အခန်း (၄၇) - ပြဿနာပဲ၊ သူက တကယ်တော့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး!

စွန်းယဲ့ တကယ်ကို အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အင်းစာချပ် ဖန်တီးရာတွင် ယဲ့ချန်၏ ပါရမီ မည်မျှဆိုးရွားခဲ့ကြောင်း သူ အသိဆုံးပင် ဖြစ်သည်။ ကယ်မရတော့တဲ့အကောင်ဟု ဆိုလျှင်ပင် ချဲ့ကားပြောဆိုရာ ရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ ယဲ့ချန်က လုံးဝကို ပါရမီမပါခဲ့ပေ။ သို့သော် တစ်ပတ်တည်းနှင့်...

ယဲ့ချန် အင်းစာချပ် စတင်ဖန်တီးသောအခါ သူက လုံးဝ အခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသလိုပင်။ သူ၏ စုတ်ချက်များက စီးဆင်းနေသော ရေစီးကြောင်းတစ်ခုလို ချောမွေ့ကာ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ လွတ်လပ်နေသည်။ အချို့နေရာများတွင် အနည်းငယ် ထစ်ငေါ့ရပ်တန့်မှုများ ရှိနေသေးသော်လည်း သူ၏ ပြောင်းလဲသွားမှုက အံ့မခန်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"ယဲ့ချန်၊ မင်းက ရုတ်တရက်ကြီး ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် တိုးတက်လာတာလဲ" စွန်းယဲ့က ဖုန်မှုန့်ဖယ်ရှားရေး အင်းစာချပ်ကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားရင်း တိုးပွားလာသော စပ်စုချင်စိတ်များဖြင့် စစ်ဆေးကာ မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ချန်က အခြား အင်းစာချပ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ဆီကနေ လျှို့ဝှက်သင်ယူနေတာများလားဟု သံသယဝင်မိကာ သူ မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ယဲ့ချန်က တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် စာအုပ်တွေ ဖတ်နေလို့ပါ"

စာအုပ်တွေ ဖတ်တယ်?

စွန်းယဲ့ တစ်ခဏမျှ အေးခဲသွားပြီးနောက် ယဲ့ချန်အား သူ ရောင်းချခဲ့သော အင်းစာချပ် ဖန်တီးခြင်း မှတ်စုများကို ပြန်လည်သတိရသွားသည်။ ထိုမှတ်စုများက သူ၏ ဆရာရင်းထံမှ ဖြစ်သည်မှာ မှန်ပါသည်။ အတိတ်က သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုမှတ်စုများကို နေ့စဉ်ရက်ဆက် လေ့လာခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် တစ်ပတ်လောက် ဖတ်ရုံလေးနှင့် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို မြင်ရသည်လား။ ဒါက နည်းနည်းတော့ ယုံနိုင်စရာ မရှိလွန်းဘူး မဟုတ်လား။ စွန်းယဲ့ကိုယ်တိုင် လေ့လာခဲ့စဉ်က ဤကဲ့သို့ ချက်ချင်းလက်ငင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုး မမြင်ခဲ့ရပေ။

ယဲ့ချန်က တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာများလား။ တစ်ချိန်လုံး မှားယွင်းစွာ သင်ပေးနေခဲ့သူက သူကိုယ်တိုင်များ ဖြစ်နေမလား။ ယဲ့ချန်က ပါရမီ ချို့တဲ့နေတာ မဟုတ်ဘဲ စွန်းယဲ့ကိုယ်တိုင်က ညံ့ဖျင်းတဲ့ ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား။

