အခန်း (၁၅) - အဆင့်တက်ခြင်း! နက်ဝါရောင်ဓားလက်ချောင်း!

ယဲ့ချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လင်ခဲ့အာ ထွက်သွားတော့မည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် ယဲ့ချန်၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုက ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ လင်ခဲ့အာအတွက် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ ဆေးဘက်ဝင်အပင် ရှာဖွေရေး ခရီးစဉ်က အန္တရာယ်များမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်၊ သူက သူမအတွက် မှော်မန္တန်တစ်ခုကို အပင်ပန်းခံ သွားဝယ်ပေးခဲ့သည်တဲ့လား။

ဒါက လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ! တကယ် အသုံးဝင် အစွမ်းထက်တဲ့ မှော်မန္တန်တွေဆိုတာ ဈေးပေါတဲ့အရာတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ လူတိုင်း သိကြသည်။ လူအုပ်ကြီးမှာ အခြေအနေကို ဘယ်လို ဖော်ပြရမှန်းမသိအောင် ဆွံ့အသွားကြသည်။ ယဲ့ချန် တစ်ယောက် လင်ခဲ့အာကို ဘယ်လောက်တောင် သဘောကျနေလို့များ ဒီလောက်တောင် အရှက်အကြောက်ကင်းမဲ့စွာ ပြုမူနေရတာလဲ ဟုသာ သူတို့ တွေးတောနေမိကြတော့သည်။

လင်ခဲ့အာ ကိုယ်တိုင်လည်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ယဲ့ချန်၏ မျှော်လင့်မထားသော လုပ်ရပ်ကြောင့် သူမ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲဖြစ်သွားသော ဤအခြေအနေရှေ့တွင် သူမ၏ အမြဲတမ်း သွက်လက်နေတတ်သော ဉာဏ်ရည်မှာလည်း အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ၊ တစ်ခဏမျှ ဘယ်လို တုံ့ပြန်ရမည်ကိုပင် သူမ မသိတော့ပေ။

သူမ တစ်ခုခု မပြောနိုင်မီမှာပင် ယဲ့ချန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမှော်မန္တန်က စောစောက စိမ်းလဲ့တိမ်တိုက် ဆိုင်ကြီးမှာ ငါ သေချာရွေးချယ်ပြီး ဝယ်လာခဲ့တာ၊ တန်ဖိုးက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ပေးရတယ်။ မိန်းကလေး လင်၊ တောင်ပေါ်မတက်ခင် ဒါကို သေချာ ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ထားဖို့ မမေ့နဲ့နော်။ ဒါဆို မင်းရဲ့ ခရီးစဉ်က အများကြီး ပိုပြီး လုံခြုံသွားလိမ့်မယ်။"

ယဲ့ချန် စကားပြောပြီးသည်နှင့်၊ စိတ်ထဲမှ ကျိတ်၍ လှောင်ပြောင်နေခဲ့ကြသော ဝန်ထမ်းများမှာ သူတို့၏ အံ့သြတုန်လှုပ်ဖွယ် ရေရွတ်သံများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတဲ့လား? မှော်မန္တန်တစ်ခုအတွက် အဲဒါက မတန်တဆ ဈေးနှုန်းကြီးတစ်ခုပဲ။ သူတို့ရဲ့ တစ်နှစ်စာ ဝင်ငွေဖြစ်တဲ့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ်၊ လေးဆယ်လောက်နဲ့ တွက်ကြည့်မယ်ဆိုရင်၊ ဒီလို မှော်မန္တန်မျိုးကို ဝယ်နိုင်ဖို့ အနည်းဆုံး နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လောက် မစားမသောက်ဘဲ စုဆောင်းရမှာလေ။ ဒါတောင်မှ ယဲ့ချန်က အလွယ်တကူ လက်ဆောင်ပေးပစ်လိုက်တယ်ပေါ့လေ?

