အခန်း (၃) - ဒါက ရတနာသိုက်ပဲ!
"လက်ဆောင်ပေးအပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။"
"လက်ဆောင် - အဆင့်နိမ့် ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး ဆယ်လုံး။"
"အကျိုးအမြတ် ပြန်လည်ပေးအပ်နေပါသည်..."
"အဆင့်နိမ့် ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး အလုံးတစ်ရာကို လက်ခံရရှိပါသည်။"
"အိမ်ရှင်၏ ပထမဆုံး လက်ဆောင်ပေးအပ်မှုဖြစ်ကြောင်း ထောက်လှမ်းသိရှိရပါသည်။ လက်ခံသူအား ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှု မဖြစ်စေခဲ့သော်ငြား၊ အထူးကံထူးဆုလာဘ် တစ်ခုကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ခဲ့ပါသည်။"
"ဆုလာဘ် - ပထမအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်အား အကြွင်းမဲ့ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း။"
"ပထမအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်အား အကြွင်းမဲ့ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းကို ပေးအပ်ပြီးပါပြီ။"
"အိမ်ရှင်တွင် သိုလှောင်ရေးပစ္စည်းများ မရှိသည်ကို ထောက်လှမ်းသိရှိရပါသည်။ ရုပ်ဝတ္ထုဆုလာဘ်များကို စနစ်၏ နေရာလွတ်ထဲတွင် ယာယီသိမ်းဆည်းထားမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး ထုတ်ယူသုံးစွဲနိုင်ပါသည်..."
ချီးကျိုးနည်း...!
စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။ ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး အလုံးတစ်ရာ ရရှိရုံသာမက အထူးဆုလာဘ်ကိုပါ ရလိုက်သေးတယ်ပေါ့။ ပထမအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်ကိုပါ တိုက်ရိုက် အကြွင်းမဲ့ နားလည်သဘောပေါက်သွားတာလား။ ဒါက အိပ်မက်တစ်ခုလိုပါပဲလား!
လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်သည် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း ယဲ့ချန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားခဲ့ရသည်။ လိုက်နာရမည့် ဆေးဖော်စပ်နည်း သေချာမရှိပေ။ မီးဖိုကို အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားရပြီး ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း အမျိုးအစားကိုလိုက်၍ မီးအရှိန်ကို အမြဲတမ်း ချိန်ညှိနေရကာ၊ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံး အဆင်ပြေစေရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်း ထိန်းချုပ်ပေးရသည်။ အမှားအယွင်းလေး တစ်ချက်ဖြစ်သွားသည်နှင့် ဆေးတစ်သုတ်လုံး ပျက်စီးသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။
အရင်ကိုယ်ပိုင်ရှင်သည် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်ကို လေးနှစ်တိုင်တိုင် လေ့လာခဲ့သော်လည်း အခြေခံအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ အစစ်အမှန် ပထမအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ဖြစ်လာရန် အများကြီး လိုသေးသည်။ ယခုမူ အထူးဆုလာဘ် တစ်ချက်လေးနှင့်တင် ပထမအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်ကို အကြွင်းမဲ့ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့လေပြီ။ ထီပေါက်သွားသလိုပါပဲလား။
ယခုအချိန်တွင်တော့ လင်ခဲ့အာအပေါ် ထားရှိသော ယဲ့ချန်၏ အကြည့်များက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ စတော့ရှယ်ယာသမားတစ်ယောက်က သူ၏ရှယ်ယာဈေးတွေ မိုးထိအောင် ထိုးတက်သွားတာကို ကြည့်နေရသလိုမျိုးပင်။
ဖားမယ်၊ ဖားမယ်၊ ဖားမယ်... ဒီရတနာသိုက်ကြီးကို ငါ့တစ်သက်လုံး ဖားသွားတော့မယ်!
...
ယဲ့ချန်၏ တောက်လောင်နေသော အကြည့်များကြောင့် လင်ခဲ့အာမှာ အနည်းငယ် နေရခက်သွားသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်လေးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။ ယဲ့ချန်က သူ့ကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်တာနဲ့ သူမက သူ၏ တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာများလား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ယဲ့ချန်ကတော့ တကယ်ကို အသည်းအသန်တွေ ဖြစ်နေတာပဲ!
