အခန်း (၈၂) - စနစ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်
“အကြီးအကဲပိုင်ရဲ့ အထင်ကြီးပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်...” လင်းကျင်းက လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ရိုသေစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
အကြီးအကဲပိုင်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။
“ဒါ့အပြင် မကြာသေးခင်က မင်းအကြောင်း ကောလာဟလတွေ တော်တော်များများ ကြားရတယ်...”
“အဲဒါတွေကို စိတ်ထဲမထားနဲ့။ သူတို့လည်း အလွန်အကျူး မလုပ်ရဲကြဘူး...”
“မင်း ဒုတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ဆရာ ဖြစ်သွားတာနဲ့ သူတို့ပါးစပ်တွေ အလိုလို ပိတ်သွားလိမ့်မယ်...”
အကြီးအကဲပိုင် ပြောနေသည်မှာ ယွဲ့ပေါင်လောရှိ အခြားဧည့်အကြီးအကဲများကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
လင်းကျင်းမှာ ပထမအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ဆရာဖြစ်သောကြောင့် သူ့အကြောင်း ကောလာဟလများစွာ ပေါ်ထွက်နေခဲ့ပြီး အများစုမှာ မကောင်းသောစကားများပင်။
လင်းကျင်းကို အကာအကွယ်ပေးသည့်သဘောဖြင့် လက်အောက်သို့ ခေါ်ယူခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းကိုတော့ အကြီးအကဲပိုင်နှင့် အကြီးအကဲယွီတို့က အပြင်သို့ မဖွင့်ဟခဲ့ပေ။
“အကြီးအကဲပိုင်၊ ရပါတယ်။ သူတို့ ပြောချင်တာ ပြောပါစေ။ ကျွန်တော်ကတော့ ဆေးလုံးတွေကိုပဲ ကောင်းကောင်းဖော်စပ်ဖို့ လိုတာပါ...”
ဒီကိစ္စအပေါ် လင်းကျင်းက လုံးဝ အလေးမထားသလို မည်သူ့ကိုမှလည်း ရှင်းပြရန် ပျင်းရိနေသည်။
“လာကြပါ၊ အကြီးအကဲပိုင်၊ အကြီးအကဲယွီ...”
“ဒီနေ့ ဟင်းလျာတွေ မြည်းကြည့်ပါဦး။ ချင်းလင်လည်း ကူလုပ်ထားတာမို့ ကျွန်တော်တို့ အတော်ကြာ အလုပ်ရှုပ်ခဲ့ရတယ်....”
“ချင်းလင်တောင် ကူလုပ်ထားတာလား။ ဒါဆို ငါတော့ သေချာမြည်းကြည့်ရမယ်...”
အကြီးအကဲယွီက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် အကြီးအကဲပိုင်လည်း အစားအစာတစ်ဖဲ့ကို ကောက်ယူကာ မြည်းစမ်းလိုက်သည်။
“ဟုတ်သားပဲ၊ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်...”
အစားအစာ နှစ်ကိုက်ခန့် စားပြီးနောက် အကြီးအကဲပိုင်က ဆက်ပြောသည်။
“သန်ဘက်ခါမှာ တစ်ယောက်ယောက်က မူးယစ်နတ်ဘုရားစံအိမ်မှာ ဧည့်ခံပွဲ ကျင်းပမယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး တက်ရောက်ရလိမ့်မယ်...”
“ဧည့်ခံပွဲလား...” လင်းကျင်းက မေးလိုက်သည်။
အစားအစာကို တစ်ချိန်လုံး စားနေသော ဟွမ်ချင်းလင်ပင် ခေါင်းမော့ကာ အကြီးအကဲပိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမလည်း ဒီကိစ္စကို မသိထားသည့်ပုံပင်။
“ဧည့်ခံပွဲလား... ဒီတစ်ခါ ဘာအတွက် ကျင်းပတာလဲ...”
ဟွမ်ချင်းလင်က ပါးစပ်ထဲရှိ အစားအစာကို မျိုချလိုက်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါက လီမိသားစုရဲ့ သခင်လေးက တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ဆရာ ဖြစ်သွားလို့ပဲ...”
“လီမိသားစုက မူးယစ်နတ်ဘုရားစံအိမ် တစ်ခုလုံးကို ငှားရမ်းပြီး ခမ်းနားတဲ့ ဧည့်ခံပွဲ ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ထားတယ်...”