တစ်ခဏမျှ စွန်းယဲ့သည် လမ်းညွှန်ပြသသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်များကိုပင် သံသယဝင်သွားမိသည်။ သို့သော် အမှန်တရားမှာ စွန်းယဲ့ စိတ်ကူးထားသည်နှင့် အလွန်တရာ ကွာခြားလှသည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ယဲ့ချန်တွင် စနစ်တစ်ခု ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယဲ့ချန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်က စွန်းယဲ့၏ အစီအစဉ်များကို လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေသည်။ သို့သော် ယဲ့ချန်က အခြေခံများကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားမည်ဆိုပါက ၎င်းက ကောင်းသောအရာပင် ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ စွန်းယဲ့အနေဖြင့် သင်တန်းကြေးများကို ဆက်လက် ကောက်ခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ စွန်းယဲ့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြန်လည် နိုးကြားလာခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်တစ်လတစ်လျှောက်လုံးတွင် ယဲ့ချန်၏ တိုးတက်မှုများကြောင့် သူ အကြိမ်ကြိမ် အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ အပတ်စဉ်တိုင်း ယဲ့ချန်၏ ကျွမ်းကျင်မှုများက ခုန်ပျံကျော်လွှားကာ တိုးတက်နေပုံရသည်။

တစ်လတည်းနှင့်ပင် ယဲ့ချန်သည် အင်းစာချပ် ဖန်တီးခြင်း၏ အခြေခံများကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူက လေပြေညင်း အင်းစာချပ်နှင့် ဖုန်မှုန့်ဖယ်ရှားရေး အင်းစာချပ် ကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့် အင်းစာချပ်များကို ပြည့်စုံစွာ ဖန်တီးနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူက တရားဝင် ပထမအဆင့် အင်းစာချပ်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေလေပြီ။ ဤအခြေအနေတွင် သူက အလယ်အလတ်အဆင့် အင်းစာချပ်များကို ဖန်တီးရန်ပင် စတင် ကြိုးစားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

မှော်မန္တန်များကဲ့သို့ပင် အဆင့်နိမ့် အင်းစာချပ်များက စွမ်းအား နည်းပါးလှသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် အင်းစာချပ်များနှင့်သာ ကျင့်ကြံသူများ လိုအပ်သော စစ်မှန်သည့် မှော်မန္တန် အင်းစာချပ်များကို စတင်ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့် စွန်းယဲ့ လုံးဝကို အံ့အားသင့်သွားရသည်။ တစ်လတည်းဖြင့် အစပြုသူအဆင့်မှ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ဆိုသည်မှာ ပါရမီမရှိသော လူမိုက်တစ်ယောက်၏ လုပ်ရပ် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ၎င်းက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ ပြယုဂ်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ စွန်းယဲ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် စူးနစ်သော နာကျင်မှုတစ်ခုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းက ပါရမီရှင်တစ်ဦး၏ အလားအလာကို ဖြုန်းတီးပစ်မိမည်စိုး၍ နောင်တရနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ် နာကျင်ရသည်မှာ ယဲ့ချန်က သူ၏ဆရာဖြစ်သူထံမှ အင်းစာချပ် ဖန်တီးခြင်း မှတ်စုများကို အသုံးပြုကာ ဉာဏ်အလင်း ပွင့်သွားခဲ့သော်လည်း သူကမူ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးသာ ရလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ အကြီးအကျယ် နစ်နာသွားခဲ့လေပြီ။

...

"စီနီယာ... ကျွန်တော် အလယ်အလတ်အဆင့် အင်းစာချပ်တွေ ဖန်တီးတာကို စသင်လို့ ရပြီလား" သင်တန်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ယဲ့ချန်က လေးလေးနက်နက် မေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စွန်းယဲ့ ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ယဲ့ချန်က အရမ်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်နေပြီး သူက သင်တန်းကြေးကို များများစားစားပင် မကောက်ခံရသေးပေ။ သို့သော် သူက တမင်သက်သက် အချိန်ဆွဲထား၍လည်း မရပေ၊ ထိုသို့လုပ်ပါက လောဘကြီးလွန်းသည်ဟု ထင်ရပေလိမ့်မည်။

တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် စွန်းယဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ရတယ်... နောက်အပတ်ကျရင် တစ်ရက်စောစော လာခဲ့ပြီး ငါ့သမီးနဲ့ အတူတူ သင်တန်းတက်ပေါ့"

တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်စေ၊ နှစ်ယောက်ဖြစ်စေ သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု မရှိလှပေ။ သူ၏ သမီးဖြစ်သူက အလယ်အလတ်အဆင့် အင်းစာချပ်များကို စတင်ဖန်တီးနိုင်ကတည်းက အနည်းငယ် မာနကြီးလာခဲ့သည်။ ယဲ့ချန် ဝင်ရောက်လာပါက အနေတော်ပင် ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီက သူမကို မာနကျသွားစေနိုင်ပေမည်။

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် အရောင်လက်သွားတော့သည်။ "ကျွန်တော်က တရားဝင် တပည့်မဖြစ်သေးပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့သမီးက ကျွန်တော့်ရဲ့ စီနီယာအစ်မ ဖြစ်နေတာပဲမလား။ နောက်တစ်ခေါက်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ အတူတူ သင်တန်းတက်ရတော့မှာဆိုတော့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းအတွက် ကျွန်တော် လက်ဆောင်တစ်ခုလောက် ပြင်ဆင်သွားသင့်လား"

ယဲ့ချန်၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေမှုကို မြင်သောအခါ စွန်းယဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ဒီကောင်လေး... ငါ့သမီးအကြောင်း ကြားရုံလေးနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ။ ငါ့အတွက်ကျတော့ ဘာလို့ လက်ဆောင် မပြင်ဆင်ပေးတာလဲ။ ဒီကောင်လေးက အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတွေဆိုရင် တကယ်ကို တက်ကြွနေတတ်တာများလား။

သို့သော် စွန်းယဲ့က သူ၏ သမီးဖြစ်သူအကြောင်း ကောင်းကောင်း သိသည်။ သူမ၏ ရည်မှန်းချက်များက ကြီးမားလှပြီး ယဲ့ချန်ကို သေချာပေါက် အဖက်လုပ်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယဲ့ချန်က သူမကို တကယ်ပဲ လိုက်ချင်နေတယ်ဆိုရင်တောင် ပြဿနာမရှိပေ။

...

"နောက်ဆုံးတော့လည်း၊ ဒီအတွက် ငါ အကြာကြီး စောင့်ခဲ့ရတာပဲ! လက်မလျှော့ခဲ့တာ တော်သေးတယ်..."

စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် ဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီး သူ၏ ခြံဝင်းဆီသို့ ပြန်လာစဉ် ယဲ့ချန်သည် စိတ်ကြည်နူးစွာဖြင့် သီချင်းလေး ညည်းတွားလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ စွန်းရုရှင်းနှင့် နီးစပ်ရန် အခွင့်အရေး ရခဲ့ပြီလေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမက ဆယ့်ငါးဆ တုံ့ပြန်ဆုလာဘ် မဟုတ်ပါလော။

မှော်မန္တန်များ သို့မဟုတ် ထိုကဲ့သို့သော လက်ဆောင်များကို ပေးအပ်ခြင်းက သေချာပေါက် ထိပ်တန်းအဆင့် တုံ့ပြန်ဆုလာဘ်ကို ပြန်လည်ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ဒါဆို သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုမှာ သူ ဘာပေးသင့်သလဲ။ အရင်းအမြစ် အမျိုးအစား လက်ဆောင်များအတွက်မူ ဆယ်ဆနှင့် ဆယ့်ငါးဆကြား ကွာခြားချက်က အရေးမပါလှပေ။ ၎င်းက အများအားဖြင့် ပမာဏ အနည်းငယ် ပိုများသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် လက်ဆောင်များအတွက်မူ ဆယ်ဆနှင့် ဆယ့်ငါးဆကြား ကွာခြားချက်က ဧရာမ ကွာဟချက်ကြီး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မှော်မန္တန်တစ်ခုဆိုလျှင် ဆယ်ဆနှင့် ဆယ့်ငါးဆ တုံ့ပြန်ဆုလာဘ်ကြားတွင် ကြီးမားသော အဆင့်ကွာခြားချက် ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ မှော်လက်နက်များတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက စွန်းရုရှင်းကို လုံးဝ မသိသေးသလို သူမ ဘာလိုအပ်နေသလဲဆိုတာကိုလည်း သဲသဲကွဲကွဲ မသိရသေးပေ။ အကယ်၍ သူမ မလိုအပ်သောအရာကို သူ ပေးလိုက်မိပြီး တုံ့ပြန်ဆုလာဘ် လှုံ့ဆော်မှု မဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ၎င်းက ကြီးမားသော နစ်နာမှုကြီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စက သေချာစဉ်းစားရန် လိုအပ်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