ဤအချိန်တွင်၊ ဝန်ထမ်းများမှာ မနာလိုမှုနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ ရောယှက်နေသော ခံစားချက်ကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အသုံးချခံရလွယ်နေရတာလဲ။ သူတို့သာ ယဲ့ချန်ရဲ့ ဥစ္စာဓနနဲ့ နောက်ခံမျိုး ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြမှာပေါ့။ ခွန်အားတွေ ရှိလာရင် ဘယ်လို မိန်းမမျိုးကိုမဆို ရနိုင်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို အချစ်ကျွန်မျိုး ဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်နိုင်ရတာလဲ။ တကယ်ကို အရှက်ရစရာပါပဲလား။

လူအုပ်ကြီး၏ ခံစားချက်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။ လင်ခဲ့အာသည် ယဲ့ချန် ကမ်းပေးသော ကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်ရင်း၊ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်မုန်တိုင်းတစ်ခု ဆူပွက်လာလေသည်။ သူမက ယဲ့ချန်ကို နင်းခုံတစ်ခုအနေနဲ့သာ အမြဲတမ်း သဘောထားခဲ့တာပါ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူမ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ထိခိုက် လှုပ်ရှားသွားမိသည်။ သူမ၏ ထွက်ခွာသွားမှုက အခြေခံအားဖြင့် သစ္စာဖောက်မှု တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ လိုချင်တာကို ယူပြီး ဘာမှပြန်မတွေးဘဲ ထွက်သွားတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးလေ။

ဒါတောင်မှ ယဲ့ချန်က အနည်းငယ်မျှ ဒေါသထွက်မနေခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူက သူမအတွက် ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့တာ။ ဤအချက်က လင်ခဲ့အာ၏ နှလုံးသားကို ဆန့်ကျင်ဘက် ခံစားချက်များဖြင့် ဝဲဂယက်ထသွားစေသည်။ ကျေးဇူးတင်မှု၊ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရမှု...

"တာအိုရဲဘော် ယဲ့၊ ကျွန်မ ဒါနဲ့ မတန်ပါဘူး။"

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်၊ ယဲ့ချန်၏ ကြင်နာမှုများကို သူမ လက်မခံနိုင်ဘူးဟု လင်ခဲ့အာ အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ ယဲ့ချန်၏ ရိုးသားစစ်မှန်သော ခံစားချက်များရှေ့တွင်၊ သူ၏ မေတ္တာနှင့် သူမ မထိုက်တန်ဟု ခံစားရသည်။ ယဲ့ချန်၏ ဖြူစင်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်ပါက၊ သူမကိုယ်သူမ တကယ်ကို အားနည်းချို့ယွင်းနေသူ တစ်ယောက်အဖြစ် ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ လင်ခဲ့အာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေရန်နှင့် အထူးကံထူးဆုလာဘ်ကို လှုံ့ဆော်နိုင်စေရန်အတွက် ဈေးနှုန်းကို တမင် ချဲ့ကားပြောထားသော ယဲ့ချန်သည် အသာအယာ ပြုံးကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "အဲဒီလို မပြောပါနဲ့! ခဲ့အာ၊ မင်းက ဒီလောကမှာရှိတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အရာတွေ အားလုံးနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ မင်းကို ငါ ဒီထက်ပိုပြီး အကူအညီ မပေးနိုင်ဘဲ၊ အန္တရာယ်များတဲ့ တောင်တန်းတွေဆီ ဆေးရှာဖို့ သွားရတာကို ကြည့်နေရတာပဲ ငါ နောင်တရမိတာပါ။ မင်း ဒါကို လက်ခံရပါမယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အနာဂတ်မှာ ဘာတွေပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ၊ မင်း ဘေးကင်းလုံခြုံနေသရွေ့ ငါ့အတွက်ကတော့ နေသာတဲ့နေ့လေး တစ်နေ့ ဖြစ်နေမှာမို့လို့ပါ။"

ထိုသို့ပြောရင်း၊ ယဲ့ချန်က လင်ခဲ့အာ၏ ကျောက်စိမ်းလက်ကလေးကို သူ၏ လက်ထဲသို့ ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ကလေးများမှာ နူးညံ့ချောမွေ့ကာ အေးစက်နေပြီး ထိတွေ့ရသည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ ကျောက်စိမ်းပြားကို သူမ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးပြီးနောက်၊ ယဲ့ချန်က လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

