အခန်း (၃၉) - ပြိုင်ဘက်က စောင့်ကြည့်နေသလား

"တာအိုရဲဘော် လင်... ကျွန်တော့်အစ်မက တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာပါပြီ။ အားလုံးကို ပြင်ဆင်ထားကြဖို့ အသိပေးခိုင်းလိုက်လို့ပါ။ နောက်သုံးရက်ကြာရင် မိုးလင်းတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ထွက်ခွာကြပါမယ်"

ကျင်းဝူချင့်က လာမည့်ခရီးစဉ်အတွက် လင်ခဲ့အာကို လာရောက်အသိပေးခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်ခဲ့အာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ အကယ်၍ ယခင်ကသာဆိုလျှင် ဆေးပင်များရှာဖွေရန် တောင်ပေါ်တက်မည့်ကိစ္စကို သူမက တက်တက်ကြွကြွ သဘောတူလက်ခံခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များက အလွန်များပြားလှပြီး သူမအတွက် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို ပိုမိုရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် တောင်ပေါ်မှ ပြန်လာပြီးချိန်တွင် သူမ၏နေအိမ် ဖောက်ထွင်းခံခဲ့ရသည်။ မှော်မန္တန်တစ်ခု၊ သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးနှင့် အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်တစ်ခုတို့ကိုပါ ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်။ ထိုဆုံးရှုံးမှုများကို ပေါင်းလိုက်မည်ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် လူမွဲစာရင်းခံရလုနီးပါးပင်။ အကယ်၍ သူမသာ တောင်ပေါ်သို့ ထပ်သွားဖြစ်မည်ဆိုပါက ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် လုကျင်းနှင့် ယဲ့ချန်တို့ ကလေးယူရန်ပင် ပြင်ဆင်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

လင်ခဲ့အာက ထိုကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးကို လုံးဝ ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် လင်ခဲ့အာသည် နှမြောတသဖြစ်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "တာအိုရဲဘော် ကျင်း... ဒီခရီးစဉ်မှာ ကျွန်မ လိုက်နိုင်မယ်မထင်ဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်းဘက်မှာ ပြဿနာနည်းနည်းရှိနေလို့ ဒီမှာပဲ နေခဲ့ရလိမ့်မယ်။ အစ်မတော်ကို ကျွန်မကိုယ်စား တောင်းပန်ပေးပါဦးရှင်"

ကျင်းဝူချင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လင်ခဲ့အာက မလိုက်ဘူးလား။ သူက ဤတောင်ပေါ်ခရီးစဉ်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူမနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာစေရန် တွေးထားခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်ကိုသိမ်းပိုက်နိုင်ရန် နည်းလမ်းတချို့ကိုပင် သုံးကောင်းသုံးလာနိုင်သည်လေ။ ဥပမာအားဖြင့် သူရဲကောင်းတစ်ယောက်လို ကယ်တင်ပေးလိုက်မည်၊ ပြီးလျှင် နှစ်သိမ့်ပေးမည်၊ ထို့နောက် အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားစေရန် ဆေးခပ်သည့်နည်းကိုပင် သုံးကောင်းသုံးမိလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ လင်ခဲ့အာက လုံးဝမလိုက်တော့ပေ။

ကျင်းဝူချင့်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အထင်းသားပေါ်လာသည်။ "တာအိုရဲဘော် လင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပြဿနာရှိနေလို့လား။ အနားယူသင့်နေပြီလား။ ဒါဆိုရင်လည်း အချိန်ယူပြီး ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်ပါလား။ ကျွန်တော် အစ်မကို သေချာပြောပြပြီး ခင်ဗျားအတွက် နေရာချန်ထားပေးဖို့ ပြောထားလိုက်ပါ့မယ်။ နောက်တစ်ခေါက်ကျမှ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူတူ သွားကြတာပေါ့"

