ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်ရာ သာယာသော အသံလေးတစ်ခု လေထုထဲ ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ ဒေါသထွက်နေသည်ကို မြင်တော့ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "အဖေ အဲဒီလောက် ဒေါသထွက်နေရင်လည်း သူ့ကို ဆက်မသင်ပေးဘဲ နေလိုက်ပါလား။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စွန်းယဲ့၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားသည်။ တစ်လကို အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးလေ။ ဒါက နည်းတဲ့ ငွေကြေးပမာဏမှ မဟုတ်တာ။

စွန်းယဲ့ အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။ သူက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။ "အင်း၊ သူ့ကို ဆက်သင်ပေးတာပဲ ကောင်းပါတယ်။ ဒီလူငယ်လေးက စိတ်ထားဆိုး ရှိပုံမရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို လက်ဆောင်လေးတွေကြောင့်တော့ မင်း စိတ်ယိမ်းယိုင်သွားလို့ မဖြစ်ဘူးနော်။ ဒီကောင်လေးက အင်းစာချပ် ရေးဆွဲတာမှာ အရည်အချင်း နည်းနည်းရှိပေမဲ့ အခုလို မိန်းမတွေကို လက်ဆောင်ပေးနေတာမျိုးက အနာဂတ်မရှိဘူး။ ပြီးတော့ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်နဲ့ ပတ်သက်နေပြီး လက်ဆောင်တွေနဲ့ အမြဲတမ်း ဖားတတ်တယ်ဆိုတာကိုလည်း ငါ ကြားဖူးထားတယ်။ အခု မင်းကိုပါ ပိုးပမ်းလာတယ်။ ဒါက ဘာကိုပြနေတာလဲ။ သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို နှာဘူးလေး ဖြစ်နေလို့ပေါ့။ ဒီလိုလူမျိုးက တာအိုလက်တွဲဖော်အဖြစ် မသင့်တော်ဘူး။"

စွန်းယဲ့မှာ အပိုဝင်ငွေ ရှာချင်စိတ်နှင့် သမီးဖြစ်သူ ယဲ့ချန်၏ ညှို့ငင်မှုအောက်သို့ အမှန်တကယ် ကျရောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်စိတ်တို့ကြား ဗျာများနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက အကြံပေးစကား ဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

စွန်းရုရှင်းက ငွေခေါင်းလောင်းလေးကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။ "အဖေက လွန်လွန်ကျွံကျွံတွေ တွေးနေတာပဲ... နောက်နှစ်နှစ်နေရင် သမီးက စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာလို့ အဖေ့ကို ပြောထားပြီးသားပဲလေ။ သမီးက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ကံပါလာတဲ့သူပါ။ မိသားစုသေးသေးလေးက အရေးမပါတဲ့ သခင်လေးတစ်ယောက်ကို သမီးက ဘယ်လိုလုပ် မျက်စိကျပါ့မလဲ။ သူ လက်ဆောင်ပေးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပေးပါစေပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သမီးက တောင်းတာမှမဟုတ်တာ၊ သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပြီး ပေးတာပဲလေ။ လက်ဆောင်လက်ခံတာက ဘာကိုမှ အဓိပ္ပာယ်မဆောင်ပါဘူး။ လက်ဆောင်လေး နှစ်ခုသုံးခုလောက်နဲ့ မဆင်မခြင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလောက်တဲ့အထိ သမီး မမိုက်မဲပါဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စွန်းယဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ့သမီးပီသပါပေတယ်။ သူမက ထက်မြက်လှသည်။ သူမ စိတ်မယိမ်းယိုင်သရွေ့တော့ ယဲ့ချန် ဘယ်လောက်ပဲ လက်ဆောင်တွေပေးပေး ပေးနိုင်လေသည်။

စွန်းယဲ့သည် သူ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် အတွေးတစ်ခုကို စတင်ပုံဖော်လာသည်။ ယဲ့ချန်ကို အရိပ်အမြွက်လေး ပေးသင့်သလား၊ ဥပမာ- စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဆိုင်မှာ ဘယ်လို ရှားပါးရတနာတွေ ရောက်နေတယ်ဆိုတာမျိုး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောပြလိုက်ရင် ကောင်းမလား။ ဒါမှမဟုတ် သမီးဖြစ်သူရဲ့ အကြိုက်တွေကို ယဲ့ချန်ကို ပြောပြလိုက်ရမလား။ ထိုသို့လုပ်ခြင်းက ယဲ့ချန်ကို လက်ဆောင်တွေ ပိုပေးလာအောင် အားပေးရာရောက်လိမ့်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယဲ့ချန်ရဲ့ ပထမဆုံး လက်ဆောင်ကတင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ့်သုံးတုံးတောင် ရှိနေပြီလေ။ ၎င်းက သူ၏သမီးအပေါ် ယဲ့ချန် မည်မျှ သဘောကျနေကြောင်းကို ပြသနေသည်။ အကယ်၍ ထိုကောင်စုတ်လေးကသာ သူ့သမီးအပေါ် ကြံရွယ်ရဲခဲ့မယ်ဆိုရင်... ဒီလူငယ်လေးဆီကနေ နောက်ဆုံးအကြွေစေ့အထိ ညှစ်ယူပစ်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ ကိစ္စပဲလေ။