အခန်း (၂၁) - စိတ်အားထက်သန်နေသော လုကျင်း

လင်ခဲ့အာ သူမ၏ နံနက်ခင်း လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကို အဆုံးသတ်လိုက်ချိန်တွင် နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်က ပြတင်းပေါက်မှတဆင့် ညင်သာစွာ ဖြာကျနေသည်။ သူမက ပြင်ဆင်ထားသော ကျင့်ကြံခြင်း ဆေးလုံးများကို သူမ၏ ဝတ်ရုံထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်လိုက်ရာ သေးငယ်သော ဆေးအိတ်လေးများ၏ နွေးထွေးမှုက သူမ၏ အသားအရေကို ပွတ်တိုက်သွားသည်။ သူမ၏ ကျောပြင်ထက်တွင် အပိုဝတ်စုံတစ်စုံကို လွယ်ထားပြီး လက်ထဲတွင်မူ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

၎င်းသည် မှော်လက်နက်တစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း ရွှေစင်သံဖြင့် သေချာစွာ သွန်းလုပ်ထားသော ဓားတစ်လက်ဖြစ်ပြီး မှော်လက်နက်များ ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ပစ္စည်းအနည်းငယ်ကို ဓားသွားတွင် ရောနှောထည့်သွင်းထားသည်။ ၎င်းသည် စစ်မှန်သော မှော်လက်နက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ချီများကို စီးဆင်းစေနိုင်စွမ်း သို့မဟုတ် မှော်မန္တန်များကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း ထက်မြက်လှသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် သူမ၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် တတ်နိုင်သော ဈေးနှုန်းဖြစ်ပြီး ထိရောက်မှုရှိသည်။

အရာအားလုံးကို ထုပ်ပိုးပြီးသည်နှင့် လင်ခဲ့အာသည် သူမ၏ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ အကြည့်များက နံနက်ခင်း မြူခိုးများ ရစ်သိုင်းနေဆဲဖြစ်သော အဝေးမှ တောင်ထွတ်များဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ အဝေးဆီမှ သားရဲများ၏ ခပ်သဲ့သဲ့ ဟိန်းဟောက်သံများက လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး သူမ ရင်ဆိုင်ရမည့် အန္တရာယ်များကို သတိပေးနေသည်။

ကျင့်ကြံသူအများစုသည် တောင်တန်းများဆီသို့ စွန့်စားသွားရောက်ရန် ဝန်လေးကြသည်။ ဆုလာဘ်များက ကြီးမားသော်လည်း အန္တရာယ်များကလည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းက ဤကဲ့သို့သော မသေချာမရေရာမှုများကို ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိမရှိကြပေ။ သို့သော် လင်ခဲ့အာသည် ရှင်သန်ရပ်တည်ရန်အတွက် ရုန်းကန်နေရခြင်းကို ငြီးငွေ့လာပြီဖြစ်သည်။

သူမက ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာရန် တောင့်တနေသည်။ သူမသာ ချီသန့်စင်ခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်များသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဆိုပါက အရာအားလုံးက ကွာခြားသွားပေလိမ့်မည်။ လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းက ယခုထက် ပိုမို အကျိုးအမြတ်များ ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အရင်းအမြစ်များ ပိုမိုရရှိလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်များဆီသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် သူမသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်များသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ကောင်း ဝင်ရောက်နိုင်ပေမည်။ ထိုသို့ဖြစ်လာရန်အတွက် သူမ စွန့်စားရမည်ကို သူမ သိသည်။

သူမ တံခါးပေါက်မှ ထွက်လာစဉ် လုကျင်းလည်း အပြင်သို့ ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ လင်ခဲ့အာကို မြင်သည်နှင့် လုကျင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုက ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ သို့သော် လင်ခဲ့အာက ထိုကဲ့သို့သော အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြန်လည်မတုံ့ပြန်ဘဲ သူမ၏ မျက်နှာက အေးစက်နေကာ လုကျင်းကို လျစ်လျူရှု၍ စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လုကျင်းက လင်ခဲ့အာ၏ အမူအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ကွေးညွတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ လင်ခဲ့အာ ထွက်သွားပြီ။ သူမ စောင့်မျှော်နေသော အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။

လင်ခဲ့အာ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ယဲ့ချန်၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ သူမက ယဲ့ချန် သူမကို လိုက်ပို့ရန် စောစောလာလိမ့်မည်ဟု တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူက သူမကို ပေးစရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုတာ သေချာသွားပုံရသည်။

