အခန်း (၃၅) ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အချစ်ကျွန် ဖြစ်ရမှာလဲ။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပြီးစီးသွားပြီးနောက်၊ ယဲ့ချန်သည် အသစ်စက်စက် ဖော်စပ်ရရှိထားသော အဆင့်မြင့် ချီဖြည့်တင်းခြင်း ဆေးလုံး ဆယ်လုံးကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်မှုစွမ်းရည်မှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းလုနီးပါး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဆေးလုံးအများစုမှာ အဆင့်မြင့်ဆေးလုံးများ ဖြစ်ကြသည်။

ဆေးလုံးများကို သိုလှောင်လက်ကောက်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ယဲ့ချန်သည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ အစေခံမိန်းကလေးက "သခင်လေးယဲ့၊ မိန်းကလေး လင် အပြင်မှာ စောင့်နေတုန်းပဲ" ဟု ကမန်းကတန်း သတင်းပို့လေသည်။

ယဲ့ချန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ လင်ခဲ့အာ တစ်ယောက် တကယ်ကိုပဲ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားပုံရသည်။ အကယ်၍ သူသာ တန်ဖိုးမရှိတော့ဘူးဆိုလျှင် သူမက အပြင်ဘက်မှာ စောင့်နေမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။ ထိုအစား သူ့ကို ချက်ချင်း အဆက်အသွယ်ဖြတ်ရန်သာ ဆန္ဒစောနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လုကျင်းကို တန်ဖိုးကြီး လက်ဆောင်များ ပေးနိုင်စွမ်းရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် သူမအမြင်တွင် သူ၏တန်ဖိုးက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ယခုတော့ လင်ခဲ့အာသည် သူ့ကို ပြန်လည်ရယူရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပုံရသော်လည်း ထိုအရာက လွယ်ကူမည်တော့ မဟုတ်ပေ။

တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားစဉ် ယဲ့ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် သရော်လှောင်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"သြော် တာအိုရဲဘော်လင် ပါလား။ ဆေးဖော်စပ်ရတာ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ရောက်နေလို့ နောက်ကျသွားတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။"

လင်ခဲ့အာကို မြင်သောအခါ ယဲ့ချန်က ယဉ်ကျေးစွာ တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏ လေသံမှာ အေးစက်ပြီး ခပ်စိမ်းစိမ်းနိုင်လှသည်။ "တာအိုရဲဘော်လင်" ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းက သူမကို ပို၍ပင် အစိမ်းသက်သက်ဖြစ်သွားသလို ခံစားရစေသည်။

လင်ခဲ့အာသည် သူ၏ စကားများနှင့် အမူအရာမှနေ၍ ကင်းကွာသွားမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသကြောင့် တင်းကျပ်သွားတော့သည်။ သူမ ထွက်သွားသည်မှာ တစ်လသာ ရှိသေးသော်လည်း ယဲ့ချန်၏ အမူအရာက အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမ ဒေါသထွက်နေမှန်း သူသိသော်လည်း တစ်ခေါက်လေးတောင် လာမတွေ့ခဲ့ပေ။ တကယ့်ကို အသုံးမကျတဲ့ ယောကျ်ားပဲ။

သို့သော် လင်ခဲ့အာသည် ယနေ့တွင် အချစ်ကျွန် ယဲ့ချန်ကို ပြန်လည်ရယူရန်ဟူသော ရှင်းလင်းသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ရင်ထဲမှ ဒေါသများကို မျိုသိပ်ကာ အတင်းအကြပ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပိုမိုနူးညံ့သော လေသံဖြင့် "ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဆေးဖော်တာက ပိုအရေးကြီးတာပေါ့...။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မက တာအိုရဲဘော်ယဲ့ကို ညစာစားဖို့ ဖိတ်ချင်လို့ လာခဲ့တာပါ။ အခု သွားကြမလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အစီအစဉ်က ရိုးရှင်းပါသည်။ ယခင်က တစ်ခါမျှ မလုပ်ခဲ့ဖူးသော သူမဘက်က ဦးဆောင်၍ အစာစားရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြင့် သူမ၏ တက်ကြွသော စိတ်ဝင်စားမှုကို ပြသမည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းကြောင့် ယဲ့ချန်သည် ပျော်ရွှင်စွာ အံ့အားသင့်သွားလိမ့်မည်ဟု သူမ သေချာပေါက် ယုံကြည်ထားသည်။ သူ့ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ရန် သူမအတွက် လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူမ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ယဲ့ချန်သည် ကြိတ်၍ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ လင်ခဲ့အာက သူ့ကို သစ္စာရှိတဲ့ အချစ်ကျွန်တစ်ယောက်လို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာပဲ။ စကားချိုချိုလေး အနည်းငယ်ပြောပြီး ညစာစားဖို့ ဖိတ်ရုံနဲ့ သူ့ကို ပြန်ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီလို့ သူမ ယုံကြည်နေတာလား။ သူမ ဒီလောက် ယုံကြည်မှုတွေ ဘယ်ကနေများ ရနေတာလဲ။

ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသော လင်ခဲ့အာကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်း ယဲ့ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ရပါတယ်၊ ဒီနေ့ ကျွန်တော် အလုပ်များနေလို့ပါ။"

လင်ခဲ့အာ မျက်လုံးပြူးသွားပြီး တစ်ခုခု ဆက်ပြောချင်သေးသည်။ သို့သော် သူမ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် အနောက်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ အမြဲတမ်းလိုလို ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေတတ်သော ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

လင်ခဲ့အာ ချက်ချင်း ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရင့်ကျက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းနှင့်အတူ တောက်ပသော အပြုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာကာ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက လေထုကိုပင် လှိုင်းခတ်သွားစေသည်။ ဒါက လုကျင်းမှလွဲ၍ အခြားသူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"တာအိုရဲဘော်ယဲ့... ဒီနေ့ ကျွန်မ ဝက်သားနီချက် ချက်မလို့လေ။ ဒီသားရဲအသားနဲ့ဆို သေချာပြင်ဆင်ချက်ပြုတ်လိုက်ရင် အရမ်းကို အရသာရှိတာ။ ဆီမများဘဲ စိမ့်နေပြီး အသားကလည်း မမာဘူး..." သူမက ချောမွေ့ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောနေရင်း တစ်ဝက်တွင် လုကျင်းသည် လင်ခဲ့အာကို သတိထားမိသွားဟန်ဖြင့် ဟန်ဆောင်အံ့သြကာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ခဲ့အာ... နင်လည်း ရောက်နေတာလား။ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။ လာလေ... ငါတို့နဲ့ အတူတူ စားကြတာပေါ့။ တာအိုရဲဘော်ယဲ့လည်း ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

လင်ခဲ့အာ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။ သူမက ယဲ့ချန်ကို ခမ်းနားသော စားသောက်ဆိုင်တွင် ညစာစားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း သူက ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတော့ သူက ထိုအမြင်ကတ်စရာကောင်းသော မိန်းမ လုကျင်း ချက်ပြုတ်သည့် အစားအစာကို ပို၍ သဘောကျနေပုံရသည်။ လင်ခဲ့အာ တစ်ယောက် ဘယ်တုန်းကများ ဒီလိုမျိုး အဆက်ဆံခံခဲ့ရဖူးလို့လဲ။

သူမက နွေးထွေးဟန်ဆောင်နေသော လုကျင်းကို အေးစက်စက် တစ်ချက်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေသော လုကျင်းမှာမူ သူမ၏ အောင်ပွဲအတွက် တိတ်တဆိတ် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနေခဲ့သည်။

လင်ခဲ့အာ လက်မလျှော့သေးသော်လည်း သူမ၏ မာနကြောင့် အောက်ကျို့မခံနိုင်သေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မကြာမီတွင် သူမ အရှုံးပေးရတော့မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ရောက်လျှင် လုကျင်းအနေဖြင့် ယဲ့ချန်ကို အလုခံရမည်ကို ပူပန်ရန် လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ လင်ခဲ့အာ လာရောက်လည်ပတ်ခြင်းကြောင့်ပဲလား မသိ၊ ယနေ့တွင် လုကျင်းသည် ထူးထူးခြားခြား ပို၍ စိတ်အားထက်သန်နေပုံရသည်။

