အခန်း (၂) - ဒါက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပဲ!

လက်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် သံယောဇဉ်ဖွဲ့နှောင်သည့်စနစ်?

နာမည်ကကို တစ်မျိုးကြီးဖြစ်နေသည်။ စနစ်၏ ပစ်မှတ်ထားသော လက်ဆောင်လက်ခံသူများအကြောင်း အသေးစိတ်အချက်အလက်များ၊ ဆယ်ဆပြန်ရမည့်အကျိုးအမြတ်များနှင့် အခြားသော ဖော်ပြချက်များက ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေသေးသည်။ လင်ခဲ့အာကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်လျှင် စနစ်က သူ့ကို တန်ဖိုးဆယ်ဆ ပြန်ပေးမည်ဟု ဆိုလိုချင်တာလား။ ဒါက အချစ်ကျွန်စနစ် တစ်မျိုးများလား။

ယဲ့ချန်သည် စနစ်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ဝင်ကြည့်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် စနစ်၏ ဖော်ပြချက်က သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေသည်။

"ဤစနစ်သည် လက်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် သံယောဇဉ်ဖွဲ့နှောင်သည့်စနစ် ဖြစ်ပါသည်။"

"သင့်လျော်သော လက်ဆောင်ကို သင့်တော်သော လက်ခံသူအား ပေးအပ်သရွေ့၊ အကျိုးအမြတ် ပြန်လည်ရရှိမည် ဖြစ်ပါသည်။"

"လက်ခံသူသည် အောက်ပါစံနှုန်းများနှင့် ကိုက်ညီရပါမည်။ အလှအပ ၉၀ မှတ်အထက်၊ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု ၉၀ မှတ်အထက် ရှိရမည့်အပြင် ဝိညာဉ်ကြောပိုင်ဆိုင်ထားသူ၊ ကျင့်ကြံသူ နှင့် အပျိုစင်မိန်းကလေး ဖြစ်ရပါမည်။"

"လက်ခံသူ၏ သီးသန့်အရည်အချင်းများနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်အပေါ် မူတည်၍၊ စနစ်မှ လက်ဆောင်အကျိုးအမြတ်ကို အဆပေါင်းအမျိုးမျိုး ပြန်လည်ပေးအပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။..."

"ပြန်လည်ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်မှာ အရေအတွက် တိုးလာခြင်း သို့မဟုတ် အရည်အသွေး မြင့်မားလာခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ အိမ်ရှင်၏ လိုအပ်ချက်များအပေါ် အခြေခံကာ စနစ်မှ ဆုံးဖြတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။"

"လက်ဆောင်များသည် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ၏ ကျင့်ကြံမှုလိုအပ်ချက်ထက် မကျော်လွန်ရပါ။ အကယ်၍ လက်ဆောင်သည် မသင့်လျော်ဟု ယူဆပါက၊ စနစ်သည် ပေးကမ်းမှုကို ပယ်ချမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အကျိုးအမြတ်ကိုမျှ ပြန်လည်ပေးအပ်မည် မဟုတ်ပါ။"

"အကယ်၍ လက်ဆောင်သည် လက်ခံသူအတွက် အလွန်အရေးပါပြီး ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်စေပါက၊ ထပ်ဆောင်းဆုလာဘ်ကို ပေးအပ်နိုင်ပါသည်။"

"တစ်ပတ်လျှင် လက်ဆောင်အကျိုးအမြတ် တစ်ကြိမ်သာ ရရှိနိုင်ပါသည်။"

ယင်းကို ဖတ်ပြီးနောက် ယဲ့ချန် တစ်ယောက် လုံးဝကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ ဒီစနစ်က တော်တော်လေးကို ထူးခြားနေသည်။ ပစ္စည်းများကို လက်ဆောင်ပေးလျှင် အကျိုးအမြတ် ပြန်ရမည့်အပြင်၊ အကယ်၍ ထိုလက်ဆောင်က အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ အလွန်အမင်း လိုအပ်နေသည့်အရာ ဖြစ်နေပါက ထပ်ဆောင်းဆုလာဘ်ပင် ရနိုင်သေးသည်တဲ့။ ဒါက အဆင့်မြင့် အချစ်ကျွန်တစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်များ ဖြစ်နေမလား။

စနစ်ကတောင် လူတွေကို အချစ်ကျွန်တွေဖြစ်အောင် လုပ်နေပါလား...။ ဒီလောကကြီးမှာ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ သို့သော်လည်း ဤစနစ် ရှိနေသည့်အတွက်၊ သူ့အနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို လက်လျှော့စရာ မလိုတော့ကြောင်း ယဲ့ချန် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

"တာအိုရဲဘော် ယဲ့?"

