အခန်း (၂၃) - ရက်ရောလှသော လက်ဆောင်ကြီး!
"လက်ဆောင်ပေးခြင်း အောင်မြင်ပါသည်"
"ပေးအပ်သည့် လက်ဆောင် - အလယ်အလတ်အဆင့် ချီအားဖြည့်ဆေးလုံး ဆယ်လုံး"
"ပြန်လည်ရရှိသော တုံ့ပြန်မှု..."
"ဆယ်ဆသော တုံ့ပြန်မှု - ဆုလာဘ်အဖြစ် အဆင့်လတ် ချီအားဖြည့်ဆေးလုံး အလုံးတစ်ရာ"
သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို နားထောင်ရင်း သူက ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လုကျင်းက ဆယ်ဆသော ဆုလာဘ်ကို အမှန်တကယ်ပင် ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်နှင့်အတူ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်ခဲ့အာ၏ အရေးပါမှုက သိသိသာသာ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ဆယ့်ငါးဆသော တုံ့ပြန်မှုပေးနိုင်သည့် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဆိုင်မှ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူလေးကတော့ ယဲ့ချန်၏ အတွေးထဲတွင် စိုးမိုးနေဆဲဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထပ်တိုးလာသော ငါးဆဆိုသည်မှာ သေးငယ်သော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ယင်းက မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ပမာဏတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသက်သက်ဖြင့် တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော အရာများစွာ ရှိနေသည်ဆိုသည်မှာတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။
ဥပမာအားဖြင့် မှော်မန္တန်များကို လက်ဆောင်ပေးခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။ ဆယ်ဆနှင့် ဆယ့်ငါးဆ ဆုလာဘ်ကြားက ကွာခြားချက်မှာ မိုးနှင့်မြေလို ကွာခြားလှသည်။ လုကျင်း၏ လုပ်ရပ်များကို မြင်ပြီးနောက် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဆိုင်မှ ထိုအမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူလေးအတွက် ယဲ့ချန်တွင် အကြံအစည်တစ်ခု ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူ စုံစမ်းမှုအချို့လည်း ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဆိုင်ကို တာဝန်ယူထားသူမှာ စွန်းယဲ့ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စွန်းရုရှင်းသည် သူ၏ သမီးဖြစ်သည်။ စွန်းယဲ့သည် အတော်လေး လောဘကြီးသော်လည်း သူ၏ အင်းစာချပ် ဖန်တီးခြင်း စွမ်းရည်ကတော့ အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်။
သူသည် တစ်ချိန်က စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်း တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဂိုဏ်းတွင်း ပြိုင်ပွဲတစ်ခုတွင် သူ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ရှေ့ဆက်၍ မတက်လှမ်းနိုင်တော့သည်နှင့် တူသည်။ ထို့နောက် သူ့ကို ငွေလမင်း ဈေးတန်းရှိ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဆိုင်တွင် ဘဏ္ဍာစိုးအဖြစ် တာဝန်ချထားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
စွန်းယဲ့ လောဘကြီးခြင်းက ကိစ္စရပ်များကို ပိုမို လွယ်ကူသွားစေသည်။ ယဲ့ချန်သည် သင်တန်းကြေးပေးကာ သူ့ထံမှ အင်းစာချပ် ဖန်တီးခြင်းကို သင်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အခကြေးငွေ မပေးရဘဲ ဆရာ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရသော အလုပ်သင်ဖြစ်သည့် လုကျင်းနှင့် မတူဘဲ ယဲ့ချန်က သင့်လျော်သော လမ်းညွှန်မှုများကို ရရှိရန်အတွက် ငွေပေးချေမည်ဖြစ်ကာ အခြေခံအားဖြင့် သူ့ကို ဆရာတစ်ယောက်အဖြစ် ငှားရမ်းခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။
စွန်းယဲ့၏ စရိုက်လက္ခဏာအရ သူ့ထံမှ အင်းစာချပ် ဖန်တီးခြင်းကို သင်ယူရန် ဈေးမပေါနိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှသည်။ သို့သော် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်ပြီးသွားသည်နှင့် ယဲ့ချန်သည် စွန်းရုရှင်းနှင့်လည်း တွေ့ဆုံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုမှတဆင့် ဆယ့်ငါးဆသော တုံ့ပြန်မှု လမ်းကြောင်းဆီသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခွင့် ရရှိပေမည်။