ရာသီဥတုက ပူအိုက်နေပြီး မီးဖိုချောင်ထဲတွင်လည်း အိုက်စပ်မှုက လျော့နည်းမနေပေ။

အပူသက်သာစေရန် လုကျင်းသည် သူမ၏ စကတ်ကို အနည်းငယ် ပြင်ဝတ်လိုက်ရာ သူမ၏ ရင်သားအလှကို ပေါ်လွင်သွားစေသည်။ ထို့နောက် ဂါဝန်စကို မတင်လိုက်ရာ ဖြူဝင်းတောက်ပနေသော ရှည်လျားပြီး ပြည့်ဖြိုးသည့် အပြစ်အနာအဆာကင်းသော ခြေတံအလှတို့ကို ပြသလိုက်လေသည်။ သူမက ယဲ့ချန်ကို နောက်ထပ် "အကျိုးခံစားခွင့်" တစ်သုတ် ပေးပို့လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ယဲ့ချန်ကို သိမ်မွေ့စွာ ကျေနပ်သွားစေသည်။ တစ်ခုတည်းသော နောင်တရစရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည် ဆိုသည့်အရာမျိုး မရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့များ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်...။

နောက်ရက်များတွင် ယဲ့ချန်၏ ဘဝသည် ယခင်ကလိုပင် အေးချမ်းပြီး တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း၊ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ အရသာရှိသော အစားအစာများကို သုံးဆောင်ခြင်းနှင့် လုကျင်း ယူဆောင်လာပေးသော "အကျိုးခံစားခွင့်" များကို ကြည့်ရှုခံစားခြင်းတို့ဖြင့် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ မရှိသော်လည်း သူ၏ ဘဝသည် သူ၏ ယခင်ကမ္ဘာကထက် များစွာ ပို၍ သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေခဲ့သည်။

လင်ခဲ့အာနှင့် ပတ်သက်၍မူ ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ယဲ့ချန်ကလည်း ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ။ အကြောင်းမှာ သူသည် လင်ခဲ့အာ၏ စိတ်သဘောထားကို ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမကို လှုပ်ရှားလာအောင် ဆွပေးရန် လင်ခဲ့အာရှေ့တွင် လုကျင်းအား တန်ဖိုးကြီး လက်ဆောင်အချို့ ဆက်လက်ပေးရုံသာ ရှိသည်ကို သူ သိထားသည်။ လင်ခဲ့အာသည် မလွဲမသွေ သူမဘာသာ ပြန်ရောက်လာပေလိမ့်မည်။

...

တစ်နေ့သော နံနက်ခင်းတွင် ယဲ့ချန်သည် အေးအေးလူလူ နိုးထလာခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်လက်ကောက်ထဲရှိ ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်အပတ်ကမှ သိုလှောင်ရေးအိတ်တစ်လုံးကို သူ ဝယ်ယူခဲ့သောကြောင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ နည်းပါးနေပြီဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးကြီး လက်ဆောင်များကို မပေးနိုင်သေးပေ။ လောလောဆယ်တွင် ဆေးလုံးများသာ ပေးပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို စုဆောင်းထားရမည်။ နောက်အပတ် လုံလောက်သွားသည့်အခါ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အမြန်နှုန်းအခြေခံ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရေး မှော်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သူ ဝယ်ယူမည်ဖြစ်သည်။

အတွေးနယ်ချဲ့နေစဉ် တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေး... တံခါးဖွင့်ပါဦး။ သခင်လေးရဲ့ ဖခင် ရောက်လာလို့ပါ။"

ဒါက သေချာပေါက် တာဝန်ခံကျန်း၏ အသံဖြစ်သည်။

ဟင်။ သူ့ရဲ့အရင်းခေါက်ခေါက် ဖခင်က ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာရတာလဲ။

ယဲ့ချန်၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် သူသည် တံခါးကို ကမန်းကတန်း သွားဖွင့်လိုက်သည်။ တံခါးပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝဖိုင့်နေသော တာဝန်ခံကျန်း ရပ်နေသည်ကိုသာမက၊ တင်းမာသော မျက်နှာအမူအရာနှင့် လူသတ်ချင်နေပုံရသည့် အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံနေသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကိုပါ မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် ယဲ့ချန်နှင့်ပင် ဆင်တူနေပြီး ရင်းနှီးနေသယောင် ရှိသည်။

သူ၏ ယခင်မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်မှတ်မိသွားကာ ယဲ့ချန် ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ... အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ။ သားမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပြတ်နေပြီ၊ မြန်မြန် နည်းနည်းလောက် ပေးပါဦး..."

