အခန်း (၃၄) လင်ခဲ့အာ၏ ယုံကြည်မှု!
အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်။ အရင်ကဆိုလျှင် လင်ခဲ့အာသည် ဤမျှလောက်သော ပမာဏကို ရရှိပါက ဝမ်းသာလုံးဆို့ကာ ရက်အတော်ကြာ အိပ်မပျော်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ မည်သို့သော ခံစားချက်မျှ မဖြစ်ပေါ်တော့ပေ။ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်ဖြင့် မှော်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို မဝယ်နိုင်သလို သိုလှောင်ရေးအိတ်တစ်လုံးကိုလည်း မဝယ်နိုင်ပေ။ ယှဉ်ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက ဤပမာဏမှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးလွန်းနေသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ယဲ့ချန်သည် လုကျင်း၏ ညှို့ငင်ဖမ်းစားမှုအောက်သို့ အပြည့်အဝ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီဟု ထင်ရသည်။ သူမ ပြန်ရောက်လာသည်မှာ ရက်အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း သူက တစ်ခေါက်လေးတောင် လာမတွေ့ခဲ့ပေ။ သေချာပေါက် ယဲ့ချန်က သူမကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် သူမကပဲ ဦးစွာ အလျော့ပေးပြီး သူ့ကို သွားရှာရတော့မည်လား။
ထိုသို့လုပ်ရန် လင်ခဲ့အာ၏ သိက္ခာက ခွင့်မပြုပေ။ သူမ၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်ခဲ့အာကို ဆီးကြိုနေသည်မှာ မွှေးကြိုင်လှသော အသားပေါင်းနံ့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လုကျင်း၏ အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအနံ့က လင်ခဲ့အာကို ဒေါသထွက်ကာ အံကြိတ်မိစေသည်။ လုကျင်းသည် အင်းစာချပ် အလုပ်သင်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် အသုံးဝင်မည့် မည်သည့်ပညာကိုမျှ တတ်မြောက်ထားခြင်း မရှိသည်ကို သူမ ကောင်းကောင်းကြီး သိထားသည်။ လုကျင်း၏ ဘဝက အမြဲတမ်း ရုန်းကန်နေရပြီး၊ တစ်လလျှင် သားရဲအသား အနည်းငယ်လောက်ကိုပင် စားနိုင်ရန် ခက်ခဲလှသူဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ လင်ခဲ့အာ ပြန်ရောက်နေသော ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လုကျင်းသည် နေ့တိုင်းနီးပါး သားရဲအသား စားနေနိုင်ပုံရသည်။ လုကျင်း၏ ငွေကြေးအခြေအနေ ဤမျှ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ ယဲ့ချန်ကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ထိုစဉ် ခြံဝင်းထဲမှ အသံကိုကြားလိုက်ရသဖြင့် လုကျင်းသည် အပြင်သို့ ချောင်းကြည့်ရန် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ လင်ခဲ့အာကို မြင်သောအခါ သူမက ခပ်ရေးရေး ပြုံးပြပြီး ဘာစကားမှမဆိုဘဲ တံခါးကို ပြန်ပိတ်သွားခဲ့သည်။ သူမတို့နှစ်ဦးမှာ အခန်းဖော်များသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဆက်ဆံရေးက အစကတည်းက သိပ်မရင်းနှီးလှပေ။
သို့သော် ယခု ယဲ့ချန် ပါဝင်လာချိန်တွင်မူ ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသော ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ယဉ်ကျေးမှုလေးများပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လင်ခဲ့အာအတွက်မူ လုကျင်း၏ အပြုံးက ရန်စခြင်းသက်သက်မှလွဲ၍ အခြားမရှိဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
— 'နင့်ရဲ့ အချစ်ကျွန်ကို ငါ လုယူလိုက်ပြီလေ။ နင် ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ'
လင်ခဲ့အာ ထိုအကြောင်းကို တွေးလေလေ၊ ဒေါသက ပိုထွက်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်တွင် အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေရင်း ဟိုဘက်ဒီဘက် လူးလှိမ့်နေကာ အိပ်မပျော်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ သန်းခေါင်ယံအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ သူမသည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထထိုင်လိုက်သည်။ သူမ ဆက်ပြီး သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ ထိုအရှက်မရှိသော မိန်းမ လုကျင်းက သူမဆီမှ ယဲ့ချန်ကို လုယူရုံတင်မကဘဲ သူမကိုပါ ရန်လာစရဲသေးသည်လား။
အချိန်တစ်လျှောက်လုံး လင်ခဲ့အာသည် ဒေါသထွက်ကာ ယဲ့ချန်ကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းက လုကျင်း၏ အကြံအစည်ထဲသို့ ကွက်တိ ဝင်သွားစေခဲ့သည်။ ယခုကိစ္စက အရင်းအမြစ်များ ရရှိရေးကိစ္စ သက်သက်မဟုတ်တော့ဘဲ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်လာပြီဖြစ်သည်။
သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လုကျင်းမှာ ရိုင်းစိုင်းပြီး တိမ်ယံသော မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ယခင်က ထိုအချက်ကို သူမ သတိမထားမိခဲ့ခြင်းသာ။ လုကျင်းက သူ့ကို လုယူချင်တာလား။ ကောင်းပြီလေ။ သူမက ယဲ့ချန်ကို ပြန်လုယူပြမည်ဖြစ်ပြီး လုကျင်းအတွက် ဘာမှမကျန်စေရအောင် လုပ်ပစ်မည်။ လင်ခဲ့အာ၏ ရင်ထဲတွင် ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူမက အေးစက်စက်နှင့် ခပ်ခွာခွာ နေခဲ့စဉ်ကပင် ယဲ့ချန်သည် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုအောက်တွင် အပြည့်အဝ ကျဆင်းနေခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။ ယခု သူမကိုယ်တိုင်က အစပျိုးလှုပ်ရှားမည်ဆိုပါက သူက ငြင်းဆန်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ လုကျင်း သိပ်ဂုဏ်ယူနေသည့် ထိုအသားဆုပ်နှစ်လုံးလား။ သူမရှေ့တွင်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပေ။ သူမသာ ယဲ့ချန်ကို ပြန်ယူလိုက်ပါက လုကျင်းသည် ယဲ့ချန်ထံမှ တစ်ပြားတစ်ချပ်မျှပင် ထပ်ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့တွေးတောပြီးနောက် လင်ခဲ့အာသည် နောက်နေ့တွင် ယဲ့ချန်ကို သွားရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက်တွင်တော့ လင်ခဲ့အာမှာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ ထိုညက သူမသည် အချိန်အတော်ကြာမှ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အိပ်မက်ပင် မက်ခဲ့သေးသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် ယဲ့ချန်က သူမရှေ့၌ ဒူးထောက်ကာ သစ္စာဖောက်ခဲ့မိသည့်အတွက် တောင်းပန်နေသည်ကို မြင်မက်ခဲ့သည်။ သူက သူမ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်၊ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် လုံလောက်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် လက်ဆောင်များကို ပေးအပ်နေခဲ့သည်။
အိပ်မက်ထဲတွင် လင်ခဲ့အာသည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးရွှင်နေခဲ့သည်။
…
မနက်ခင်း နိုးလာသောအခါ ယဲ့ချန်သည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း နေ့တိုင်းလိုလိုပင်၊ သူ၏ "ပစ္စည်း" က တက်ကြွမှုနှင့် အားအင်များ ပြည့်ဝနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သေချာပေါက်၊ လုကျင်း၏ မကြာခဏ ပြုစုယုယမှုများကလည်း ဤအရာတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်နေသည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ယဲ့ချန်၏ နည်းဗျူဟာများဖြင့်ဆိုပါက လုကျင်း၏ နှလုံးသားကို သူ အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်ပေသည်။
သို့သော် စနစ်တွင် ပစ်မှတ်များနှင့် ကိုက်ညီမှုရှိစေရန် သတ်မှတ်ချက်အချို့ ရှိနေသည်။ ယဲ့ချန်အနေဖြင့် လုကျင်းကို အပိုင်ရပြီးသည်နှင့် သူမထံမှ ဆယ်ဆပြန်ရမည့် အကျိုးအမြတ်များ ဆက်လက်ရရှိနေမည်လားဆိုသည်ကို သေချာမသိပေ။ ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် တည်ငြိမ်ပြီး အကျိုးအမြတ် မြင့်မားစွာရနိုင်သော လမ်းကြောင်းများက သိပ်မရှိလှပေ။
ငွေလမင်း ဈေးတန်းတွင် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ များစွာရှိသော်လည်း ယဲ့ချန်သည် သူ့အား အနည်းဆုံး ဆယ်ဆပြန်လည်ပေးစွမ်းနိုင်သော အမျိုးသမီး သုံးဦးကိုသာ တွေ့ဖူးသေးသည်။
စွန်းရုရှင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူက သူမနှင့် စကားပင် မပြောဖူးသေးပေ။ လင်ခဲ့အာကလည်း တောင်ပေါ်သို့ ဆက်သွားနေဦးမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘေးကင်းစေရန်အတွက် လောလောဆယ် ဘာမှမလုပ်သေးသည်က ပိုကောင်းမည်။ ရှေ့ဆက်မတိုးမီ ပိုမိုတည်ငြိမ်ပြီး ပြန်လည်ရရှိမှု မြင့်မားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို သူ စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။
ယဲ့ချန်သည် သူ၏ စိတ်ထိန်းနိုင်စွမ်းအပေါ် ယုံကြည်မှုရှိသည်။ လမ်းမပေါ်မှ မိန်းကလေးများကိုမူ ယဲ့ချန် စိတ်မဝင်စားပေ။ အဆောက်အအုံများထဲတွင် လှပသော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ များစွာရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူမတို့သည် ထူးဆန်းပြီး အန္တရာယ်ရှိသော ကျင့်စဉ်အမျိုးမျိုးကို ကျင့်ကြံကြသည်ဟု သူ ကြားဖူးထားသည်။ ထိုသူများနှင့် အချိန်အကြာကြီး ကုန်ဆုံးပါက မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေနိုင်သည်။