ဤသည်က တုံ့ပြန်မှု ဆုလာဘ်ကို နောက်ထပ် ငါးဆ ထပ်တိုးသွားစေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသင်တန်းကြေး အနည်းငယ်ကို လွယ်ကူစွာပင် ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ရွေးချယ်မှုအပေါ် ယဲ့ချန်တွင် မည်သည့် သံသယမျှ မရှိပေ။ သူက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အင်းစာချပ် ဖန်တီးခြင်းကို သင်ယူခြင်းက အချိန်ဖြုန်းရာကျမည်လား ဆိုသည်နှင့် ပတ်သက်၍ ယဲ့ချန်က သိပ်အရေးမကြီးလှဟု ထင်မြင်မိသည်။
ကျွမ်းကျင်မှု ပိုများလေ ပိုကောင်းလေပင်။ အကယ်၍ သူ သင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင် အလွန် ကောင်းမွန်ပေမည်။ မသင်ယူနိုင်ခဲ့လျှင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အဓိက ပစ်မှတ်မှာ စွန်းရုရှင်းထံမှ ဆယ့်ငါးဆသော တုံ့ပြန်မှုသာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင် သူ၏ စုဆောင်းငွေများက လုံလောက်မှု မရှိသေးသဖြင့် ရှေ့ဆက်မတိုးမီ နောက်ထပ် စုဆောင်းရန် လိုအပ်နေသေးသည်။
…
နောက်နေ့မနက်တွင် ယဲ့ချန်သည် သူ၏ ပုံမှန် ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူ နိုးလာသောအခါ အမြဲတမ်း ခွန်အားများနှင့် တက်ကြွမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နှောင့်နှေးမှ ရရှိသော ကျေနပ်မှု၏ တန်ဖိုးကို သူ နားလည်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ခွန်အားသာလျှင် အရေးကြီးပြီး မိန်းမများအပါအဝင် အခြားအရာအားလုံးမှာ အရေးမပါလှပေ။ ထိုအရာများက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်ကိုသာ နှောင့်နှေးစေလိမ့်မည်။ သူသာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့လျှင် ဘာကိုများ မခံစားနိုင်ဘဲ နေမည်နည်း။
ထို့ကြောင့် စနစ်၏ အေးတိအေးစက် အသိပေးချက်များက တောင်းဆိုမလာသရွေ့ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများနှင့် တွေ့ဆုံရန် အိမ်ပြင်ထွက်ဖို့ကို သူ အလုပ်ရှုပ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် လုကျင်း ရောက်လာပြန်သည်။ သူမသည် ယဲ့ချန်အား ဂရုစိုက်ဟန်ဆောင်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
တတိယမြောက်နေ့တွင် အလုပ်မှ အပြန် လမ်းကြုံ၍ ယဲ့ချန်ကို ဝင်ကြည့်သည်ဆိုကာ လုကျင်း ရောက်လာပြန်သည်။ စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင်တော့ ယဲ့ချန်အတွက် သူမကိုယ်တိုင် ပထမဆုံး ဖန်တီးထားသော "မိစ္ဆာနှင် အင်းစာချပ်" တစ်ချပ်ကိုပင် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဝိညာဉ်များနှင့် နာမ်ပိုင်းဆိုင်ရာများမှာ အလွန်ပင် လက်တွေ့ဆန်လှသည်။ အကယ်၍ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အထူးအခြေအနေများရှိသော နေရာတစ်ခုတွင် သေဆုံးသွားပါက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ဖြင့် သူတို့သည် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု၊ သူတို့၏ ယခင်ဘဝမှ ပုံပျက်ပန်းပျက် အသွင်သဏ္ဍာန်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အရာများကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် "မိစ္ဆာနှင် အင်းစာချပ်" က အလွန် ထိရောက်မှုရှိသည်။ လုကျင်းသည် နေ့စဉ်ရက်ဆက်လိုလို ရောက်လာခဲ့သည်။ ယဲ့ချန်ကို လာကြည့်ရန် အကြောင်းပြချက်များကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေတွေ့ရှိနေတတ်သည်။ ဤသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် အာရုံစိုက်ပေးခြင်းက ရလဒ်ကောင်းများ ထွက်ပေါ်လာစေရမည်ဟု သူမ တွေးထားသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရင့်ကျက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်း အချိုးအစားလှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သင့်ကို နေ့တိုင်း လာရှာနေမည်ဆိုပါက အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူ အများစုသည် မသန့်ရှင်းသော အတွေးများကို ဧကန်မလွဲ တွေးတောမိကြမည်သာ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို စိတ်ဝင်စားနေသလားဟု စတင်တွေးတောလာကြပေလိမ့်မည်။
ထိုမျှမက လုကျင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော တန်ဖိုးရှိသည့် အင်းစာချပ်လိုမျိုး သေးငယ်သော်လည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသော လက်ဆောင်များကို ပေးတတ်သည့် ပုံစံမျိုး ဖန်တီးထားသေးသည်။ သူမ၏ မူလရှိရင်းစွဲ ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အနိုင်ရစေမည့် ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့သည်။ အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူ အများစုကတော့ ဤထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။
