အခန်း (၆၉) - ကိုယ့်ဘာသာ ပျက်စီးခြင်းကို ရှာဖွေသူသည် အသက်မရှင်နိုင်

“ကလင်... ကလန်... ချွမ်... ချွမ်...” ဟူသော အသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်...

မှော်ပစ္စည်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုများသည် အစီအရင်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကာ လွင့်ထွက်သွားကြတော့သည်။

အစီအရင်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းဂယက်အနည်းငယ်သာ ပေါ်လာခဲ့ပြီး သိသာထင်ရှားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ပြင်းထန်သော “ဘုန်း” ဟူသည့် အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အစီအရင်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထိုအချိန်တွင် အစီအရင်တစ်ခုလုံး၏ အလင်းမျက်နှာပြင်မှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ခါသွားလေသည်။

သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် နတ်ဆိုးသားရဲနှစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ စုပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုနောက်မှ ကပ်လိုက်လာခဲ့သော အပြစ်အနာအဆာကင်းဓားကြောင့်ပင်။

အပြစ်အနာအဆာကင်းဓား ပြန်ကန်ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယခင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသော အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ခဏတာ မင်သက်သွားသည်။

သူသည် မိမိ၏ ဓားပျံအကြောင်းကို အလွန်ကောင်းစွာ သိထားသည်။ ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအရ ဆိုလျှင် အခြားသော မှော်ပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ဓားပျံကပင် ကာကွယ်ရေးအစီအရင်ကို မဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် ယုံကြည်ရခက်ခဲသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ အစောပိုင်းက နတ်ဆိုးသားရဲများ အစီအရင်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကိုသာ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးလျှင် ယခုလို တွေးမိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော်. ယခုတိုက်ခိုက်မှုက လင်းကျင်း၏ စိတ်ကိုလည်း တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အစီအရင်ပြား တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး အစီအရင်ပြားပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ရုတ်တရက် လျော့နည်းသွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်ပင် ကျင့်ကြံသူများသည် နတ်ဆိုးသားရဲများထက် ပိုမိုဉာဏ်ကောင်းကြသည်။ လူအားလုံး၏ စုပေါင်းစွမ်းအားကို စုစည်းအသုံးချကာ တိုက်ခိုက်ရမည်ကို သူတို့ သိထားကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို နောက်ထပ် ငါးကြိမ်၊ ခြောက်ကြိမ်ခန့်သာ ဆက်လုပ်နေမည်ဆိုလျှင် အထဲရှိ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ချက်ချင်း လဲလှယ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အစီအရင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူက အစီအရင်သည် ဆက်လက်ခံနိုင်မည်ကို မယုံကြည်ပေ။ ထို့ကြောင့် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူက ပြောလိုက်သည်။

“ခုနက အခြေအနေကို အားလုံး မြင်လိုက်ကြတယ် မဟုတ်လား။ အစီအရင်က တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်....”

“အားလုံး နည်းနည်းထပ်ပြီး အားစိုက်လိုက်ကြရင် ဒီအစီအရင်ကို သေချာပေါက် ဖောက်နိုင်လိမ့်မယ်...”

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ယောက်က ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်စမ်းကြည့်ကြမယ်။ သူ့အစီအရင်က အားကောင်းတယ်ဆိုပေမဲ့ ကျုပ်တို့ရဲ့ ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုကိုတော့ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ဟုတ်တယ်...”

“ဒီလောက်များတဲ့ လူတွေရှိတာတောင် အစီအရင်တစ်ခုတည်းကို မဖျက်နိုင်ဘူးဆိုတာ မယုံနိုင်ဘူး...”

လူအုပ်ကြီးက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သဘောတူကြသည်။ မကြာမီမှာပင် သူတို့အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြပြီး မှော်ပစ္စည်းမျိုးစုံက သူတို့၏ ခေါင်းထက်တွင် လွင့်မျောနေကြသည်။

“အားလုံးပဲ၊ မချန်ထားကြနဲ့တော့။ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ကြ။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူတို့ရဲ့ အစီအရင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖျက်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားကြမယ်....”

အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူက လူအုပ်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ ခေါင်းထက်ရှိ မှော်ပစ္စည်းများမှ အလင်းရောင်များ ပိုမိုတောက်ပလာသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထုတ်လွှတ်မှုကို သိသိသာသာ တိုးမြှင့်လိုက်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းကျင်းလည်း ပိုမိုသတိကြီးလာသည်။

သူတို့ ပြင်ဆင်နေသည့် ကြားကာလကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ လင်းကျင်းက ဟောင်းနေသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအသစ် ငါးတုံးဖြင့် ချက်ချင်း အစားထိုးလိုက်တော့သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအသစ်များ လဲလှယ်ပြီးနောက် အစီအရင်၏ အလင်းရောင်မှာ ပိုမိုတောက်ပလာတော့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီး၏ အာရုံအားလုံးမှာ အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူအပေါ်တွင်သာ ရှိနေကြသဖြင့် လင်းကျင်း၏ လှုပ်ရှားမှုကို မည်သူမျှ သတိမပြုမိကြပေ။

“တိုက်ခိုက်ကြ....”

အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ အမိန့်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်...

လူအုပ်ကြီးသည် ချက်ချင်းပင် မိမိတို့၏ မှော်ပစ္စည်းများကို ထိန်းချုပ်ကာ အစီအရင်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာကာ ယခုတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုသည် ယခင်တစ်ကြိမ်ထက် သိသိသာသာ ပိုမိုအားကောင်းနေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် အဆုံးသတ်တွင် အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ အပြစ်အနာအဆာကင်းဓားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုက “ဘုန်း” ဟူသော အသံကြီးကို အဝေးကြီးအထိ ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ခုခံကာကွယ်ရေးအစီအရင်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပိုမိုကြီးမားသော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုသာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ မှင်တက်သွားကြပြီး ကာကွယ်ရေးအစီအရင်ကို ကြောင်ကြည့်နေကြသည်။ ဤမျှအားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သော်လည်း အစီအရင်က အနည်းငယ်မျှပင် မပျက်စီးခဲ့ပေ။

‘ဤသည်မှာ မည်သို့သော အစီအရင်မျိုး ဖြစ်သနည်း... အလွန်အမင်း ခိုင်မာလွန်းလှသည်....’ လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာ မတူညီကြဘဲ အလွန်စုံလင်လှသည်။

သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုက အစီအရင်ကို မဖျက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ပို၍ပင် အန္တရာယ်ကြီးမားသော အရာတစ်ခုကို ဆွဲဆောင်လာခဲ့သည်။

“ရှီး...”

နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်၏ အော်သံသည် အဝေးတစ်နေရာမှ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

အသံမှာ အနည်းငယ် တိုးညင်းနေသဖြင့် အလွန်ဝေးကွာသည့် နေရာမှ ဖြစ်ပုံရသော်လည်း ထိုအသံကို လူတိုင်း ကြားလိုက်ကြသည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူက အသံလာရာ အရပ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

“ဒါ ဘယ်လို နတ်ဆိုးသားရဲရဲ့ အော်သံလဲ....”

တစ်ယောက်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

သိသာစွာပင် ထိုလူအုပ်ထဲတွင် မည်သူမျှ အနက်ရောင် စွန်ငှက်ကို မမြင်ဖူးကြပေ။

အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အသံအရဆိုရင် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီဘက်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်လာနေတယ်....”

“ကျုပ်တို့ အမြန်လုပ်ဖို့ လိုတယ်....”

လင်းကျင်းတို့ အဖွဲ့ကလည်း ဤအလွန်ရင်းနှီးနေသော အော်သံကို သဘာဝအတိုင်း ကြားလိုက်ကြသည်။

တစ်ဝက်နေ့လုံး အောင့်အည်းနေခဲ့ရသည့် ယန်ရှုံမှာ ယခုတော့ အလွန်စိတ်ပေါ့ပါးသွားသည်။

“ဟေ့ ကောင်လေးတွေ၊ အခုကစပြီး ပြေးဖို့ ပြင်ထားကြတော့။ အခုမပြေးရင် မင်းတို့ အသက်တွေ ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်။ ဟားဟားဟား...”

“ဘာပြောတယ်...”

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“မင်း စောင့်ကြည့်နေလိုက်...”

“မင်းတို့ရဲ့ ဒီအစီအရင်စုတ်ကို ဖျက်ပြီးတာနဲ့ မင်း နောင်တရအောင် ငါ လုပ်ပစ်မယ်....”

ယန်ရှုံကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူက အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူထံ အလျင်အမြန် လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ....”

“ကောင်းကင်ပေါ် တက်ကြမယ်...”

“အပေါ်ကနေ အစီအရင်ကို တိုက်ခိုက်မယ်။ အဲဒီနေရာက အတော်လေး အားနည်းနေလောက်တယ်...”

“အားလုံးပဲ၊ ကျုပ်အစ်ကိုကြီး ပြောပြီးပြီ။ အားလုံး ကောင်းကင်ပေါ်တက်ပြီး အစီအရင်ကို အပေါ်ကနေ တိုက်ခိုက်ကြမယ်....”