အဓိက အကြောင်းရင်းကတော့၊ ခုနက သူပြောလိုက်တဲ့ အချိုသာဆုံး စကားလုံးတွေက သည်းခံဖို့တောင် ခက်ခဲလွန်းနေလို့ပဲ ဖြစ်သည်။ သူသာ ရယ်ချလိုက်မိရင်၊ လေထုတစ်ခုလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားမှာလေ။

လင်ခဲ့အာသည် လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြားကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကာ၊ ရိုးသားမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုရဲဘော် ယဲ့၊ ရှင့်ရဲ့ ကျေးဇူးတရားကို တစ်သက်လုံး မမေ့ပါဘူး။ တစ်နေ့နေ့ကျရင် ကျွန်မ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ လင်ခဲ့အာသည် အနှစ်သာရမရှိသော စကားများကို ပြောနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူမ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားထိခိုက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘေးကင်းလုံခြုံနေသရွေ့ ငါ့အတွက်ကတော့ နေသာတဲ့နေ့လေး တစ်နေ့ ဖြစ်နေမှာပါ။"

ဤမျှ ဖြူစင်လှသော ခံစားချက်မျိုး။ သူမ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မထိခိုက်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ သူမက ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားပြီး ဤကဲ့သို့သော သံယောဇဉ် ခံစားချက်များ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မထမ်းပိုးလိုသော်လည်း၊ လင်ခဲ့အာ တစ်ယောက် သစ္စာဆိုလိုက်မိသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မြင့်မားလာသော တစ်နေ့တွင်၊ ယဲ့ချန်၏ ပေးဆပ်မှုများအတွက် အစားထိုးနိုင်ရန် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော တာအိုလက်တွဲဖော် အချို့ကို ရှာဖွေပေးမည်ဟုပင်။

ကျောက်စိမ်းပေလွှာမှာ တစ်ခါသုံး ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ အခြားသူများ လောဘတက်လာမည်ကို ကာကွယ်ရန်၊ လင်ခဲ့အာသည် ၎င်းကို သူမ၏ နဖူးတွင်ကပ်ကာ အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

"ဓားလက်ချောင်း ကျင့်စဉ်! လက်ချောင်းကို ဓားသဖွယ် အသုံးပြုပြီး၊ မျက်မြင်မရသော လျင်မြန်သည့် ဓားချီကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း!"

ဖော်ပြချက်ကို ဖတ်လိုက်ရချိန်တွင် လင်ခဲ့အာ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ကြီးထွားလာလေသည်။ ဤကျင့်စဉ်က သူမ အတိတ်က ဝယ်ယူခဲ့ဖူးသော မည်သည့် မှော်မန္တန်ထက်မဆို များစွာ သာလွန်လှသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး၏ တန်ဖိုးနှင့် တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါသည်။ ဤကျင့်စဉ်နှင့်ဆိုလျှင် သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ မြင့်တက်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။ တောင်ပေါ်သို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းများလည်း များစွာ ပိုမို အားကောင်းလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ချန်က သူမအတွက် တကယ်ကို ကြီးမားလှသော ကျေးဇူးကို ပြုခဲ့ခြင်းပင်။ ဆင်နဂါးလက်ဝါးကျင့်စဉ် နှင့် ဓားလက်ချောင်း ကျင့်စဉ် တို့နှင့်ဆိုလျှင် သူမထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သော ရန်သူများကိုပင် သူမ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ယဲ့ချန်..."

သူမက ထွက်ခွာသွားစဉ် သူ၏ နာမည်ကို တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်ရင်း၊ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ယဲ့ချန်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးချက် အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"လက်ဆောင်ပေးအပ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။"

"လက်ဆောင်မှာ ဓားလက်ချောင်း ကျင့်စဉ် ဖြစ်ပါသည်။"

"ဆုလာဘ် ပေးအပ်နေပါသည်..."