သို့သော်ငြားလည်း လင်ခဲ့အာက ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ တောင်ပေါ်သို့သွားရခြင်း၏ အကျိုးအမြတ်များက များပြားသည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် ယဲ့ချန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက ကွာဟချက်က အလွန်ကြီးမားလွန်းနေသည်။ ထို့အပြင် ခရီးစဉ်တွင် အန္တရာယ်များလည်း ရှိနေသေးသည်။ ယဲ့ချန်နှင့်ဆိုလျှင် သူမကြုံတွေ့ရနိုင်သည့် အဆိုးဆုံးအခြေအနေမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ အသေးအဖွဲ ပြဿနာလေးများလောက်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်ခဲ့အာ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်က ခိုင်မာနေသည်။ သူမ လုံးဝမသွားပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်"

လင်ခဲ့အာသည် အခြေခံအားဖြင့် အလွန်အေးစက်ပြီး ဂရုမစိုက်တတ်သူဖြစ်သည်။ သူမအတွက် အသုံးဝင်မည့်သူများကိုသာ နွေးထွေးစွာ ဆက်ဆံတတ်သည်။ အသုံးမဝင်သောသူများကိုမူ သူမ၏အချိန်ပေး၍ အဖက်လုပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သူမက တောင်ပေါ်သို့ မသွားတော့သည့်အတွက် ကျင်းဝူချင့်သည်လည်း သူမအတွက် ဆက်လက်၍ အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ရိုးရှင်းသော တောင်းပန်စကားတစ်ခွန်းကို ဆိုပြီးသည်နှင့် တံခါးကို ချက်ချင်းပင် ပိတ်ချလိုက်တော့သည်။

တစ်ဖက်တွင် လင်ခဲ့အာက အချိန်မဖြုန်းလိုပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ယခုအဖြစ်အပျက်ကို ယဲ့ချန် မြင်သွားပြီး အထင်လွဲသွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေသည်။ ယခုအချိန်က ယဲ့ချန်နှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အလွန်အရေးကြီးသော အချိန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျင်းဝူချင့် လာရောက်ခြင်းက ထိုအရာကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည်ဆိုလျှင် သူမဘက်ကသာ နစ်နာပေလိမ့်မည်။

ပိတ်သွားသော တံခါးရှေ့တွင် ကျင်းဝူချင့်တစ်ယောက် ရပ်ကျန်ခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ဒေါသတို့က ရောယှက်နေသည်။

လင်ခဲ့အာက တကယ်ပင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းအလျဉ်းမရှိဘဲ ကျောခိုင်းသွားခဲ့သည်။ သူမက တောင်ပေါ်ကိုလည်း မသွားတော့သလို သူ့ကိုတောင် အထဲဝင်ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိပေ။

တံခါးစဖွင့်ဖွင့်ချင်းအချိန်က လင်ခဲ့အာ၏ မျှော်လင့်တကြီးဖြစ်နေသော မျက်နှာထားလေးကို သူ ပြန်သတိရသွားသည်။ သို့သော် ယခုတော့ သူမက သူ့ကို အေးစက်စက်နှင့် တံခါးပိတ်သွားခဲ့လေပြီ။

ကျင်းဝူချင့်အနေဖြင့် ထင်ကြေးမပေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ လင်ခဲ့အာက ဒီနေ့အတွက် အခြားတစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ချိန်းထားပြီးသား ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်မည်။ ပြီးတော့ ထိုသူက ယောက်ျားတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးပင်။

နာကြည်းဖွယ် အတွေးတစ်ခုက သူ၏ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ လင်ခဲ့အာကို သူ့ထံမှ အပိုင်လုယူသွားသော ထိုယောက်ျားက မည်သူနည်း။ သူ့အပေါ်တွင် ထိုမျှလောက် အေးစက်စိမ်းကားစွာ ဆက်ဆံခဲ့သော အမျိုးသမီးက ယခု ထိုယောက်ျားအပေါ်ကျတော့ အလွန်နွေးထွေးကြင်နာနေရုံသာမက ဆေးပင်ရှာဖွေမည့် ခရီးစဉ်ကဲ့သို့သော အဖိုးတန်အခွင့်အရေးကိုပင် လက်လွှတ်ခံရဲသည်အထိ ဖြစ်နေသည်မဟုတ်လော။