ယဲ့ချန်၏ တုံ့ပြန်မှုများမှာ လုကျင်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် ညှိုးနွမ်းသော စိတ်အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး သူတို့ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း တောင်ထွတ်များရှိရာ ဘက်သို့ ရံဖန်ရံခါ လွမ်းဆွတ်တမ်းတစွာ ငေးကြည့်နေတတ်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ စိတ်အခြေအနေက သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ လုကျင်းအပေါ် သူ၏ အကြည့်များက ပိုမို နွေးထွေးလာပြီး ပို၍ ပြင်းပြလာခဲ့သည်။ အချစ်လျော့သွားသည့်အလား ဟန်ဆောင်ကာ လင်ခဲ့အာ၏ အမည်ကို သူ ထပ်မဟတော့ပေ။ သူ၏ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားမှုက လုကျင်းကို အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။
ယဲ့ချန်ကို သိမ်းပိုက်ရန် သူမ၏ အစီအစဉ် တိုးတက်မှုက သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမို မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ လုကျင်းသည် ယဲ့ချန်ကို အနည်းငယ် အထင်သေးမိသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆွဲဆောင်မှုကို သူမ အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း ယဲ့ချန်၏ သံယောဇဉ် ပြောင်းလဲမှုက မြန်ဆန်လွန်းလှသည်ဟု သူမ မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
ဒါက တကယ့် အချစ်စစ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား။
အစောပိုင်းက လင်ခဲ့အာအပေါ် ယဲ့ချန်၏ ခံစားချက်များသည် ရိုးသားသည်ဟု လုကျင်း ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး သူမရင်ထဲ တစ်နေရာတွင် အနည်းငယ်မျှပင် လေးစားမိခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ့ကို နှာဘူးအရူးတစ်ယောက်အဖြစ်သာ သူမ မြင်တော့သည်။ သူက ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ မိန်းမတွေကို သဘောကျရုံသက်သက်ဆိုတာ ရှင်းနေပါတယ်။ သူမက သူ့ကို သံယောဇဉ် နည်းနည်းလေး ပြလိုက်တာနဲ့ ယဲ့ချန်က သူ့ရဲ့ ယခင် သံယောဇဉ်တွေကို စွန့်ပစ်ပြီး လင်ခဲ့အာကို မေ့ပစ်လိုက်တာပဲ။
သို့သော် အထင်သေးမိသော်ငြားလည်း လုကျင်း ကျေနပ်မနေဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူမ မြင်တွေ့ချင်သော ရလဒ်ပင်ဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန်၏ နှလုံးသားကို သူမ မြန်မြန် ဖမ်းဆုပ်နိုင်လေ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် အရင်းအမြစ်များကို မြန်မြန် ရရှိနိုင်လေဖြစ်သည်။ သို့မှသာ သူမ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အလုပ်သင် စာချုပ်၏ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုများမှ ရုန်းထွက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဆဋ္ဌမမြောက်နေ့ ညနေခင်းသို့ ရောက်သောအခါ ယဲ့ချန်သည် သူ၏ လုပ်ရပ်များတွင် မခွဲခွာလိုမှုများကို သိသာစွာ ပြသလျက် လုကျင်းကို သူကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ခဲ့သည်။ သူမကို အိမ်ပြန်လိုက်ပို့ချင်သဖြင့် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပုံပင် ပေါက်နေသည်။
သို့သော် လုကျင်းက ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေ ယဲ့... ကျွန်မကို လိုက်ပို့ဖို့ မလိုပါဘူး။ မနက်ဖြန် မွန်းလွဲပိုင်း ရှင် အားမယ်ဆိုရင် ကျွန်မအိမ်ကို ထမင်းလာစားပါလား။ ကျွန်မဆီမှာ မိစ္ဆာသားရဲဆီက ရထားတဲ့ သားရဲအသား နည်းနည်းရှိတယ်။ အဲဒါကို ပြုတ်ပြီး ဝိညာဉ်ဆန်နဲ့ တွဲစားရင် အရသာက အရမ်းကို ကောင်းမှာ။ ကျွန်မ ဟင်းချက်လက်ရာ တော်တော်လေး ကောင်းတယ်နော်။ ရှင် လာမြည်းကြည့်ရမယ်"
ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ လင်းလက်သွားပြီး သူက တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဝမ်းသာအားရပါပဲဗျာ"
ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်အားထက်သန်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လုကျင်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