"ဆယ်ဆသော အကျိုးအမြတ်အဖြစ် 'နက်ဝါရောင်ဓားလက်ချောင်း' ကျင့်စဉ်ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်ပါသည်။"

"သင်ပေးအပ်လိုက်သော လက်ဆောင်သည် လက်ခံသူအတွက် အလွန်အရေးပါပြီး သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသဖြင့်၊ သူတို့၏ စိတ်အခြေအနေတွင် သိသာထင်ရှားသော အတက်အကျများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး အထူးကံထူးဆုလာဘ် တစ်ခုကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ခဲ့ကြောင်း ထောက်လှမ်းသိရှိရပါသည်။"

"ဆုလာဘ် - နက်ဝါရောင်ဂိုဏ်း၏ တတိယမျိုးဆက် ဘိုးဘေးဆရာသခင်၏ ကိုယ်ပွားရုပ်လုံး။ ၎င်းထံမှ နက်ဝါရောင်ဓားလက်ချောင်း ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ လမ်းညွှန်မှုများ တောင်းခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။"

"အိမ်ရှင်တွင် သိုလှောင်ရေးပစ္စည်းများ မရှိသည်ကို ထောက်လှမ်းသိရှိရပါသည်။ ရုပ်ဝတ္ထုဆုလာဘ်များကို စနစ်၏ နေရာလွတ်ထဲတွင် ယာယီသိမ်းဆည်းထားမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး ထုတ်ယူသုံးစွဲနိုင်ပါသည်..."

စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို နားထောင်ရင်း၊ ယဲ့ချန်မှာ လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိသည်။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူ အထူးကံထူးဆုလာဘ်ကို ရလိုက်ပြီလေ။

ယဲ့ချန်၏ ပါရမီက သာမန်သာဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းကလည်း သာမန်သာ ဖြစ်သည်။ သူ့ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးမည့် ဆရာတစ်ဦး ရှိနေခြင်းက သေချာပေါက် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ဤဆုလာဘ်က သူ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို ကြီးကျယ်လှသည်။ စောစောက သူပြောခဲ့ရတဲ့ ကြက်သီးထစရာ စကားတွေနဲ့ တကယ်ကို တန်ပါတယ်။

တံခါးကို ပိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ နေရာယူပြီးနောက်၊ ယဲ့ချန်သည် စနစ်၏ သိုလှောင်ရေး နေရာလွတ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပေလွှာကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ နဖူးတွင် ကပ်လိုက်လေသည်။

"နက်ဝါရောင်ဓားလက်ချောင်း၊ နက်ဝါဂိုဏ်း၏ ပြင်ပကျင့်စဉ်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်း၏ တတိယမျိုးဆက် ဘိုးဘေးဆရာသခင်မှ နက်ဝါရောင်ချီများ မွေးဖွားလာမှုကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ရင်း မတော်တဆ ဖန်တီးမိခဲ့သော အဆင့်နိမ့် ကျင့်စဉ်တစ်ခု..."

"လက်ချောင်းကို ဓားသဖွယ် အသုံးပြုပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို ထိုးဖောက်သွားနိုင်သော မျက်မြင်မရသည့် ဓားစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း။ ရန်သူ၏ ဒဏ်ရာရသွားသော အစိတ်အပိုင်းများကို ကျင့်စဉ်က တိုက်စားသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အရိုးထဲသို့ လောက်ကောင်များ ထည့်သွင်းခံရသကဲ့သို့ ကုသရန် အလွန်တရာမှ ခက်ခဲစေသည်။"

ဖော်ပြချက်ကို အဆုံးထိ ဖတ်ပြီးနောက်၊ ယဲ့ချန် ပြုံးမနေဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဆယ်ဆပြန်ရသည့် ဆုလာဘ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှသည်။ နက်ဝါဂိုဏ်း အကြောင်းကို သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့သော်လည်း၊ ဤ နက်ဝါရောင်ဓားလက်ချောင်း ကျင့်စဉ်က ဓားလက်ချောင်း ကျင့်စဉ်ထက် များစွာ သာလွန် အစွမ်းထက်နေသည်။