အချိန်အတန်ကြာ ရပ်နေပြီးနောက် ကျင်းဝူချင့်သည် တံခါးရှေ့မှ တိတ်ဆိတ်စွာ ခွာလာခဲ့ပြီး အနီးအနားရှိ ထောင့်ကျကျ နေရာတစ်ခုတွင် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် တစ်နာရီကျော်ခန့် ရပ်နေခဲ့ရာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် စိတ်မရှည်နိုင်တော့ပေ။ သူ လက်လျှော့ပြီး ပြန်တော့မည်အလုပ်တွင် လင်ခဲ့အာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ကျင်းဝူချင့်က သူမကို လုံခြုံသော အကွာအဝေးတစ်ခုမှနေ၍ အမြန်နောက်ယောင်ခံလိုက်ပြီး အရိပ်ထဲတွင် သတိထား ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် လင်ခဲ့အာသည် အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူမ တံခါးဝတွင် စောင့်နေသည်ကို ကျင်းဝူချင့်က အဝေးမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေသည်။ များမကြာမီ အရပ်မြင့်မြင့်နှင့် သာမန်ရုပ်ရည်သာရှိသော အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ လင်ခဲ့အာက သူ့ကို မြင်မြင်ချင်းမှာပင် သူမ၏ ပုံမှန် အေးတိအေးစက်ဟန်များ အရည်ပျော်ကျသွားခဲ့လေသည်။ သူမက လင်းလက်တောက်ပသော အပြုံးလေးဖြင့် သူ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး စကားစမြည်ပြောကာ အရက်ဆိုင်ထဲသို့ အတူတကွ ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျင်းဝူချင့်၏ မျက်နှာက မှုန်ကုပ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူက ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ့ဘေး၌ ကိလေသာရမ္မက်ကြီးမည့်ပုံပေါက်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ပါလာခဲ့သည်။

စားသောက်ချိန်က တစ်နာရီကျော်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ယဲ့ချန်နှင့် လင်ခဲ့အာတို့ အရက်ဆိုင်ထဲမှ ပြန်ထွက်လာချိန်တွင် လင်ခဲ့အာ၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းနေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် ရီဝေဝေဖြစ်နေသည်။ သူမကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သဘာဝကိုယ်သင်းနံ့လေးနှင့် ဝိညာဉ်အရက်၏ ရနံ့တို့က ရောယှက်နေပြီး သူမကို ပို၍ပင် ရစ်မူးချင်စရာကောင်းအောင် ဖန်တီးပေးနေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် လင်ခဲ့အာ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး ဝိညာဉ်အရက်ကို အတူတူ သောက်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအရက်က အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ဝက်တိတိပင် ကုန်ကျခဲ့သည်။ ဤမျှအထိ အကုန်အကျခံကာ ကြိုးစားအားထုတ်နေပုံကို ထောက်ရှုပါက သူမအနေဖြင့် သူ့ကို သိမ်းသွင်းနိုင်ရန် အတော်လေး အလေးအနက်ထားနေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် လင်ခဲ့အာ၏ ခြေလှမ်းများက ယိုင်နဲ့နေပြီး ယဲ့ချန်က သူမကို တစ်ဝက်ခန့် တွဲကူပေးထားရသည်။

"တာအိုရဲဘော် လင်... ခင်ဗျား နည်းနည်းများသွားပြီထင်တယ်။ ကျွန်တော် အိမ်အထိ လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်"

လင်ခဲ့အာ၏ မျက်နှာလေး အလွန်အမင်း နီမြန်းနေသော်လည်း သူမ၏ အလှတရားကမူ ငြင်းဆန်၍မရနိုင်လောက်အောင် နတ်သမီးတစ်ပါးပမာ လှပလွန်းနေသည်။