“သူတို့က ကျင့်ကြံသူစျေးထဲက မိသားစုအသီးသီးရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို ဖိတ်ထားပြီး နာမည်ကြီး ဆေးဖော်စပ်ဆရာတွေလည်း အတော်များများ ပါဝင်တယ်...”
“လီမိသားစုရဲ့ သခင်လေးဆိုတာ လီထန်ယု မဟုတ်ဘူးလား။ သူ့ကို ကျွန်မ မှတ်မိတယ်။ အရင်တစ်ခေါက် အဘိုးက ကျွန်မကို လီမိသားစုဆီ ခေါ်သွားတုန်းက တွေ့ခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား...”
ဟွမ်ချင်းလင်က ပြန်သတိရသွားသလို အကြီးအကဲပိုင်ကို ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ သူပဲ။”
အကြီးအကဲပိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“လီထန်ယု...”
ဟွမ်ချင်းလင် ပြောလိုက်ချိန်တွင် လင်းကျင်းလည်း ထိုနာမည်ကို ပြန်သတိရသွားသည်။
‘အဲဒီလူ မကြာသေးခင်က မှောင်ခိုစျေးကွက်မှာ သူနဲ့ လောင်းကစားလုပ်ခဲ့တဲ့သူ မဟုတ်လား။’
အဲဒီတုန်းက သူသည် တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ဆရာ ဖြစ်ခါနီးနေပြီဖြစ်ပြီး အခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ အောင်မြင်စွာ ချိုးဖြတ်နိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် လင်းကျင်းက ပြောလိုက်သည်။
“အကြီးအကဲပိုင်၊ ကျွန်တော် မသွားလည်း ရတယ်မဟုတ်လား...”
“ဧည့်ခံပွဲကို တက်ရောက်မယ့်သူတွေက ကျင့်ကြံသူစျေးထဲက မိသားစုအသီးသီးရဲ့ အရေးပါသူတွေနဲ့ ဒုတိယအဆင့်နဲ့အထက် ဆေးဖော်စပ်ဆရာတွေပဲလေ...”
“ကျွန်တော်က အဲဒီနှစ်မျိုးလုံးထဲ မပါဘူး...”
“မင်းလည်း လိုက်ခဲ့သင့်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် အကြီးအကဲယွီနောက်ကနေ သူ့ရဲ့ ဂျူနီယာတပည့်အနေနဲ့ တက်လိုက်...”
“မင်း အမြင်ကျယ်လာဖို့အတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်...”
အကြီးအကဲပိုင်က ပြောလိုက်သည်။
ဟွမ်ချင်းလင်ကလည်း အကြီးအကဲပိုင် ပြောပြီးသည်နှင့် အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ လိုက်ခဲ့ပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်မနဲ့အတူ လိုက်လို့ရတယ်...”
“ကျွန်မလည်း သူတို့နဲ့ သိပ်မရင်းနှီးဘူး။ ရှင်သာ မလိုက်ရင် ကျွန်မဘေးမှာ ရင်းနှီးတဲ့လူ မရှိဘဲ နေရတာ အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး...”
“ကောင်းပြီလေ...”