နောက်ရက်များတွင် ယဲ့ချန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန် လုကျင်းနှင့် လင်ခဲ့အာတို့ ပြိုင်ဆိုင်နေကြသည့် မြင်ကွင်းကို တစ်ခါတစ်ရံ ကြည့်ရှုခံစားနေခဲ့သည်။ သူတို့ပေးသော အခွင့်အရေးလေးများကိုလည်း သူ ကျေနပ်စွာ ခံစားနေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မော့မိသားစုက နောက်ဆုံးအခြေအနေကို သတင်းပို့လာခဲ့သည်။ ကျင်းကျောက်တိ၏ သွေးကို ငွေလမင်း ဈေးတန်း၏ ဝင်္ကပါအစီအရင်ထဲသို့ ထည့်သွင်းထားပြီးဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ သူမ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝင်္ကပါအစီအရင်က ချက်ချင်း သတိပေးချက်တစ်ခုကို လှုံ့ဆော်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး မော့မိသားစုထံသို့ သတင်းပေးပို့သွားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ချန်အနေဖြင့် လက်စားချေခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့ပေ။ ချွင်းချက်အနေဖြင့် ငွေလမင်း ဈေးတန်းတွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းမှုဖြစ်ပေါ်ပြီး မော့မိသားစုက ဂရုမစိုက်နိုင်လောက်အောင် အလုပ်များနေမှသာ ဖြစ်ပေမည်။ သို့သော် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိသားစုတစ်ခုက ထိုကဲ့သို့သော အကျပ်အတည်းမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရဖွယ် မရှိပေ။

ထိုအာမခံချက်ကြောင့် ယဲ့ချန်၏ စိတ်အခြေအနေက အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ စွမ်းအားများ တိုးတက်လာပြီး ယခု အနည်းငယ် ပို၍ လုံခြုံသွားသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ငွေလမင်း ဈေးတန်းအပေါ် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကလည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် လမ်းဘေးဈေးသည်များ ရောင်းချရာ ဧရိယာပင် ဖြစ်သည်။ ဆိုင်ခန်းများအပြင် ငွေလမင်း ဈေးတန်း၌ လမ်းဘေးဈေးသည်များအတွက် သီးသန့် ဧရိယာတစ်ခုလည်း ရှိသည်။ ဈေးခင်းခ ပေးဆောင်ထားသရွေ့ မည်သူမဆို ကိုယ်ပိုင်ဈေးဆိုင်လေးများ ဖွင့်လှစ်နိုင်သည်။ အရည်အသွေးများက အနိမ့်အမြင့် မညီညာသော်လည်း အမျိုးအစားကတော့ အလွန် စုံလင်လှသည်။

ဈေးတန်း၏ လမ်းဘေးဈေးသည် ဧရိယာကို ယဲ့ချန် အမြဲတမ်း စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ သူ၏ အတိတ်ဘဝက ဝက်ဘ်ဆိုက်များမှ ဝတ္ထုပေါင်းမြောက်မြားစွာကို ဖတ်ဖူးခဲ့ရာ ဇာတ်လိုက်များက စည်ကားနေသော လမ်းဘေးဈေးသည် ဧရိယာများမှ လျှို့ဝှက်ရတနာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး နာမည်ကျော်ကြားလာတတ်ကြသည်လေ။