သို့သော် ယဲ့ချန်သည် ထိုဆွဲဆောင်မှုများကို ခံစားနေရသော်ငြား အခွင့်အရေးယူရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိပေ။ သူက သူမကို အိမ်ပြန်ပို့ရန်သာ ဆုံးဖြတ်ထားပြီး အခြား ဘာမှမရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက ဆယ့်ငါးဆ ဆုလာဘ်ကို မရရှိသေးဘဲ လက်ရှိအချိန်တွင် ဆယ်ဆ ဆုလာဘ် နှစ်ခုသာ ရရှိထားသေးသည် မဟုတ်ပါလော။

စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်ပြီး လင်ခဲ့အာကို သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်းက သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း လုကျင်းဘက်မှ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားကာ မြင့်မားသော ဆုလာဘ်တုံ့ပြန်မှုကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရမည်ဆိုပါက ကြီးမားသော နစ်နာမှုကြီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ရေရှည်အကျိုးစီးပွားအတွက် တွက်ကြည့်မည်ဆိုပါက တစ်ခဏတာ သာယာမှုလေးက အနာဂတ်တွင် ရရှိမည့် အရင်းအမြစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ယဲ့ချန်က သူ၏စိတ်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ အရင်းအမြစ်များကသာ အမြဲတမ်း ပထမဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်ခဲ့အာကို သူ လိုက်ပို့တော့မည့်အချိန်တွင် သူမက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့ဆက်မလျှောက်တော့ပေ။ သူမက ခေါင်းကို မော့ကာ မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်ခန့်မှိတ်လျက် ယဲ့ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင်က ဘာလို့ ကျွန်မကို တာအိုရဲဘော် လင်လို့ ခေါ်နေတုန်းလဲ" အရက်ရှိန်ကြောင့် သူမ၏ အသံလေးက အနည်းငယ် အာလေးနေသည်။ "ဒီကစပြီး ကျွန်မကို 'မိန်းကလေး လင်' လို့ပဲ ခေါ်စေချင်တယ်။ လုကျင်းကို 'မိန်းကလေး လု' လို့ ခေါ်တာကိုလည်း ကျွန်မ မကြိုက်ဘူး။ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်းပဲ ယဲ့ချန်။ ရှင် ကျွန်မကိုပဲ မိန်းကလေး လင်လို့ ခေါ်ရမယ်"

လင်ခဲ့အာ တကယ်ပဲ မူးနေတာလား၊ သို့မဟုတ် အရက်ရှိန်ဖြင့် ဂျစ်တိုက်နေတာလားဟု ယဲ့ချန် တွေးတောကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ ပြန်မဖြေရသေးခင်မှာပင် သူမက ခြေဖျားလေးထောက်လိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့သော နှုတ်ခမ်းအစုံဖြင့် သူ၏ ပါးပြင်ကို ဖွဖွလေး နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ ထိတွေ့မှုက အေးစက်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသော်လည်း ယဲ့ချန်၏ အပေါ်တွင်မူ ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများက သူနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံသွားပြီး ကလေးဆန်ဆန် လေသံလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ရတယ်မလားဟင် ယဲ့ချန်"

ယဲ့ချန်က ဤလုပ်ရပ်ကို လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်ဆိုရလျှင် လင်ခဲ့အာ မည်သို့သောသူဖြစ်ကြောင်း သူသိနေသော်လည်း ထိုသို့သော အကြည့်မျိုးဖြင့် အကြည့်ခံရခြင်း၊ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက သူ၏ ပါးပြင်နှင့် အလွန်နီးကပ်နေခြင်း၊ ထို့အပြင် လင်ခဲ့အာ၏ ဖြူစင်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရုပ်သွင်တို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ သူ၏ နှလုံးသားကို ရူးသွပ်မတတ် ခုန်ပေါက်သွားစေသည်။ အလှတရားဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်အကင်းဆုံးနှင့် အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး လက်နက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို သန့်စင်ထားမှုကြောင့် ပိုမိုထက်မြက်နေသော သူ၏ အာရုံခံစားမှုများက သူ့ထံသို့ ကျရောက်နေသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အပြည့်ပါဝင်နေသော အကြည့်တစ်ချက်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုကြောင့် သူက သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာရာဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ အကြည့်ရွှေ့လိုက်ရာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဘေးတွင် ရပ်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်၏ မျက်ဝန်းများက ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေပြီး ယဲ့ချန်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