မည်သည့် မှော်မန္တန်၏ အနှစ်သာရမဆို ဝိညာဉ်ချီကို ထိုးစစ်ဆင် စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။ မှော်မန္တန်များ စွမ်းအား ကွဲပြားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဤအသွင်ပြောင်းလဲမှုကို မည်မျှ ထိရောက်စွာ အသုံးချနိုင်သလဲ ဆိုသည့်အချက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အားနည်းသော မှော်မန္တန်တစ်ခုက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအား တစ်ဝက်လောက်ကိုသာ ပျက်စီးမှုအဖြစ် အသုံးချနိုင်စေလိမ့်မည်။

သို့သော် သာလွန်ကောင်းမွန်သော မှော်မန္တန်တစ်ခုနှင့်ဆိုလျှင်၊ ဝိညာဉ်ချီ အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် မင်းရဲ့ အစွမ်းကုန် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အစွမ်းထက်သော မှော်မန္တန်က ပျက်စီးမှု ပိုမိုပေးစွမ်းနိုင်ရုံသာမက စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုလည်း ပိုမို နည်းပါးလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ နက်ဝါရောင်ဓားလက်ချောင်း သည် တူညီသော အခြေအနေမျိုးတွင် ဓားလက်ချောင်း ကျင့်စဉ်ထက် နှစ်ဆ ပိုမို အစွမ်းထက်သည်။ သို့သော် စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုမှာတော့ ကွာခြားမှု မရှိသလောက်ပင်။ တူညီသော ခွန်အားရှိသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင်၊ နက်ဝါရောင်ဓားလက်ချောင်းကို အသုံးပြုသူကသာ မလွဲမသွေ အနိုင်ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဤကျင့်စဉ်နှင့်ဆိုလျှင် ယဲ့ချန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ သေချာပေါက် အံ့မခန်း မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်၊ ယဲ့ချန်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စတင် တရားမှတ်လေသည်။ လက်ရှိ ချီစုဆောင်းခြင်း တတိယအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသော သူ၏ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ကျင့်စဉ်အပေါ် အာရုံစိုက်နေခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။ သူ၏ ဦးစားပေးမှာ အရင်ဆုံး အဆင့်တက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ချီစုဆောင်းခြင်း စတုတ္ထအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အလွန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ချန် ခံစားနေရသည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အပြင်ဘက်၌။

ဝန်ထမ်းများ၏ ချဲ့ကားပြောဆိုမှုများနှင့် မနာလိုမှုများကြောင့် ပျံ့နှံ့လာသော အတင်းအဖျင်း သတင်းများမှတစ်ဆင့်၊ သစ်ရွက်တစ်ရွက် ဆေးဆိုင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို ငွေလမင်း ဈေးကွက်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား သိရှိသွားကြလေသည်။

လင်ခဲ့အာကို သူကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံး ပေးခဲ့သည့်အပြင်၊ ဖခင်ဖြစ်သူ ဝယ်ယူပေးထားသော သိုင်းပညာကျင့်စဉ်ကိုပါ ထပ်ဆင့် ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး တန်ကြေးရှိသော မှော်မန္တန်တစ်ခုကိုပါ လက်ဆောင်ပေးခဲ့သည့် လူငယ် အချစ်ကျွန် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်လေး တစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း သူတို့ ကြားသိလိုက်ရသည်။

သူ့ကို ငွေလမင်း ဈေးကွက်၏ နံပါတ်တစ် အချစ်ကျွန်ကြီး ဟု ကင်ပွန်းတပ်လိုက်ကြသည်။ ဤအရာက ငွေလမင်း ဈေးကွက်ရှိ အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူများစွာကို မထီမဲ့မြင် ဖြစ်သွားစေသည်။ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများအတွက်ကတော့၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဤသို့သော အချစ်ကျွန်မျိုးနှင့် ဘာကြောင့် မတွေ့ရသနည်းဟု ညည်းတွားရင်း နောင်တတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြလေတော့သည်။