ယဲ့ချန် စကားပြောလိုက်သည်နှင့် ယခင်က ခက်ထန်နေသော လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။

ဤအပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုကို စောင့်ကြည့်နေသော တာဝန်ခံကျန်းသည် ယဲ့ထျန်းဟဲ့က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သူဖြစ်နေပြီး သူ၏သားက အဘယ်ကြောင့် အသုံးမကျသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေရသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤမျှလောက် အလိုလိုက်ထားမှုက လွန်ကဲလွန်းလှသည်။ အကယ်၍ သူ၏သားသာ ဤသို့ ရဲရဲတင်းတင်း ပြောဆိုရဲပါက၊ ထိုနေရာမှာပင် ပါးရိုက်သတ်ပစ်ခံရမည်မှာ သေချာလှသည်။

တာဝန်ခံကျန်းက သူ၏ ရယ်မောချင်စိတ်ကို အောင့်အည်းကာ ယဲ့ထျန်းဟဲ့ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "တာအိုရဲဘော်ယဲ့၊ ကျွန်တော် ခွင့်ပြုပါဦး။"

ယဲ့ထျန်းဟဲ့က ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

တာဝန်ခံကျန်း ထွက်သွားသည်နှင့် ယဲ့ထျန်းဟဲ့သည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာကာ သူ၏ မျက်နှာမှာ မှုန်ကုပ်သွားပြီး ယဲ့ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို သဘောကျနေပြီး သူ့ကို နေ့တိုင်း ဆေးလုံးတွေပေးနေတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ ပြီးတော့ ငါ မင်းအတွက် ဝယ်ပေးထားတဲ့ 'ဆင်နဂါးလက်သီးကျင့်စဉ်' ကိုတောင် သူ့ကို ပေးလိုက်တယ်ဆို။"

သူက လက်ပါတော့မည့်ဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ရောက်နေပုံရသည်။

ယဲ့ချန် အမြန်ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး အဖေ၊ အဲ့လို မဟုတ်ဘူး။ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က သားကို အမြဲတမ်း လာလာနှောင့်ယှက်နေတာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သားက အဖေ့နဲ့တူပြီး အရမ်းချောနေတာကိုး။ သားကို မိန်းမတွေ နေ့တိုင်း လာနှောင့်ယှက်နေတာ မဆန်းပါဘူး။ ဘယ်သူတွေက သားအကြောင်း ကောလာဟလတွေ လိုက်လွှင့်နေလဲ မသိဘူး။ မနာလိုလို့၊ မနာလိုလို့ ဖြစ်ရမယ်။"

ယဲ့ထျန်းဟဲ့က သူ့ကို သိပ်မယုံကြည်သည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ချန်က အလျင်စလို အတည်ပြုပြောဆိုလိုက်သည်။ "အဖေ... သားရဲ့ သွေးစွမ်းအင်ကို ကြည့်ပါဦး..."

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယဲ့ချန်သည် ဆင်နဂါးဉာဏ်ပညာကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင်များက စွမ်းအားများဖြင့် ပွက်ပွက်ဆူကာ မြင့်တက်လာတော့သည်။

သွေးစွမ်းအင်ကို အကဲခတ်လိုက်သောအခါ ယဲ့ထျန်းဟဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ယဲ့ချန်၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ထူးကဲစွာ မြင့်မားနေပြီး သူ၏ အသားနှင့်သွေးများမှာ သာမန် ပြင်ပကိုယ်ခံပညာ ကျင့်ကြံခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများထက် များစွာ သာလွန်ကာ ကျစ်လျစ်ခိုင်မာနေပုံရသည်။ သူသည် ဆင်နဂါးလက်ဝါးကျင့်စဉ်ကို အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံထားကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ ဆင်နဂါးလက်ဝါးကျင့်စဉ်က တစ်အုပ်တည်းသာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ၎င်းကို သူတစ်ပါးအား ပေးလိုက်သည်ဟူသော အကြံအစည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများသာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ယဲ့ထျန်းဟဲ့ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားနိုင်စေရန် ယဲ့ချန်က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို လျှော့ချလိုက်သည်။ "အဖေ... ထပ်ကြည့်ပါဦး။ သားက ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်တော့မယ်။ သားသာ သူများတွေကို အရင်းအမြစ်တွေ ဝေပေးနေရင် သားရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် တိုးတက်လာနိုင်မှာလဲ။"