သို့သော်လည်း အရင်က လက်ဆောင်ပေးတိုင်း ယဲ့ချန်သည် သူမကို စကားတွေ အတင်းလိုက်ပြောကာ အကြာကြီး လေကန်နေတတ်သည်။ လင်ခဲ့အာမှာလည်း ပြုံးကာ နားထောင်ပေးရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ဆောင်ကို ယူပြီး ဒီတိုင်းထွက်သွားဖို့ဆိုတာ ကြည့်မကောင်းဘူး မဟုတ်ပါလား။
သို့သော် သူမအနေဖြင့် ခပ်ကင်းကင်းတော့ နေရမည်။ လက်ဆောင်လက်ခံခြင်းက တစ်ကဏ္ဍ၊ တာအိုလက်တွဲဖော် ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာက တစ်ကဏ္ဍလေ။ ဒီနှစ်ခုက လုံးဝ သီးခြားကိစ္စတွေပဲ။
လင်ခဲ့အာတစ်ယောက် ယဲ့ချန် ဆက်ပြီး စိတ်ဝင်စားနေအောင် ဘယ်လိုစကားမျိုး ရွေးပြောရမလဲ၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူမဘက်က အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေတယ်လို့ မထင်သွားအောင် ဘယ်လိုဟန်ချက်ညီညီ ပြောရမလဲဟု တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ယဲ့ချန်က ရုတ်တရက် စကားစလာသည်။
"ဒါဆိုလည်း မိန်းကလေး လင်၊ ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်လိုက်ပါဦး။ ငါလည်း ခဏလောက် ပြန်နားလိုက်ဦးမယ်..."
ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လှည့်ထွက်သွားလေသည်။ သူ၏အနောက်တွင် တံခါးကို ဆောင့်ပိတ်လိုက်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
စိတ်ထဲတွင် တုံ့ပြန်စကား အမျိုးမျိုးကို ပြင်ဆင်နေခဲ့သော လင်ခဲ့အာသည် အံ့အားသင့်သွားကာ မျက်တောင်များ ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် ဖြစ်သွားရသည်။ သူက ဒီလိုကြီး ထွက်သွားတာလား။ ဘာလို့ အရင်ကလို သူမကို ကပ်ချွဲပြီး အသည်းအသန် စကားတွေပြောကာ မခွဲချင်မခွာရက် ဖြစ်မနေရတာလဲ။
သို့သော် ထိုအံ့သြမှုက ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သည်။ လင်ခဲ့အာက သိပ်ပြီး ခေါင်းထဲ မထည့်ထားပေ။ အချစ်ကျွန်တစ်ယောက်ရဲ့ အတွေးတွေကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေမှာလဲ။ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှု တစ်ခုလုံးက သူမလက်ထဲရှိ ဆေးလုံးများအပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။
ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးများသည် ကနဦး ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့က ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်အဟုန်ကို သိသိသာသာ မြန်ဆန်စေနိုင်သည်။ ကျင့်ကြံမှု တစ်ကြိမ်မစမီ တစ်လုံး သောက်သုံးလိုက်ခြင်းဖြင့် သာမန်ထက် ၁.၅ ဆခန့် ပိုမို အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိစေမည် ဖြစ်သည်။
လင်ခဲ့အာသည် ဤဆိုင်ငယ်လေးတွင် ဧည့်ကြိုမလေးအဖြစ် တစ်သက်လုံး အလုပ်လုပ်ပြီး သောင်မတင်ချင်ပေ။ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် (၄) သို့ အဆင့်တက်သွားသည်နှင့် ပိုကောင်းသော အလုပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အချိန်တစ်စက္ကန့်မျှပင် အလဟဿ မဖြုန်းတီးတော့ဘဲ တွေဝေနေခြင်းမရှိ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။
...
ဆုလာဘ်များ တသီတတန်းကြီး ဝင်လာသည်နှင့် ယဲ့ချန်မှာ ထွက်သွားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ သူက တခြား ဘာလုပ်ရဦးမှာလဲ။ တကယ်ကြီး အချစ်ကျွန်တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေရဦးမှာလား။ လက်ဆောင်ပေးခြင်းဆိုတာ စနစ်က ပေးအပ်ထားတဲ့ တာဝန်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ တခြား ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပေ။ သူက ဤကိစ္စအပေါ် စိတ်ခံစားချက်တွေ ရောနှောပါဝင်ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။
"ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးများ ထုတ်ယူမယ်!"