နှမြောတသဖြစ်မှုတစ်ခုက သူမ၏ အတွေးများကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ယမန်နေ့က ယဲ့ချန်ကို သွားရောက်သတိပေးခဲ့ခြင်းမှာ အချည်းနှီး ကြိုးစားမှုတစ်ခုလို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယဲ့ချန်လို အသုံးမကျတဲ့သူတစ်ယောက်ကို တခြားသူတွေ ခေါ်သွားလည်း သူမအတွက် ဘာမှအရေးမကြီးပါဘူးလေ။

ထို့အပြင် လုကျင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ ယဲ့ချန်၏ အရင်းအမြစ်များအပေါ်တွင်သာ အခြေခံနေကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။ ယဲ့ချန်က တကယ်ပဲ ပေးစရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူးဆိုရင် လုကျင်းကလည်း သူမရဲ့ အချိန်တွေကို ဆက်ပြီး အလဟဿ ဖြုန်းတီးနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်ခဲ့အာသည် ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော ခြံဝင်းကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူမကိုယ်သူမ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။ "တခြားသူတွေကို အားကိုးတာထက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးတာက ပိုကောင်းတယ်"

ဒီလို ယိုယွင်းနေတဲ့ အိမ်မျိုးမှာ သူမ ဘယ်တော့မှ ထပ်မနေတော့ဘူး။ ငွေလမင်း ဈေးတန်းမှာလည်း သူမ ဆက်မနေတော့ဘူး။ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ သူမ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီ။ ယဲ့ချန်ပဲဖြစ်ဖြစ် လုကျင်းပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက သူမနဲ့ အလှမ်းဝေးတဲ့ ကမ္ဘာတွေမှာပဲ နေဖို့ ကံပါလာတဲ့သူတွေပဲ။

ဤအတွေးဖြင့် လင်ခဲ့အာ၏ ယုံကြည်မှုက ပိုမို ကြီးထွားလာသည်။ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေလျက် သူမသည် ခိုင်မာသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို လှမ်းကာ သူမ၏ အဖွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံမည့် နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

...

ယဲ့ချန် အေးအေးလူလူ နိုးထလာချိန်တွင် နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်က သူ၏ အခန်းထဲသို့ ညင်သာစွာ ဖြာကျနေသည်။ အစေခံမလေး၏ ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုကို ခံယူပြီး နံနက်ခင်း လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် လင်ခဲ့အာ ထွက်သွားလောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

သို့သော် ယဲ့ချန်က ဂရုမစိုက်ပေ။ သူမ ထွက်သွားတော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူသည် သူ၏ ပုံမှန် နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်များအတိုင်း ဆက်လုပ်နေခဲ့သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် နံနက်ခင်းတွင် သူ၏ ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ပြင်ပလေ့ကျင့်မှုများအပေါ် အာရုံစိုက်သည်။ သူ မသိလိုက်ခင်မှာပင် နံနက်ခင်းက ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

မွန်းတည့်ချိန် ခေတ္တအနားယူပြီးနောက် သူသည် မှော်မန္တန်အသစ်များကို စတင်သုတေသနပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုအလုပ်ပြီးသောအခါ သူသည် ဆေးလုံးများကို စတင်ဖော်စပ်သည်။ သူသည် တစ်နေ့လျှင် နှစ်သုတ် ဖော်စပ်သည်။

အချိန်အများစုတွင် သူသည် ချီအားဖြည့်ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန် အာရုံစိုက်သည်။ သူ၏ ဆင်သွေးဆေးလုံး လက်ကျန် နည်းပါးလာသောအခါ ၎င်းတို့ကိုလည်း ဖော်စပ်မည်ဖြစ်သည်။ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ အနားယူအပန်းဖြေရန် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်သည် အလုပ်နှင့် အနားယူခြင်းကို ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းသိမ်းခြင်း၏ အရေးပါမှုကို သိသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အင်တာနက် မရှိသော်လည်း ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ဖျော်ဖြေရေးများ ကင်းမဲ့နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သာမန်ပြည်သူများစွာသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုအပေါ် မှီခိုအသက်မွေးကြသည်။

သီချင်းတစ်ပုဒ် နားထောင်ရန်အတွက် စပီကာများ မလိုအပ်ပေ။ သာမန်အဆိုတော်မလေး တစ်ဦးကို ခေါ်လိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖျော်ဖြေမှုတစ်ခုကို လိုချင်ပါက အခကြေးငွေ အနည်းငယ်ပေးရုံဖြင့် နေရာတစ်ခုကို ရရှိနိုင်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုအတွက် လမ်းဘေးဈေးသည်များကို မရေတွက်လျှင်ပင် ရွေးချယ်စရာ ဆယ်ခုထက်မက ရှိသည်။ သေမျိုးဖြစ်စေ၊ မသေမျိုးဖြစ်စေ ဖျော်ဖြေနိုင်သည်။ အားလုံးကို ကျင့်ကြံသူများ၏ သီးခြားဂိုဏ်းများက ပံ့ပိုးပေးထားသည်။