အကြီးအကဲပိုင်နဲ့ ဟွမ်ချင်းလင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အတင်းတိုက်တွန်းနေသည်ကို မြင်တော့ လင်းကျင်းလည်း ငြင်းဖို့ မကောင်းတော့သဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။
ထို့နောက် လူတိုင်း ဆက်လက် စားသောက်စကားပြောနေကြသည်။ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အထိ ရောက်မှသာ လူအားလုံး အသီးသီး ပြန်သွားကြသည်။
လင်းကျင်းလည်း သိမ်းဆည်းစရာများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် နေရာလွတ်စနစ်ထဲသို့ တစ်ဖန် ဝင်ရောက်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် ထူထပ်သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။
ဒီဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ သိပ်သည်းမှုမှာ အရင်က အကြီးအကဲပိုင်၏ အခန်းထဲ ရောက်ခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ပိုမိုများပြားနေသည်။
“စနစ်မျက်နှာပြင် ဖွင့်ပါ။”
မစောင့်နိုင်တော့သည့် လင်းကျင်းက စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
နေရာလွတ်စနစ် ( အဆင့် - ၃)
ကျန်ရှိသော အချိန် - ၂၈ နာရီ (စုဆောင်းနိုင်သော အချိန် - ၃၀၀ နာရီ)
ပိုင်ရှင် - လင်းကျင်း
ဝိညာဉ်စိုက်ခင်း အကျယ် - ၃၀ မူ
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆ - ၃
အချိန်စီးဆင်းနှုန်း - ၃
နေ့စဉ် ဝင်ရောက်နိုင်သော အချိန် - ၆ နာရီ
အဆင့်မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်ချက် - (2/2000 ရိတ်သိမ်းမှတ်)
အထူးလုပ်ဆောင်ချက်များ - သတိပေးချက်၊ စောင့်ကြည့်မှု၊ အချိန်စုဆောင်းခြင်း
လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်- ရာသီလေးပါးစနစ်၊ ပတ်ဝန်းကျင်မြေမျက်နှာသွင်ပြင်
(ရာသီလေးပါးစနစ် - နေရာလွတ်စနစ်အတွင်း ရာသီလေးပါးစနစ်ကို ဖွင့်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ပြင်ပလောက၏ ရာသီအပြောင်းအလဲများအတိုင်း လည်ပတ်မည်။ ပိုင်ရှင်အနေဖြင့်လည်း မိမိစိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။)
(ပတ်ဝန်းကျင်မြေမျက်နှာသွင်ပြင် - ပိုင်ရှင်သည် နေရာလွတ်စနစ် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်လယ်မြေအတွင်းရှိ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်အပင်မျိုးစုံ၏ ရှင်သန်ကြီးထွားမှု လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီအောင် စီစဉ်နိုင်သည်။)
‘ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲနိုင်တယ်တဲ့လား...’
လင်းကျင်းက တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားလိုက်သည်။
‘စမ်းကြည့်မှ ဖြစ်မယ်။’
ထိုသို့ တွေးပြီးနောက် လင်းကျင်းက စနစ်ကို ခေါ်လိုက်သည်။
“စနစ်… ရာသီဥတုနဲ့ ရာသီအပြောင်းအလဲတွေကို ဘယ်လို ပြောင်းရမလဲ...”
“သခင်၊ ပြောင်းလဲလိုသော ရာသီနှင့် ရာသီဥတုကို သတ်မှတ်ပေးပါ။ စနစ်က အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲပေးပါမည်။”
လင်းကျင်းက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“နွေဦးရာသီ၊ မိုးဖွဲဖွဲရွာမယ်။”
မကြာမီ နေရာလွတ်စနစ်အတွင်းရှိ ရာသီဥတုက ပြောင်းလဲသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ပိုမိုနူးညံ့သိမ်မွေ့လာပြီး လေပြေညင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ထက်မှ မိုးဖွဲဖွဲလေးများ ကျဆင်းလာသည်။
မိုးရေကြားထဲတွင် ဝိညာဉ်လယ်မြေရှိ ဝိညာဉ်အပင်များက လေပြေနှင့်အတူ ယိမ်းနွဲ့နေကြပြီး နွေဦး၏ အသက်ဝင်လန်းဆန်းမှုကိုပင် ခံစားရစေသည်။
လင်းကျင်းက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်လေသည်။ ဒါဟာ နွေဦးရဲ့ အနံ့အသက်အစစ်အမှန်ပင်။
ခဏတာ စိတ်နှလုံးဖြင့် ခံစားကြည့်ပြီးနောက် သူ့ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်ကို ကြည့်ရင်း အတန်ကြာ စဉ်းစားလိုက်သည်။
“စနစ်၊ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို တောင်ထွတ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလိုက်...”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်။”
ထို့နောက် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က စတင်ပြောင်းလဲလာတော့သည်။