ယဲ့ချန်၏ ပါရမီမှာ သာမန်မျှသာဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးများကို အသုံးပြုလျှင်ပင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတိုးတက်မှုက နှေးကွေးနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုများတွင် နစ်မွန်းကာ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် သူ့တွင် ဆန္ဒမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုသို့မလုပ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ထိုအစား၊ ယဲ့ချန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေနိုင်မည့် ရတနာများကို ရှာဖွေရန်သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။ အနည်းငယ် တိုးတက်လာရုံမျှဖြင့် စနစ်ထံမှ ပိုမိုမြင့်မားသော ပြန်လည်ရရှိမှုများ ရလာသည့်အခါ ကြီးမားသော ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် ထိုကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးများ ရှိနေကြောင်းကို သူ ကြားသိထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ အလွန်အမင်း အဆင့်မြင့်မားလွန်းလှသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အောက်ခြေအဆင့်ရှိသူများ စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဝေးကွာလွန်းလှသည်။
ထိုအချက်ကြောင့် ယဲ့ချန် စိတ်ပျက်မသွားခဲ့ပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ထိုအရာများ လုံးဝ မရှိတော့မည်ကိုသာ သူ စိုးရိမ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုရတနာများ ရှိနေသရွေ့၊ စနစ်၏ ပြန်လည်ပေးအပ်မှုနှင့် အရင်းအမြစ်များ စုဆောင်းခြင်း၏ အကူအညီဖြင့် တစ်နေ့တွင် ၎င်းတို့ကို သူ ရရှိနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။ ၎င်းတို့ကို ရရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ အဆများစွာ ပြန်လည်ရရှိနိုင်သော အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့်သာ တွဲဖက်လိုက်ပါက... အံ့မခန်း တိုးတက်လာဖို့အတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ပေါင်းစပ်မှု ဖြစ်မလာပေဘူးလား။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယဲ့ချန်၏ ရင်ထဲတွင် သူ၏ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
...
မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ယဲ့ချန်သည် လုပ်ငန်းတာဝန်များ အပ်နှံရန် တာဝန်ခံကျန်း၏ ရုံးခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။ အဆင့်နိမ့် ချီဖြည့်တင်းခြင်း ဆေးလုံး ငါးရာ၊ တစ်လုံးမျှပင် မလျော့ပေ။ ယခင်ကအတိုင်းပင်၊ ထိုဆေးလုံးများကို ယဲ့ချန်အား ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဆေးလုံးများ ရောင်းချပေးခဲ့သူထံမှ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပိုမိုသက်သာသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် တာဝန်ခံကျန်းမှာ ယဲ့ချန်အပေါ် ပို၍ပို၍ လျစ်လျူရှုလာခဲ့သည်။ ယဲ့ချန်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း မှတ်သားလောက်စရာ ဘာမျှမရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မိသားစုမျိုးနွယ်စုဝင် တပည့်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏အသက်အရွယ်တွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်းမှာ နှေးကွေးသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရဆဲဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ယဲ့ချန်သည် သူ၏ချစ်မေတ္တာများ ပေးအပ်ရန် အခြားပစ်မှတ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီဟု တာဝန်ခံကျန်း ကြားသိထားသည်။ ယဲ့ချန်က "တစ်ယောက်ယောက်ကို ချစ်တယ်ဆိုတာ ဘာကိုမှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ခြင်းပဲ" ဟူသော စကားမျိုးကိုပင် ပြောဆိုခဲ့သည်ဟု ကြားရရာ၊ ၎င်းက တာဝန်ခံကျန်းအား ယဲ့ချန်ကို စိတ်ထဲမှ ပြစ်တင်ရှုတ်ချမိစေခဲ့သည်။