အချစ်ပြိုင်ဘက်လား။

လင်ခဲ့အာတွင် တာအိုလက်တွဲဖော် မရှိသေးကြောင်း ယဲ့ချန် အသေအချာ သိထားသည်။ အကယ်၍ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုလျှင် စနစ်၏ တုံ့ပြန်မှုစည်းကမ်းချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤသူက ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးဖြစ်ဖို့ အလားအလာအများဆုံးပင်။ လင်ခဲ့အာက ယဲ့ချန်ကို နမ်းလိုက်သည့်အတွက် ထိုလူငယ်လေး အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သူက အကြမ်းဖက်ရန်ပင် စဉ်းစားနေပုံရသည်။

သို့ရာတွင် ယဲ့ချန်ဆိုသည်မှာ အလွယ်တကူ ခြိမ်းခြောက်၍ရမည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။

မင်းက စောင့်ကြည့်ချင်တာလား။ ဒါဆိုလည်း ဒီထက်ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတာကို ပြပေးရသေးတာပေါ့။

ယဲ့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မဲ့ပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တစ်စက္ကန့်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လင်ခဲ့အာ၏ မျက်ဝန်းများထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် သူမကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ"

လင်ခဲ့အာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားစဉ်မှာပင် ယဲ့ချန်က သူမ၏ မျက်နှာလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ ပြင်းပြစွာ နမ်းချလိုက်လေသည်။

လင်ခဲ့အာ၏ မျက်နှာလေးမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားသည်။ သို့သော် ယဲ့ချန်က အလွန်လျင်မြန်လွန်းသည်။ သူမ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင်မရလိုက်ပေ။ ဝေဝါးနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ ပထမဆုံး အနမ်းကို အလုယူခံလိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် ယဲ့ချန်က အသာအယာထိတွေ့ပြီး လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက ပြင်းပြသော ရမ္မက်ဆန္ဒများ အပြည့်ပါဝင်နေသည့် အနမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လင်ခဲ့အာ အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာချိန်တွင် မသိစိတ်၏တွန်းအားကြောင့် သူမက သူ့ကို တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ပြီး သူ့ကို ကိုက်ပစ်ရန်ပင် တွေးလိုက်မိသည်။ ဤအရာအတွက် သူမ လုံးဝ ပြင်ဆင်မထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယမန်နေ့က အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်ကို သူမ ပြန်သတိရသွားသည်။ သူ၏ဖခင် ပို့ပေးလိုက်သည့် အရာများနှင့်ပတ်သက်၍ ယဲ့ချန် ပြောခဲ့သည်များကိုလည်း ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။ သူမက ဤကဲ့သို့ အနမ်းခံခဲ့ရပြီးပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခုမှ သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်မည်ဆိုပါက သူ အထင်လွဲသွားနိုင်သည်။ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူမ၏ ကြိုးစားမှုအားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ လင်ခဲ့အာသည် မြှောက်ထားသော သူမ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ချလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမ ငြင်းဆန်၍မရနိုင်လျှင်လည်း မျက်စိမှိတ်ပြီး သာယာလိုက်ဖို့သာ ရှိတော့သည်။ ထိုခံစားချက်က... ထူးဆန်းစွာပင် ကြည်နူးစရာ ကောင်းလှသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ ကျင်းဝူချင့်က ထိုပြင်းပြလှသော အနမ်းများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားမှုကြောင့် လက်ဆစ်များပင် ဖြူလာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများက ဒေါသမီးများ တောက်လောင်နေပြီး အချိန်မရွေး လူသတ်တော့မည့်အလား သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများက သူ၏ကိုယ်မှ ယိုဖိတ်ထွက်ကျနေလေတော့သည်။