ယဲ့ချန်က သူမစကားကို ပြန်မဖြေဘဲ သူမ၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးနယ်လွန်နေသည်ကို လင်ခဲ့အာ သတိထားမိသွားသည်။ သူမက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကုတ်ကာ နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ လင်ခဲ့အာက ယဲ့ချန်ကို သိပ်ပြီး အထင်ကြီးလှသည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်က နိမ့်ပါးလွန်းလှပြီး သာမန်မိသားစုငယ်လေးတစ်ခု၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိထားသော်ငြား၊ သူသည် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် (၃) တွင်သာ ရှိသေးသည်။ သို့သော် အလွန်အရေးပါသော ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်၊ လင်ခဲ့အာကတော့ အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်တွင် မိသားစု၏ ထောက်ပံ့မှုများ ရှိနေပါလျက်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ဤမျှ နောက်ကောက်ကျနေခြင်းက အချက်တစ်ချက်ကိုသာ ညွှန်ပြနေသည်။ ထိုအရာမှာ သူ၏ ပါရမီက ညံ့ဖျင်းပြီး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကြောကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ များခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ယဲ့ချန်ပေးစွမ်းနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူ၏ အဂ္ဂိရတ် ပညာရပ်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချက်ကိုပင် လင်ခဲ့အာက သံသယရှိနေသေးသည်။ သူဖော်စပ်သည့် ဆေးလုံးများမှာ အများအားဖြင့် အဆင့်နိမ့် ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးများသာ ဖြစ်ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် တစ်လုံးမျှပင် မပါဝင်ပေ။ သူလို ကျင့်ကြံသူမျိုးအတွက် အနာဂတ်ဆိုတာ မရှိနိုင်ပါ။

သူသာ စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းတွင် နေရာတစ်နေရာ မရခဲ့ဘူးဆိုလျှင်၊ သူမဘဝ၏ ဖြတ်လျှောက်ဇာတ်ကောင် တစ်ယောက်သာ ဖြစ်လာဖို့ ကံပါလာသူဖြစ်သည်။ သူက စံပြ တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

သို့သော်လည်း လင်ခဲ့အာက ဤအတွေးများကို သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ်မျှ အဖော်ပြခံမည် မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမအတွက် ယဲ့ချန်မှာ အသုံးဝင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဆေးလုံးများက အရည်အသွေး ညံ့ဖျင်းနေလျှင်တောင် ဆေးလုံးက ဆေးလုံးပါပဲ။ အဆင့်နိမ့် ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်က အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးနှင့် ညီမျှသည်။ သူမ၏ လစဉ် ဝင်ငွေမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးပင် မပြည့်တတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယဲ့ချန်ကို အတွေးနယ်လွန်နေခြင်းမှ သတိဝင်လာစေရန် ရည်ရွယ်၍ သူမက ပြုံးပြလိုက်ရုံသာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူမ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရမှ ယဲ့ချန်တစ်ယောက် လက်တွေ့ဘဝသို့ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူက လင်ခဲ့အာကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ အကြည့်များက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။ သူသည် အချစ်ကျွန်ဖြစ်ရခြင်းကို မုန်းတီးသည်။ သို့သော် သူ့ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်မှာ အလကားရလိုသော လင်ခဲ့အာ၏ အကျင့်စရိုက်ပင် ဖြစ်သည်။ စံပြ လက်ဖက်စိမ်းမလေးတစ်ယောက်၏ အကျင့်စရိုက်မျိုးပင်။

သို့သော်လည်း ပြန်လည်ရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များ ရှိနေလျှင်၊ ထိုအကျိုးအမြတ်က ဆယ်ဆတောင် ပြန်ရမည်ဆိုပါက...။ သူမက လက်ဖက်စိမ်းမလေး အမျိုးအစား ဖြစ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်နေသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ပေ။ လက်ဆောင်ပေးခြင်းက အချစ်ကျွန်တွေရဲ့ အပြုအမူ ဆိုတာကိုရော။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ!