လင်းကျင်း၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်က တဖြည်းဖြည်း ကျောက်သားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြင့်မားသော တောင်ကုန်းတောင်တန်းများက နေရာအနှံ့ ပေါ်ထွက်လာသည်။
သို့သော် ဝိညာဉ်လယ်မြေကတော့ ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။ အတွင်းရှိ မြေသားများက မူလအတိုင်း ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အပင်များကလည်း သန်မာစွာ ဆက်လက်ကြီးထွားနေကြသည်။
မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ပြောင်းလဲမှုက ဆက်လက်ပျံ့နှံ့သွားပြီး နေရာလွတ်စနစ်တစ်ခုလုံးကို ကျောက်တောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။
အဝေးရှိ နေရာလွတ်စနစ်၏ အစွန်းတစ်ဖက်သည်ပင် မတ်စောက်သော ချောက်ကမ်းပါးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထုကလည်း ပိုမိုပါးလွှာလာခဲ့သည်။
သို့သော် ပြောင်းလဲမှုကား မပြီးသေးပေ။ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ပြောင်းလဲပြီးနောက် တိမ်များနှင့် မြူခိုးများကလည်း နေရာလွတ်စနစ်တစ်ခုလုံးအတွင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လင်းကျင်းက သူ့ကိုယ်သူ နတ်ဘုံနန်းတော်တစ်ခုအတွင်း ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
လင်းကျင်းက နေရာမှာပင် ရပ်နေပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ခဏတာ ခံစားကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
“စနစ်၊ မူလအတိုင်း ပြန်ပြောင်းလိုက်။”
ထို့နောက် နေရာလွတ်စနစ်က တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားပြီး မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
“ဒင်”
“သတိပေးချက်။ သတိပေးနယ်နိမိတ်အတွင်း နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင် ဝင်ရောက်လာပါသည်။ ပိုင်ရှင်အနေဖြင့် အမြန်တုံ့ပြန်ရန် လိုအပ်ပါသည်။”
လင်းကျင်းက ယခင်အတွေ့အကြုံကို အရသာခံနေဆဲရှိသေးချိန်တွင် စနစ်၏ သတိပေးချက်က သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။
လင်းကျင်း၏ ပါးစပ်ထောင့်များ တွန့်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
“ပြောစရာမလိုဘူး၊ ငှက်ကလေးပဲ ဖြစ်ရမယ်...”
စုဝေးပွဲပြီးသွားတိုင်း ညသန်းခေါင်အချိန်ရောက်ရင် အစာရှာ လာတတ်တာ အမြဲတမ်းပင် ဖြစ်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သေသေချာချာ ကြည့်ရဦးမယ်။
“စောင့်ကြည့်မှုစနစ် ဖွင့်လိုက်။” လင်းကျင်းက တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။
ထို့နောက် မြင်ကွင်းက မြင့်တက်သွားပြီး စောင့်ကြည့်မှုစနစ် စတင်အလုပ်လုပ်လာသည်။
လင်းကျင်းက စောင့်ကြည့်မှုမြင်ကွင်းသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက ဟိုဟိုဒီဒီ ရှာဖွေနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
‘အဲဒါ ငှက်ကလေး မဟုတ်ဘူးလား...’
ဒီအချိန်မှာ ၎င်း၏ မျက်လုံးသေးသေးလေးများထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
၎င်း၏ လက်ရှိဉာဏ်ရည်ဖြင့်ဆိုလျှင် လင်းကျင်းက ဒီအခန်းထဲ ဝင်လာတိုင်း အရသာရှိသော အစားအစာများစွာကို ဘာကြောင့် ထုတ်ယူနိုင်သလဲဆိုတာ နားလည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
၎င်းကိုယ်တိုင် ဝင်လာသည့်အခါတွင်တော့ ဘာမှ မတွေ့ရပေ။ လင်းကျင်းက ငှက်ကလေး မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက်ရှာနေသည်ကို ကြည့်ရင်း စကားမဲ့သွားသည်။
တကယ်တော့ ငှက်ကလေး လာတာကို သူ သိပ်ပြီး ကန့်ကွက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။
ယခုအချိန်တွင် ၎င်းက လင်းကျင်းကို တိုက်ခိုက်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ စားစရာတစ်ခုခုကိုသာ လာရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ပြဿနာကား ၎င်းက အမြဲတမ်း ညသန်းခေါင်အချိန်တွင်သာ ရောက်လာပြီး ရောက်လာတိုင်း စနစ်သတိပေးချက်ကို အစပျိုးမိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်း ဆေးဖော်စပ်နေစဉ် အာရုံပျက်သွားရန် အလွန်လွယ်ကူပေသည်။
ထို့အပြင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ငှက်ကလေးကြောင့် ပေါ်လာသော စနစ်သတိပေးချက်က လင်းကျင်း၏ အာရုံကို ပျက်စေခဲ့ပြီး အောင်မြင်ရမည့် ဆေးလုံးများပင် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
ဒါ့ကြောင့် ဒီကိစ္စကို မဖြစ်မနေ ဖြေရှင်းရတော့ပေမည်။