'လွယ်လိုက်တာ။ သူက ငါ့လက်ဝါးပေါ်မှာ ရောက်နေပြီပဲ။ လင်ခဲ့အာ... နင့်ရဲ့ အချစ်ကျွန်လေးက တကယ်တော့ သာမန်မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင် သူ ငါ့အပိုင် ဖြစ်လာတော့မယ်'
လုကျင်းသည် ယဲ့ချန်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်စဉ် ကျေနပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ယဲ့ချန်သည် သူမ၏ ကျက်သရေရှိစွာ လှုပ်ခါနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ငေးကြည့်ရင်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ နည်းလမ်းများက လင်ခဲ့အာထက် များစွာ သာလွန်သည်မှာ အမှန်ပင်။ သူ့ကို ထမင်းစားဖိတ်တာတဲ့လား.... ဒီလုပ်ရပ်လေးကတင် ဘယ်ယောကျာ်းမဆို မျှော်လင့်ချက်တွေ ရှင်သန်လာအောင် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ပါတယ်။
"လုကျင်း ငါ့ကို သဘောကျနေတာ သေချာတယ်"
ယဲ့ချန် စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ရသော်လည်း ဤမျှ ရိုးရှင်းသော လှည့်ကွက်များထဲသို့ ကျဆင်းသွားမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သူ တန်ဖိုးမထား၍ မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သူ ထွင်းဖောက်မြင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း မနက်ဖြန်တွင် သူသည် ဆယ်ဆသော တုံ့ပြန်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ရယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လုကျင်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကြီးမားသော တုံ့ပြန်မှု ဆုလာဘ်အချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည့် အံ့သြစရာလေးတစ်ခုကို သူမအား ပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"အထူးဆုလာဘ်ကြီးများ ထိမလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
...
နောက်တစ်နေ့တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တာဝန်များကို ပြီးစီးပြီးနောက် ယဲ့ချန်သည် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဆေးလုံးတစ်သုတ်ကို ဖော်စပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဆိုင်ဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ရောက်သောအခါ ယခင်က သူ့ကို ကူညီပေးခဲ့ဖူးသော အရောင်းစာရေးက သူ့ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။
"တာအိုမိတ်ဆွေ... ဒီနေ့ ဘာများ ကူညီပေးရမလဲခင်ဗျာ" အရောင်းစာရေးက ယဉ်ကျေးစွာ မေးလိုက်သည်။
ယဲ့ချန်က ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဘဏ္ဍာစိုးကို လာရှာတာပါ။ သူ ရှိလား"
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ဘဏ္ဍာစိုး စွန်းယဲ့သည် သူ့ကို အတော်လေး အသုံးဝင်သည့် ရွှေရောင်အလင်း ကျင့်စဉ်ဟုခေါ်သော ကာကွယ်ရေး မှော်မန္တန်တစ်ခုကို ပြသခဲ့ဖူးသည်။ ယနေ့ ထိုမှော်မန္တန်ကို ဝယ်ယူရန် ယဲ့ချန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
သူ့တွင် တိုက်ခိုက်ရေး မှော်မန္တန်များ ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လက်နက်တိုက်ကို ပြည့်စုံစေရန်အတွက် ကာကွယ်ရေး မှော်မန္တန်တစ်ခု လိုအပ်သည်။ အနာဂတ်တွင် အမြန်နှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးသော မှော်မန္တန်များကို ဝယ်ယူရန်လည်း သူ စီစဉ်ထားသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နယ်ပယ်အားလုံးတွင် ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာစေရန် ဖြစ်သည်။
ဝယ်ယူနေစဉ်အတွင်း သူသည် ဤနေရာရှိ လူများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာစေရန် အခွင့်အရေးယူမည်ဖြစ်ပြီး သူ ငွေသုံးနိုင်ကြောင်းကို သူတို့ သိစေမည်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ထံမှ အင်းစာချပ် ဖန်တီးခြင်းကို သင်ယူရန် ကြိုးပမ်းသောအခါ အသုံးဝင်လာမည်ဖြစ်သည်။
ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာကို မှတ်မိနေသော အရောင်းစာရေးသည် ထပ်မမေးတော့ပေ။ ထိုအစား သူက ခေါင်းညိတ်ပြရုံသာ ပြုလုပ်ပြီး စွန်းယဲ့ကို နောက်ဘက်မှ သွားခေါ်ပေးလေသည်။
သိပ်မကြာမီမှာပင် စွန်းယဲ့ ပေါ်လာပြီး ယဲ့ချန်ကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်ကာ ဒုတိယထပ်သို့ ဖိတ်ခေါ်သွားတော့သည်။