ငွေလမင်း ဈေးတန်းတွင် ဝတ္ထုအမျိုးမျိုးကိုပင် ရရှိနိုင်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုများဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းများတွင် သာမန်လူများသည် ရုတ်တရက် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အခွင့်အရေးများနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး နတ်ဘုရားများ သို့မဟုတ် ဘိုးဘေးများအဖြစ်သို့ တက်လှမ်းသွားကြသည်။ ဇာတ်ကွက်များက အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းပြီး နတ်သမီးများ၊ စုန်းမများနှင့် အခြားများစွာ ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် တည်းဖြတ်မှုဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များ မရှိသောကြောင့် အချို့တွင် သရုပ်ဖော်ပုံများပင် ပါဝင်သေးသည်။

ယဲ့ချန်သည် အံ့သြမှုဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်ကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အပိုင်းကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူ အနားမယူခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူ အပြင်ထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လင်ခဲ့အာ ထွက်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် လုကျင်းထံ သွားရောက်ကာ သူ၏ လက်ဆောင်ကို ပေးရမည့်အချိန် ရောက်ပြီဖြစ်သည်။ အဆင့်လတ် ချီအားဖြည့်ဆေးလုံး ဆယ်လုံးသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းမှ ရရှိသော ၅ ရက်စာ ဝင်ငွေနှင့် ညီမျှမည်ဖြစ်သည်။ ခိုင်မာသော အမြတ်အစွန်းတစ်ခုပင်။

ဒီဆေးလုံးတွေကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ လဲလှယ်ပြီးတာနဲ့ သူ ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိတဲ့ လက်ဆောင်တွေကို ဝယ်နိုင်ပြီ။ သို့သော် ယဲ့ချန် အပြင်ထွက်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အစေခံမလေးက သတင်းတစ်ခု လာပေးသည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေ ယဲ့... အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် လာရှာပါတယ်။ သူမနာမည် လုကျင်းလို့ ပြောပါတယ်"

ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုက ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ လုကျင်းက ပြတ်သားတယ်ပဲ ဆိုရမလား။ လင်ခဲ့အာ မနက်ပိုင်းကမှ ထွက်သွားတာကို မွန်းလွဲပိုင်းရောက်တာနဲ့ လုကျင်းက သူမရဲ့ နေရာကို အခိုင်အမာ ယူဖို့ ရောက်လာပြီပဲ။ တကယ့် ပါရမီရှင်ပါလား။

"သူမကို အထဲဝင်လာဖို့ ဖိတ်လိုက်ပါ" ယဲ့ချန်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်ပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် စောင့်နေလိုက်သည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် အစေခံမလေး၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ လုကျင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် အသင့်ဝယ်ထားသည်ဟု ထင်ရသော အစိမ်းရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သို့သော် လုကျင်း ဝတ်ဆင်လိုက်သောအခါ ထိုဂါဝန်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကို ပေါ်လွင်စေရန် အထူးချုပ်လုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လုကျင်း၏ ခါးသည် လင်ခဲ့အာလောက် မသေးသွယ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းများက သိသာလွန်းသဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက များစွာ ပိုမို သေးသွယ်ပုံပေါ်သည်။ သူမ၏ ခါးသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်နိုင်လောက်အောင် သေးသွယ်နေပုံရသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ရှည်များကို အထက်သို့ မြှောက်တင်ထားပြီး သူမ၏ ရင့်ကျက်သော မျက်နှာသွင်ပြင်များက အလွန်တရာ ကျက်သရေရှိလှသည်။ သူမသည် သူမ၏ အသွင်အပြင်အတွက် အားထုတ်ထားကြောင်း သိသာထင်ရှားပြီး ယင်းက သူမကို ငြင်းမရနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။

လုကျင်းတွင် တကယ်ကို ကြီးမားလှသော အရင်းအနှီးများ ရှိနေသည်ဟု ယဲ့ချန် မခံစားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အတိတ်ဘဝကသာဆိုလျှင် သူမ၏ သာမန် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကပင် ယောကျာ်းမြောက်မြားစွာကို အိပ်မပျော်စေလောက်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ လု... ဘယ်လိုလေတိုက်လို့ ရောက်လာတာလဲ။ သက်တောင့်သက်သာ နေပါဗျာ" ယဲ့ချန်က နားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည်။