ယဲ့ထျန်းဟဲ့ သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လဲ့သွားသည်။ ယဲ့ချန်သည် အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်တက်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ယဲ့ထျန်းဟဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူ၏ အမူအရာတွင် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုများ ထင်ရှားနေသည်။ "ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်။ ငါ့သားက နောက်ဆုံးတော့ အလားအလာလေး ပြလာပြီပဲ။"

ယဲ့ထျန်းဟဲ့သည် ငွေလမင်း ဈေးတန်းသို့ ပစ္စည်းတစ်ခု လာရောက်ယူဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ပထမဆုံး ရောက်လာချိန်တွင် ဆိုင်ရှိ အစေခံများက သူ၏သားအကြောင်း အတင်းပြောကာ ကောလာဟလများ ဖြန့်ဝေနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူ၏သားက... အချစ်ကျွန်တဲ့လား။ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေအပြင် ဆင်နဂါးလက်သီးကျင့်စဉ် လိုမျိုး တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပြင်ပကိုယ်ခံပညာကိုတောင် ပေးပစ်လိုက်တယ်ပေါ့။

အကယ်၍သာ ထိုအရာများ အမှန်ဖြစ်နေခဲ့လျှင် ဖခင်မေတ္တာဆိုသည်မှာ မည်သို့ရှိကြောင်း ယဲ့ချန်ကို သေချာပြသပေးရန် ယဲ့ထျန်းဟဲ့ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုကောင်လေး၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များက ညံ့ဖျင်းလှသည်။ ၎င်းက သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်တည်လာခြင်းဖြစ်၍ မည်သို့မျှ တတ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသည်၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းက သူ့ကို မည်သူမျှ အပြစ်မတင်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။ သို့သော် အချစ်ကျွန် ဖြစ်နေခြင်းလား။ ဒါကတော့ ခွင့်လွှတ်နိုင်စရာ မရှိပေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ ထိုကောလာဟလများအားလုံးမှာ မှားယွင်းနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ၏သားက ဆင်နဂါးလက်သီးကျင့်စဉ်ကို အမှန်တကယ် ပေးပစ်လိုက်ပါက၊ ယခု သူ၏ သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်များ ဤမျှ လှိုင်းထန်နေရန် မည်သို့များ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။ အရင်းအမြစ်များ ပေးပစ်လိုက်သည်ဆိုသော ကိစ္စမှာမူ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ယဲ့ထျန်းဟဲ့သည် သူ၏သား ပါရမီကို အသိဆုံးဖြစ်သည်။ လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များသာ မရှိပါက ယဲ့ချန်အနေဖြင့် ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆင့်တက်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

စိတ်သက်သာရာရသွားကာ ယဲ့ထျန်းဟဲ့သည် ယဲ့ချန်၏ ပခုံးကို ချစ်ခင်စွာ ပုတ်လိုက်သည်။ "သား... မင်း ဘယ်တော့မှ အချစ်ကျွန် မဖြစ်စေနဲ့။ ဟိုးအရင်တုန်းက ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ကို သဘောကျပြီး အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ အားလုံး၊ သူ့ရဲ့ အနာဂတ်၊ အရာအားလုံးပေါ့။ အဲ့ဒီနောက် တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်ပြီး တစ်လပဲ ကြာသေးတယ်၊ ငါ့သူငယ်ချင်းက ဒဏ်ရာရသွားခဲ့တယ်။ အစက ဒဏ်ရာက သိပ်မပြင်းထန်ပါဘူး။ ဆေးလုံးနည်းနည်း ဝယ်ပြီး တစ်နှစ်လောက် နားလိုက်ရင် အလွယ်တကူ ပြန်ကောင်းလာနိုင်တယ်။

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီညမှာပဲ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူက သူ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခိုးသိမ်းပြီး သူစုထားတဲ့ ငွေတွေနဲ့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်။ ငါသာ မကူညီခဲ့ရင် ငါ့သူငယ်ချင်းက အဲ့ဒီနှစ်မှာ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကုသဖို့ အရင်းအမြစ်တွေ မရှိတဲ့အတွက် သူ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်က ဆိုးဆိုးရွားရွား ထိခိုက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ချီသန့်စင်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်ကနေ အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ကျဆင်းသွားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ဘဝက အခြေခံအားဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