လက်ဆောင်တွေပေးပြီး ဘာမှပြန်မရဘူးဆိုရင်တော့ အချစ်ကျွန်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လက်ဆောင်ပေးပြီး ဆယ်ဆ ပြန်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဖြစ်သွားပြီလေ။ ဤ လက်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် သံယောဇဉ်ဖွဲ့နှောင်သည့်စနစ်သာ ရှိလျှင်၊ ယဲ့ချန် ရင်ဆိုင်နေရသော ပြဿနာများသည် အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ မျက်စိထဲတွင် လင်ခဲ့အာသည် မျက်မုန်းကျိုးစရာ လက်ဖက်စိမ်းမလေး မဟုတ်တော့ပေ။ သူမက တောက်ပနေသော ရွှေတွင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။ ပိုမိုမြင့်မားသော အကျိုးအမြတ်အဆများ ရရှိနိုင်မည့် အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နှင့် မတွေ့မချင်း၊ လင်ခဲ့အာ အနေဖြင့် သူ့ထံမှ သူမလိုချင်သမျှ အားလုံးကို ရနိုင်ပေသည်။

ပို၍ တန်ဖိုးကြီးလေ ပိုကောင်းလေပင်။ သူပိုပေးလေ၊ ပို၍ အကျိုးအမြတ်ရလေ ဖြစ်မည်မဟုတ်ပါလား။ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်တွင် အရေးအကြီးဆုံးမှာ ဓနဥစ္စာ၊ လက်တွဲဖော်၊ ကျင့်စဉ် နှင့် နေရာထိုင်ခင်း တို့ပင်ဖြစ်သည်။ စနစ်နှင့်ဆိုလျှင် သူ့အနေဖြင့် အဆုံးမဲ့ အခွင့်အရေးများကို ရရှိမည်မှာ သေချာလှသည်။ မသေမျိုးတစ်ယောက်နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန်မှာ အလှမ်းဝေးသော အိပ်မက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

ယဲ့ချန်သည် လင်ခဲ့အာအား မျက်လုံးများ အရောင်လက်ကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နှိမ့်ချနေရတာလဲ မိန်းကလေး လင်။ ဒီလို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ချီစုဆောင်းခြင်း တတိယအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့။ မင်းရဲ့ ပါရမီက ထူးခြားလွန်းပြီး အနာဂတ်ကလည်း သေချာပေါက် တောက်ပနေမှာပါ။ ငါ တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်ကနေ အခုလေးတင် ထွက်လာတာ၊ ဆေးလုံးတစ်သုတ် ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါတွေက မင်းအတွက်ပါ။"

ယဲ့ချန်သည် သူ၏ အခန်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။ အမှန်တကယ်တော့၊ သူက သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးတောင် မပိုင်ဆိုင်ထားပေ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်ခဲ့အာသည် အလျင်အမြန် လက်ကာပြကာ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ "တာအိုရဲဘော် ယဲ့၊ မလိုပါဘူး။ အဲဒီဆေးလုံးတွေက ရှင် ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ထားရတာလေ၊ ပြီးတော့ ဆိုင်ကို သွားအပ်ရဦးမှာမလား။ ကျွန်မကြောင့် ရှင့်ရဲ့ အလုပ်တွေ အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရင်၊ ကျွန်မ တကယ် အားနာမိမှာ..."

ယဲ့ချန်သည် စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမက ငြင်းတော့ ငြင်းနေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေက ပြုံးစိစိ ဖြစ်နေတယ်ပေါ့လေ? ဆက်လုပ်လေ၊ ဘာလို့ ပိုပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား မငြင်းရတာလဲ။ ငါက တောင်းပန်ပြီး ပေးရမှာကို လိုချင်နေတာလား။ ထုံးစံအတိုင်းပါပဲလား။

သို့သော် ယဲ့ချန် လိုချင်နေသည်ကလည်း ထိုအရာကိုပင် ဖြစ်သည်။ သူမက တကယ်ကြီး အားနာပြီး လက်မခံဘဲ နေမည်ဆိုပါက၊ သူ၏ အကြံအစည်များက အလွယ်တကူ အထမြောက်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ယဲ့ချန်က ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူမကို စိတ်ချစေရန် ပြောလိုက်သည်။ "မိန်းကလေး လင်၊ မင်း သိပ်တွေးလွန်းနေပါပြီ။ ငါ့ရဲ့ ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံးတွေရဲ့ အောင်မြင်မှုနှုန်းက တော်တော်လေး မြင့်တာကြောင့်၊ လိုတာထက်တောင် ပိုထွက်လာသေးတယ်။ နည်းနည်းလောက် ယူလိုက်ရုံနဲ့ ငါ့အလုပ်ကို ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဤသို့ ကြားပြီးနောက် လင်ခဲ့အာသည် ဆက်လက် ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုတော့ပေ။ သူမ၏ အကြည့်များက နူးညံ့သွားပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်ရာ ပါးပြင်လေးများပင် ရဲတက်သွားလေသည်။ "ဒါဆိုလည်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုရဲဘော် ယဲ့! ရှင်က တကယ် သဘောကောင်းတာပဲ။"