ဒီကောင်ကတော့ ကယ်လို့မရတော့ပေ။ ယဲ့ချန်က ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ တစ်နေ့ကျလျှင် မိန်းမတွေကြောင့် ကြီးကြီးမားမား ဒုက္ခရောက်ရမည်မှာ အသေအချာပင်။ ယဲ့ချန်၏ ပါရမီက အစကတည်းက ညံ့ဖျင်းနေသည်ကိုတော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။ ထိုသို့သောလူမျိုးကို ဂရုစိုက်နေရန် မတန်ပေ။ လုပ်ရန်လိုအပ်သည်မှာ သူ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခြစ်ချယ် အမြတ်ထုတ်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အစစ်အမှန် သရုပ်မှန်ကို ဖော်ထုတ်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာဖွေရုံသာဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် တာဝန်ခံကျန်း၏ စူးစမ်းချင်စိတ်ကို အမှန်တကယ် ဆွပေးနေသည်မှာ ယဲ့ချန်၏ ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မည်မျှများများ ပြင်ဆင်ပေးထားသနည်း ဆိုသည်ပင်ဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန်သည် မိန်းမများအပေါ်တွင် ငွေကြေးများကို ရေလိုသုံးစွဲနေပြီး တာဝန်များပြီးမြောက်ရန် မိမိကိုယ်ပိုင်ငွေဖြင့် ဆေးလုံးများ ဝယ်ယူနေခဲ့သည်။ ထိုသို့ ကြီးမားသော အသုံးစရိတ်များ ရှိနေသော်လည်း သူ၏လက်ထဲတွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများ အတော်အသင့် ကျန်ရှိနေသေးပုံရသည်။ ဒါက မယုံနိုင်စရာပင်။
ယဲ့ချန်၏ ဖခင်က သူ့ကို အရမ်း အလိုလိုက်ထားတာများလား။ သို့သော် ဤသို့ အလွန်အမင်း အလိုလိုက်ထားခြင်းကြောင့်သာလျှင် ယဲ့ချန်သည် ဤမျှလောက် အသုံးမကျသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန် သိပ်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း တာဝန်ခံကျန်း သေချာပေါက် ယုံကြည်ထားသည်။
…
အကယ်၍ တာဝန်ခံကျန်းက သူ ပြိုလဲသွားမည့်အချိန်ကို စောင့်နေကြောင်း ယဲ့ချန်သာ သိပါက သူ သေချာပေါက် ရယ်မောမိမည်ဖြစ်သည်။ သူ့ကို ခြစ်ချယ် အမြတ်ထုတ်ရန် အကြံအစည်များက သူ့ထံသို့ အကျိုးအမြတ်များ ပို၍သာ ပို့ဆောင်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာကြီး ပြိုကွဲသွားလျှင်တောင်မှ ယဲ့ချန် အန္တရာယ်ကြုံရမည် မဟုတ်ပေ။
မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ယဲ့ချန်သည် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အလုပ်များကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ တစ်သုတ် ဖော်စပ်ပြီးသွားသောအခါ သူ၏ တံခါးကို လာခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ အစေခံမိန်းကလေးက သတင်းလာပေးခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လင်ခဲ့အာ အမည်ရှိ အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတစ်ဦး လာရောက်လည်ပတ်ကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။
ယဲ့ချန်က သတင်းစကားကို သိရှိကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း အပြင်သို့ ထွက်သွားရန် ဟန်မပြင်ခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ဒုတိယအသုတ် ဆေးဖော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်ရင်း ဆေးဖိုကို ဆက်လက် အပူပေးနေခဲ့သည်။
သုံးရက်လေးပဲ ကြာသေးတယ်၊ လင်ခဲ့အာ ရောက်လာခဲ့ပြီ။ ၎င်းက ယဲ့ချန်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဘာဖြစ်သလဲ။ ဆေးဖော်စပ်ပြီးမှသာ သူမကို တွေ့ဆုံဖြေရှင်းတော့မည်။ သစ်ရွက်တစ်ရွက် ဆေးဆိုင်၏ နောက်ဘက်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် လင်ခဲ့အာသည် အထဲဝင်ခွင့်ရရန် ရပ်စောင့်နေခဲ့သည်။
သို့သော် လင်ခဲ့အာသည် အစေခံမိန်းကလေး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
"သခင်လေးယဲ့က အခု ဆေးဖော်စပ်နေပါတယ်..."
သူမ စောင့်ရမည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်ခဲ့အာ၏ ရင်ထဲတွင် မကျေနပ်မှုတစ်ခု လတ်ကနဲ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ယခင်က သူမ ယဲ့ချန်ကို လာရှာတိုင်း ဘယ်သောအခါမှ မစောင့်ခဲ့ရဖူးပေ။ သို့သော် လုကျင်းကို သတိရသွားသောအခါ လင်ခဲ့အာသည် အံကိုကြိတ်ကာ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရပ်စောင့်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာတော့ တည်ငြိမ်မှုနှင့် အလှမ်းဝေးနေခဲ့သည်။ ယဲ့ချန်က လွန်လွန်းနေပြီ။ သူမကို ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်ဖို့ထက် ဘယ်ဆေးလုံးကများ ပိုပြီး အရေးကြီးနေရတာလဲ။