သူ၏ စနစ်နှင့်ဆိုလျှင် သူလည်း အခြားသူများ သတိမထားမိသော တန်ဖိုးရှိသည့် တစ်စုံတစ်ရာကို ကောက်ရနိုင်ကောင်း ကောက်ရနိုင်ပေမည်။ ထို့ကြောင့် လုကျင်း နားရက်တစ်ရက်တွင် ယဲ့ချန်သည် သူမနှင့်အတူ လမ်းဘေးဈေးသည် ဧရိယာသို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လုကျင်းက သားရဲအသားများ ဝယ်ယူရန် ထိုဧရိယာသို့ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိရာ ၎င်းက အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

ရောက်ရှိသွားသောအခါ ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားတော့သည်။ လမ်းဘေးဈေးသည် ဧရိယာက သိပ်မကျယ်ဝန်းသော်လည်း ကျင့်ကြံသူများက နေရာအနှံ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြသည်။ အချို့က ယာယီဈေးဆိုင်လေးများ ဖွင့်လှစ်ထားပြီး အချို့ကတော့ သူတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချရန် မြေပြင်ပေါ်တွင် အဝတ်စများ ခင်းကျင်းထားကြသည်။ ရောင်းချမည့် ပစ္စည်းအမျိုးအစားများက အံ့မခန်း များပြားလှသည်။ အသားများ၊ ဆေးလုံးများ၊ မှော်လက်နက်များ၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ စသည်ဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်၍ ရနိုင်သမျှ အရာအားလုံး ရှိနေသည်။

အစပိုင်းတွင် ယဲ့ချန်က အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခုခု၊ သို့မဟုတ် စွန်းရုရှင်းအတွက် သင့်တော်သော လက်ဆောင်တစ်ခုခုများ ရှာတွေ့နိုင်မလားဟု တွေးတောနေခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုများ လျော့နည်းသွားတော့သည်။ ပစ္စည်းများ၏ အရည်အသွေးက သတ်မှတ်စံနှုန်းအောက် ရောက်နေသည်။

ယဲ့ချန်သည် အခြားအရာများနှင့်ပတ်သက်၍ များများစားစား မသိသော်လည်း ဆေးလုံးများနှင့် အင်းစာချပ်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အကဲခတ်ကောင်းသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဆေးလုံးအချို့၏ အရည်အသွေးက အဆင့်နိမ့်ဆေးလုံးများထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားနေသည်။ ၎င်းတို့တွင် အညစ်အကြေးများ အလွန်အမင်း ပြည့်နှက်နေသဖြင့် တစ်ဝက်လောက်က အသုံးမကျသလိုပင် ဖြစ်နေသည်။ ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ဖော်စပ်ခဲ့သော ဆေးလုံးများလောက်ပင် အရည်အသွေး မမီကြပေ။

အင်းစာချပ်များကလည်း ပိုကောင်းမနေပေ။ ဝိညာဉ်ချီများက မညီမညာဖြစ်နေပြီး စွမ်းအားမလုံလောက်သလို အသက်ဝင်မှုကလည်း နှေးကွေးသည်။ အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် လုံးဝ အသက်မဝင်ဘဲပင် နေနိုင်ပေသည်။ ၎င်းတို့က ဈေးပေါသော်လည်း ယဲ့ချန်အတွက်မူ လုံးဝ အသုံးမကျပေ။

သို့သော် သူတို့ ဆက်လက်၍ လျှောက်ကြည့်နေစဉ် ဧရိယာ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် လူအုပ်ကြီးတစ်ခု စုရုံးနေသည်ကို ယဲ့ချန်နှင့် လုကျင်းတို့ သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။

၎င်းက ယဲ့ချန်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားတော့သည်။

ဘာလို့ လူတွေ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ။ သူတို့က တန်ဖိုးရှိတဲ့ တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့သွားကြလို့များလား။