ထို့နောက် လူအုပ်တစ်ခုလုံး ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူလည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။

အစီအရင်အတွင်းရှိ လူအနည်းငယ်မှာ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားကြသည်။ ‘အနက်ရောင်စွန်ငှက်က ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ဤလူအုပ်က ကောင်းကင်ပေါ် တက်ရဲနေသေးသည်လော။’

တကယ်ပင် မသိနားမလည်သူများသည် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိကြပေ။

ယန်ရှုံက သူတို့ကို သတိပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့က မယုံကြည်ကြသည့်အပြင် အစီအရင်ကို ဖျက်ရန်ပင် အတင်းအကြပ် ကြိုးစားနေကြသေးသည်။

“ကိုယ့်ဘာသာ သေတွင်းတူးတာပဲ... ထိုက်တန်ပါတယ်လေ...”

လင်းကျင်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အနက်ရောင်စွန်ငှက် ရောက်လာမည့်အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်နေလိုက်သည်။

သတိပေးဖို့လား.... ထိုကိစ္စကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ရှီး...”

ယခုတစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ အလွန်ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

ထို့နောက် သူက အခြားသူများ မည်သို့တွေးမည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဓားပျံကို အမြန်ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ပေါ်မှ ဆင်းလာတော့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူမှာ နားမလည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

“အစ်ကိုကြီး၊ ဘာလို့ ပြန်ဆင်းလာတာလဲ....”

“မင်းတို့ အစီအရင်ကို ဆက်တိုက်ခိုက်နေကြ။ ကျုပ် ခဏနေ ပြန်လာခဲ့မယ်....”

စကားပင် မဆုံးသေးခင် အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူက ကိုယ်ခန္ဓာမြှင့်တင်ရေးအဆောင် နှစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်လိုက်ပြီး အမြန်ဆုံးအရှိန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူ ထွက်ပြေးသွားသော နောက်ကျောပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းမှာ ရှုပ်ထွေးနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူကလည်း များများစားစား မစဉ်းစားတော့ဘဲ လှည့်ကာ လူအုပ်ကို အစီအရင် ဆက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြောမည်အလုပ်... သူတို့၏ နောက်ဘက်တွင် အနက်ရောင် အစက်သေးသေးလေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းသည် အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ဤဘက်သို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် လူအုပ်ကြားသို့ တိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အားးး...”

ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် အပေါ်မှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားသည်။

ထို့နောက် ဒုတိယမြောက် အော်သံ…

တတိယမြောက် အော်သံ...

စတုတ္ထမြောက် အော်သံ...

အချို့ဆိုလျှင် အသံပင် မထွက်လိုက်ရဘဲ သတိလစ်သွားကာ ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

ထိုအချိန်မှသာ ကျန်သူများ သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

သူတို့သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရိပ်တစ်ခုကို လူအုပ်ကြားတွင် အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအရိပ် ဖြတ်သန်းသွားတိုင်း လူတစ်ယောက်၏ ရင်ဘတ်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ထိုလူက ကောင်းကင်ပေါ်မှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

“အနက်ရောင်စွန်ငှက်ပဲ...!!!”

“ကျုပ်တို့ အလှည့်စားခံလိုက်ရပြီ... သူက ကျုပ်တို့ကို ငါးစာအဖြစ် သုံးလိုက်တာ...”

တစ်ယောက်က ထိုအရိပ်ကို မှတ်မိသွားပြီး ကြောက်ရွံ့ဒေါသထွက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် အားလုံး နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုအရိပ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏ရင်ဘတ်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူလည်း အခြားသူများနည်းတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

သို့သော် သူ၏ အော်သံက အခြားသူများအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“အနက်ရောင်စွန်ငှက်” ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအများစုမှာ တစ်စုံတစ်ရာ သိရှိထားပုံရပြီး မြေပြင်သို့ အမြန်ဆင်းရန် ကြိုးစားကြတော့သည်။

သို့သော်... အားလုံး နောက်ကျသွားခဲ့ပြီလေ။

သူတို့ မြေပြင်သို့ ရောက်သည့်အချိန်တွင် လူအနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ အနက်ရောင်စွန်ငှက်က သူတို့ကို လွှတ်ပေးမည်လော။

ထိုသူများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ အနက်ရောင်စွန်ငှက်က နောက်မှ လိုက်လာပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ပစ်တော့သည်။

တစ်ယောက်မျှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင်… နောက်ဆုံး သေဆုံးသွားသူမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူပင် ဖြစ်သည်။

သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်နေရသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူက အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူ ထွက်ပြေးသွားသည့် အရပ်ကို မျက်နှာမူကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မင်း သေရင်တောင် ကောင်းကောင်းသေမှာ မဟုတ်ဘူး...”

သို့သော် ထိုစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် အနက်ရောင်စွန်ငှက်၏ နှုတ်သီးအောက်တွင် သေဆုံးသွားတော့သည်။

သေဆုံးသွားသည့်တိုင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကျင့်ကြံသူ ထွက်ပြေးသွားသည့် အရပ်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သေပြီးသည့်တိုင်အောင် သူ၏ မျက်လုံးများ ပိတ်မသွားခဲ့ချေ။