မင်းမှ သဘောကောင်းတာ၊ မင်းရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံး သဘောကောင်းကြတာ။

ယဲ့ချန်က စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခြေလှမ်းများကတော့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူက အခန်းထဲသို့ အမြန်ပြန်ဝင်သွားပြီး အရင်ကိုယ်ပိုင်ရှင် ဖော်စပ်ထားခဲ့သော ဆေးပုလင်းများကို ယူလိုက်သည်။ စုစုပေါင်းမှ ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်သာ ပါဝင်သော ပုလင်းနှစ်ပုလင်း ရှိသည်။

ယဲ့ချန် အလျင်အမြန် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ အလုံးနှစ်ဆယ်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက၊ ဆေးလုံး အနည်းဆုံး နှစ်ရာ အကျိုးအမြတ် ပြန်ရမည် ဖြစ်သည်။ နောက်အပတ်တွင် ဆေးလုံး နှစ်ရာ ထပ်ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ အလုံး နှစ်ထောင် ပြန်ရမည်ဖြစ်သည်။

လင်ခဲ့အာ တစ်ယောက်တည်းဖြင့်ပင်၊ သူသည် ဆေးဆိုင်တစ်ဆိုင် အသာလေး ဖွင့်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာရှိ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၏ နည်းဗျူဟာများကိုပင် အတုယူကာ ဈေးလျှော့ရောင်းချသည့် ပြိုင်ဆိုင်မှုများကို ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ငွေလမင်း ဈေးကွက်အတွင်းရှိ အခြားကုန်သည်များအားလုံးကို ဒေဝါလီခံရသည်အထိ ပြုလုပ်နိုင်ပေသည်။ အမြတ်အစွန်းများကတော့ တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် သူ ဆေးပုလင်းများကို လှမ်းယူလိုက်ချိန်မှာပင်၊ စနစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဆေးလုံးအမျိုးအစား လက်ဆောင်ပေးခြင်း - လက်ဆောင်တစ်ကြိမ်လျှင် အများဆုံး ဆေးလုံး ဆယ်လုံးသာ ခွင့်ပြုသည်။ ပိုလျှံနေသော အရေအတွက်များအတွက် အကျိုးအမြတ် ပြန်လည်ပေးအပ်မည် မဟုတ်ပါ!"

စီးပွားရေး သူဌေးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာမည့် ယဲ့ချန်၏ အိပ်မက်များမှာ မစတင်မီကပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ သူက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သော်လည်း ဆေးတစ်ပုလင်းကို ယူကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"မိန်းကလေး လင်၊ ဒါလေးကို လက်ခံပေးပါ။"

လင်ခဲ့အာသည် လက်ဆောင်ကို ဂရုတစိုက် လက်ခံယူလိုက်စဉ် သူမ၏ မျက်လုံးများက ဝမ်းသာအားရမှုကြောင့် တောက်ပနေသော်လည်း၊ ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေဟန် ရှိနေဆဲပင်။ "တာအိုရဲဘော် ယဲ့ရဲ့ သဘောကောင်းမှုတွေအတွက် တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်မ အဆင့်တက်သွားတဲ့အခါ ရှင့်ကျေးဇူးကို သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။"

လင်ခဲ့အာက ဆေးပုလင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ဝမ်းသာပီတိများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုများနေပြီး ဆေးလုံး အတိအကျ ဆယ်လုံးတိတိ ပါဝင်နေသည်လေ။

ယဲ့ချန်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း၊ စိတ်ထဲတွင်တော့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ ဘဝနှစ်ခုစာ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ အချစ်ကျွန်များကို ကျေးဇူးပြန်ဆပ်သည့် လက်ဖက်စိမ်းမလေး ဇာတ်ကောင်မျိုးကို သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ အင်းလေ၊ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အချစ်ကျွန်တွေက သူတို့ရဲ့ "ချစ်သူ" လက်ဖက်စိမ်းမလေးတွေဆီကနေ ကလေးတွေ ပြန်ရတတ်တယ်ဆိုတာကိုတော့ သူ ကြားဖူးသားပဲ။ သို့သော် အခုချိန်မှာ အဲဒါတွေက အရေးမပါတော့ပါဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက်အသံက ရှင်းလင်းစွာ မြည်ဟည်းနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်...။