လုကျင်း၏ ဗာဒံစေ့ပုံ မျက်လုံးလေးများက လျှပ်စစ်ဓာတ်များ လွှတ်ထုတ်နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး သူမက အနည်းငယ် အပြစ်တင်သည့်ဟန်ဖြင့် နောက်ပြောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေ ယဲ့... ရှင်က ကျွန်မကို မကြိုဆိုတော့ဘူးလား။ ကျွန်မ ပြန်သွားရမလား"

ယဲ့ချန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကျွန်တော် ခဲ့အာကို ရှာဖို့ ခင်ဗျားတို့ဆီ သွားတော့မလို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေ လုက ဒီရောက်နေပြီကိုး"

ယင်းကိုကြားသောအခါ လုကျင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ဂါဝန်ရှည်၏ အနားစကို ကျက်သရေရှိစွာ ဖိချကာ လှပစွာ ဦးညွှတ်လျက် ထိုင်လိုက်သည်။ နေ့လယ်ခင်းအချိန်လေးသာ ရှိသေးသော်လည်း ယဲ့ချန်သည် လပြည့်ဝန်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်မ ဒီကိုလာတာ အဲဒီအကြောင်းကြောင့်ပါပဲ" လုကျင်းက စတင်ပြောကြားခဲ့သည်။ "ခဲ့အာက တောင်တန်းတွေထဲကို ဝင်ဖို့ ဒီမနက်စောစောကပဲ ထွက်သွားပြီလေ။ ရှင် သွားရင် အချည်းနှီးဖြစ်မှာစိုးလို့ ရှင့်ကို အသိပေးဖို့ ဝင်လာတာပါ။ ခဲ့အာက ရှင့်ကို မပြောဘူးလား"

သူမ၏ စကားကြောင့် ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာထားက မှောင်မိုက်သွားသည်။ "သူမက တောင်တန်းတွေထဲကို ဝင်သွားပြီလား။ ကျွန်တော် အခုမှပဲ သိတော့တယ်"

ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လုကျင်းသည် အောင်ပွဲခံသည့် ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ယင်းကို အမြန်ဖုံးကွယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေ ယဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့။ ခဲ့အာက ရှင့်ကို စိုးရိမ်မှာစိုးလို့ မပြောတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူမက ရှင့်ကို တကယ် ဂရုစိုက်နေတုန်းပါပဲ"

"ဪ... ပြီးတော့ ခဲ့အာက သူမ ဝင်သွားတဲ့ အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်မှာ တော်တော်လေး အရည်အချင်းရှိတဲ့ ညီတစ်ယောက်ရှိတယ်လို့ ပြောတယ်။ အသက် ၁၉ နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်နေပြီတဲ့။ သူက ကြည့်လိုက်တာနဲ့ လုံခြုံမှုပေးနိုင်တဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေးတယ်လို့ သူမက ပြောတယ်။"

"သူမအပေါ်လည်း အရမ်းနွေးထွေးတယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါကြောင့် ရှင် အထင်လွဲပြီး သူမကို လိုက်ပို့မှာစိုးလို့ ခဲ့အာက ရှင့်ကို မပြောတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ရှင့်ကို ပြောတယ်ဆိုတာတော့ မပြောပါနဲ့နော်။ ခဲ့အာက ငယ်သေးတော့ သူမ စိတ်ဆိုးမှာကို ကျွန်မ မလိုလားဘူး"

လုကျင်း၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ချန်က တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဤရင့်ကျက်သော မိန်းမ၊ လုကျင်းသည် လင်ခဲ့အာထက် လျှော့မတွက်ရလောက်အောင် ကစားကွက်ကျွမ်းကျင်လှသည်။ သူမက ဒီထက်ပိုပြီး စာနာတတ်ပါဦးမလား။

အကယ်၍ ယဲ့ချန်သာ တကယ့် အချစ်ကျွန်တစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်ကြောင့် ကြေကွဲသွားနိုင်ပေသည်။ သူသည် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီဟုပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထင်ကောင်းထင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုမိန်းမနှစ်ယောက်သည် အတူနေရုံသက်သက်ထက် ပိုသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

မနေ့က လင်ခဲ့အာ ရောက်လာပြီး လုကျင်းအကြောင်း သိမ်မွေ့စွာ မကောင်းပြောသွားသည်။ ယနေ့ လုကျင်း ရောက်လာပြီး သူမ၏ သိမ်မွေ့သော လှည့်စားမှုများကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်သုံးလာပြန်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က တကယ့်ကို အချိတ်အဆက် မိလှသည်။