"သား... မင်းက ငယ်သေးတယ်၊ ပြီးတော့ ငါရှိနေသရွေ့ မင်း အမှားတွေ ဘယ်လောက်ပဲ လုပ်လုပ် ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန် အမြဲရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ အချစ်ကျွန်ဖြစ်သွားရင်တော့ မင်းကို ကယ်တင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။"

ယဲ့ထျန်းဟဲ့သည် ယဲ့ချန် အချစ်ကျွန်ဖြစ်သွားမည်ကို အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ သူက သတိပေးသည့် သင်ခန်းစာယူဖွယ် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြကာ လေးနက်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။

ဂရုတစိုက် နားထောင်နေသော ယဲ့ချန်က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့ အလားတူ အခြေအနေမျိုး မရေမတွက်နိုင်အောင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ဘာမှမမှားယွင်းလျှင် အဆင်ပြေသော်လည်း၊ အခြေအနေတွေ ဆိုးရွားသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဖက်လူက ငွေယူပြီး ထွက်ပြေးသွားတတ်ကြသည်။ ကွာရှင်းပြတ်စဲမှုအတွက် လျော်ကြေးပေးရန်ပင် ငွေလုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

ယဲ့ချန်က ခိုင်မာသော ကတိတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ "အဖေ... စိတ်ချလက်ချ နေလို့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် ယဲ့ချန်က ဒီတစ်ဘဝမှာ ဘယ်တော့မှ အချစ်ကျွန် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယဲ့ထျန်းဟဲ့က သူ၏သားကို ကြည့်ကာ ပြတ်သားသော စကားများကြောင့် ကျေနပ်သွားသည်။ ယဲ့ချန် မိသားစုကို စွန့်ခွာပြီး ငွေလမင်း ဈေးတန်းသို့ သွားရောက်သည့်အခါ အသားကျရန် ရုန်းကန်ရမည်ကို မူလက သူ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ယဲ့ချန်သည် မိသားစုအိမ်တော်တွင် ရှိစဉ်ကထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေပုံရသည်။ သူ၏ တိုးတက်မှုကလည်း ပိုမိုကြီးမားနေသည်။ ၎င်းက မထင်မှတ်ထားသော ဝမ်းမြောက်စရာပင် ဖြစ်သည်။

ကျေနပ်ရွှင်ပြုံးသော အပြုံးနှင့်အတူ ယဲ့ထျန်းဟဲ့သည် သူ၏ သိုလှောင်ရေးအိတ်ထဲမှ အပြာရောင်သန်းသော အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည့် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ယဲ့ချန်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက ရှင်းလင်းသောလေပြေ ဓားရှည်ပဲ။ အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်တစ်ခုပေါ့။ ဒီနှစ် ငါရှာထားသမျှ အရာအားလုံးကို အသုံးချပြီး ဒီလက်နက်ကို ဝယ်လာခဲ့တာ။ ငွေလမင်း ဈေးတန်းက တောင်တန်းတွေနဲ့ အရမ်းနီးတော့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ပေါ်လာနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး အမြဲရှိတယ်။ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ဒါက မင်းကိုယ်မင်း ပိုပြီး ကာကွယ်နိုင်အောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ်။"

အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်။

ယဲ့ချန် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဒါကို လုကျင်းကို ပေးလိုက်ပြီး ၎င်း၏တန်ဖိုးကို ဆယ်ဆတိုးပွားသွားစေမည်ဆိုပါက သူ၏ စွမ်းအားတွေ တဟုန်ထိုး တက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ၏သား စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ထျန်းဟဲ့၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပို၍ပင် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ယဲ့ချန် ဘာတွေးနေသည်ကိုသာ သူသိခဲ့လျှင်၊ ဤကျေးဇူးကန်းသော သားကို ထိုနေရာမှာပင် ရိုက်သတ်ပြီး ဇာတ်ကောင်သစ်တစ်ခုနှင့် ပြန်လည်စတင်ချင်စိတ် ပေါက်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။