သူက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးများ ပါဝင်သော ဆေးပုလင်းငယ် ဆယ်ပုလင်းက သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ တစ်ပုလင်းကို ဖွင့်ကာ ဆေးလုံး၏ ရနံ့ကို အသာအယာ ရှူရှိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဆေးဘက်ဝင် အပင်များ ရောနှောနေသော ရနံ့သဲ့သဲ့ကို ရနေသည်။ ဆေးလုံးများက မစင်ကြယ်ပေ။
ဆေးဖော်စပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်က အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့နေခြင်း မရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှပြီး ဆေးလုံးများက အနိုင်နိုင် အောင်မြင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံးများကတော့ လုံလောက်စွာ ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။ ဤဆေးလုံးတစ်သုတ်မှာ ဆိုင်သို့ ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး အလုံးငါးရာ အပ်နှံရမည့် တာဝန်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။
ယခု သူ၏ လက်ထဲတွင် အလုံးတစ်ရာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင်၊ တစ်လအတွင်း ကျန်ရှိနေသော အရေအတွက်ကို အလွယ်တကူ စုဆောင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ တာဝန်အပ်နှံရမည့် နောက်ဆုံးရက်မှာ အမှန်တကယ်တော့ နှစ်လတောင် လိုသေးသည်ဖြစ်ရာ လောစရာအကြောင်း မရှိပေ။ ယခင်ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ခွန်အားတွေ ခန်းခြောက်သွားလုမတတ် ဖြစ်စေခဲ့သော မဖြစ်နိုင်သည့် တာဝန်ကြီးမှာ ယခုအခါ ပန်းခြံထဲ လမ်းလျှောက်ရသလို လွယ်ကူသွားခဲ့လေပြီ။
တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်နိုင်သရွေ့ သူက အခြားအလုပ်ရှာရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ဆိုင်ထဲတွင် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်ရင်း၊ အချစ်ကျွန်စနစ်ကို အားကိုးကာ အဆုံးမဲ့ အရင်းအမြစ်များကို စုဆောင်းပြီး မသေမျိုးလမ်းစဉ်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို တွေးကြည့်လိုက်ရုံနှင့်တင် ယဲ့ချန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာရသည်။
ဆေးလုံးများကို ရေတွက်ပြီးနောက် ယဲ့ချန်သည် ၎င်းတို့ကို ဘေးဘက်ရှိ သေတ္တာတစ်လုံးထဲတွင် ထည့်လိုက်သည်။ သေတ္တာကို ကြည့်ရင်း အတွေးတစ်ခု ဝင်လာကာ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားမိသည်။ သူက ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဖြစ်နေလျက်နှင့် သိုလှောင်လက်စွပ် မရှိရုံသာမက၊ အခြေခံအကျဆုံး သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးတောင် မရှိပေ။ တော်တော်လေး အဆင်မပြေဖြစ်စရာ ကောင်းလှသည်။
သို့သော် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များထဲတွင် ရှာဖွေကြည့်ပြီးနောက်၊ သိုလှောင်အိတ်များသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အဆင့်နိမ့် ပစ္စည်းများ လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း ယဲ့ချန် သဘောပေါက်သွားသည်။
နေရာလွတ် ကုဗမီတာဝက်သာ ပါဝင်သည့် အသေးဆုံး သိုလှောင်အိတ်လေးတစ်ခုကပင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးဆယ်ခန့် တန်ဖိုးရှိသည်။ အဲဒါက ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲ။ ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် (၃) ရှိသော လင်ခဲ့အာသည် ဆိုင်တွင် တစ်နေ့လျှင် ရှစ်နာရီ၊ တစ်ပတ်လျှင် တစ်ရက်နားကာ အလုပ်လုပ်ရသော်လည်း တစ်လလုံးမှ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးသာ ရရှိလေသည်။
ဈေးကွက်ကိုယ်တိုင်က ပြင်ပကမ္ဘာထက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမိုပြည့်ဝသော အစီအရင်များဖြင့် ကာကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခုကို ငှားရမ်းမည်ဆိုလျှင်ပင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စားစရိတ်နှင့် အခြားသော နေ့စဉ် အသုံးစရိတ်များကလည်း ရှိသေးသည်။
အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကင်းမဲ့သော သာမန်အစားအစာများကို စားသုံးမည်ဆိုပါက ဗိုက်ပြည့်ရုံသာ ရှိပြီး အညစ်အကြေးများ ဖြစ်ပေါ်စေကာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို အနည်းငယ် အဟန့်အတား ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ အသားများ၊ ဝိညာဉ်ကောက်နှံများ သို့မဟုတ်ပါက အစာရှောင်ဆေးလုံးများကဲ့သို့သော အထူးဆေးလုံးများကို စားသုံးရန် လိုအပ်သည်။ ဤသည်မှာ အခြေခံ လိုအပ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူများသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို အရှိန်မြှင့်ချင်ပါက ဆေးလုံးများ၊ ကာကွယ်ရန်အတွက် မှော်လက်နက်များနှင့် ထိုးစစ်ဆင်နိုင်သော မှော်မန္တန်အချို့ပင် လိုအပ်ပေမည်။ ဤအရာများ အားလုံးက ငွေကုန်ကြေးကျ များမည်မှာ ငြင်းစရာမရှိပေ။
မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် ကုန်ကျစရိတ်မှာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတမျှ မြင့်မားလှသည်။ ထို့ကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ဝင်ငွေလမ်းကြောင်း အများအပြားရှိသော ချီစုဆောင်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ဝယ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများအတွက် သုံးစွဲရန်မဆိုထားနှင့်၊ မိမိတို့ ရပ်တည်နိုင်ရန်အတွက်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလုံလောက်လောက် မရှိကြပေ။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုက သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် သူတို့အနီးတွင် မိန်းမလှလေးများ ပြတ်လပ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ လင်ခဲ့အာ တစ်ယောက် သူလိုလူမျိုးကို ဖက်တွယ်ပြီး ရသမျှ အကုန်ညှစ်ယူနေသည်မှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ မွဲတေနေခြင်း ပြဿနာပင်တည်း!
ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် လူတိုင်းက ဆင်းရဲကြပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုသာ ရူးသွပ်နေကြသည်။ ဘယ်သူကများ အချစ်ရေးအတွက် အချိန်နဲ့ ခွန်အားတွေ ပေးနိုင်မှာတဲ့လဲ။
သို့သော် ယဲ့ချန်အတွက်ကတော့ ဒါက ပြဿနာ လုံးဝမဟုတ်ပေ။ အဆင့်နိမ့် ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး ဆယ်လုံးသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ဝက်နှင့် တန်ဖိုးညီမျှသည်။ လက်ဆောင် တစ်ကြိမ်ပေးတိုင်း ဆယ်ဆပြန်ရမည်ဖြစ်ရာ သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူ၏ လစဉ်ဝင်ငွေမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်ခန့် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ပေသည်။ ပြီးတော့ သူက ယခုအခါ ပထမအဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်ကို အကြွင်းမဲ့ နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီဆိုတဲ့ အချက်ကိုပင် ထည့်မတွက်ရသေးပေ။
အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်သည် အလွန်အမင်း အမြတ်အစွန်းများသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် သူ့ကို သူဌေးကြီးတစ်ဦးအဖြစ် အလွယ်တကူ သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် မြင့်မားလေလေ၊ သူပို၍ ဝင်ငွေရလေလေ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဥပမာအနေဖြင့် အရင်ကိုယ်ပိုင်ရှင် ကျရှုံးခဲ့ရသော ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်သည့် တာဝန်ကို ကြည့်ပါ။ သူသည် ဆေးလုံး ငါးရာ အပ်နှံရမည်ဖြစ်ပြီး ဆိုင်မှ ပေးထားသော ကုန်ကြမ်းများမှာ စုစုပေါင်း ဆေးလုံး ၁,၅၀၀ ထွက်ရှိနိုင်ပေသည်။
ကုန်ကြမ်းများ ပိုပေးထားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာ၏ ကျရှုံးနိုင်ခြေကြောင့် ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်မှုရာခိုင်နှုန်း သုံးဆယ် ရရှိခြင်းကပင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်အတွက် လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အောင်မြင်မှုနှုန်းကို အနည်းငယ် မြှင့်တင်နိုင်ပါက ပိုလျှံနေသော ဆေးလုံးများမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမြတ်အစွန်း ဖြစ်လာပေမည်။
ဆေးဆိုင်တွင် ယဲ့ချန်၏ လစာမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် အောင်မြင်မှုနှုန်းကို မြှင့်တင်ကာ ဆေးလုံး ၇၅၀ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ကျန်ရှိသော အလုံး ၂၅၀ မှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမြတ် ဖြစ်လာမည်။ ထိုအရာက သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ဒါဇင်ကျော် အလွယ်တကူ ထပ်တိုးစေလိမ့်မည်။ ဤတွက်ချက်မှုအရ သူသည် တစ်လလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးဆယ်မှ ငါးဆယ်ကြား သက်သောင့်သက်သာ ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
အနာဂတ်တွင် ဒလဟော ဝင်ရောက်လာတော့မည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို တွေးကြည့်ရင်း၊ အရင်က ပျင်းရိနေဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့သော ယဲ့ချန်မှာ မျှော်လင့်ချက်အသစ်များ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ကံကြမ္မာက သူ၏ဘက်တွင် အမှန်တကယ် ရှိနေပုံရလေသည်။